Χάρις Ματσίγκου: «Δυναμικό παρόν – Σίγουρο μέλλον στον Κυνηγετικό Σύλλογο Ρόδου»

«Ως βα­σι­κός τρο­φο­δό­της της εθνι­κής οι­κο­νο­μί­ας το κυ­νή­γι, πρέ­πει να δια­φυ­λα­χθεί», δη­λώ­νει σε συ­νέ­ντευ­ξή της στην «δ» η πρό­ε­δρος του Κυ­νη­γε­τι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, Χάρις Μα­τσί­γκου, και ανα­λύ­ει τα πε­πραγ­μέ­να και τους στό­χους του συλ­λό­γου

• Κυρία Μα­τσί­γκου, πότε ιδρύ­θη­κε ο Κυ­νη­γε­τι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου και πόσα μέλη αριθ­μεί;

Το 1976 ιδρύ­θη­κε το κυ­νη­γε­τι­κό σω­μα­τείο υπό την επω­νυ­μία «ΡΟΔΙΑ ΕΛΑ­ΦΟΣ» Κυ­νη­γε­τι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, που ανή­κει ορ­γα­νι­κά και διοι­κη­τι­κά εις την Α΄ Κυ­νη­γε­τι­κή Ομο­σπον­δία Κρή­της Δωδ/σου. Τα ενερ­γά μέλη του Συλ­λό­γου είναι 1.520.

• Ποιος είναι ο ρόλος του κυ­νη­γού σε σχέση με τη φύση; Τι έχετε να πείτε σε όλους αυ­τούς τους «πο­λέ­μιους» του κυ­νη­γιού που επι­διώ­κουν τη μελ­λο­ντι­κή συρ­ρί­κνω­σή του;

