Επιτυχής ολοκλήρωση των δοκιμαστικών αρχαιολογικών ερευνών της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου στην Αφάντου

Ολο­κλη­ρώ­θη­καν οι δο­κι­μα­στι­κές τομές που διε­νέρ­γη­σε η Εφο­ρεία Αρ­χαιο­τή­των Δω­δε­κα­νή­σου στην Αφά­ντου της Ρόδου, σύμ­φω­να με το Μνη­μό­νιο Συ­να­ντί­λη­ψης και Συ­νερ­γα­σί­ας με το Τα­μείο Αξιο­ποί­η­σης Ιδιω­τι­κής πε­ριου­σί­ας του Δη­μο­σί­ου.

Το ακί­νη­το Αφά­ντου, σύμ­φω­να και με το εγκε­κρι­μέ­νο Ει­δι­κό Σχέ­διο Χω­ρι­κής Ανά­πτυ­ξης Δη­μο­σί­ου Ακι­νή­του (ΕΣΧΑ­ΔΑ) έχει διαι­ρε­θεί σε δύο επι­μέ­ρους πε­ριο­χές, το Βό­ρειο και Νότιο Αφά­ντου, στις οποί­ες, από 12 Απρι­λί­ου έως και 31 Αυ­γού­στου πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν δο­κι­μα­στι­κές αρ­χαιο­λο­γι­κές έρευ­νες από την Εφο­ρεία Αρ­χαιο­τή­των Δω­δε­κα­νή­σου.

Στο ακί­νη­το «Νότια Αφά­ντου» δια­νοί­χτη­καν συ­νο­λι­κά 475 αρ­χαιο­λο­γι­κές τομές σε συ­νο­λι­κά 156 χω­ρο­θε­τη­μέ­νους το­μείς και απο­κα­λύ­φθη­καν οι­κο­δο­μι­κά κα­τά­λοι­πα, πι­θα­νό­τα­τα ελ­λη­νι­στι­κής πε­ριό­δου, καθώς και κα­τά­λοι­πα εγ­γειο­βελ­τιω­τι­κών έργων της επο­χής της Ιτα­λο­κρα­τί­ας .

Κατά τη δο­κι­μα­στι­κή διε­ρεύ­νη­ση στο ακί­νη­το «Βό­ρειο Αφά­ντου» δια­νοί­χτη­καν συ­νο­λι­κά 366 αρ­χαιο­λο­γι­κές τομές και εντο­πί­στη­καν αρ­χαία σε τρεις από τις έντε­κα συ­νο­λι­κά θέ­σεις που ερευ­νή­θη­καν. Οριο­θε­τή­θη­κε αρ­χαίο νε­κρο­τα­φείο, που χρο­νο­λο­γεί­ται μετά τα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ., στην ανα­το­λι­κή πλευ­ρά του λόφου της Βί­γλας σε μία έκτα­ση πε­ρί­που 40 στρεμ­μά­των.

Σύμ­φω­να με την αρ­μό­δια Εφο­ρεία η δο­κι­μα­στι­κή έρευ­να στο ακί­νη­το Αφά­ντου κα­τέ­δει­ξε ότι οι αρ­χαιό­τη­τες που απο­κα­λύ­φθη­καν δεν πα­ρε­μπο­δί­ζουν την πραγ­μα­το­ποί­η­ση της σχε­δια­ζό­με­νης  επέν­δυ­σης.

Με αφορ­μή την εξέ­λι­ξη αυτή ο Υφυ­πουρ­γός Πο­λι­τι­σμού Κώ­στας Στρα­τής δή­λω­σε:

«Οι αρ­χαιό­τη­τες που απο­κα­λύ­φθη­καν εντός του κη­ρυγ­μέ­νου αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου στην Αφά­ντου όχι μόνο δεν απο­τε­λούν εμπό­διο για την πραγ­μα­το­ποί­η­ση της επέν­δυ­σης, αλλά μπο­ρούν , μέσα από την κα­τάλ­λη­λη ανά­δει­ξή τους, να της προσ­δώ­σουν ισχυ­ρή προ­στι­θέ­με­νη αξία.

Με τον τρόπο αυτό, μετά τις πο­λύ­κρο­τες υπο­θέ­σεις του Μετρό Θεσ­σα­λο­νί­κης και του Ελ­λη­νι­κού και στην πε­ρί­πτω­ση της Αφά­ντου δι­καιώ­νε­ται για μια ακόμη φορά η στρα­τη­γι­κή που ακο­λου­θεί αυτή η κυ­βέρ­νη­ση από την πρώτη στιγ­μή, για το συν­δυα­σμό της προ­στα­σί­ας και της ανά­δει­ξης της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς με τις επεν­δύ­σεις και την ανά­πτυ­ξη με όρους βιω­σι­μό­τη­τας και αει­φο­ρί­ας».