Πανεπιστήμιο Αιγαίου: «Πλαστική βόμβα» αφήνει πίσω του το κύμα των προσφύγων

Στους οκτώ τό­νους την ημέρα υπο­λο­γί­ζε­ται ο όγκος των απορ­ριμ­μά­των που συ­γκε­ντρώ­νο­νται στις πα­ρα­λί­ες των ακρι­τι­κών νη­σιών λόγω του με­γά­λου αριθ­μού προ­σφύ­γων και με­τα­να­στών που φτά­νουν στη χώρα μας.

Τα φου­σκω­τά σκάφη και τα πλα­στι­κά σω­σί­βια μίας χρή­σης που δί­νουν οι δου­λέ­μπο­ροι στους πρό­σφυ­γες για να πε­ρά­σουν από την Τουρ­κία στη χώρα μας, η αντι­κει­με­νι­κή αδυ­να­μία των το­πι­κών αρχών να δια­χει­ρι­στούν έναν τόσο με­γά­λο όγκο απορ­ριμ­μά­των, αλλά και η από­λυ­τα κα­τα­νοη­τή ανά­γκη των ίδιων των αν­θρώ­πων που φτά­νουν στην Ελ­λά­δα να αφή­σουν πίσω τους κάθε πε­ριτ­τό βάρος, για να δια­νύ­σουν χι­λιά­δες χι­λιό­με­τρα μέχρι τον τε­λι­κό προ­ο­ρι­σμό είναι οι πα­ρά­γο­ντες που συ­ντε­λούν στην πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή επι­βά­ρυν­ση των πα­ρα­λιών αλλά και της θά­λασ­σας.

Αυτά είναι τα συ­μπε­ρά­σμα­τα έρευ­νας που εκ­πό­νη­σε ο ανα­πλη­ρω­τής κα­θη­γη­τής του τμή­μα­τος Επι­στη­μών της Θά­λασ­σας του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου, Στέ­λιος Κα­τσα­νε­βά­κης, σε πα­ρα­λί­ες της Λέ­σβου. Ο κ. Κα­τσα­νε­βά­κης μέ­τρη­σε τον αριθ­μό των αντι­κει­μέ­νων και τον όγκο των απορ­ριμ­μά­των σε δύο πα­ρα­λί­ες του νη­σιού, σε μία στην οποία απο­βι­βά­στη­κε σχε­τι­κά μι­κρός αριθ­μός προ­σφύ­γων και σε μία στην οποία απο­βι­βά­στη­καν πολύ πε­ρισ­σό­τε­ροι.

Από τις με­τρή­σεις προ­έ­κυ­ψε ότι στην πρώτη πα­ρα­λία το 25% του αριθ­μού των αντι­κει­μέ­νων που βρέ­θη­καν σχε­τί­ζο­νται με τις με­τα­να­στευ­τι­κές ροές, ενώ στη δεύ­τε­ρη το πο­σο­στό αυ­ξά­νε­ται στο 65%. Και στις δύο πα­ρα­λί­ες, ωστό­σο, ο όγκος των απορ­ριμ­μά­των που σχε­τί­ζο­νται με τη με­τα­νά­στευ­ση ξε­περ­νά το 97% του συ­νό­λου τους.

Ο κ. Κα­τσα­νε­βά­κης λέει στο «Εθνος» το αυ­το­νό­η­το, ότι «προ­φα­νώς το ζή­τη­μα της ρύ­παν­σης είναι δευ­τε­ρεύ­ον σε σχέση με το δράμα των χι­λιά­δων προ­σφύ­γων, αλλά είναι ένα θέμα που πρέ­πει να με­λε­τη­θεί» και εξη­γεί ότι οι αριθ­μοί που κα­τα­γρά­φο­νται οφεί­λο­νται στο βάρος που έχουν τα σκάφη με τα οποία έρ­χο­νται οι πρό­σφυ­γες στην Ελ­λά­δα και στη συ­νέ­χεια εγκα­τα­λεί­πο­νται στην ακτή. «Τα φου­σκω­τά σκάφη είναι η με­γα­λύ­τε­ρη πηγή ρύ­παν­σης. Με τα κύ­μα­τα δια­λύ­ο­νται σε πολλά κομ­μά­τια και είτε πα­ρα­μέ­νουν στην πα­ρα­λία είτε πα­ρα­σύ­ρο­νται στη θά­λασ­σα. Το ίδιο ισχύ­ει για τα σω­σί­βια και τις σα­μπρέ­λες που φο­ρούν οι πρό­σφυ­γες κατά τη διάρ­κεια του τα­ξι­διού τους» το­νί­ζει.