Μου δί­νε­τε την ευ­και­ρία με αυτή τη συ­νέ­ντευ­ξη να ενη­με­ρώ­σω έστω συ­νο­πτι­κά το ευρύ κοινό σχε­τι­κά με τη φι­λο­σο­φία και το έργο του κυ­νη­γού. Ο κυ­νη­γός είναι προ­στά­της και προ­σκυ­νη­τής της φύσης, που τρέ­φει ιδιαί­τε­ρο σε­βα­σμό και εν­θου­σια­σμό για την άγρια πα­νί­δα και εν­δια­φέ­ρε­ται για τη δια­τή­ρη­σή της. Θα ήθελα να πα­ρου­σιά­ζου­με συχνά μέσω των ΜΜΕ το έργο που επι­τε­λού­με ως κυ­νη­γοί στην “αει­φό­ρο ανά­πτυ­ξη”. Δυ­στυ­χώς, μέχρι σή­με­ρα, επι­κρα­τεί η πα­ρε­ξη­γη­μέ­νη αντί­λη­ψη ότι οι κυ­νη­γοί “σκο­τώ­νουν” και εν­δια­φέ­ρο­νται μόνο για να συλ­λά­βουν το θή­ρα­μα, πα­ρεμ­βαί­νο­ντας έτσι κα­τα­στρο­φι­κά στην ισορ­ρο­πία της φύσης και συμ­βάλ­λουν στη μεί­ω­ση του θη­ρά­μα­τος και τε­λι­κά στον αφα­νι­σμό του. Δεν πα­ρέ­χε­ται δυ­στυ­χώς σωστή πλη­ρο­φό­ρη­ση στο ευρύ κοινό, σχε­τι­κά με την σπου­δαιό­τη­τα της θήρας και την τε­ρά­στια συμ­βο­λή της στην ισορ­ρο­πία της φύσης και στην αει­φό­ρο ανά­πτυ­ξη. Είναι κατά τη γνώμη μου πα­ρερ­μη­νεία να μι­λά­με για ισορ­ρο­πία στη φύση με την έν­νοια που της δί­νουν οι οι­κο­λο­γι­κές ορ­γα­νώ­σεις. Ο όρος “προ­στα­σία” που ήταν και είναι ακόμη δυ­στυ­χώς το σύν­θη­μα κάθε οι­κο­λό­γου, αντι­κα­τα­στά­θη­κε σή­με­ρα με βάση επι­στη­μο­νι­κές με­λέ­τες από τον όρο “αει­φό­ρος ανά­πτυ­ξη”. Είναι λυ­πη­ρό να υπάρ­χει αρ­νη­τι­κή στάση από πλευ­ράς των οι­κο­λό­γων προς εμάς τους κυ­νη­γούς, ενώ θα έπρε­πε να συ­μπλέ­ου­με, αφού εμείς οι κυ­νη­γοί μέσω των κυ­νη­γε­τι­κών μας ορ­γα­νώ­σε­ων, έχου­με πρω­τεύ­ο­ντα ρόλο και ευ­θύ­νη για τις κυ­νη­γε­τι­κές πε­ριο­χές. Σε όλο τον κόσμο οι κυ­νη­γε­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις κα­τέ­χουν εξέ­χου­σα θέση στην εκ­πό­νη­ση και στην εφαρ­μο­γή με­γά­λων προ­γραμ­μά­των δια­χεί­ρι­σης των βιό­το­πων. Όλες οι επι­στη­μο­νι­κά τεκ­μη­ριω­μέ­νες με­λέ­τες, κα­τα­λή­γουν στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι χωρίς την αν­θρώ­πι­νη πα­ρέμ­βα­ση δεν υπάρ­χει πλέον “απο­κα­τά­στα­ση” του πε­ρι­βάλ­λο­ντος μιας πε­ριο­χής που ήδη έχει αλ­λοιω­θεί. Η από­λυ­τη “προ­στα­σία” που προ­τεί­νουν οι πε­ρισ­σό­τε­ρες οι­κο­λο­γι­κές ορ­γα­νώ­σεις χωρίς καμία πα­ρέμ­βα­ση, ίσως θα ήταν σω­τή­ρια για σχε­τι­κά “αμό­λυ­ντες” πε­ριο­χές, εκεί όπου η ελά­χι­στη έως μη­δε­νι­κή πα­ρου­σία και δρα­στη­ριό­τη­τα του αν­θρώ­που δεν έχει επι­φέ­ρει αλ­λα­γές. Δεν μπο­ρεί ένα “κλει­στό” φυ­σι­κό σύ­στη­μα που έχει υπο­στεί αλ­λοιώ­σεις, χωρίς με­λέ­τη, σχε­δια­σμό και πα­ρεμ­βά­σεις να επι­βιώ­σει. Οπου δο­κι­μά­στη­κε κάτι πα­ρό­μοιο, απέ­τυ­χε με δρα­μα­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα για την το­πι­κή πα­νί­δα και χλω­ρί­δα. Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο είναι το κε­φά­λαιο της ορ­θο­λο­γι­κής χρή­σης. Του θε­τι­κού ρόλου που µπορεί να δια­δραµατί­σει η δια­χεί­ρι­ση των θηραµάτων. Αυτό συ­νε­πά­γε­ται τη λήψη δέσµης µέτρων όπως η πα­ρο­χή κα­λύ­τε­ρων εν­διαι­τηµάτων, κα­λύ­τε­ρη δια­τρο­φή, µείωση της δρα­στη­ριό­τη­τας των αρ­πα­κτι­κών, µείωση των ασθε­νειών ή της λα­θρο­θη­ρί­ας, µέτρα τα οποία βελ­τιώ­νουν τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης των θη­ρεύ­σιµων και άλλων ειδών. Συ­νε­πώς, ενώ η ετή­σια συγκοµιδή µπορεί να εξα­λεί­ψει ένα σηµαντι­κό τµήµα του πλη­θυσµού, αυτό αντι­σταθµίζε­ται από τη χαµηλή φυ­σι­κή θνησιµότητα και/ή από τους κα­λύ­τε­ρους ρυθµούς ανα­πα­ρα­γω­γής.

Ήδη από το 1994-1995 μέχρι σή­με­ρα, η Κυ­νη­γε­τι­κή Συ­νο­μο­σπον­δία Ελ­λά­δος χρη­μα­το­δο­τεί το ερευ­νη­τι­κό πρό­γραμ­μα “’Αρ­τε­μις”, με το οποίο γί­νε­ται συ­στη­μα­τι­κή κα­τα­γρα­φή της κυ­νη­γε­τι­κής κάρ­πω­σης μέσω της συ­μπλή­ρω­σης ερω­τη­μα­το­λο­γί­ων που συ­μπλη­ρώ­νο­νται από τους κυ­νη­γούς καθ΄ όλη τη διάρ­κεια της κυ­νη­γε­τι­κής πε­ριό­δου.

