Ποινή κάθειρξης 10 ετών για υπεξαίρεση μεγάλου ποσού

Σε ποινή κά­θειρ­ξης 10 ετών, με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, κα­τα­δι­κά­στη­κε χθες, από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, ένας κά­τοι­κος της Ηλεί­ας, που δια­μέ­νει μό­νι­μα στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες της Αμε­ρι­κής, ο οποί­ος κρί­θη­κε ένο­χος υπε­ξαί­ρε­σης ποσού ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας από εντο­λο­δό­χο και δια­χει­ρι­στή, κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση.

Η από­φα­ση του δι­κα­στη­ρί­ου ενό­χλη­σε τον συ­νή­γο­ρο πο­λι­τι­κής αγω­γής δι­κη­γό­ρο κ. Φώτη Χα­τζη­διά­κο, ο οποί­ος απευ­θυ­νό­με­νος στην έδρα δή­λω­σε ότι “και οι κρί­νο­ντες κρί­νο­νται”, επι­ση­μαί­νο­ντας ενω­ρί­τε­ρα, ότι θα απο­στεί­λει πα­ντού την από­φα­ση του δι­κα­στη­ρί­ου.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, συ­νέ­στη­σε με την πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα, στις 14.01.2000, δυ­νά­μει ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία με έδρα την πόλη της Ρόδου και σκοπό την εκ­με­τάλ­λευ­ση επι­χεί­ρη­σης εστια­το­ρί­ου, με­ζε­δο­πω­λεί­ου στην Πα­λαιά Πόλη.

Το κε­φά­λαιο της εται­ρεί­ας ορί­στη­κε στο ποσό των 2.000.000 δρχ., ει­σφερ­θέν ισο­με­ρώς από έκα­στο των συμ­βαλ­λο­μέ­νων, των οποί­ων και η συμ­με­το­χή στα κέρδη και τις ζη­μί­ες της εται­ρεί­ας, η διάρ­κεια της οποί­ας ορί­στη­κε πε­ντα­ε­τής, ορί­στη­κε επί­σης στο 50% για έκα­στο εξ αυτών.

Με το ανω­τέ­ρω δε συμ­φω­νη­τι­κό δια­χει­ρι­στής της εται­ρεί­ας ορί­στη­κε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, η δε πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα ορί­στη­κε τα­μί­ας της εται­ρεί­ας.

Με ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό, που κα­ταρ­τί­στη­κε με­τα­ξύ των ανω­τέ­ρω στις 23.02.2000 τρο­πο­ποί­η­σαν το δια­κρι­τι­κό τίτλο της επι­χεί­ρη­σης.

Με νέο ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό, που κα­ταρ­τί­στη­κε με­τα­ξύ των ανω­τέ­ρω στις 15.10.2002, συμ­φω­νή­θη­κε η απο­χώ­ρη­ση της πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σας από την εται­ρεία και η με­τα­βί­βα­ση του εται­ρι­κού της με­ρι­δί­ου (50/100) λόγω πώ­λη­σης προς τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, κατά 40/100 αντί τι­μή­μα­τος 2.347,76 ευρώ και προς το γιο του κατά 10/100 αντί τι­μή­μα­τος 587 ευρώ, με απο­τέ­λε­σμα στη νέα εται­ρεία να με­τέ­χουν κατά πο­σο­στό 90/100 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος και κατά 10/100 ο γιος του. Με το ίδιο συμ­φω­νη­τι­κό ορί­στη­κε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος θα είχε απε­ριό­ρι­στη εξου­σία εκ­προ­σώ­πη­σης για οποια­δή­πο­τε δια­χει­ρι­στι­κή πράξη της εται­ρεί­ας, ενώ συμ­φω­νή­θη­κε επί­σης ότι όλες οι υπο­χρε­ώ­σεις της εται­ρεί­ας από τη σύ­στα­σή της θα βα­ρύ­νουν πλέον τους νέους εταί­ρους, με υπο­χρέ­ω­ση των τε­λευ­ταί­ων για ελευ­θέ­ρω­ση της πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σας από κάθε χρέος, που είχε δη­μιουρ­γη­θεί έως τότε.

Πλην όμως, το συμ­φω­νη­τι­κό αυτό ου­δέ­πο­τε δη­μο­σιεύ­θη­κε στα βι­βλία εται­ρι­κών του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου και συ­νε­πώς η πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα πα­ρέ­μει­νε εταί­ρος στην εται­ρεία, συμ­με­τέ­χο­ντας στα κέρδη και τις ζη­μί­ες της κατά πο­σο­στό 50%. Πε­ραι­τέ­ρω απο­δεί­χθη­κε ότι από 01.01.2004 έως 31.10.2004 την απο­κλει­στι­κή εν τοις πράγ­μα­σι δια­χεί­ρι­ση της εται­ρεί­ας είχε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος.

Ενώ κατά το έτος 2003, η εται­ρεία είχε λο­γι­στι­κό κέρ­δος μετά την αφαί­ρε­ση των φόρων 47.226,73€, πραγ­μα­το­ποιώ­ντας ακα­θά­ρι­στα έσοδα 208.874,60€, τα δε έτη 2000 και 2002 η εται­ρεία είχε λο­γι­στι­κό κέρ­δος μετά την αφαί­ρε­ση των φόρων 71.754,92€ και 81.141,97€ αντί­στοι­χα, πραγ­μα­το­ποιώ­ντας ακα­θά­ρι­στα έσοδα 190.207,49€ και 230.489,68€ αντί­στοι­χα, όπως τούτο συ­νε­πά­γε­ται από τα υπάρ­χο­ντα στη δι­κο­γρα­φία μη­χα­νο­γρα­φι­κά δελ­τία οι­κο­νο­μι­κών στοι­χεί­ων επι­χει­ρή­σε­ων και επι­τη­δευ­μα­τιών.

