K. Χρυσοχοΐδης: «Ο Γ. Χατζημάρκος είναι άνθρωπος των λύσεων και όχι των δημοσίων σχέσεων και των παχιών λόγων»

Για την από­φα­σή του να συμ­με­τά­σχει στις πε­ρι­φε­ρεια­κές εκλο­γές στο πλευ­ρό του κ. Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου, μι­λά­ει σή­με­ρα στην «δ» ο γνω­στός επι­χει­ρη­μα­τί­ας, συ­μπο­λί­της μας κ. Κώ­στας Χρυ­σο­χο­ΐ­δης.

«Γιατί με το Γιώρ­γο; Γιατί είναι άν­θρω­πος των λύ­σε­ων και των πρά­ξε­ων και όχι των δη­μο­σί­ων σχέ­σε­ων και των πα­χιών λόγων», όπως δη­λώ­νει.

«Αυτό που δια­πι­στώ­σα­με τα τε­λευ­ταία χρό­νια στην πε­ριο­χή μας και μιλάω συ­γκε­κρι­μέ­να, για την πε­ρί­ο­δο από το 2014 έως σή­με­ρα, είναι η πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή να ‘τρέ­χει’ με γρή­γο­ρες τα­χύ­τη­τες, να υλο­ποιεί έργα βα­σι­κών υπο­δο­μών που μας έλει­παν δε­κα­ε­τί­ες και να κα­λύ­πτει τα κενά της κε­ντρι­κής διοί­κη­σης», όπως το­νί­ζει.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Χρυ­σο­χο­ΐ­δη, τε­λι­κά απο­φα­σί­σα­τε να κα­τέ­βε­τε στις εκλο­γές. Ήταν μια δύ­σκο­λη από­φα­ση;

Αγα­πη­τή κα Ντό­κου, η Ελ­λά­δα μας και ει­δι­κό­τε­ρα η πε­ριο­χή της Δω­δε­κα­νή­σου και των Κυ­κλά­δων βρί­σκο­νται σή­με­ρα στο σταυ­ρο­δρό­μι της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης , των διε­θνών συ­γκρού­σε­ων αλλά και των ση­μα­ντι­κών γε­ω­πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων. Η εγ­γύ­τη­τα της φίλης και γεί­το­νος Τουρ­κί­ας, η μέγ­γε­νη του με­τα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος, η κυ­βερ­νη­τι­κή αδια­φο­ρία συ­να­πο­τε­λούν τα αίτια της οι­κο­νο­μι­κής πί­ε­σης που ασκεί­ται κυ­ρί­ως στους νέους μας, στους ανέρ­γους, στους υπο­α­πα­σχο­λού­με­νους, στους συ­ντα­ξιού­χους αλλά και στους επαγ­γελ­μα­τί­ες σε κάθε Δήμο της Πε­ρι­φέ­ρειας του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Με την συμ­με­το­χή μου στα κοινά και ει­δι­κό­τε­ρα ως πρό­ε­δρος και Ά αντι­πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρί­ου της Δω­δε­κα­νή­σου, μου δό­θη­κε η δυ­να­τό­τη­τα να έρθω σε άμεση επαφή και να κα­τα­νο­ή­σω σε βάθος τα προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας κα­θε­νός συ­ντο­πί­τη μας. Έχω βιώ­σει ταυ­τό­χρο­να το πα­ρά­δο­ξο που συν­δυά­ζει από την μια την εξω­στρέ­φεια και το πα­γκό­σμιο εν­δια­φέ­ρον της του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νί­ας για τα νησιά μας, από την άλλη έναν ιδιό­τυ­πο κρα­τι­κό απο­κλει­σμό και αδια­φο­ρία για τις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες των συ­μπο­λι­τών μας. Με την επι­χει­ρη­μα­τι­κή ιστο­ρία της οι­κο­γέ­νειας μου για πάνω από 100 χρό­νια στο Νότιο Αι­γαίο αλλά και όντας πα­τέ­ρας 5 παι­διών που δια­βιεί στην Ρόδο, μπορώ να κα­τα­νο­ή­σω από­λυ­τα την ανά­γκη για την εκ­πό­νη­ση ενός μα­κρό­πνο­ου στρα­τη­γι­κού σχε­δί­ου δρά­σης, δυ­νά­με­νου να δώσει πει­στι­κές απα­ντή­σεις στα αδιέ­ξο­δα του σή­με­ρα αλλά και στις προ­κλή­σεις του αύριο. Και σε αυτήν την πρό­κλη­ση δεν μπο­ρού­σα να δη­λώ­σω απών. Ναι δεν ήταν μια εύ­κο­λη από­φα­ση, ει­δι­κά για έναν άν­θρω­πο με τις δικές μου οι­κο­γε­νεια­κές και επαγ­γελ­μα­τι­κές ευ­θύ­νες. Όμως με την στή­ρι­ξη της οι­κο­γέ­νειας μου και της συ­ζύ­γου μου ιδιαί­τε­ρα, θα δώσω και εγώ το παρών σε αυτόν τον με­γά­λο αγώνα. Με πρώτη προ­τε­ραιό­τη­τα το μέλ­λον των παι­διών μας και των συ­μπα­τριω­τών μας της Δω­δε­κα­νή­σου και των Κυ­κλά­δων, ως απλός στρα­τιώ­της συ­στρα­τεύ­ο­μαι στο πλευ­ρό του Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου και της Πα­ρά­τα­ξης ‘’Μπρο­στά το Νότιο Αι­γαίο’’.

