Μητσοτάκης: Εισηγούμαι ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή για μετά τις εκλογές του 2027

Χωρίς υπεκ­φυ­γές και πε­ρι­στρο­φές, ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης το­πο­θε­τή­θη­κε δη­μό­σια για τις τε­λευ­ταί­ες εξε­λί­ξεις στην υπό­θε­ση του ΟΠΕ­ΚΕ­ΠΕ, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η δι­καιο­σύ­νη πρέ­πει να ενερ­γή­σει γρή­γο­ρα και με από­λυ­τη δια­φά­νεια.

Τό­νι­σε πως κα­νείς από τους Βου­λευ­τές της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας δεν κα­τη­γο­ρεί­ται ότι απο­κό­μι­σε οι­κο­νο­μι­κό όφε­λος, ενώ επα­νέ­λα­βε με έμ­φα­ση ότι θα υπε­ρα­σπι­στεί το τεκ­μή­ριο της αθω­ό­τη­τας, ζη­τώ­ντας από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ει­σαγ­γε­λία να προ­χω­ρή­σει άμεσα στην πλήρη διε­ρεύ­νη­ση της υπό­θε­σης: «Όταν λέω τα­χύ­τα­τα, το εννοώ. Οι Βου­λευ­τές έχουν το ελά­χι­στο δι­καί­ω­μα να υπε­ρα­σπι­στούν τους εαυ­τούς τους».

Πα­ράλ­λη­λα, ο πρω­θυ­πουρ­γός έστρε­ψε τα βέλη του προς την αντι­πο­λί­τευ­ση, ση­μειώ­νο­ντας με αιχμή ότι «φτά­νει πια με τους υπο­κρι­τές που ανα­κά­λυ­ψαν ξαφ­νι­κά ότι τα ρου­σφέ­τια ξε­κί­νη­σαν το 2019», υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι οι πε­λα­τεια­κές σχέ­σεις είναι δια­χρο­νι­κή πα­θο­γέ­νεια του ελ­λη­νι­κού κρά­τους. «Αγω­νί­ζο­μαι από το 2019 να χτίσω ένα σύγ­χρο­νο, ευ­ρω­παϊ­κό κρά­τος, όπου κα­νείς δεν θα χρειά­ζε­ται πο­λι­τι­κά “μέσα” για να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με αξιο­πρέ­πεια», τό­νι­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Ανα­φε­ρό­με­νος στις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, ο Πρω­θυ­πουρ­γός υπο­γράμ­μι­σε ότι ο ΟΠΕ­ΚΕ­ΠΕ, όπως τον ξέ­ρα­με, δεν υπάρ­χει πια, καθώς η ευ­θύ­νη των αγρο­τι­κών ενι­σχύ­σε­ων πέ­ρα­σε στην ΑΑΔΕ, προ­κει­μέ­νου να μπει ορι­στι­κό τέλος στα ρου­σφέ­τια και στα πε­λα­τεια­κά δί­κτυα. «Μόνο ο ψη­φια­κός εκ­συγ­χρο­νι­σμός και η δια­φά­νεια μπο­ρούν να μας απαλ­λά­ξουν από τις πα­λιές νο­ο­τρο­πί­ες του “βα­θέ­ος κρά­τους”», ση­μεί­ω­σε.

Τέλος, ανα­κοί­νω­σε ότι θα ει­ση­γη­θεί νέες θε­σμι­κές τομές, με κο­ρυ­φαία πρό­τα­ση το ασυμ­βί­βα­στο Υπουρ­γού και Βου­λευ­τή, ώστε να ενι­σχυ­θεί η εμπι­στο­σύ­νη των πο­λι­τών στο πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα και να ανα­βαθ­μι­στεί ο ρόλος του Βου­λευ­τή.