Δύ­σβα­τες πα­ρα­λί­ες

«Υπάρ­χουν δύ­σβα­τες πα­ρα­λί­ες οι οποί­ες δεν μπο­ρούν να κα­θα­ρι­στούν εύ­κο­λα, ενώ αν πε­ρά­σουν λίγες μέρες χωρίς να μα­ζευ­τούν τα απορ­ρίμ­μα­τα, η απο­κο­μι­δή τους γί­νε­ται εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη».

Ο κ. Κα­τσα­νε­βά­κης επι­ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να γίνει κα­τα­γρα­φή της ρύ­παν­σης που έχει προ­κλη­θεί και στον πυθ­μέ­να της θά­λασ­σας για να υπάρ­ξει πλή­ρης ει­κό­να. Oπως λέει, οι επι­πτώ­σεις στη θα­λάσ­σια ζωή μπο­ρεί να είναι ιδιαί­τε­ρα σο­βα­ρές, καθώς τα ψάρια τρώνε τα απορ­ρίμ­μα­τα, ενώ πολλά θη­λα­στι­κά, που­λιά και θα­λάσ­σιες χε­λώ­νες μπλέ­κο­νται σε αυτά.

«Τα σκου­πί­δια τε­μα­χί­ζο­νται όταν βρί­σκο­νται στη θά­λασ­σα και τα ψάρια τα κα­τα­πί­νουν επει­δή τα μπερ­δεύ­ουν με τροφή. Αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα να φρά­ζει ο πε­πτι­κός αγω­γός τους, να μην τρέ­φο­νται σωστά ή κα­θό­λου και να πε­θαί­νουν από ασι­τία. Επί­σης, σε σω­σί­βια και σα­μπρέ­λες μπο­ρεί να εγκλω­βι­στούν θη­λα­στι­κά, θα­λάσ­σιες χε­λώ­νες και που­λιά τα οποία θα πνι­γούν από τη θηλιά όταν με­γα­λώ­σει το σώμα τους» λέει και προ­σθέ­τει ότι τα φου­σκω­τά σκάφη που θα κα­τα­λή­ξουν στον πυθ­μέ­να θα κα­τα­στρέ­ψουν όλη τη θα­λάσ­σια ζωή που θα κα­λύ­ψουν, όπως για πα­ρά­δειγ­μα τα προ­στα­τευό­με­να λι­βά­δια πο­σει­δω­νί­ας.

«Στη Με­σό­γειο, όπου εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες τόνοι πλα­στι­κών απορ­ριμ­μά­των που ρί­χνο­νται στη θά­λασ­σα από την ξηρά κα­τα­λή­γουν στον ωκε­α­νό, η με­τα­νά­στευ­ση είναι ένας πα­ρά­γο­ντας με σχε­τι­κά μικρή ση­μα­σία, ιδιαί­τε­ρα αν λά­βου­με υπόψη ότι ο με­γα­λύ­τε­ρος όγκος συλ­λέ­γε­ται. Σε το­πι­κό επί­πε­δο, ωστό­σο, όπου μπο­ρεί να είναι η κύρια μορφή ρύ­παν­σης, εν­δέ­χε­ται να έχει ση­μα­ντι­κές επι­πτώ­σεις στο πε­ρι­βάλ­λον και στην οι­κο­νο­μία» κα­τα­λή­γει.

ΕΘΝΟΣ