Με­γά­λη νίκη των κυ­νη­γών απο­τε­λεί η πρό­σφα­τα εκ­δο­θεί­σα από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας (ΣτΕ), που απέρ­ρι­ψε αμε­τά­κλη­τα και στο σύ­νο­λό της, την προ­σφυ­γή κατά της Ρυθ­μι­στι­κής που είχε ασκή­σει η Πα­νελ­λή­νια Φι­λο­ζω­ϊ­κή και Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή Ομο­σπον­δία και ανα­γνω­ρί­ζει το εν­δια­φέ­ρον, τις δια­χει­ρι­στι­κές προ­σπά­θειες και τις δυ­να­τό­τη­τες των κυ­νη­γών να πε­ρι­φρου­ρούν την άγρια ζωή.

Πέραν του θέ­μα­τος της δια­χεί­ρι­σης και της ορ­θο­λο­γι­κής χρή­σης της άγριας πα­νί­δας, πρέ­πει το ευρύ κοινό να πλη­ρο­φο­ρεί­ται συ­στη­μα­τι­κά σχε­τι­κά με την πο­λύ­πλευ­ρη προ­σφο­ρά του κυ­νη­γού και σε άλ­λους το­μείς, όπως στην ανά­πτυ­ξη της χλω­ρί­δας και της πα­νί­δας με την διε­νέρ­γεια σπο­ρών σε πολ­λές πε­ριο­χές, στον εμπλου­τι­σμό των θη­ρα­μά­των μέσω προ­γράμ­μα­τος ζώ­γρη­σης, εκτρο­φής και απε­λευ­θέ­ρω­σης θη­ρεύ­σι­μων ειδών, αντι­με­τώ­πι­σης των επι­βλα­βών σαρ­κο­φά­γων. Στην προ­στα­σία της φύσης από εμπρη­στι­κές επι­θέ­σεις, αφού ο κυ­νη­γός είναι ο πρώ­τος που θα ενη­με­ρώ­σει τις αρχές σε πε­ρί­πτω­ση πυρ­κα­γιάς σε δύ­σβα­τες πε­ριο­χές και θα συμ­βάλ­λει και ο ίδιος τόσο στην πυ­ρό­σβε­ση, όσο και στην δη­μιουρ­γία αντι­πυ­ρι­κών ζωνών.

Ο κυ­νη­γός δεν θη­ρεύ­ει κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα της ανα­πα­ρα­γω­γής, δεν θη­ρεύ­ει ζώα που είναι πολύ νεαρά και δεν επι­δει­κνύ­ει αλα­ζο­νεία στην κάρ­πω­ση των θη­ρα­μά­των. Γι’ αυτό υπάρ­χει συ­γκε­κρι­μέ­νη διάρ­κεια της κυ­νη­γε­τι­κής πε­ριό­δου. Η καλή σχέση του με τα θη­ρά­μα­τα εμπνέ­ει σε­βα­σμό προς αυτά. Υπάρ­χει μια στενή σχέση και αλ­λη­λε­ξάρ­τη­ση του κυ­νη­γού με το θή­ρα­μα. Η θήρα, ως αρ­χέ­γο­νη δρα­στη­ριό­τη­τα, είναι από τις πρώ­τες που αντι­στέ­κε­ται στην αλ­λο­τρί­ω­ση της σχέ­σης του αν­θρώ­που με τη φύση. Είναι άδικο και πρέ­πει να απο­κα­τα­στα­θεί η πα­ρε­ξη­γη­μέ­νη αντί­λη­ψη που γε­νι­κά επι­κρα­τεί, η οποία ταυ­τί­ζει τον κυ­νη­γό με αυτόν που επι­δί­δε­ται σε υπερ­θή­ρευ­ση ή με τον λα­θρο­θή­ρα, ενώ υπάρ­χει ορ­γα­νω­μέ­νη, συ­ντο­νι­σμέ­νη και επο­πτευό­με­νη από τις κυ­νη­γε­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις Υπη­ρε­σία θη­ρο­φυ­λά­κων, που πλη­ρώ­νο­νται από τους ίδιους τους κυ­νη­γούς για την πά­τα­ξη της λα­θρο­θη­ρί­ας. Εί­μα­στε η μο­να­δι­κή ομάδα που έχει δικό της κλάδο αστυ­νό­μευ­σης και μας ελέγ­χει διότι πρέ­πει να προ­στα­τέ­ψου­με το θή­ρα­μα.