«Η χώρα θα αφή­σει ορι­στι­κά πίσω της τα δεσμά του πα­ρελ­θό­ντος και θα προ­χω­ρή­σει μόνο μπρο­στά, με πρώτο με­γά­λο σταθ­μό τις εκλο­γές του 2027», κα­τέ­λη­ξε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Ανα­λυ­τι­κά η δή­λω­ση του πρω­θυ­πουρ­γού

Με αφορ­μή τις τε­λευ­ταί­ες εξε­λί­ξεις στην υπό­θε­ση του ΟΠΕ­ΚΕ­ΠΕ, σας απευ­θύ­νο­μαι σή­με­ρα χωρίς πε­ρι­στρο­φές και υπεκ­φυ­γές. Αυτή είναι η ευ­θύ­νη μου, ως Πρω­θυ­πουρ­γός αλλά και ως Πρό­ε­δρος μιας με­γά­λης πα­ρά­τα­ξης της οποί­ας η ιστο­ρία ταυ­τί­ζε­ται με τη δια­δρο­μή της με­τα­πο­λι­τευ­τι­κής Ελ­λά­δας, με τις καλές και λι­γό­τε­ρο καλές στιγ­μές της.

Θέλω να κάνω τρεις επι­ση­μάν­σεις.

Πρώ­τον, η απο­στο­λή δι­κο­γρα­φί­ας στη Βουλή με αί­τη­μα την άρση της ασυ­λί­ας 11 Βου­λευ­τών της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας συ­νι­στά σο­βα­ρή εξέ­λι­ξη, για την οποία οφεί­λω να το­πο­θε­τη­θώ ανα­λυ­τι­κά.

Θυ­μί­ζω ότι η Ευ­ρω­παϊ­κή Ει­σαγ­γε­λία θε­σμο­θε­τή­θη­κε το 2020 και στη­ρί­χθη­κε πλή­ρως από την κυ­βέρ­νη­σή μας. Το δε υλικό πάνω στο οποίο εδρά­ζει τα αι­τή­μα­τά της είναι προ­ϊ­όν νό­μι­μων επι­συν­δέ­σε­ων που έγι­ναν από τις διω­κτι­κές αρχές και πάλι αυτής της κυ­βέρ­νη­σης. Χωρίς να υπάρ­ξει, προ­φα­νώς, καμία πα­ρέμ­βα­ση στο έργο τους. Αφο­ρώ­ντας, βέ­βαια, συμ­βά­ντα όχι ση­με­ρι­νά, αλλά του 2021.

Τα μέλη της κυ­βέρ­νη­σης που ανα­φέ­ρο­νται στην υπό­θε­ση υπέ­βα­λαν αμέ­σως την πα­ραί­τη­ση τους. Τα δε αι­τή­μα­τα ασυ­λί­ας θα συ­ζη­τη­θούν αύριο στην Επι­τρο­πή Δε­ο­ντο­λο­γί­ας της Βου­λής. Ήταν, άλ­λω­στε, η Νέα Δη­μο­κρα­τία που τρο­πο­ποί­η­σε το Σύ­νταγ­μα ώστε η άρση της ασυ­λί­ας των Βου­λευ­τών να γίνει ο κα­νό­νας και όχι η εξαί­ρε­ση. Τιμά τους Βου­λευ­τές μας η από­φα­ση τους να ζη­τή­σουν την άρση της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής τους προ­στα­σί­ας.

Όμως, από την πρώτη επε­ξερ­γα­σία των στοι­χεί­ων είναι σαφές πως δεν έχουν όλες οι υπο­θέ­σεις την ίδια βα­ρύ­τη­τα. Ένα, όμως, είναι βέ­βαιο: κα­νείς από τους Βου­λευ­τές μας δεν κα­τη­γο­ρεί­ται ότι απο­κό­μι­σε οι­κο­νο­μι­κό όφε­λος.