• Γιατί με τον Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο;

Με τον κ. Χα­τζη­μάρ­κο μας συν­δέ­ει μια μα­κρό­χρο­νη σχέση φι­λί­ας και συ­νερ­γα­σί­ας, πά­ντο­τε σε μια βάση αλ­λη­λο­ε­κτί­μη­σης. Θα ήθελα να σας υπεν­θυ­μί­σω ότι υπήρ­ξα αντι­πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου από το 2006 έως το 2010, επί προ­ε­δρί­ας του, καθώς και υπο­ψή­φιος δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος στην πρώτη του κά­θο­δο στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, στις εκλο­γές του 2010. Εκλο­γές στις οποί­ες ο ρο­δια­κός λαός είχε έμπρα­κτα δεί­ξει την απο­δο­χή, τόσο προς το πρό­σω­πο του κ. Χα­τζη­μάρ­κου, όσο και συ­νο­λι­κό­τε­ρα προς έργο που εί­χα­με πα­ρά­ξει τα προη­γού­με­να χρό­νια της θη­τεί­ας μας στο Επι­με­λη­τή­ριο Δω­δε­κα­νή­σου, με απτά απο­τε­λέ­σμα­τα στον εμπο­ρι­κό, του­ρι­στι­κό και με­τα­ποι­η­τι­κό κλάδο. Στην ση­με­ρι­νή χρο­νι­κή συ­γκυ­ρία ο ρόλος της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης έχει λάβει άλλο βάρος. Από συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή συ­νέρ­γεια στις αρ­μο­διό­τη­τες της κε­ντρι­κής πο­λι­τι­κής σκη­νής, κα­λεί­ται σή­με­ρα να δώσει αυ­τό­φω­τα λύση και σε όλα τα προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας των αν­θρώ­πων της αλλά και να κα­λύ­ψει τα κενά της κρα­τι­κής μέ­ρι­μνας σε όλα τα επί­πε­δα της λει­τουρ­γί­ας της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας.

