“Βαθιά αντίθετη με τις αρχές του κοινωνικού κράτους η επιστολή του ΠΙΣ για τα φάρμακα υψηλού κόστους. Σωστή η αντίδραση του ΙΣΡ”

Σχό­λιο του Νε­κτά­ριου Σα­ντο­ρι­νιού σχε­τι­κά με τις «οδη­γί­ες» του ΠΙΣ για τα φάρ­μα­κα σο­βα­ρών ασθε­νειών:

«Η πρό­σφα­τη επι­στο­λή του Πα­νελ­λη­νί­ου Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου (29/5/2020), προς τους αντί­στοι­χους κατά τό­πους Συλ­λό­γους των Νομών, η οποία ευ­θέ­ως συ­στή­νει στους για­τρούς της χώρας τον πε­ριο­ρι­σμό, στο ελά­χι­στο, της συ­ντα­γο­γρά­φη­σης, ιδιαί­τε­ρα για τα φάρ­μα­κα υψη­λού κό­στους, έχει προ­κα­λέ­σει λαϊκή κα­τα­κραυ­γή και πολλά επι­στη­μο­νι­κά ερω­τη­μα­τι­κά. Ενώ, έντο­νη ήταν και η αντί­δρα­ση του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου που στη­λί­τευ­σε την πα­ρα­πά­νω πρα­κτι­κή.

Ο ΠΙΣ, λαμ­βά­νο­ντας ρόλο κυ­βερ­νη­τι­κού κόφτη, πριν καλά- καλά το Υπουρ­γείο πάρει θέση σχε­τι­κά, προ­τρέ­πει ου­σια­στι­κά το πά­γω­μα χο­ρή­γη­σης φαρ­μά­κων στους ασθε­νείς, και ιδίως σε όσους πά­σχουν από χρό­νιες σο­βα­ρές πα­θή­σεις, όπως ο καρ­κί­νος.

Κα­τό­πιν αυτής της ωμής επι­στο­λής, ανα­ρω­τιέ­ται κα­νείς: είναι τόση η ταύ­τι­σή του Πα­νελ­λη­νί­ου Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου με τα ιδιω­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα που ανα­πτύσ­σο­νται γύρω από τον πόνο των αν­θρώ­πων ή λει­τουρ­γεί σαν εκ­φρα­στής μελ­λο­ντι­κών κυ­βερ­νη­τι­κών πρω­το­βου­λιών που έχουν σκοπό να κό­ψουν την πρό­σβα­ση των ασθε­νών σε βα­σι­κά, για τη ζωή τους, φάρ­μα­κα; Γιατί πως αλ­λιώς μπο­ρεί να εξη­γη­θεί η αντιε­παγ­γελ­μα­τι­κή, αντιε­πι­στη­μο­νι­κή και βαθιά αντί­θε­τη, προς τις αρχές του κοι­νω­νι­κού κρά­τους, κί­νη­ση του ΠΙΣ;

Επει­δή το δι­καί­ω­μα στο φάρ­μα­κο είναι πρω­ταρ­χι­κό για την αν­θρώ­πι­νη ζωή και αξιο­πρέ­πεια και επει­δή χι­λιά­δες χρό­νια ασθε­νείς ζη­τούν απα­ντή­σεις, το Υπουρ­γείο Υγεί­ας οφεί­λει άμεσα να δώσει εξη­γή­σεις για την επι­στο­λή του ΠΙΣ και να ξε­κα­θα­ρί­σει τη δική του θέση σε σχέση με την συ­νέ­χι­ση ή όχι της απρό­σκο­πτης πρό­σβα­σης στα φάρ­μα­κα υψη­λού κό­στους.

Η αρχή όποιος πλη­ρώ­νει ζει, όποιος όχι, πε­θαί­νει, δεν ται­ριά­ζει ούτε με το ήθος του ια­τρι­κού προ­σω­πι­κού της χώρας, ούτε με την δε­ο­ντο­λο­γία του κλά­δου αλλά και ούτε με την πα­ρά­δο­ση της χώρας μας».