Με δε­δο­μέ­νο ότι ο δυ­τι­κός νο­μι­κός πο­λι­τι­σμός έχει δώσει αγώ­νες για να κα­τα­κτη­θεί το τεκ­μή­ριο της αθω­ό­τη­τας, το­νί­ζω ότι θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να το υπε­ρα­σπι­στώ. Γι’ αυτό και ζητώ από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ει­σαγ­γε­λία, μετά την άρση της ασυ­λί­ας των Βου­λευ­τών μας, να προ­χω­ρή­σει τα­χύ­τα­τα σε όλες τις ανα­κρι­τι­κές ενέρ­γειες και να απο­φαν­θεί αν, σε πό­σους και σε ποιους προ­τί­θε­ται να ασκή­σει διώ­ξεις.

Και όταν λέω τα­χύ­τα­τα, το εννοώ. Γιατί μι­λά­με για Βου­λευ­τές μας οι οποί­οι έχουν ήδη υπο­στεί προ­σω­πι­κό αλλά και πο­λι­τι­κό πλήγ­μα. Έχουν, συ­νε­πώς, το ελά­χι­στο δι­καί­ω­μα να υπε­ρα­σπι­στούν τους εαυ­τούς τους.

Η δεύ­τε­ρη επι­σή­μαν­σή μου για τον ΟΠΕ­ΚΕ­ΠΕ αφορά τη μά­στι­γα των πε­λα­τεια­κών σχέ­σε­ων, που επί δε­κα­ε­τί­ες περ­νού­σαν, σαν πα­λαιο­κομ­μα­τι­κή «σκυ­τά­λη», από τα χέρια της μιας κυ­βέρ­νη­σης προς την επό­με­νη. Απέ­να­ντί της έχω στα­θεί αυ­το­κρι­τι­κά πολ­λές φορές, όπως και για το γε­γο­νός ότι δεν έκανα νω­ρί­τε­ρα δρα­στι­κές πα­ρεμ­βά­σεις για να σπά­σει το «από­στη­μα».

Όμως, η με­γά­λη με­ταρ­ρύθ­μι­ση τώρα υλο­ποιεί­ται: ΟΠΕ­ΚΕ­ΠΕ, όπως τον ξέ­ρα­με, δεν υπάρ­χει πια. Η ευ­θύ­νη του προσ­διο­ρι­σμού και απο­πλη­ρω­μής των αγρο­τι­κών ενι­σχύ­σε­ων με­τα­βι­βά­στη­κε στην ΑΑΔΕ. Και όπως σή­με­ρα δεν ζη­τά­με διευ­κο­λύν­σεις από την ΑΑΔΕ για φο­ρο­λο­γι­κά θέ­μα­τα, το ίδιο θα ισχύ­ει στο εξής και για τις επι­δο­τή­σεις. Είναι μία με­γά­λη αλ­λα­γή, που θα ωφε­λή­σει πολύ κάθε έντι­μο αγρό­τη και κτη­νο­τρό­φο.

Εδώ επι­τρέψ­τε μου έναν πιο προ­σω­πι­κό τόνο. Φτά­νει πια με τους υπο­κρι­τές που «ανα­κά­λυ­ψαν» ξαφ­νι­κά ότι τα ρου­σφέ­τια στον τόπο ξε­κί­νη­σαν το 2019. Τέ­τοιες πε­λα­τεια­κές σχέ­σεις συ­νο­δεύ­ουν το ελ­λη­νι­κό κρά­τος από τη σύ­στα­ση του. Είναι από τους βα­σι­κούς λό­γους της εθνι­κής μας υστέ­ρη­σης σε σχέση με την Ευ­ρώ­πη.

Σας μιλώ από καρ­διάς. Προ­φα­νώς, δεν προ­έ­κυ­ψα από πο­λι­τι­κή «παρ­θε­νο­γέ­νε­ση». Όποιος Βου­λευ­τής εκλέ­γε­ται με σταυ­ρό, δια­τη­ρεί πο­λι­τι­κό γρα­φείο και ισχυ­ρί­ζε­ται πως δεν έχει κάνει ποτέ κά­ποια εξυ­πη­ρέ­τη­ση, είναι απλώς ψεύ­της.

