Η προοπτική μιας λύσης, στη βάση της πρότασης Σόιμπλε, εξετάζεται από το Μαξίμου

Να πετύχει τον καλύ­τερο δυνατό συμ­βι­βα­σμό, αλλά και να αμβλύ­νει τις εντυ­πώ­σεις ενός νέου «όχι» στις 15 Ιουνίου προ­ε­τοι­μά­ζε­ται ο πρω­θυ­πουρ­γός με την δια­πραγ­μα­τευ­τική ομάδα, καθώς το τοπίο που έχει δια­μορ­φω­θεί τόσο στο εξω­τε­ρικό όσο και στο εσω­τε­ρικό προ­μη­νύει ένα νέο θερμό 10ήμερο για την κυβέρ­νηση.

Από τις δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις των τελευ­ταίων ημερών είναι σαφές πως το Μάξιμου έχει μετα­το­πι­στεί από τη γραμμή «της συνο­λι­κής λύσης για το χρέος» στη λογική μιας από­φα­σης που μπορεί να οδη­γή­σει τη χώρα στις αγορές.

Οι επαφές που θα έχει τις επό­με­νες ημέρες ο Αλέξης Τσίπρας και ο Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος, οι νέες προ­τά­σεις που θα δια­τυ­πω­θούν είτε δημο­σίως ή στο παρα­σκή­νιο, το κλίμα που θα δια­μορ­φω­θεί, αλλά και οι προ­θέ­σεις του Μάριο Ντράγκι θα είναι οι κατα­λυ­τι­κοί παρά­γο­ντες για τον τρόπο που θα κινηθεί η ελλη­νική πλευρά στο Eurogroup του Λου­ξεμ­βούρ­γου.

Ξορ­κί­ζουν τις εκλογές αλλά…

Όλα τα ενδε­χό­μενα θα εξε­τά­ζο­νται μέχρι και την παρα­μονή της συνε­δρί­α­σης των υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών της ευρω­ζώ­νης ακόμα και η πιθα­νό­τητα, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, η πρόταση Σόιμπλε να γίνει απο­δε­κτή έστω και αν είναι ελαφρώς μόνο βελ­τιω­μένη. Σε μια τέτοια περί­πτωση αυτό που απα­σχο­λεί το Μαξίμου είναι η εσω­τε­ρική πολι­τική δια­χεί­ριση, καθώς ήδη, από την περα­σμένη Τετάρτη με τη συνε­δρί­αση του Πολι­τι­κού Συμ­βου­λίου έχει αρχίσει και «επίσημα» η «μουρ­μούρα».

Αμη­χα­νία και αναμονή κυριαρ­χεί και στις τάξεις της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο ακόμα και αυτοί που στέ­κο­νται επι­κρι­τικά σε κάποιες από τις τελευ­ταίες επι­λο­γές του Μαξίμου ευελ­πι­στούν πως από τη στιγμή που ο πρω­θυ­πουρ­γός με τον Ευκλείδη Τσα­κα­λώτο απο­φα­σί­σουν να συμ­βι­βα­στούν θα έχουν έτοιμο το πολι­τικό αφήγημα της επό­με­νης ημέρας.

Πέρα από κάποιες μεμο­νω­μέ­νες δηλώ­σεις με «άρωμα ρήξης»  από την ελλη­νική πλευρά δεν φαί­νε­ται να υπάρχει καμία τέτοια διάθεση. Στο ερώτημα τι θα πράξει ο Αλέξης Τσίπρας αν συγκε­κρι­μένη μερίδα εταίρων «τρα­βή­ξει το σχοινί» και απο­κλεί­σουν την Ελλάδα από το πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης και επα­κο­λού­θως από τις αγορές απά­ντηση δεν υπάρχει. Η πιθα­νό­τητα των εκλογών μέσα στο φθι­νό­πωρο μπορεί να ξορ­κί­ζε­ται από το Μαξίμου, ωστόσο ένα σκηνικό σύγκρου­σης είναι άγνωστο που μπορεί να οδη­γή­σει.

Συνε­δριά­ζουν τα κομ­μα­τικά όργανα

Μέσα στην εβδο­μάδα, πιθα­νό­τατα την Τρίτη, σύμφωνα με το σχε­δια­σμό της Κου­μουν­δου­ρου, θα συνε­δριά­σει η Πολι­τική Γραμ­μα­τεία του κόμ­μα­τος. Με ενδια­φέ­ρον ανα­μέ­νο­νται οι τοπο­θε­τή­σεις της εσω­κομ­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης των  «53+» οι οποίοι μετά και το κείμενο των  «13» στην τελευ­ταία Κεντρική Επι­τροπή ανα­μέ­νε­ται να εμφα­νι­στούν «δικαιω­μέ­νοι» για τις προει­δο­ποι­ή­σεις που είχαν απευ­θύ­νει προς την κυβέρ­νηση για το ζήτημα του χρέους.

«Σύμ­μα­χος» και «εχθρός» ο Σόιμπλε

Το σκηνικό που έχει δια­μορ­φω­θεί είναι ιδιό­τυπο, καθώς μπορεί όλες οι ελπίδες της κυβέρ­νη­σης, πλέον να έχουν στη­ρι­χθεί επάνω στην προη­γού­μενη πρόταση Σόιμπλε, ωστόσο η στάση του είναι αυτή που κρατά το ζήτημα του χρέους «κλει­δω­μένο».  Η σκληρή γραμμή που κρατά έχει προ­βλη­μα­τί­σει το Μέγαρο Μαξίμου που βλέπει πως για άλλη μια φορά έχει υψωθεί ένας «τοίχος» από τον Γερμανό υπουργό των Οικο­νο­μι­κών. Ο ισχυρός άνδρας του Βερο­λί­νου φαί­νε­ται να βλέπει μπροστά του μόνο τις εκλογές του Σεπτεμ­βρίου και τους αντι­πά­λους του που θα τον κατη­γο­ρή­σουν για «αλλη­λεγ­γύη προς την Ελλάδα» σε περί­πτωση που φανεί πιο διαλ­λα­κτι­κός.

