Ιχνογράφηση του αύριο

Πέ­ρα­σαν και αυτές οι Εκλο­γές, δεν είχαν και πολ­λές εκ­πλή­ξεις, λίγο πολύ οι κάπως ψαγ­μέ­νοι δεν έζη­σαν κάτι που δεν ήταν ανα­με­νό­με­νο.

Ίσως οι εκ­πλή­ξεις και τα μη ανα­με­νό­με­να, να τους εμ­φα­νι­στούν στη διάρ­κεια της δεύ­τε­ρης τε­τρα­ε­τί­ας του κ. ΜΗ­ΤΣΟ­ΤΑ­ΚΗ, η κα­τη­γο­ρία των ψαγ­μέ­νων, τα πε­ρι­μέ­νει σχε­δόν με βε­βαιό­τη­τα.

Δεν θυ­μί­ζει αυτή η εκλο­γι­κή νίκη του κ.Μη­τσο­τα­κη, την δεύ­τε­ρη νίκη του μι­κρού Κα­ρα­μαν­λή?

Η πρώτη θη­τεία του μι­κρού Κα­ρα­μαν­λή, πέ­ρα­σε με χαρές και γέλια, η επι­τυ­χία των Ολυ­μπια­κών Αγώ­νων γέ­μι­σε ευ­φο­ρία όλους τους ‘Έλ­λη­νες, πλήν των ψαγ­μέ­νων.

Όταν δια­πί­στω­σε με εκεί­νον τον αλή­στου μνή­μης Αλο­γο­σκού­φη, ότι έρι­ξαν το κα­ρά­βι της χώρας στις ξέρες και ότι είχαν κα­τα­χρε­ώ­σει τη χώρα, κακήν κακώς, προ­κή­ρυ­ξε εκλο­γές σε λι­γό­τε­ρο από δυό χρό­νια και άφησε άλ­λους να βγά­λουν τα κά­στα­να από την φωτιά.

Την ιστο­ρία την ξέ­ρου­με, οι φίλοι μας στις Βρυ­ξέλ­λες, με τα μνη­μό­νια τους μας άλ­λα­ξαν τα φώτα, δυ­στυ­χώς τα ακο­λου­θή­σα­με και μετά από τόσα χρό­νια και μετά από την πε­ρή­φα­νη και άκρως επι­τυ­χη­μέ­νη δια­κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη, βρι­σκό­μα­στε να χρω­στά­με εξή­ντα δις πιο πολλά, από το 2010.

Η ιστο­ρία όταν επα­να­λαμ­βά­νε­ται, δεί­χνει ότι κάτι δεν πάει καλά, ή ο γυα­λός είναι στρα­βός ή εμείς στρα­βά αρ­με­νί­ζου­με.

Απο­φά­σι­σε και έδωσε ο Ελ­λη­νι­κός Λαός σχε­δόν λευκή επι­τα­γή στον κ. Μη­τσο­τά­κη, για να κάνει αυτά, που αυτός νο­μί­ζει ορθά.

Του πόσον θα είναι ορθά και ευ­χά­ρι­στα για την με­γά­λη πλειο­ψη­φία του Ελ­λη­νι­κού Λαού, αυτό είναι μια δυ­σερ­μή­νευ­τη ερώ­τη­ση, που η απά­ντη­ση της έχει ανά­γκη ικα­νο­τή­των Πυ­θί­ας.

Η κάθε χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δος έχει τα δικά της χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και τα γε­γο­νό­τα που εκτυ­λίσ­σο­νται στην διάρ­κεια της, δέ­χο­νται ερ­μη­νεί­ες, ορθές, λα­θε­μέ­νες, ιδιο­τε­λείς, ταυ­τι­σμέ­νες λίγο-πολύ με τα συμ­φέ­ρο­ντα των ομά­δων που τις εκ­φρά­ζουν.

Η αλή­θεια πάντα βρί­σκε­ται στο βάθος και τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές συ­νει­δη­τά δεν την ανα­ζη­τού­με, αρ­κού­με­θα στην αφα­σία της νιρ­βά­νας.

Όλη η προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δος ανα­λώ­θη­κε στο πόσα λάθη και στρα­βά έκανε ο κ.Τσι­πρας και όχι στο τι θα γίνει αύριο, έδινε την αί­σθη­ση εκεί­νη η πε­ρί­ο­δος, ότι κρι­νό­ταν η Κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και όχι η Κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη.

Πολύ καλά τα κα­τά­φε­ρε ο κα­λύ­τε­ρος Πρω­θυ­πουρ­γός των τε­λευ­ταί­ων εβδο­μή­ντα χρό­νων, σύμ­φω­να με τα όσα γρά­φουν και τα όσα λένε τα πλη­ρω­μέ­να πα­πα­γα­λά­κια του, κέρ­δι­σε τις εκλο­γές, παί­ζο­ντας στο γή­πε­δο του, σε ένα παι­χνί­δι στη­μέ­νο.

Πλα­νώ­νται πλά­νην οι­κτράν, όσοι νο­μί­ζουν και όσοι πι­στεύ­ουν, ότι ο Ελ­λη­νι­κός Λαός, ακόμα και οι πιο έν­θερ­μοι υπο­στη­ρι­κτές του, πι­στεύ­ουν σε αυτόν και ότι μπο­ρεί να κάνει κάτι καλό για το σύ­νο­λο του κό­σμου.

