Υπό έναν όρο

Κάποιοι ισχυ­ρί­ζο­νται ότι πέρυσι, τέτοια εποχή, ήμασταν πάλι στο ίδιο σημείο έτοιμοι και ενθου­σιώ­δεις να αφή­σουμε πίσω μας την παν­δη­μία και να προ­χω­ρή­σουμε στην επόμενη ημέρα. Φέτος μοιάζει σαν να πάμε να μπούμε στο ίδιο «ταξίδι» που σε πολλούς αφήνει μια γλυ­κό­πι­κρη ανάγκη για αισιο­δο­ξία και ταυ­τό­χρονα ένα φόβο μην ξανα­κυ­λή­σουμε. Φέτος όλα δεί­χνουν ότι το μέλλον θα είναι δια­φο­ρε­τικό και μάλλον πολύ καλύ­τερο, όσο προ­χω­ρούν οι εμβο­λια­σμοί. Υπό έναν όρο: να εξα­λεί­ψουμε από τη ζωή μας, για άλλο ένα εξάμηνο του­λά­χι­στον, τον όρο «ελευ­θε­ρία άνευ όρων». Και αυτό αφορά όχι μόνο τους πολίτες αλλά και την κυβέρ­νηση. Όλα είναι ρευστά και οι μεταλ­λά­ξεις κάνουν πάρτι. Κάποιοι εξέ­φρα­ζαν βεβαιό­τητα ότι το Λονδίνο θα μας έβαζε στην πράσινη λίστα, έστω και περι­φε­ρειακά  Εάν η κατά­σταση παρα­τα­θεί αλλά­ζουν επί τα χείρω οι προ­βλέ­ψεις για το του­ρι­στικό μας καλο­καίρι. Και  δεν θα φταίει ο Μπόρις Τζόνσον για την καθυ­στέ­ρηση του «πρά­σι­νου» όσο εμείς -για παράδειγμα-αντί να μηδε­νί­ζουμε έχουμε διψήφια ποσοστά κρου­σμά­των στο νησί, κάνουν «κοιλιά» οι εμβο­λια­σμοί και δεν  λέει να πρα­σι­νί­σει ο χάρτης του ECDC. Εχει μαλ­λιά­σει η γλώσσα όλων των ανθρώ­πων που ασχο­λού­νται με τον του­ρι­σμό : Το υγειο­νο­μικό σκέλος θα καθο­ρί­σει και την πορεία της του­ρι­στι­κής σεζόν.