Απόρριψη αποφυλάκισης για τον πρώην διευθυντή της Αγροτικής στην Κάρπαθο ανάβει νέο κύκλο δικαστικών μαχών

• Ο 66χρονος κρα­τού­με­νος είδε το αίτημά του να απορ­ρί­πτε­ται από το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω, προ­σέ­φυγε στο Συμ­βού­λιο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου και ταυ­τό­χρονα βρί­σκε­ται σε εκκρε­μό­τητα αρνη­τική εισή­γηση στον Άρειο Πάγο για την αναί­ρεση της κατα­δί­κης

Η υπόθεση που συγκλό­νισε την Κάρπαθο επι­στρέ­φει στο προ­σκή­νιο με ένα δικο­νο­μικό τρίγωνο που εκτεί­νε­ται από τις φυλακές της Κω έως τα ανώτερα και ανώτατα δικα­στή­ρια.

Ο 66χρονος πρώην διευ­θυ­ντής υπο­κα­τα­στή­μα­τος της Αγρο­τι­κής που έχει κατα­δι­κα­στεί αμε­τά­κλητα σε κάθειρξη 5 ετών για πλα­στο­γρα­φία με χρήση υπέβαλε αίτημα υφ’ όρων από­λυ­σης το οποίο απορ­ρί­φθηκε με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω.

Ακο­λού­θησε προ­σφυγή στο Συμ­βού­λιο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου ενώ σε παράλ­ληλη τροχιά ο Άρειος Πάγος εξε­τά­ζει αναί­ρεση κατά της εφε­τεια­κής από­φα­σης με εισαγ­γε­λική πρόταση απορ­ρί­ψεως. Το δικο­νο­μικό σκηνικό απο­κα­λύ­πτει τόσο τις αυστη­ρές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την απο­φυ­λά­κιση όσο και την επιμονή της υπε­ρά­σπι­σης να εξα­ντλή­σει κάθε ένδικο μέσο.

Η απόρ­ριψη στην Κω

Ο κρα­τού­με­νος άρχισε να εκτίει την ποινή του στις 22-05-2024. Μέχρι τις 09-09-2025 είχε συμπλη­ρώ­σει πραγ­μα­τική έκτιση 1 έτους 3 μηνών και 18 ημερών. Το ένα τρίτο της ποινής των 5 ετών συμπλη­ρώ­νε­ται στις 20-01-2026 γεγονός που οδήγησε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω να απορ­ρί­ψει το αίτημα υφ’ όρων από­λυ­σης κρί­νο­ντας ότι δεν πλη­ρού­νται οι τυπικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Στη συλ­λο­γι­στική του συμ­βου­λίου η έρευνα για τις ουσια­στι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις κατέστη άνευ αντι­κει­μέ­νου εφόσον το χρονικό όριο δεν είχε συμπλη­ρω­θεί. Η θεώρηση αυτή ευθυ­γραμ­μί­ζε­ται με τη νομο­λο­γία για τον έλεγχο των τυπικών κρι­τη­ρίων πριν από κάθε άλλη στάθ­μιση.

Η υπε­ρά­σπιση κατέ­θεσε έφεση κατά του απορ­ρι­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος.

Το παράλ­ληλο μέτωπο στον Άρειο Πάγο

Την ίδια περίοδο το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου συζή­τησε στις 05-11-2025 την αίτηση αναί­ρε­σης του 66χρονου κατά της από­φα­σης του εφε­τείου. Η εισαγ­γε­λική πρόταση είναι ρητά απορ­ρι­πτική και ανα­πτύσ­σει βήμα προς βήμα το ιστο­ρικό από το 2004 έως το 2007 τεκ­μη­ριώ­νο­ντας τον κατ’ εξα­κο­λού­θηση χαρα­κτήρα της πλα­στο­γρα­φίας με χρήση και τη ζημία που προσ­διο­ρί­ζε­ται σε 289.000 ευρώ. Η πρόταση υπο­γραμ­μί­ζει ότι στο δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο η δια­δι­κα­σία διε­ξή­χθη με τις νόμιμες εγγυ­ή­σεις και ότι η συνο­λική πρόταση περί ενοχής κάλυψε τα αιτή­ματα της υπε­ρά­σπι­σης, άρα δεν γεν­νά­ται ακυ­ρό­τητα από την απόρ­ριψη αιτή­μα­τος ανα­βο­λής για προ­σκό­μιση παλαιού πορί­σμα­τος. Η τελική κρίση του ανώ­τα­του δικα­στη­ρίου ανα­μέ­νε­ται αλλά η εισή­γηση θέτει σαφές πλαίσιο.

Το απο­τύ­πωμα της υπό­θε­σης στην τοπική κοι­νω­νία

Η υπόθεση έχει τις ρίζες της σε δανεια­κές συμ­βά­σεις που φέρο­νται να καταρ­τί­στη­καν την περίοδο Μάρτιος 2004 έως Δεκέμ­βριος 2007 με πλαστές υπο­γρα­φές. Η εφε­τειακή απόφαση του 2024 έκρινε ένοχο τον τότε τρα­πε­ζικό για πλα­στο­γρα­φία με χρήση ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ελα­φρυ­ντικό μετέ­πειτα σύν­νο­μου βίου και επέβαλε κάθειρξη 5 ετών. Ο πυρήνας του κατη­γο­ρη­τη­ρίου συνδέει τον τρόπο κατάρ­τι­σης των συμ­βά­σεων με αλλοί­ωση στοι­χείων επι­κοι­νω­νίας ενός 61χρονου παρα­πλη­γι­κού που έχει πλέον απο­βιώ­σει και τη δημιουρ­γία εικόνας πελάτη φάντα­σμα που φαι­νό­ταν να λαμ­βά­νει δάνεια χωρίς γνώση. Το οικο­νο­μικό ίχνος που απο­δί­δε­ται στη δράση δια­μορ­φώ­νει ζημία 289.000 ευρώ και εξηγεί την κακουρ­γη­μα­τική αξιο­λό­γηση.

Κεντρικό επι­χεί­ρημα της υπε­ρά­σπι­σης ήταν παλαιό πόρισμα εσω­τε­ρι­κού ελέγχου του 2010 που, κατά τον ισχυ­ρι­σμό, νομι­μο­ποιούσε επι­μέ­ρους δανειο­δο­τή­σεις. Η εισαγ­γε­λική πρόταση στον Άρειο Πάγο επι­ση­μαί­νει ότι η απόδοση ευθύνης στη­ρί­χθηκε σε συνε­κτί­μηση απο­δει­κτι­κών μέσων που παρή­γα­γαν πλήρη δικα­νική πεποί­θηση και ότι το αίτημα ανα­βο­λής για την προ­σκό­μιση του εγγρά­φου δεν ανέ­τρεπε την ουσία της υπό­θε­σης. Το εφετείο είχε ήδη σχη­μα­τί­σει σαφή κρίση για τον κατ’ εξα­κο­λού­θηση χαρα­κτήρα της πράξης και για τον σκοπό παρά­νο­μου περιου­σια­κού οφέλους.