Εκθεση ΓΣΕΕ: Στο 20% οι μισθωτοί σε απόλυτη φτώχεια

Με μελανά χρώματα περι­γρά­φει η έκθεση για την ελλη­νική οικο­νο­μία και απα­σχό­ληση της ΓΣΕΕ το πέρασμα των δύο μνη­μο­νίων από τις ζωές των Ελλήνων. Μάλιστα, εκτιμά ότι και το τρίτο μνη­μό­νιο δεν θα “απε­γκλω­βί­σει” τη χώρα από την ύφεση. Ποια μέτρα προ­τεί­νει η Συνο­μο­σπον­δία.

Την απο­τυ­χία της στρα­τη­γι­κής οικο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής με κύριους άξονες τη δημο­σιο­νο­μική λιτό­τητα, την εσω­τε­ρική υπο­τί­μηση και την απορ­ρύθ­μιση της αγοράς εργα­σίας σκια­γρα­φεί η έκθεση της ΓΣΕΕ για την ελλη­νική οικο­νο­μία και απα­σχό­ληση, που παρου­σιά­στηκε χθες, επίσημα, από τη συνο­μο­σπον­δία, ενόψει των κινη­το­ποι­ή­σεων του Σαβ­βά­του κατά τα εγκαί­νια της Διε­θνούς Έκθεσης Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Η έκθεση ανα­δει­κνύει ότι η ανά­κτηση της φερεγ­γυό­τη­τας της χώρας είναι απο­λύ­τως εξαρ­τη­μένη από το ρυθμό οικο­νο­μι­κής μεγέ­θυν­σης και την εξέλιξη των δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων κυρίως των τόκων.Το ποσοστό ανερ­γίας εξα­κο­λου­θεί να είναι το υψη­λό­τερο στην ΕΕ ενώ η ποιό­τητα των θέσεων εργα­σίας συνε­χί­ζει να χει­ρο­τε­ρεύει.

Οι άτυπες και μη ηθε­λη­μέ­νες μορφές απα­σχό­λη­σης αυξά­νο­νται με σημα­ντι­κές αρνη­τι­κές συνέ­πειες στο εισό­δημα των εργα­ζο­μέ­νων, στο ανθρώ­πινο κεφά­λαιο της οικο­νο­μίας και στην παρα­γω­γι­κό­τητα. Τα εμπει­ρικά ευρή­ματα της Έκθεσης δεί­χνουν επίσης ότι υπάρχει υψηλή συσχέ­τιση μεταξύ των επι­σφα­λών θέσεων εργα­σίας και της φτώ­χειας, ενώ η μείωση των κατά κεφαλήν κοι­νω­νι­κών δαπανών έχει συμ­βά­λει στην περαι­τέρω υπο­βάθ­μιση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου των εργα­ζο­μέ­νων και των συντα­ξιού­χων.

Η ΓΣΕΕ θέτει ως άμεση προ­τε­ραιό­τητα την μετά­βαση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας σε βιώσιμη, σταθερή και δια­τη­ρή­σιμη ανά­πτυξη με απα­σχό­ληση και κοι­νω­νική συνοχή, επι­ση­μαί­νει πως τα δύο μνη­μό­νια απέ­τυ­χαν να ανα­κτή­σουν τη φερεγ­γυό­τητα του ελλη­νι­κού δημό­σιου τομέα αλλά και να απε­γκλω­βί­σουν την οικο­νο­μία από την κρίση χρέους και εκτι­μά­ται ότι και το τρίτο μνη­μό­νιο “δεν θα επι­τρέ­ψει στη χώρα να απε­γκλω­βι­στεί από την ύφεση τα αμέσως επόμενα χρόνια”. Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρε­ται, 5 χρόνια μετά την εφαρ­μογή προ­γραμ­μά­των δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής και εσω­τε­ρι­κής υπο­τί­μη­σης η ελλη­νική οικο­νο­μία συνε­χί­ζει να είναι εγκλω­βι­σμένη στην ύφεση, τη στα­σι­μό­τητα, την ανεργία και τον απο­πλη­θω­ρι­σμό.

Η αβε­βαιό­τητα κυριαρ­χεί σε όλα τα επίπεδα οικο­νο­μι­κών απο­φά­σεων ενώ όλα τα στοι­χεία συντεί­νουν στην επι­δεί­νωση της ζωής των Ελλήνων:

α) η αγο­ρα­στική δύναμη του πραγ­μα­τι­κού κατώ­τα­του μισθού την περίοδο 2010-2014 μειώ­θηκε κατά 24,9%. Για τους νέους κάτω των 25 ετών, η επι­δεί­νωση είναι της τάξης του 34,5%.