• Ποια είναι τα πε­πραγ­μέ­να του Συλ­λό­γου από την ανά­λη­ψη κα­θη­κό­ντων του νέου δ.σ. της 17ης Απρι­λί­ου 2022

Από την ανά­λη­ψη των κα­θη­κό­ντων μας ως νέο Δ.Σ. έχου­με χα­ρά­ξει μια ξε­κά­θα­ρη και στα­θε­ρή πο­ρεία για να βά­λου­με επι­τέ­λους γερές βά­σεις και να δώ­σου­με δυ­να­μι­κή πα­ρου­σία στο σύλ­λο­γο, που αριθ­μεί 1.520 ενερ­γά μέλη. Αγω­νι­ζό­μα­στε για να ανα­τρέ­ψου­με κά­ποια “κα­τε­στη­μέ­να”, “κακώς κεί­με­να” και γε­νι­κά προ­βλή­μα­τα που διαιω­νί­ζο­ντο από τις προη­γού­με­νες διοι­κή­σεις, τα οποία πα­γί­ω­σαν ένα αρ­νη­τι­κό κλίμα ανά­με­σα στα ίδια τα μέλη του Συλ­λό­γου μας και κατ’ επέ­κτα­ση δη­μιούρ­γη­σαν ταυ­τό­χρο­να μια αρ­νη­τι­κή ει­κό­να του συλ­λό­γου προς τα έξω. Βα­δί­ζου­με σε μια πο­ρεία δύ­σκο­λη και ακαν­θώ­δη. Όμως αυτό τολμώ να πω ότι το εί­χα­με προ­βλέ­ψει. Διότι για να “ξε­ρι­ζώ­σεις ό,τι κακό” πρέ­πει ανα­γκα­στι­κά να μα­τώ­σεις. Έχου­με κα­τα­φέ­ρει ήδη σε άρι­στη συ­νερ­γα­σία με την Α΄ ΚΟΚΔ (Α΄ Κυ­νη­γε­τι­κή Ομο­σπον­δία Κρή­της και Δω­δε­κα­νή­σου) να μπού­με βαθιά στο πρό­βλη­μα της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρης πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών των θη­ρο­φυ­λά­κων, με την άσκη­ση συ­νε­χούς ελέγ­χου και επο­πτεί­ας για την πιστή τή­ρη­ση του προ­γράμ­μα­τος ερ­γα­σί­ας τους. Εί­μα­στε το πρώτο Δ.Σ. που κα­τά­φε­ρε να έχει τον έλεγ­χο του προ­γράμ­μα­τος των θη­ρο­φυ­λά­κων, γε­γο­νός που απο­κλεί­ει τη δη­μιουρ­γία “πε­λα­τεια­κών σχέ­σε­ων” και την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των “λίγων” εις βάρος “όλων των μελών”. Μέσα σε λί­γους μήνες προ­σλά­βα­με νέο ιδιω­τι­κό θη­ρο­φύ­λα­κα, ενώ πα­ράλ­λη­λα η Α΄ ΚΟΚΔ, κα­τό­πιν ικα­νο­ποί­η­σης επί­μο­νου αι­τή­μα­τός μας, μας στέλ­λει ομο­σπον­δια­κούς θη­ρο­φύ­λα­κες που κα­λύ­πτουν τις ανά­γκες του νη­σιού μας.

Κα­τό­πιν έγκρι­σης σχε­τι­κής έκ­θε­σης εμπλου­τι­σμού για άτομα νη­σιω­τι­κής πέρ­δι­κας (Alectoris Chukar), πα­ρα­λά­βα­με από το Κρα­τι­κό Εκτρο­φείο Ρε­θύ­μνου, σώα και αβλα­βή, 1.000 άτομα νη­σιω­τι­κής πέρ­δι­κας, τα οποία σή­με­ρα βρί­σκο­νται σε κλω­βούς στις εγκα­τα­στά­σεις του Συλ­λό­γου μας, στα Φυ­τώ­ρια Κο­σκι­νού, δεν έχου­με απώ­λειες γιατί από τον Σε­πτέμ­βριο που τα πα­ρα­λά­βα­με τους χο­ρη­γού­με σωστή τροφή και βι­τα­μί­νες και μέχρι τις 20 Δε­κεμ­βρί­ου 2022 θα γίνει η απε­λευ­θέ­ρω­σή τους, τόσο εδώ στο νησί μας, όσο και στη Σύμη και στο Κα­στελ­λό­ρι­ζο.