Όμως, από το 2019 αγω­νί­ζο­μαι να με­τα­τρέ­ψω την Ελ­λά­δα σε σύγ­χρο­νο ευ­ρω­παϊ­κό κρά­τος, στο οποίο δεν θα χρειά­ζε­ται να γνω­ρί­ζεις προ­σω­πι­κά τον Βου­λευ­τή προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στείς με αξιο­πρέ­πεια από το Δη­μό­σιο.

Το με­γά­λο στοί­χη­μα του ψη­φια­κού εκ­συγ­χρο­νι­σμού που κερ­δί­ζου­με ημέρα με την ημέρα δεν στο­χεύ­ει μόνο σε μία κα­λύ­τε­ρη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα για όλους, αλλά στην αντι­με­τώ­πι­ση της μι­κρής ή με­γα­λύ­τε­ρης δια­φθο­ράς που μπο­ρεί να κρύ­βε­ται σε κάθε δια­δι­κα­σία στην οποία υπει­σέρ­χε­ται αν­θρώ­πι­νος πα­ρά­γο­ντας. Οι νο­ο­τρο­πί­ες αιώ­νων, βλέ­πε­τε, δεν αλ­λά­ζουν, δυ­στυ­χώς, απ’ τη μία στιγ­μή στην άλλη. Γι’ αυτό και πρέ­πει να στε­ρή­σου­με από το ρου­σφέ­τι το πο­λι­τι­κό του «οξυ­γό­νο».

Πώς;

Σή­με­ρα οι συ­ντά­ξεις βγαί­νουν σε σύ­ντο­μο διά­στη­μα και όχι σε τρία χρό­νια. Άρα, γιατί να πά­ρεις τον Βου­λευ­τή για να ζη­τή­σεις να βγει πιο γρή­γο­ρα η δική σου; Στη χώρα, όταν υπάρ­χουν αρ­κε­τά κρε­βά­τια Εντα­τι­κής, ποιος ο λόγος να απαι­τεί κά­ποιος προ­νο­μια­κή με­τα­χεί­ρι­ση; Από τη στιγ­μή που οι κλή­σεις της Τρο­χαί­ας επι­δί­δο­νται αυ­τό­μα­τα και ψη­φια­κά, ποιος θα μπο­ρεί μετά να θέλει να σβη­στεί η δική του;

Τώρα που η θη­τεία εκ­συγ­χρο­νί­ζε­ται και όλοι υπη­ρε­τούν στον Στρα­τό Ξηράς με τους ίδιους όρους, χάνει πλέον το νόημά του το στρα­το­λο­γι­κό ρου­σφέ­τι.

Κι όταν, όπως δρο­μο­λο­γού­με, δο­ρυ­φό­ροι κα­τα­γρά­φουν τις καλ­λιέρ­γειες και όλα τα ζώα έχουν ηλε­κτρο­νι­κή σή­μαν­ση, τε­λειώ­νου­με ορι­στι­κά με τα ανύ­παρ­κτα κο­πά­δια και τα ει­κο­νι­κά βο­σκο­τό­πια.

Όλες αυτές είναι πο­λι­τι­κές που υλο­ποιού­νται ήδη και αλ­λά­ζουν το «βαθύ κρά­τος». Για να το πω δια­φο­ρε­τι­κά: μόνο ο ψη­φια­κός εκ­συγ­χρο­νι­σμός και η δια­φά­νεια μπο­ρούν να μας απαλ­λά­ξουν από ξε­πε­ρα­σμέ­νες πρα­κτι­κές που δεν χω­ρούν στον 21ο αιώνα.

Τέλος, το τρίτο μου σχό­λιο αφορά το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα συ­νο­λι­κά. Κα­νείς -και πρώ­τος εγώ- δεν μπο­ρεί να κλεί­σει τα μάτια του στην κρίση εμπι­στο­σύ­νης, η οποία απευ­θύ­νε­ται όχι μόνο στους θε­σμούς αλλά και στο πο­λι­τι­κό προ­σω­πι­κό της χώρας συ­νο­λι­κά. Μία πρό­κλη­ση, βέ­βαια, που απα­σχο­λεί όλες τις φι­λε­λεύ­θε­ρες δη­μο­κρα­τί­ες. Εμείς, ωστό­σο, έχου­με χρέος να ασχο­λη­θού­με με τα «του οίκου μας».