Και η πρα­κτι­κή ενά­σκη­ση του κα­θή­κο­ντος δεν μπο­ρεί να μην ακο­λου­θή­σει αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση. Από την μία θα πρέ­πει να αφου­γκρα­στού­με την φωνή του συ­ντο­πί­τη μας για να έχου­με σαφή γνώση και γνώ­μο­να στην ενά­σκη­ση των κα­θη­κό­ντων μας. Είναι αυτοί οι άν­θρω­ποι που δεν χα­ρί­ζουν μια ψήφο. Την επεν­δύ­ουν σε πρό­σω­πα ευ­ρύ­τε­ρης απο­δο­χής και εμπει­ρί­ας με μόνη απαί­τη­ση να δο­θούν λύ­σεις με το πρί­σμα του αν­θρω­πι­σμού και της κα­τα­νό­η­σης της δυ­σκο­λί­ας του κα­θε­νός πα­τριώ­τη μας. Προ­σφέ­ρουν την ψήφο τους σε αν­θρώ­πους που τε­χνο­κρα­τι­κά δύ­να­νται να προ­σεγ­γί­σουν μια δράση που να θέσει σα­φείς στό­χους και συ­ντε­ταγ­μέ­να να φτά­σει στην επί­τευ­ξη τους. Χρη­σι­μο­ποιώ­ντας κάθε χρη­μα­το­δο­τι­κό ερ­γα­λείο που προ­σφέ­ρε­ται και με αξιο­ποί­η­ση των πόρων στο βέλ­τι­στο βαθμό Και το μείγ­μα αυτής της πο­λι­τι­κής δεν μπο­ρεί να είναι κρυφό ή κενό αφή­γη­μα πο­λι­τι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης της ανά­γκης αυτών των αν­θρώ­πων με στόχο την υφαρ­πα­γή της ψήφου. Είναι η ώρα της ευ­θύ­νης και της αντι­με­τώ­πι­σης των προ­κλή­σε­ων με όρους αλή­θειας και ρε­α­λι­σμού. Ήρθε η ώρα των έργων και όχι των λόγων. Με μια κου­βέ­ντα: Γιατί με το Γιώρ­γο; Γιατί είναι άν­θρω­πος των λύ­σε­ων και των πρά­ξε­ων και όχι των δη­μο­σί­ων σχέ­σε­ων και των πα­χιών λόγων.

• Είστε επι­χει­ρη­μα­τί­ας με μακρά πο­ρεία. Μι­λή­στε μας για τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα στην πε­ριο­χή μας και τι θα μπο­ρού­σε να γίνει;

Τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις της πε­ριο­χής μας έχουν ως ένα βαθμό τις ρίζες τους στη γε­νι­κό­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή κρίση που μα­στί­ζει τη χώρα μας εδώ και μια δε­κα­ε­τία, και δεν είναι άλλη από την έλ­λει­ψη ρευ­στό­τη­τας, την υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση, την έλ­λει­ψη ενός σα­φούς και στα­θε­ρού επεν­δυ­τι­κού/φο­ρο­λο­γι­κού πλαι­σί­ου. Βέ­βαια πρέ­πει να προ­σθέ­σω ότι δυ­στυ­χώς τα­λα­νί­ζε­ται η οι­κο­νο­μία μας εδώ και πολλά χρό­νια από την έλ­λει­ψη μιας απο­κρυ­σταλ­λω­μέ­νης πο­λι­τι­κής και στρα­τη­γι­κής σε όλους τους το­μείς της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας που να χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από συ­νέ­χεια και συ­νέ­πεια. Αυτά είναι εμπό­δια στην αει­φό­ρο ανά­πτυ­ξη, που όλοι ευαγ­γε­λί­ζο­νται.