β) το μονα­διαίο κόστος εργα­σίας το 2014 κατέ­γραψε μείωση σε σχέση με το 2009 κατά 13,7%,

γ) ο αριθμός των ανέργων αυξή­θηκε από 364.000 το 2008 σε 1,264 εκα­τομ­μύ­ρια το 2014.

δ) από το 1 εκατ. θέσεις εργα­σίας που χάθηκαν στο σύνολο της οικο­νο­μίας, οι 222.000 αφορούν τη μετα­ποί­ηση, οι 219.000 το εμπόριο, και οι 236.000 τις κατα­σκευές.

ε) το ποσοστό απα­σχό­λη­σης από το 60% το 2009 μειώ­θηκε στο 50% το 2014.

στ) το ίδιο διά­στημα άλλαξε και το περιε­χό­μενο των συμ­βά­σεων. Ενώ το 2009 το

ποσοστό νέων συμ­βά­σεων ευέ­λι­κτης απα­σχό­λη­σης ήταν 21%, το 2014, οι συμ­βά­σεις με μερική και εκ περι­τρο­πής απα­σχό­ληση εκτο­ξεύ­θη­καν στο 50,5%.

ζ) η θέση της Ελλάδος στην κατά­ταξη των χωρών που έχουν θεσμο­θε­τη­μένο κατώ­τατο μισθό κατρα­κύ­λησε από την έβδομη στη δέκατη θέση ή στην ενδέ­κατη μετά την εισα­γωγή του κατώ­τα­του μισθού στη Γερ­μα­νία από το 2015. Συγκε­κρι­μένα, ο κατώ­τα­τος μισθός στην Ελλάδα είναι χαμη­λό­τε­ρος από τον αντί­στοιχο κατώ­τατο μισθό της Ισπα­νίας, της Μάλτας και της Σλο­βε­νίας, ενώ βρί­σκε­ται στο ίδιο επίπεδο με τον κατώ­τατο μισθό της Πολω­νίας.

η) η μερική απα­σχό­ληση έχει κατα­κλύ­σει την αγορά σε ποσοστό 70%.

θ) Μεταξύ 2009-2012 το σχετικό ποσοστό φτώ­χειας αυξή­θηκε από το 20,1% στο 23,1%. Παράλ­ληλα ενώ το ποσοστό της από­λυ­της φτώ­χειας των μισθω­τών πλήρους απα­σχό­λη­σης ήταν στο 7,6% το 2012, εκτο­ξεύ­θηκε στο 19,7%. Μάλιστα στους εργα­ζό­με­νους με μερική απα­σχό­ληση το ποσοστό αυτό εκτι­νά­χθηκε στο 51,7% απο το 30,1% το 2009. Για τους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους πλήρους απα­σχό­λη­σης το ποσοστό της από­λυ­της φτώ­χειας από το 23,5% που υπο­λο­γί­ζο­νταν το 2009 αυξή­θηκε στο 37,4% το 2012. Το ποσοστό φτώ­χειας των ανέργων αυξή­θηκε από το 34,8% το 2009 στο 65,5% το 2012, στους συντα­ξιού­χους αυτό το ποσοστό απο το 18,6% έφτασε στο 31,3%, ενώ στα μη οικο­νο­μικά ενεργά άτομα το ποσοστό φτώ­χειας διπλα­σιά­στηκε από 27,5% το 2009, στο 54% το 2012.

ι) “Χτύπημα” δέχτη­καν και οι συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας. Συγκε­κρι­μένα, από τις 65 συμ­βά­σεις κλα­δι­κές/εθνικές και ομοιο­ε­παγ­γελ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας που υπε­γρά­φη­σαν το 2010, ο αριθμός τους μειώ­θηκε μόλις σε 14 το 2014.

Ο ανα­πλη­ρω­τής καθη­γη­τής του Οικο­νο­μι­κού Τμή­μα­τος Αθηνών και Επι­στη­μο­νι­κός Δ/ντης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ Γιώργος Αργεί­της που παρου­σί­ασε σήμερα την έκθεση στη Θεσ­σα­λο­νίκη, στο πλαίσιο της ΔΕΘ πρό­τεινε τρεις λύσεις που θα μπο­ρού­σαν να συμ­βά­λουν στην έξοδο της οικο­νο­μίας από την κρίση.

Α) Επα­να­σχε­δια­σμός της χρη­μα­το­δό­τη­σης των δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων της χώρας βάσει του άξονα: βιώσιμο πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα – βιώσιμο χρέος.

Β) Ενί­σχυση της κατα­νά­λω­σης μέσω της θεσμο­θέ­τη­σης «προ­γραμ­μά­των εγγυ­η­μέ­νης απα­σχό­λη­σης»

Γ) Επα­ναρ­ρύθ­μιση της αγοράς εργα­σίας και απο­κα­τά­σταση του συστή­μα­τος των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων και του κατώ­τα­του μισθού.