Ανοί­γου­με αυτές τις ημέ­ρες το εκ­παι­δευ­τή­ριο σκύ­λων, το οποίο είχε κλεί­σει και το οποίο είναι πολύ ση­μα­ντι­κό έργο για τον κάθε κυ­νη­γό.

Ανοί­ξα­με νερά και πηγές σε πε­νή­ντα (50) ση­μεία του νη­σιού μας και κατά τον μήνα Ια­νουά­ριο θα κά­νου­με σπο­ρές για εμπλου­τι­σμό του θη­ρά­μα­τος.

Πή­ρα­με από­φα­ση κατά τη συ­νε­δρί­α­ση της 23-11-2022 για σύ­γκλη­ση Έκτα­κτης Γε­νι­κής Συ­νέ­λευ­σης στις 18-12-2022, στην οποία κα­λού­νται όλα τα μέλη να ενη­με­ρω­θούν για τα πε­πραγ­μέ­να μας και κυ­ρί­ως για να συ­να­πο­φα­σί­σου­με σε θέ­μα­τα καί­ρια και σο­βα­ρά όπως η αλ­λα­γή στις ζώνες ΚΑΖ και ΖΕΣ, το θέμα της θήρας στην τε­χνη­τή λίμνη του Γα­δου­ρά.

Εί­μα­στε στο στά­διο ενερ­γειών για την υλο­ποί­η­ση ενός πολύ ση­μα­ντι­κού στό­χου μας που είναι η επα­να­λει­τουρ­γία του εκτρο­φεί­ου νη­σιω­τι­κής πέρ­δι­κας από το Σύλ­λο­γό μας, προ­κει­μέ­νου να έχου­με τις δικές μας πέρ­δι­κες, αφού ήδη υπάρ­χουν οι μη­χα­νές που πα­ρα­μέ­νουν μέχρι σή­με­ρα σε αχρη­σία.

Κά­να­με Αδελ­φο­ποί­η­ση με τον Κυ­νη­γε­τι­κό Σύλ­λο­γο Καρ­πά­θου – Κάσου “Ο ΚΕ­ΡΑΥ­ΝΟΣ”.

Πε­ρι­θάλ­που­με τραυ­μα­τι­σμέ­να ελά­φια στις εγκα­τα­στά­σεις του συλ­λό­γου μας και σε συ­νερ­γα­σία με τον Ελ­λη­νι­κό Σύλ­λο­γο Ιε­ρα­κο­τρο­φί­ας πραγ­μα­το­ποιού­με απε­λευ­θε­ρώ­σεις δια­σω­θέ­ντων μετά από επι­τυ­χή φρο­ντί­δα αρ­πα­κτι­κών πτη­νών.

• Ποιοι είναι οι μελ­λο­ντι­κοί σας στό­χοι;

Στό­χος μας είναι ο κάθε κυ­νη­γός να είναι ενερ­γό μέλος στο σύλ­λο­γο, να εκ­φρά­ζει ελεύ­θε­ρα την άποψή του για κάθε θέμα που προ­κύ­πτει, να έχει “φωνή” και “επι­χει­ρή­μα­τα”, να δια­λέ­γε­ται και να ανε­βά­σου­με το προ­φίλ του συλ­λό­γου μας ως μια δυ­να­μι­κή πα­ρου­σία μέσα στο κοι­νω­νι­κό γί­γνε­σθαι, με δρά­σεις και έργα, που θα ανα­δεί­ξουν το σύλ­λο­γό μας στον πιο ση­μα­ντι­κό πα­ρά­γο­ντα στην το­πι­κή μας κοι­νω­νία της Ρόδου για την προ­στα­σία του θη­ρά­μα­τος και της φύσης!