Οι επι­χει­ρή­σεις σή­με­ρα βιώ­νουν μια πρω­τό­γνω­ρη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα: η απου­σία μιας σα­φούς και ισχυ­ρής εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης από­φα­σης για την δια­μόρ­φω­ση υγιούς και φι­λό­ξε­νου πε­ρι­βάλ­λο­ντος για το επι­χει­ρείν. Η φο­ρο­λο­γι­κή προ­σέγ­γι­ση με μόνο γνώ­μο­να την ανε­λεή υφαρ­πα­γή κάθε οι­κο­νο­μι­κής δυ­να­τό­τη­τας των επι­χει­ρή­σε­ων και συ­νά­μα το γε­γο­νός ότι ο κρα­τι­κός μη­χα­νι­σμός δη­λώ­νει απών σε κάθε ανά­γκη για τα­χύ­τη­τα και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα. Τα προ­βλή­μα­τα δεν λύ­νο­νται με ανα­κοι­νώ­σεις καλών προ­θέ­σε­ων, δίχως και την ανά­λο­γη υπο­στή­ρι­ξη και συ­νέ­χεια αυτών στα στά­δια της υλο­ποί­η­σης. Αδιά­κο­πες εναλ­λα­γές φορο-νο­μο­σχε­δί­ων, ευ­και­ρια­κή αντι­με­τώ­πι­ση των χρη­μα­το­δο­τι­κών ανα­γκών των επι­χει­ρή­σε­ων χα­ρα­κτη­ρί­ζουν κατά κόρον το επι­χει­ρείν στο Νότιο Αι­γαίο. Η προ­σέγ­γι­ση του προ­βλή­μα­τος των κόκ­κι­νων δα­νεί­ων αλλά και η μη έγκαι­ρη τε­χνο­κρα­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση άφησε ανο­χύ­ρω­τες εκα­το­ντά­δες επι­χει­ρή­σεις στα νησιά μας , θέ­το­ντάς σε αμ­φί­βο­λη βάση χι­λιά­δες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας αλλά και την υγεία του ευ­ρύ­τε­ρου επι­χει­ρη­μα­τι­κού ιστού της Δω­δε­κα­νή­σου και των Κυ­κλά­δων.

Αν με ρω­τά­τε να σας πω συ­νο­πτι­κά, τι θα έπρε­πε να γίνει για να αλ­λά­ξει όλο αυτό το δυ­σβά­στα­χτο σκη­νι­κό είναι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που αμ­βλύ­νουν τη γρα­φειο­κρα­τία και βελ­τί­ω­ση των υπο­δο­μών, την κα­τα­πο­λέ­μη­ση της πο­λυ­νο­μί­ας και την πα­ρου­σί­ας κι­νή­τρων για την προ­σέλ­κυ­ση επεν­δύ­σε­ων. Όχι το ξε­πού­λη­μα μό­χθου και κόπου δε­κα­ε­τιών του νη­σιώ­τη επι­χει­ρη­μα­τία από ξένα οι­κο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα αλλά μιας υγιούς διερ­γα­σί­ας συ­νερ­γα­τι­κών σχη­μά­των επεν­δυ­τι­κών οίκων και το­πι­κών επι­χει­ρη­μα­τιών με στόχο την ανά­πτυ­ξη και την αύ­ξη­ση της απα­σχό­λη­σης. Η ανά­γκη για συ­γκε­κρι­με­νο­ποί­η­ση δρά­σε­ων συμ­βα­τών με το Νότιο Αι­γαίο που κρύ­βει μια σειρά από ιδιαι­τε­ρό­τη­τες οι οποί­ες αφο­ρούν και στη φυ­σι­κή και πο­λι­τι­κή του γε­ω­γρα­φία. Με σε­βα­σμό στον άν­θρω­πο να δούμε την αν­θρω­πι­στι­κή κρίση με όρους βιω­σι­μό­τη­τας και μέσα από ένα και ολι­στι­κό σχε­δια­σμό να συν­θέ­σου­με την ξε­χω­ρι­στή αντο­χή που κρύ­βει το DNA του νη­σιώ­τη συ­μπα­τριώ­τη μας με την ευ­λο­γία της γε­ω­πο­λι­τι­κής θέσης των νη­σιών μας. Οι Ρω­μαί­οι έλε­γαν Lupus dentis, taurus cornis, δηλ. ο κα­θέ­νας πρέ­πει χρη­σι­μο­ποιεί τα μέσα που δια­θέ­τει. Έτσι και σή­με­ρα υπάρ­χει ένα πλέγ­μα διε­θνών ορ­γα­νι­σμών, ευ­ρω­παϊ­κών δομών και ανα­πτυ­ξια­κών προ­γραμ­μά­των των οποί­ων η απορ­ρό­φη­ση θα πρέ­πει να οδη­γη­θεί σε ανα­πτυ­ξια­κές δρά­σεις με στόχο την αύ­ξη­ση της απα­σχό­λη­σης και την κα­τα­πο­λέ­μη­ση της αν­θρω­πι­στι­κής κρί­σης.

