Οικουμενικός Πατριάρχης: Αγωνιζόμεθα διά την ενότητα και ευστάθειαν της Ορθοδοξίας

Ολο­κλη­ρώ­θη­καν οι ερ­γα­σί­ες της Σύ­να­ξης της Ιε­ραρ­χί­ας του Οι­κου­με­νι­κού Θρό­νου

Ολο­κλη­ρώ­θη­καν, χθες βράδυ, Δευ­τέ­ρα, 3η Σε­πτεμ­βρί­ου, οι ερ­γα­σί­ες της Σύ­να­ξης των εν ενερ­γεία Μη­τρο­πο­λι­τών και Αρ­χιε­πι­σκό­πων του Οι­κου­με­νι­κού Θρό­νου, που συ­νε­δρί­α­σαν υπό την προ­ε­δρία του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριάρ­χου Βαρ­θο­λο­μαί­ου, από την 1η Σε­πτεμ­βρί­ου, στην Ιερό Ναό Αγίας Τριά­δος Σταυ­ρο­δρο­μί­ου Κων­στα­ντι­νου­πό­λε­ως.

Κατά τη διάρ­κειά της Συ­νά­ξε­ως, που ξε­κί­νη­σε με ομι­λία του Πα­να­γιω­τά­του, τέ­θη­καν ζη­τή­μα­τα που απα­σχο­λούν το Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριαρ­χείο αλλά και διορ­θο­δό­ξου εν­δια­φέ­ρο­ντος.  Ει­ση­γή­σεις  πραγ­μα­το­ποί­η­σαν οι Μη­τρο­πο­λί­τες Γέρων Περ­γά­μου Ιω­άν­νης, Γέρων Πρι­γκη­πον­νή­σων Δη­μή­τριος, Γαλ­λί­ας Εμ­μα­νου­ήλ, Αρ­κα­λο­χω­ρί­ου, Κα­στελ­λί­ου και Βιάν­νου Αν­δρέ­ας, Πρού­σης Ελ­πι­δο­φό­ρος, Αδρια­νου­πό­λε­ως Αμ­φι­λό­χιος, Σμύρ­νης Βαρ­θο­λο­μαί­ος και οι Επί­σκο­ποι Αβύ­δου Κύ­ριλ­λος και Χρι­στου­πό­λε­ως Μα­κά­ριος. Κα­τό­πιν των ει­ση­γή­σε­ων ακο­λού­θη­σε εκτε­νής δια­λο­γι­κή συ­ζή­τη­ση, με ερω­τή­σεις προς τους ομι­λη­τές και το­πο­θε­τή­σεις επί των ει­ση­γή­σε­ων εκ μέ­ρους των συμ­με­τε­χό­ντων Ιε­ραρ­χών.

Στην κα­τα­λη­κτή­ρια ομι­λία του, o Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης, τό­νι­σε ότι, «η δια­κο­νι­κή και εσχα­το­λο­γι­κή ταυ­τό­της της Εκ­κλη­σί­ας απει­λεί­ται σή­με­ρον όχι μόνον από την εκ­κο­σμί­κευ­σιν, αλλά και από την κλει­στό­τη­τα και την εσω­στρέ­φειαν μιάς πνευ­μα­τι­κό­τη­τος, η οποία πα­ρει­σέρ­χε­ται εις την Εκ­κλη­σί­αν. Εί­με­θα κλη­ρο­νό­μοι και φύ­λα­κες της ιεράς πα­ρα­κα­τα­θή­κης των Πα­τέ­ρων, της ορθής πί­στε­ως, της ορθής λα­τρεί­ας και δο­ξο­λο­γί­ας και της εν Χρι­στώ και κατά Χρι­στόν ορ­θο­πρα­γί­ας, της ελευ­θε­ρο­ποιού αλη­θεί­ας, της φι­λο­κα­λί­ας και της φι­λαν­θρω­πί­ας, του κοι­νο­τι­κού πνεύ­μα­τος και του πο­λι­τι­σμού της αλ­λη­λεγ­γύ­ης, εν επι­γνώ­σει της αρ­ρή­κτου ιστο­ρι­κής συ­νε­χεί­ας μιάς πα­ρα­δό­σε­ως, μαρ­τυ­ρη­θεί­σης διά της ομο­λο­γί­ας και της θυ­σί­ας των Αγίων, διά της ορ­θο­δό­ξου ευ­σε­βεί­ας και της πνευ­μα­τι­κό­τη­τος, διά του θαύ­μα­τος της θε­ο­λο­γί­ας των Πα­τέ­ρων, διά του σταυ­ρο­α­να­στα­σί­μου ήθους της ασκή­σε­ως, διά του ευ­χα­ρι­στια­κού τρό­που του βίου, διά της ελ­πί­δος της αιω­νιό­τη­τος. Έκα­στος εξ ημών, Ιε­ρώ­τα­τοι αδελ­φοί, και άπα­ντες ομού, κλή­ρος και λαός, εί­με­θα διά­κο­νοι και υπε­ρα­σπι­σταί αυτών των αλη­θειών και των ευ­λο­γιών ενώ­πιον Θεού και αν­θρώ­πων».