Μέχρι τώρα ούτε οι Γαλ­λι­κές εναλ­λα­κτι­κές, αλλά ούτε και οι παρεμ­βά­σεις της Κομι­σιόν μέσω του Ζαν Κλοντ Γιουν­κέρ και του Πιέρ Μοσκο­βισί έχουν σταθεί αρκετές προ­κει­μέ­νου να καμ­φθούν οι αντι­στά­σεις του κ. Σόιμπλε. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πως το Παρίσι πρό­τεινε η ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους να συν­δε­θεί με την ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας. Κορυ­φαίος υπουρ­γός επε­σή­μανε στο newpost.gr πως αυτή η πρόταση ήταν υπο­βοη­θη­τική προς την ΕΚΤ για τη λήψη μιας καλής από­φα­σης για την Ελλάδα.

Μέσα σε αυτό το κλίμα δεν θεω­ρεί­ται καθόλου τυχαίο το γεγονός πως αρκετά στελέχη στις κλει­στές συσκέ­ψεις που πραγ­μα­το­ποιού­νται στην Ηρώδου Αττικού βλέπουν πως η λύση είναι πιο εφικτή στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυ­ξελ­λών στις 22 Ιουνίου προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σει να παρα­καμ­φθεί ο Γερ­μα­νός «τσάρος» της Οικο­νο­μίας. Ζητού­μενο είναι η «πολι­τική φόρ­μουλα» που θα  λύσει τα χέρια του Μάριο Ντράγκι και θα δώσει το «πράσινο φως», για το QE, καθώς σε επίπεδο καθαρών τεχνι­κών – οικο­νο­μι­κών όρων φαί­νε­ται πως το παι­χνίδι έχει χαθεί. Είναι ξεκά­θαρο, πλέον πως όποια λύση προ­τα­θεί, που θα οδηγεί τη χώρα στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ, θα γίνει μετά «βαΐων και κλάδων» απο­δε­κτή.

Χαρα­κτη­ρι­στικό της «καχυ­πο­ψίας» και της ανη­συ­χίας που υπάρχει από το Μάξιμου σχετικά με το Βερο­λίνο είναι  η δήλωση του Νίκου Βούτση στην εκπομπή «ΑΚΡΑΙΩΣ» και στον Τάκη Χατζή στην τηλε­ό­ραση του ΣΚΑΙ. «Έχει εμμονές ο κ. Σόιμπλε και δεν εννοώ ιδε­ο­λο­γι­κές εμμονές, εννοώ εμμονές στρα­τη­γι­κής. Και θέλει να στείλει μηνύ­ματα το λεω για τρίτη φορά και προς άλλους, ενδε­χο­μέ­νως τον κ. Μακρόν που πρω­το­μπαί­νει στη σκηνή».

Τα σενάρια για το χρέος

Παρ’ όλα αυτά από το κυβερ­νη­τικό στρα­τό­πεδο τηρούν στάση ανα­μο­νής μέχρι να δουν τις ακρι­βείς δια­τυ­πώ­σεις της νέας πρό­τα­σης.  Η πλειο­ψη­φούσα τάση στην κυβέρ­νηση, όπως την δια­τύ­πωνε κυβερ­νη­τικό στέ­λε­χος στο newpost.gr είναι πως «καθόλου συμ­φω­νία είναι χει­ρό­τερη από μια όχι και τόσο καλή συμ­φω­νία» και αυτός είναι ο λόγος που ανα­μέ­νουν να δουν «που θα κάτσει η μπίλια» αυτή τη φορά.

Ποιες είναι οι εναλ­λα­κτι­κές που υπάρ­χουν στο τραπέζι;

– Μια βελ­τιω­μένη εκδοχή της προη­γού­με­νης πρό­τα­σης που θα έχει ως βάση το Ταμείο να παρα­μέ­νει στο πρό­γραμμα, αλλά να απο­φα­σί­ζει σχετικά με τη χρη­μα­το­δό­τηση  μετά τις Γερ­μα­νι­κές εκλογές με παρα­πο­μπή παράλ­ληλα και του χρέους. Πλη­ρο­φο­ρίες τις τελευ­ταίες ώρες κάνουν λόγο για νέες προ­σπά­θειες που γίνο­νται πάνω σε αυτή την κατεύ­θυνση.

– Το ΔΝΤ να απο­χω­ρεί ορι­στικά από το πρό­γραμμα, οπότε θα πρέπει  υπάρ­ξουν οι ανα­γκαίες προ­σαρ­μο­γές από την πλευρά των ευρω­παϊ­κών θεσμών. Σε μια τέτοια περί­πτωση η ελλη­νική κυβέρ­νηση θα αξιώσει να υλο­ποι­η­θεί η δέσμευση του πρω­θυ­πουρ­γού πως δεν θα εφαρ­μο­στούν τα μέτρα για το 2019 – 2020.

– Απόφαση για πλήρη συμ­με­τοχή του ΔΝΤ στο πρό­γραμμα με συγκε­κρι­με­νο­ποί­ηση των μεσο­πρό­θε­σμων μέτρων για το χρέος. Από τις συζη­τή­σεις που έχουν διε­ξα­χθεί έως τώρα αυτό το σενάριο φαί­νε­ται να έχει τις λιγό­τε­ρες πιθα­νό­τη­τες.

newpost.gr