Η βε­βαιό­τη­τα τους είναι δε­δο­μέ­νη, όλοι ξέ­ρουν ότι είναι Πρω­θυ­πουρ­γός και εκ­πρό­σω­πος των με­γά­λων συμ­φε­ρό­ντων και των Διε­θνών Χρη­μα­τι­στη­ρια­κών οίκων, πε­ρι­μέ­νουν οι τα­λαί­πω­ροι, ότι πι­θα­νόν να κρα­τή­σει και για αυ­τούς με­ρι­κά ψί­χου­λα, με την μορφή των επι­δο­μά­των.

Την πά­τη­σαν την πε­πο­νό­φλου­δα, τα αφε­ντι­κά του από την Ευ­ρώ­πη του έστει­λαν ήδη το μή­νυ­μα, τέρμα τα επι­δό­μα­τα, τέρμα οι επι­στρε­πτέ­ες και μη, σφίγ­γεις το ζω­νά­ρι και όποιος αντέ­ξει.

Η Δη­μο­σιο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή των φίλων μας των Ευ­ρω­παί­ων δεν είναι πρό των πυλών, είναι μέσα στο σπίτι μας.

Αυτοί που έχουν κά­ποιο χρέος στις Τρά­πε­ζες, ας βια­στούν να βρούν σχοι­νή και σα­πού­νι για να κρε­μα­στούν, αυτοί που έχουν άρ­ρω­στο, ας ψά­ξουν να που­λή­σουν κα­νέ­να χω­ρά­φι, αν βρε­θεί αγο­ρα­στής, για να έχουν κά­ποια ελ­πί­δα ανάρ­ρω­σης.

Δεν τον εν­δια­φέ­ρουν όλα αυτά, εκεί που ήταν στα αζή­τη­τα, έγινε Πρω­θυ­πουρ­γός, κέρ­δι­σε και μια δεύ­τε­ρη θη­τεία, ξε­πέ­ρα­σε και τον πα­τέ­ρα του και το πρό­γραμ­μα του είναι δε­δο­μέ­νο.

Η οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της χώρας, πάει για τα ανά­θε­μα, μην ακού­τε τί λένε τα πα­πα­γα­λά­κια του, ξέ­ρε­τε πόσα είναι τα χρέη μας, Δη­μό­σιο και Ιδιω­τι­κό τομέα, κο­ντεύ­ουν το ένα τρις.

Ποιος θα κλη­θεί να πλη­ρώ­σει το μάρ­μα­ρο?

Ο ίδιος, οι δικοί του, οι Τρα­πε­ζί­τες, όχι, εσυ τα­λαί­πω­ρε μι­σθω­τέ Δη­μο­σί­ου και Ιδιω­τι­κού τομέα, εσυ μι­κρο­ε­παγ­γελ­μα­τία, εσυ μι­κρο­βιο­τέ­χνη, εσυ μα­στο­ράν­τζα, όλοι εμείς, τα συ­νη­θι­σμέ­να υπο­ζύ­για.

Τα σκέ­πτε­ται όλα αυτά και γελά, με εκεί­νο το πε­ρί­ερ­γο σαρ­δό­νιο χα­μό­γε­λο, σας την έφερα σκέ­φτε­ται, μου δώ­σα­τε την λευκή επι­τα­γή των εκλο­γών και τώρα είμαι, κα­βά­λα στο άλογο.

Τώρα να δείτε τί θα πά­θε­τε, Νο­σο­κο­μεία, Πα­νε­πι­στή­μια, Κοι­νω­νι­κό Κρά­τος, Αυ­το­διοί­κη­ση, Δη­μό­σια αγαθά και Δη­μό­σια πε­ριου­σία, ξε­χά­στε τα, δεν σας ανή­κουν, δεν είναι δικά σας, οι ολι­γάρ­χες νάναι καλά, αυτοί θα είναι οι και­νούρ­γιοι ιδιο­κτή­τες και δια­χει­ρι­στές, όλα τα άλλα είναι σανός για τους ηλί­θιους.

Εσύ ΡΟ­ΔΙ­ΤΗ, πήρες μια μικρή γεύση με όλα αυτά που συμ­βαί­νουν στο νησι με αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές, με πα­ρά­νο­μες κα­τα­λή­ψεις, με την άνω­θεν επι­βο­λή ολι­γο­πω­λια­κών εκ­με­ταλ­λεύ­σε­ων, με την βίαιη εξα­φά­νι­ση των μι­κρο­ε­παγ­γελ­μα­τιών και την ταυ­τό­χρο­νη εκτό­ξευ­ση στα ύψη, του κό­στους δια­βί­ω­σης ντό­πιων και επι­σκε­πτών.

Νο­μί­ζεις ότι όλα αυτά εν­δια­φέ­ρουν τον κ. Μη­τσο­τά­κη, τον δρόμο του τον έδει­ξε ο μι­κρός Κα­ρα­μαν­λής, μόλις σφί­ξουν και άλλο τα πράγ­μα­τα, θα προ­κη­ρύ­ξει εκλο­γές, θα αφή­σει τη καυτή πα­τά­τα των χρεών στον επό­με­νο και με αυτά που έχει θα περνά ζωή χα­ρι­σά­με­νη.

Οποιος θέλει να κα­τα­λά­βει κα­τά­λα­βε, αλ­λιώς ΚΑ­ΛΗ­ΝΥ­ΧΤΑ σας, όπως είπε ο ΑΝ­ΔΡΕ­ΑΣ, σε μια ομι­λία του στη Βουλή, στον πα­τέ­ρα ΜΗ­ΤΣΟ­ΤΑ­ΚΗ.

Πα­ρα­σκευάς Γιάν­νης