Σε άλλο ση­μείο, είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, ότι, «αγω­νι­ζό­με­θα διά την ενό­τη­τα και ευ­στά­θειαν της Ορ­θο­δο­ξί­ας και διά την κοι­νήν εκ­κλη­σια­στι­κήν μαρ­τυ­ρί­αν. Ανε­φέρ­θη­μεν εις την πα­ρού­σαν σύ­να­ξιν εκτε­νώς εις τα διορ­θό­δο­ξα θέ­μα­τα. Το Οι­κου­με­νι­κόν Πα­τριαρ­χεί­ον, ως υπεύ­θυ­νον διά την δια­φύ­λα­ξιν της ενό­τη­τος, τον συ­ντο­νι­σμόν των διορ­θο­δό­ξων σχέ­σε­ων και των πα­νορ­θο­δό­ξων πρω­το­βου­λιών, λει­τουρ­γεί την έν­θε­ον αυτού δια­κο­νί­αν εν τη ορ­θο­δό­ξω οι­κου­μέ­νη πι­στόν εις τας αμε­τα­θέ­τους εκ­κλη­σιο­λο­γι­κάς και κα­νο­νι­κάς αρχάς της Πα­ρα­δό­σε­ως των Πα­τέ­ρων».

Στη συ­νέ­χεια, της ομι­λί­ας του, ο Πα­τριάρ­χης, πρό­σθε­σε:

«Καλ­λιερ­γού­μεν ευ­θαρ­σώς και την συ­νά­ντη­σιν με τον σύγ­χρο­νον κό­σμον, εν τω οποίω η Εκ­κλη­σία ζη και δίδει την μαρ­τυ­ρί­αν της. Αι με­γά­λαι προ­κλή­σεις των και­ρών, η κυ­ριαρ­χία της τε­χνο­λο­γί­ας και των επι­τευγ­μά­των της, η εκ­κο­σμί­κευ­σις, η πα­γκο­σμιο­ποί­η­σις, η προιού­σα συρ­ρί­κνω­σις και λήθη της κοι­νω­νι­κής και κοι­νο­τι­κής δια­στά­σε­ως της ελευ­θε­ρί­ας, η κοι­νω­νι­κή αδι­κία, ο ευ­δαι­μο­νι­σμός, η κα­τα­στρο­φή του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, αλλά και ο εθνο­φυ­λε­τι­σμός, ο θρη­σκευ­τι­κός φο­ντα­με­τα­λι­σμός, η σύ­γκρου­σις των πο­λι­τι­σμών και άλλαι απει­λαί κατά της ιε­ρό­τη­τος του αν­θρω­πί­νου προ­σώ­που, απαι­τούν κοι­νάς απα­ντή­σεις, κοι­νήν μαρ­τυ­ρί­αν, κοι­νήν πο­ρεί­αν προς το μέλ­λον. Ο Άγιος Περ­γά­μου προ­σφυ­έ­στα­τα υπεν­θυ­μί­ζει αυτό το χρέος της Ορ­θο­δο­ξί­ας: “Στον κόσμο που έρ­χε­ται, η Ορ­θο­δο­ξία δεν μπο­ρεί να δώσει τη μαρ­τυ­ρία της κα­τα­τε­μα­χι­σμέ­νη, αλλά «εν ενί στό­μα­τι και μια καρ­δία». Το Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριαρ­χείο έχει χρέος να υπεν­θυ­μί­ζει σε όλους την κα­θο­λι­κό­τη­τα και οι­κου­με­νι­κό­τη­τα της Εκ­κλη­σί­ας, προ­βάλ­λο­ντας το πνεύ­μα της κα­ταλ­λα­γής και της υπερ­βά­σε­ως των αντι­θέ­σε­ων, και δια­κο­νώ­ντας την ενό­τη­τα της Ορ­θο­δο­ξί­ας”».