Η πά­τα­ξη της λα­θρο­θη­ρί­ας. Ο συ­νε­χής έλεγ­χος και επο­πτεία του έργου της θη­ρο­φυ­λα­κής. Η λήψη δια­χει­ρι­στι­κών μέ­τρων για την προ­στα­σία και την ανά­πτυ­ξη του θη­ρά­μα­τος. Η επα­να­λει­τουρ­γία του εκτρο­φεί­ου. Η υλο­ποί­η­ση προ­γράμ­μα­τος ζώ­γρη­σης λαγού και πέρ­δι­κας. Η χρη­στή δια­χεί­ρι­ση του θη­ρά­μα­τος με βα­σι­κή αρχή την έν­νοια της αει­φο­ρί­ας “χρη­σι­μο­ποιώ αυτό που προ­στα­τεύω και προ­στα­τεύω αυτό που χρη­σι­μο­ποιώ”. Η συμ­με­το­χή των κυ­νη­γών με την ανά­πτυ­ξη του εθε­λο­ντι­σμού, καθώς και δυ­να­μι­κό παρών σε όλες τις δρα­στη­ριό­τη­τες του συλ­λό­γου.

Στό­χος μας είναι η προ­βο­λή του συλ­λό­γου μας στην το­πι­κή κοι­νω­νία αλλά και στην ευ­ρύ­τε­ρη μέσα από επι­μορ­φω­τι­κές και πο­λι­τι­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις.

Εμείς οι κυ­νη­γοί που ξε­περ­νά­με τους 250.000 στην Ελ­λά­δα, απο­τε­λού­με ένα με­γά­λο οι­κο­νο­μι­κό κε­φά­λαιο. Κάθε χρόνο οι κυ­νη­γοί κα­τα­βάλ­λου­με ει­σφο­ρά υπέρ του Κε­φα­λαί­ου Θήρας, η οποία συ­νο­λι­κά ανέρ­χε­ται στο ποσό των 10.000.000 €. Σύμ­φω­να με στοι­χεία της Πα­νελ­λή­νιας Ένω­σης Βιο­τε­χνών και Επαγ­γελ­μα­τιών Κυ­νη­γε­τι­κών Ειδών ο ετή­σιος τζί­ρος από την κυ­νη­γε­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα ανέρ­χε­ται στα 110.750.000 € και οι ερ­γα­ζό­με­νοι στον κλάδο ανέρ­χο­νται στις 10.000. Η συμ­βο­λή του κυ­νη­γιού και στην ανά­πτυ­ξη της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας ορει­νών και πα­ρα­με­θό­ριων πε­ριο­χών, ενι­σχύ­ο­ντας τον εσω­τε­ρι­κό του­ρι­σμό, ιδιαί­τε­ρα κατά τους χει­με­ρι­νούς μήνες, που οι κυ­νη­γοί είναι σχε­δόν οι μο­να­δι­κοί “χρη­μα­το­δό­τες”. Πολλά ξε­νο­δο­χεία, εστια­τό­ρια, πρα­τή­ρια καυ­σί­μων των πε­ριο­χών αυτών οφεί­λουν την ύπαρ­ξή τους και συ­ντη­ρού­νται σχε­δόν απο­κλει­στι­κά από τους κυ­νη­γούς.

Ως βα­σι­κός τρο­φο­δό­της της εθνι­κής οι­κο­νο­μί­ας το κυ­νή­γι, πρέ­πει να δια­φυ­λα­χθεί.

Ως κυ­νη­γοί έχου­με αντο­χή, δυ­να­τό μυαλό, αντί­λη­ψη, πα­ρα­τη­ρη­τι­κό­τη­τα, ετοι­μό­τη­τα, δυ­να­μι­κή και θέ­λη­ση ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ μπο­ρού­με να δώ­σου­με στο Σύλ­λο­γό μας μια κυ­ρί­αρ­χη θέση στην το­πι­κή κοι­νω­νία, κά­νο­ντας πε­ρή­φα­νους τους πα­τε­ρά­δες και τους παπ­πού­δες μας κυ­νη­γούς, συ­νε­χί­ζο­ντας την πα­ρά­δο­ση αλλά δι­δά­σκο­ντας και τα παι­διά μας για να συ­νε­χί­σουν, καλ­λιερ­γώ­ντας τους την αγάπη για το κυ­νή­γι, με από­λυ­το σε­βα­σμό προς τη φύση και το θή­ρα­μα.