Βα­σι­κά πράγ­μα­τα δη­λα­δή που έπρε­πε να αφο­ρούν την εκά­στο­τε Κε­ντρι­κή Κυ­βέρ­νη­ση και κατά δεύ­τε­ρο λόγο την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση Β’ Βαθ­μού. Αυτό που δια­πι­στώ­σα­με τα τε­λευ­ταία χρό­νια στην πε­ριο­χή μας και μιλάω συ­γκε­κρι­μέ­να, για την πε­ρί­ο­δο από το 2014 έως σή­με­ρα, είναι η Πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή να «τρέ­χει» προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση με γρή­γο­ρες τα­χύ­τη­τες, να υλο­ποιεί έργα βα­σι­κών υπο­δο­μών που μας έλει­παν δε­κα­ε­τί­ες και να κα­λύ­πτει τα κενά της κε­ντρι­κής διοί­κη­σης.

• Η πε­ριο­χή μας έχει υπο­στεί πολλά πλήγ­μα­τα από την κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ, τις αυ­ξή­σεις στην φο­ρο­λο­γία κ.λπ. Θα ήθελα το σχό­λιό σας. Γιατί τα νησιά αντι­με­τω­πί­ζο­νται με τόση σκλη­ρό­τη­τα;

Έχετε δίκιο ότι τα νησιά μας αντι­με­τω­πί­ζο­νται πα­ρα­δο­σια­κά από την κε­ντρι­κή εξου­σία σχε­δόν εχθρι­κά! Από το 2011 ως πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου αντι­με­τω­πί­ζα­με τη δα­μό­κλειο σπάθη της κα­τάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών του ΦΠΑ. Τε­λι­κά στο τε­λευ­ταίο μνη­μό­νιο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έπεσε και το τε­λευ­ταίο κά­στρο που χα­ρα­κτή­ρι­ζε τη νη­σιω­τι­κή ιδιαι­τε­ρό­τη­τά μας. Είναι μάλ­λον το ‘’Ευ­χα­ρι­στώ’’ στα Δω­δε­κά­νη­σα και τις Κυ­κλά­δες για την τε­ρά­στια συ­νει­σφο­ρά τους στο ΑΕΠ της Ελ­λά­δας και στην με­γί­στη ανα­λο­γι­κά του πλη­θυ­σμού μας, συμ­με­το­χή στην εί­σπρα­ξη φόρων…

• Κατά την άποψή σας, είναι ανα­γκαίο να δοθεί με­γα­λύ­τε­ρη προ­σο­χή στην κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή, σε ευ­πα­θείς ομά­δες όπως π.χ. οι συ­ντα­ξιού­χοι; Πώς μπο­ρεί η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου να στη­ρί­ξει τέ­τοιες πρω­το­βου­λί­ες;

Κα Ντό­κου η ανά­πτυ­ξη και η ευ­η­με­ρία δεν αφορά μόνο τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες αφορά όλο τον κόσμο. Αφορά και τους συ­ντα­ξιού­χους αφορά και όλους τους ερ­γα­ζό­με­νους. Και με την έν­νοια της ευ­η­με­ρί­ας δεν νο­εί­ται μόνο η αυ­ξη­μέ­νη δυ­να­τό­τη­τα αγο­ράς κα­τα­να­λω­τι­κών ειδών, που ανα­τρο­φο­δο­τεί βέ­βαια την οι­κο­νο­μία.