Κατά το έτος 2004 η ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία, μο­λο­νό­τι δεν υπέ­βα­λε φο­ρο­λο­γι­κή δή­λω­ση πραγ­μα­το­ποί­η­σε ακα­θά­ρι­στα έσοδα για το διά­στη­μα από 01.01.2004 έως 31.01.2004 ποσού 114.954,97€, όπως τούτο προ­κύ­πτει με βάση τα βι­βλία εσό­δων της εται­ρεί­ας, εντού­τοις, ενώ τα προη­γού­με­να έτη, όπως ανα­φέρ­θη­κε εμ­φά­νι­σε λο­γι­στι­κά κέρδη, το έτος 2004 εμ­φά­νι­σε ζη­μί­ες ποσού 32.051€.

Στο διά­στη­μα αυτό και με βάση τα ανω­τέ­ρω ακα­θά­ρι­στα έσοδα των 114.954,97 ευρώ, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να προ­έ­βη μόνον στις ακό­λου­θες πλη­ρω­μές, ήτοι πρώ­τον προς τους προ­μη­θευ­τές εκ ποσού 62.277,34€, οι οποί­ες πα­ρό­λα αυτά δεν μεί­ω­σαν το πα­θη­τι­κό της εται­ρεί­ας προς αυ­τούς, αλλά το αύ­ξη­σαν στο διά­στη­μα αυτό από 26.473,63€ την 01.01.2004 σε 64.990,03 στις 31.10.2004 και δεύ­τε­ρον προς τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου και το Δήμο Ρο­δί­ων εκ ποσού 5.910,98€ ενώ, σε ου­δε­μία δε άλλη κα­τα­βο­λή προ­έ­βη προς οποιο­δή­πο­τε προ­μη­θευ­τή ή δη­μό­σια υπη­ρε­σία, ή ασφα­λι­στι­κό τα­μείο, όπως Ι.Κ.Α..

Πολ­λούς δε μήνες του έτους 2004 φέ­ρε­ται να πα­ρέ­λει­πε να κα­τα­βά­λει το μί­σθω­μα του κα­τα­στή­μα­τος. Αυτό είχε ως απο­τέ­λε­σμα λόγω συσ­σω­ρευ­μέ­νων υπο­λοί­πων σε προ­μη­θευ­τές στις 31.10.2004 εκ ποσού 64.990,03€ να εκ­δο­θούν σε βάρος της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας και των εταί­ρων της, ήτοι του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και της πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σας οι 3 δια­τα­γές πλη­ρω­μής που επι­τάσ­σουν αυ­τούς να κα­τα­βά­λουν σε πι­στω­τές – προ­μη­θευ­τές της εται­ρεί­ας τα ποσά των 6.594,85€, 7.331,16€ και 2.435 € αντί­στοι­χα, όλες δε οι ως άνω δια­τα­γές, όπως από αυτές προ­κύ­πτει εκ­δό­θη­καν για υπο­χρε­ώ­σεις της εται­ρεί­ας, που γεν­νή­θη­καν μετά την 01.01.2004.

Επι­πλέ­ον σε βάρος των εταί­ρων εκ­δό­θη­κε η από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου (δια­δι­κα­σία μι­σθω­τι­κών δια­φο­ρών), η οποία υπο­χρέ­ω­σε αυ­τούς να απο­δώ­σουν τη χρήση του μι­σθί­ου ακι­νή­του στους εκ­μι­σθω­τές αυτού λόγω δυ­στρο­πί­ας, υπο­χρε­ώ­νο­ντας επί­σης αυ­τούς να κα­τα­βά­λουν στους εκ­μι­σθω­τές ποσό 6.381,76€ για οφει­λό­με­να μι­σθώ­μα­τα μι­σθω­τι­κών μηνών του έτους 2004 επί­σης.

Στη δε πο­λι­τι­κώς ενά­γου­σα δεν απο­δό­θη­κε κα­νέ­να ποσό ως κέρδη για τη συμ­με­το­χή της στην εται­ρεία το διά­στη­μα αυτό.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ιδιο­ποι­ή­θη­κε το ποσό των 46.766,66 ευρώ, ει­σπράτ­το­ντας ως απο­κλει­στι­κός δια­χει­ρι­στής της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 01.01.2004 έως 31.10.2004 το ποσό των 114.954,98 ευρώ και εξο­φλώ­ντας με αυτό οι­κο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις μόνον 62.277,34 και 5.910.98 ευρώ, ιδιο­ποιού­με­νος συ­νε­πώς πα­ρά­νο­μα ξένο κι­νη­τό πράγ­μα, ήτοι χρή­μα­τα της εται­ρεί­ας ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας, τα οποία του εμπι­στεύ­τη­καν υπό την ιδιό­τη­τά του ως δια­χει­ρι­στή, το συ­νο­λι­κό δε αντι­κεί­με­νο της υπε­ξαί­ρε­σης ήταν ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας.