Τζούντο: Έμεινε άστεγη η Φλόγα

• Ο Μιχαήλ- Άγγελος Ζαγο­ρια­νός συμ­με­τείχε στο Πανελ­λή­νιο Πρω­τά­θλημα Παίδων Β’

Με ανα­κοί­νωση που εξέδωσε το τμήμα τζούντο της Φλόγας, απο­κά­λυψε ότι έμεινε χωρίς στέγη, ενώ ενη­μέ­ρωσε για την συμ­με­τοχή του Μιχαήλ- Άγγελου Ζαγο­ρια­νού στο Πανελ­λή­νιο Πρω­τά­θλημα Παίδων Β’.

Στη σχετική ανα­κοί­νωση ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Με έναν μόνο αθλητή πήρε μέρος η Φλόγα στο Πανελ­λή­νιο Πρω­τά­θλημα Παίδων Β’ που διε­ξή­χθη το περα­σμένο σαβ­βα­το­κύ­ριακο στην Κοζάνη.

Ο αθλητής μας Ζαγο­ρια­νός Μιχαήλ – Άγγελος, αγω­νί­στηκε στην κατη­γο­ρία των Παίδων Β’ και στα -42kgr., έκανε μια νίκη και μια ήττα και απο­κλεί­στηκε.

Ο αθλητής μας αγω­νί­στηκε για πρώτη φορά και απέ­κτησε την ανάλογη εμπει­ρία που θα του χρη­σι­μεύ­σει στους επό­με­νους αγώνες.

Μετά από 27 χρόνια ο πολυ­νί­κης σύλ­λο­γος της Ρόδου στο τζούντο ΑΠΣ Φλόγα, ο σύλ­λο­γος που έβγαλε πάνω από τριάντα μαύρες ζώνες κι έφερε στο νησί περισ­σό­τε­ρες από δια­κό­σιες δια­κρί­σεις τόσο σε Πανελ­λή­νιο επίπεδο, όσο και σε Διε­θνείς αγώνες, βρί­σκε­ται μετά από μία πολύ­μηνη αναμονή χωρίς προει­δο­ποί­ηση, εκτός της σχολής που στε­γα­ζό­ταν τόσα χρόνια.

Αρχικά, η επίσημη εκδοχή ήταν ότι θα γινόταν ανα­καί­νιση στην αίθουσα του ΕΑΚ Κορα­κό­νερο και σύντομα θα μπαί­ναμε σε έναν ανα­νε­ω­μένο χώρο. Τελικά όπως απο­δεί­χθηκε, παί­ζο­νται πολλά πολι­τικά παι­χνί­δια κι η Φλόγα, ο σύλ­λο­γος που με δικά του έξοδα και προ­σω­πική εργασία συντη­ρούσε τόσα χρόνια την κλειστή αίθουσα όπου στε­γα­ζό­ταν, ο σύλ­λο­γος που βοήθησε εντελώς αφι­λο­κερ­δώς να ανθίσει το τζούντο στη Ρόδο, βρί­σκε­ται εκτός των πολι­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων και χωρίς στέγη.

Έτσι απλά, κάποιοι απο­φά­σι­σαν με μια υπο­γραφή να δια­γρά­ψουν έναν σύλλογο που μόνο πρό­σφερε στον τοπικό αθλη­τι­σμό χωρίς ποτέ να κερ­δο­σκο­πή­σει, ενώ συμ­με­τείχε εθε­λο­ντικά και σε άλλες δράσεις όπως στο ‘’Ρόδος για τη ζωή’’, στον ημι­μα­ρα­θώ­νιο για τη μνήμη του Τσα­μπί­κου Χατζη­νι­κο­λάου, συμ­με­τείχε σε καθα­ρι­σμούς παρα­λιών, στήριξε τους πυρό­πλη­κτους κ.α.

Είναι του­λά­χι­στον λυπηρό, από τη μια να μιλάμε για ανά­πτυξη του αθλη­τι­σμού και του αθλη­τι­κού του­ρι­σμού στο νησί και απ’ την άλλη να πετάμε έξω έναν σύλλογο που καλ­λιερ­γεί αφι­λο­κερ­δώς ένα Ολυ­μπιακό άθλημα.

Όταν θέλουμε να φτιά­ξουμε κάτι και­νούρ­γιο και καλό, δεν κατα­στρέ­φουμε κάτι το οποίο λει­τουρ­γούσε και ήταν ήδη καλό και υψηλού επι­πέ­δου».