Για μένα ευ­η­με­ρία ισο­δυ­να­μεί με ποιό­τη­τα ζωής, που αυτήν μας την έχουν κα­ταρ­ρα­κώ­σει.

Ση­μαί­νει ασφά­λεια στον από­μα­χο ηλι­κιω­μέ­νο. Ση­μαί­νει χαρά και ελ­πί­δα στα παι­διά μας. Ση­μαί­νει στα­θε­ρή δου­λειά στους ερ­γα­ζό­με­νους. Αυτά μας τα έκλε­ψαν χωρίς να μας ρω­τή­σουν.

Από τη μια πλευ­ρά λοι­πόν πρέ­πει να ηγη­θού­με μίας προ­σπά­θειας και να πρω­τα­γω­νι­στή­σου­με στη δια­μόρ­φω­ση κλί­μα­τος προ­σέλ­κυ­σης επεν­δύ­σε­ων. Και από την άλλη πλευ­ρά όμως και πρω­τί­στως να στη­ρί­ξου­με τις ευ­πα­θείς ομά­δες. Πι­στεύω, και το έχει απο­δεί­ξει, ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος ότι μπο­ρεί και θέλει ακόμα πέρα από τα θε­σμι­κά πλαί­σια των αρ­μο­διο­τή­των του να προ­σεγ­γί­σει και να επι­λύ­σει τέ­τοια θέ­μα­τα με ιδιαί­τε­ρη ευαι­σθη­σία και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα. Η συ­μπα­ρά­στα­ση στον συ­νάν­θρω­πό μας είναι πρώ­τι­στο κα­θή­κον κα­θε­νός μας. Κα­θή­κον μας που δεν μας αφή­νει αδιά­φο­ρους σε τρα­γι­κές ει­κό­νες που συν­θέ­τουν την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας. Ο άν­θρω­πος της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης πρέ­πει να στέρ­γει πά­ντο­τε στο άκου­σμα του κλά­μα­τος του πει­να­σμέ­νου παι­διού, στην δυ­σκο­λία του ξε­ρι­ζω­μέ­νου, στην απελ­πι­σία του φτω­χού. Κα­θή­κον μας και δια­καή μας επι­θυ­μία η επι­στρο­φή της ελ­πί­δας στον πο­λί­τη…της ελ­πί­δας για έναν κα­λύ­τε­ρο αύριο.

Η αγάπη και η αλ­λη­λεγ­γύη προς τον συ­νάν­θρω­πο κατά συ­νέ­πεια δε μοιά­ζει να είναι μία απλή υπο­χρέ­ω­ση. Είναι αυ­το­νό­η­τη προ­τε­ραιό­τη­τα. Και ένα χα­μό­γε­λο πε­ρισ­σό­τε­ρο απο­τε­λεί μια νίκη. Αυτή είναι η επι­δί­ω­ξη, αυτή θα είναι και η επι­τυ­χία μας. Πο­λι­τι­κή όχι για την πο­λι­τι­κή αλλά για την προ­σφο­ρά και την ευαγή πο­ρεία. Εξάλ­λου είμαι πέρα και πάνω από όλα πο­λύ­τε­κνος πα­τέ­ρας και γνω­ρί­ζω από πρώτο χέρι τις αγω­νί­ες και τα προ­βλή­μα­τα που ζεί μια οι­κο­γέ­νεια σή­με­ρα. Είμαι έτοι­μος προ­σω­πι­κά να ερ­γα­στώ-εφό­σον θα μου ζη­τη­θεί από τον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη στη νέα του θη­τεία- σε δομές και δρά­σεις που έχουν ως στόχο και αντι­κεί­με­νο την τό­νω­ση των χα­μη­λών και με­σαί­ων ει­σο­δη­μά­των. Μαζί σας θα δώ­σου­με την μάχη για το κα­λύ­τε­ρο αύριο, μαζί θα φέ­ρου­με το χα­μό­γε­λο στα χείλη των συ­μπο­λι­τών μας.