Απορρίφθηκε η μήνυση του Δήμου Ρόδου για δήθεν πλαστότητα της διαβόητης διαθήκης του Ψιμόριφου!!

Στο αρ­χείο τέ­θη­κε με διά­τα­ξη της Ει­σαγ­γε­λί­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που κα­τέ­στη τε­λε­σί­δι­κη, η από 14 Ιου­λί­ου 2017 έγκλη­ση του Δήμου Ρόδου, νό­μι­μα εκ­προ­σω­πού­με­νου από τον τότε δή­μαρ­χο κ. Φώτη Χα­τζη­διά­κο, σε βάρος των κ.κ. Ζερ­μαίν – Σου­ζά­νας χήρας Γε­ρά­σι­μου Ζη­σι­μά­του το γένος Ερ­ρί­κου Μας και Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­του του Γε­ρα­σί­μου, κα­τοί­κων Ια­λυ­σού, για τις πρά­ξεις της πλα­στο­γρα­φί­ας (μετά χρή­σε­ως) με σκο­πού­με­νο πα­ρά­νο­μο πε­ριου­σια­κό όφε­λος και αντί­στοι­χη ζημία άνω των 120.000 € και της απά­της στο δι­κα­στή­ριο με σκο­πού­με­νο όφε­λος και αντί­στοι­χη ζημία άνω των 120.000 €, αμ­φο­τέ­ρων στρε­φο­μέ­νων σε βάρος του Δήμου Ρόδου, τις οποί­ες κα­ταγ­γέλ­θη­καν ότι τέ­λε­σαν στη Ρόδο, κατά τα έτη 2013 και 2017.

Με την ίδια διά­τα­ξη απαλ­λάσ­σε­ται ο Δήμος Ρόδου από την κα­τα­βο­λή των δι­κα­στι­κών εξό­δων.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη υπό­θε­ση έχει απα­σχο­λή­σει κατ’ επα­νά­λη­ψη την κοινή γνώμη και αφορά στην κυ­ριό­τη­τα προ­νο­μια­κού ακι­νή­του στην Ιξιά, γνω­στού και ως ακι­νή­του «Ψι­μό­ρι­φου».

Ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου έχουν προ­σφύ­γει οι κ.κ. Ζερ­μαίν-Σου­ζά­να χήρα Γε­ρά­σι­μου Ζη­σι­μά­του, το γένος Ερ­ρί­κου και Ανα­στα­σία Μας και Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­τος του Γε­ρα­σί­μου, επι­ση­μαί­νο­ντας σε προ­σφυ­γή τους ότι στο ίδιο δι­κα­στή­ριο δη­μο­σιεύ­θη­κε η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 ιδιό­χει­ρη δια­θή­κη του απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου του Νι­κο­λά­ου ζη­τώ­ντας την κή­ρυ­ξη ως ανί­σχυ­ρου και την ανά­κλη­ση ως ανα­κρι­βούς, του πι­στο­ποι­η­τι­κού-κλη­ρο­νο­μη­τη­ρί­ου του πα­ρα­πά­νω δια­θέ­τη.

Θυ­μί­ζου­με ότι στο κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι μο­να­δι­κή κλη­ρο­νό­μος του Ψι­μό­ρι­φου, βάσει της από 19-11-1988 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του, είναι η ορι­σθεί­σα και εκτε­λέ­στρια σύ­ζυ­γός του Ούτε-Βε­α­τρί­κη Ψι­μο­ρί­φου, το γένος Καρλ Βιρτζ, με­τα­πο­βιώ­σα­σα την 8-6-2003 βε­βα­ρη­μέ­νη με κλη­ρο­δο­σία ενός αγρού στην Ιξιά Ρόδου εκτά­σε­ως 19.130 τ.μ., υπέρ του Ψι­μο­ρί­φειου Δη­μο­τι­κού Ιδρύ­μα­τος Ρόδου, ο κοι­νω­φε­λής σκο­πός της οποί­ας με την υπαρ. 1560/2008 απόφ. εκ. Εφ.Αθ. χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε ανέ­φι­κτος και δια­τά­χθη­κε για την πλη­ρέ­στε­ρη ικα­νο­ποί­η­ση της θε­λή­σε­ως του δια­θέ­τη η εκ­ποί­η­ση του εν λόγω ακι­νή­του.

Την από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 ιδιό­χει­ρη δια­θή­κη του κατά την 29.11.1994 απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου του Νι­κο­λά­ου, κα­τέ­θε­σε προς δη­μο­σί­ευ­ση την 25-6-2013 στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου, όπου και δη­μο­σιεύ­θη­κε με το με αριθ­μό 26/26-06-2013 πρα­κτι­κό του ο Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­τος του Γε­ρα­σί­μου επι­κα­λού­με­νος ότι απε­στά­λη στην οικία του την 5-2-2013 μέσα σε φά­κε­λο μαζί με άλλα σχε­τι­κά έγ­γρα­φα.

Για το εν λόγω ακί­νη­το η σύ­ζυ­γος του δια­θέ­τη Ούτε Ψι­μο­ρί­φου, ενερ­γού­σα εν τοις πράγ­μα­σιν ως εκτε­λέ­στρια της δια­θή­κης, εξέ­δω­σε το υπ’ αρ. 91/1995 κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο, το οποίο δεν είχε με­τα­γρα­φεί.