Έχου­με φτά­σει, νο­μί­ζω, σε ένα ση­μείο κα­μπής. Ως Πρω­θυ­πουρ­γός, λοι­πόν, αλλά και ως Πρό­ε­δρος ενός κόμ­μα­τος που εγ­γυά­ται τη στα­θε­ρό­τη­τα και την ασφά­λεια, οφεί­λω να αξιο­λο­γή­σω τη συ­γκυ­ρία, όχι μόνο ως δί­δαγ­μα μιας αρ­νη­τι­κής εμπει­ρί­ας αλλά και ως μία νέα αφε­τη­ρία μάχης με το «βαθύ κρά­τος». Με πρώτη τη δική μου πα­ρά­τα­ξη να γί­νε­ται δύ­να­μη ρήξης με τα κακώς κεί­με­να και να ανα­με­τριέ­ται, με ει­λι­κρί­νεια και γεν­ναιό­τη­τα, με τις δικές της αδυ­να­μί­ες.

Έτσι, θα ει­ση­γη­θώ προς συ­ζή­τη­ση στον δη­μό­σιο διά­λο­γο μια νέα δέσμη θε­σμι­κών τομών, πέραν των προ­τά­σε­ών μας για τη Συ­νταγ­μα­τι­κή Ανα­θε­ώ­ρη­ση. Ανά­με­σά τους, το ασυμ­βί­βα­στο Υπουρ­γού και Βου­λευ­τή, με αντι­κα­τά­στα­ση του Υπουρ­γού στη Βουλή από τον πρώτο επι­λα­χό­ντα για όσο συμ­με­τέ­χει στο Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο, και με ταυ­τό­χρο­νη ανα­βάθ­μι­ση του ρόλου του Βου­λευ­τή.

Προ­φα­νώς, οι πα­ρα­πά­νω προ­τά­σεις θα τε­θούν σε δια­βού­λευ­ση με την κοι­νω­νία, ώστε να υλο­ποι­η­θούν μετά τις επό­με­νες εθνι­κές εκλο­γές. Θα απο­τε­λέ­σουν, επί­σης, μέρος των δε­σμεύ­σε­ων τις οποί­ες θα ανα­λά­βου­με, εφό­σον ο λαός μας εμπι­στευ­θεί ξανά. Και πά­ντως, σί­γου­ρα ση­μα­το­δο­τούν την προ­σω­πι­κή μου από­φα­ση η πα­τρί­δα να κερ­δί­σει ορι­στι­κά τον πό­λε­μο με τα δεσμά του πα­ρελ­θό­ντος της.

Με άλλα λόγια, βα­δί­ζο­ντας προς το ορό­ση­μο του 2030 και τους δύο αιώ­νες από την ίδρυ­ση του νε­ο­ελ­λη­νι­κού κρά­τους, κα­λού­μα­στε να ανα­με­τρη­θού­με με όλες εκεί­νες τις δια­χρο­νι­κές πα­θο­γέ­νειες που δεν ξε­ρι­ζώ­σα­με ακόμα. Και παρά τις δυ­σκο­λί­ες, παρά τις αντι­δρά­σεις, είμαι σί­γου­ρος ότι Ελ­λη­νί­δες και οι Έλ­λη­νες θα στη­ρί­ξουν αυτή την προ­σπά­θεια. Προ­σπά­θεια εκ­συγ­χρο­νι­σμού και ανα­βάθ­μι­σης της δη­μό­σιας ζωής.

Η χώρα θα νι­κή­σει ό,τι έρ­χε­ται από το χθες και την κρατά πίσω. Και η πο­ρεία της στο εξής θα είναι μόνο μπρο­στά, με πρώτο και κα­θο­ρι­στι­κό σταθ­μό τις εκλο­γές του 2027.

Πηγή: newmoney.gr