Ακο­λού­θως, έγι­ναν ενέρ­γειες για την σύ­στα­ση του Ιδρύ­μα­τος, πλην όμως με το υπ’ αρ. 1063953/1570/Α011/17.5.2005 έγ­γρα­φό του το Υπ.Οι­κο­νο­μι­κών αρ­νή­θη­κε να προ­βεί στην έκ­δο­ση διοι­κη­τι­κής πρά­ξης (για τη σύ­στα­ση του Ιδρύ­μα­τος) λόγω έλ­λει­ψης πόρων.

Tην άσκη­ση πα­ρέμ­βα­σης του Δήμου στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου, υπέρ της εγκυ­ρό­τη­τας της αρ­χι­κής δια­θή­κης του δια­θέ­τη Ψι­μό­ρι­φου Ευαγ­γέ­λου και της απόρ­ρι­ψης της αι­τού­με­νης ανά­κλη­σής του, καθώς και την υπο­βο­λή σχε­τι­κής ανα­φο­ράς στον Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ/κών Ρόδου για την διε­ρεύ­νη­ση στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των, είχε απο­φα­σί­σει η Οι­κο­νο­μι­κή Επι­τρο­πή του Δήμου Ρόδου.

Ο Δήμος κα­τέ­θε­σε στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου για με­τα­γρα­φή το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο με την με αριθ­μό πρά­ξης 3125/2016 αί­τη­σή του, εκ­κρε­μού­σα προς διά­τα­ξη και κα­τα­χώ­ρη­ση και ακο­λού­θως ασκή­θη­κε αί­τη­ση των αι­τού­με­νων την ανά­κλη­σή του.

Ο Δήμος Ρόδου ισχυ­ρί­στη­κε ότι η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 νέα ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη του Ψι­μό­ρι­φου, που δη­μο­σιεύ­θη­κε κα­τό­πιν αί­τη­σης του κ Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­του με το από 26 Ιου­νί­ου 2013 πρα­κτι­κό του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, χωρίς να έχει αί­τη­ση κή­ρυ­ξής της σε κύρια, τυγ­χά­νει πλα­στή.

Ο ισχυ­ρι­σμός αυτός δεν εδρά­ζε­ται σε κά­ποια γρα­φο­λο­γι­κή εξέ­τα­ση, αλλά όπως ανα­φέ­ρουν οι πλη­ρο­φο­ρί­ες, σε κα­τά­θε­ση που έδωσε πρώην νο­μι­κός σύμ­βου­λος του Δήμου Ρόδου.

Η πλευ­ρά Ζη­σι­μά­του από την άλλη επι­κα­λέ­στη­κε από την πρώτη στιγ­μή γρα­φο­λο­γι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη δι­δά­κτο­ρος του Δη­μο­κρί­τειου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θρά­κης από την οποία προ­κύ­πτει μετά βε­βαιό­τη­τας ότι η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 δια­θή­κη έχει χα­ρα­χθεί και υπο­γρα­φεί δια χει­ρός του.

Θυ­μί­ζου­με επί­σης ότι ο κ. Bασί­λειος Κα­ρα­γιάν­νης του Γε­ωρ­γί­ου, ως νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της Ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας με την επω­νυ­μία “ΞΕ­ΝΟ­ΔΟ­ΧΕΙΑ ΡΟΔΟΥ – Γ.Β. ΚΑ­ΡΑ­ΓΙΑΝ­ΝΗΣ Α.Ε.” που είναι ιδιο­κτή­τρια του όμο­ρου με το επί­δι­κο ακί­νη­το ξε­νο­δο­χεί­ου “Ixian Grand” πα­ρε­νέ­βη προ­σθέ­τως υπέρ του Δήμου Ρόδου και υπέρ του Δη­μο­σί­ου.

Η τε­λευ­ταία πα­ρέμ­βα­ση υπέρ του Δήμου Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε από το Ει­ρη­νο­δι­κείο ως απα­ρά­δε­κτη.

Ση­μειώ­νε­ται ακόμη ότι ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου υπο­βλή­θη­κε και αί­τη­μα από τον Δήμο Ρόδου για την εξαί­ρε­ση πραγ­μα­το­γνώ­μο­να, που διο­ρί­στη­κε με την υπ’ αρίθμ. 96/2018 από­φα­ση, του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου για τη διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής εξέ­τα­σης, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι ο διο­ρι­σθείς πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας, δι­κα­στι­κός γρα­φο­λό­γος, συν­δέ­ε­ται στενά και έχει από ετών δε­σμούς φι­λί­ας και επαγ­γελ­μα­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με ει­δι­κό γρα­φο­λό­γο, τον οποίο ήδη είχαν ορί­σει ιδιω­τι­κά ως τε­χνι­κό σύμ­βου­λό τους οι αι­τού­ντες.

Για τον λόγο αυτό εξάλ­λου ανα­τέ­θη­κε η διε­νέρ­γεια ει­δι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης στην Διεύ­θυν­ση Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευ­νών της ΕΛΑΣ που κα­τέ­λη­ξε κι αυτή ωστό­σο ότι η δια­θή­κη ήταν γνή­σια δια­ψεύ­δο­ντας τους ισχυ­ρι­σμούς του Δήμου Ρόδου.

Την οι­κο­γέ­νεια εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης.