Τι πραγματικά ειπώθηκε από τον Νεκτάριο Σαντορινιό σε συνέντευξή του

Η γνω­στή τα­κτι­κή κόβω- ράβω και κι­τρι­νί­ζω, συ­νε­χί­ζε­ται για ακόμη μια φορά από συ­γκε­κρι­μέ­νους δη­μο­σιο­γρα­φι­κούς κύ­κλους. Ση­μεία από τη ση­με­ρι­νή συ­νέ­ντευ­ξη που έδωσε ο Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός στο Βήμα fm και στους δη­μο­σιο­γρά­φους, Άρη Ρα­βα­νό και Μπά­μπη Πα­πα­πα­να­γιώ­του, χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν απο­σπα­σμα­τι­κά από με­ρί­δα του Τύπου, με σκοπό να πα­ρου­σια­στεί μια ει­κό­να δι­χο­γνω­μί­ας των μελών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σχε­τι­κά με το με­τα­να­στευ­τι­κό. Πα­ρα­κά­τω πα­ρα­θέ­το­ντας απο­μα­γνη­το­φω­νη­μέ­νη όλη τη συ­νέ­ντευ­ξη, μπο­ρεί ο κα­θέ­νας να κα­τα­λά­βει ποια είναι τα πραγ­μα­τι­κά λε­γό­με­να του κ. Σα­ντο­ρι­νιού και ποιο το πλαί­σιο της συ­νέ­ντευ­ξης.

Για την Αμυ­γδα­λέ­ζα

Συ­γκε­κρι­μέ­να στην ερώ­τη­ση των δη­μο­σιο­γρά­φων: «Επί­σης, κε Σα­ντο­ρι­νιέ, αν το πρό­βλη­μα με την Αμυ­γδα­λέ­ζα ήταν οι συν­θή­κες, γιατί δεν τις φτιά­ξα­τε και την κλεί­σα­τε; Ήταν κάτι έτοι­μο, έπρε­πε να το φτιά­ξε­τε και με λι­γό­τε­ρα λεφτά, και να γίνει και πιο αν­θρώ­πι­νο και να μην την κλεί­σε­τε. Την κλεί­σα­τε…Γιατί;» ο Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός απά­ντη­σε: «Μπορώ να σας πω, ίσως και να ήταν μια λάθος εκτί­μη­ση. Εγώ δε μπαί­νω σε μια λο­γι­κή του να υπε­ρα­σπι­στώ όλες τις ενέρ­γειες που έχου­με κάνει στο πα­ρελ­θόν, όμως, σή­με­ρα εί­μα­στε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να δια­μορ­φώ­σου­με τα hot spots και θα το κά­νου­με με τις κα­λύ­τε­ρες δυ­να­τές συν­θή­κες δια­βί­ω­σης».

Στα πλαί­σια της συ­ζή­τη­σης για το συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα, νω­ρί­τε­ρα ο Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός, ερω­τώ­με­νος για το εν­δε­χό­με­νο δη­μιουρ­γί­ας κέ­ντρων κλει­στού τύπου για με­τα­νά­στες σε κα­θε­στώς επα­νεισ­δο­χής, τό­νι­σε ότι αυτά θα έχουν αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, κάτι που δεν υπήρ­χε στην Αμυ­γδα­λέ­ζα. Η Αμυ­γδα­λέ­ζα, έκλει­σε γιατί «εί­χα­με κα­τα­δί­κες», είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και συ­νέ­χι­σε λέ­γο­ντας «Θα υπάρ­χουν αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης. Δε θα είναι ένα μέρος όπου οι άν­θρω­ποι κα­θη­με­ρι­νά θα προ­σπα­θούν να αυ­το­κτο­νή­σουν». «Η ενα­ντί­ω­ση για την Αμυ­γδα­λέ­ζα ήταν και για τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης. Μην το ξε­χνά­τε αυτό. Και τις κα­τα­δί­κες δεν τις έφαγε η χώρα εξαι­τί­ας του ότι ήταν κλει­στού τύπου. Τις έφαγε η χώρα εξαι­τί­ας του ότι οι συν­θή­κες των αν­θρώ­πων που ήταν εκεί μέσα πόρρω απεί­χαν από τις αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης».

Για τις ενέρ­γειες της Κυ­βέρ­νη­σης

«Δεν αλ­λά­ζου­με τη ρη­το­ρι­κή μας και δεν αλ­λά­ζου­με τον τρόπο που αντι­με­τω­πί­ζου­με το με­τα­να­στευ­τι­κό και το προ­σφυ­γι­κό. Είναι μια πα­γκό­σμια αν­θρω­πι­στι­κή κρίση, ίσως η με­γα­λύ­τε­ρη από τον Δεύ­τε­ρο Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, ως προ­σφυ­γι­κό ρεύμα. Από κει και πέρα πρέ­πει να δια­χει­ρι­στείς μια πάρα πολύ δύ­σκο­λη κα­τά­στα­ση στη χώρα και νο­μί­ζω ότι αν και υπάρ­χουν προ­βλή­μα­τα, η κυ­βέρ­νη­ση την αντι­με­τω­πί­ζει αυτή την κα­τά­στα­ση. Την αντι­με­τω­πί­ζει με τη δη­μιουρ­γία χώρων φι­λο­ξε­νί­ας, των hot spot, τα relocation center, που λέμε, τα οποία ήδη υλο­ποιού­νται. Θα μου πείτε- αρ­γή­σα­με να τα υλο­ποι­ή­σου­με- όμως αυτό είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, όμως ήταν και οι αντι­κει­με­νι­κές συν­θή­κες».

Συ­νε­χί­ζο­ντας, ο βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, υπο­γράμ­μι­σε ότι για να αντι­με­τω­πι­σθούν οι δύ­σκο­λες και με­γά­λες αυτές νέες ανά­γκες «κα­τα­θέ­σα­με και το εναλ­λα­κτι­κό σχέ­διο για 100.000 πρό­σφυ­γες που κα­τα­τέ­θη­κε πριν λίγες μέρες στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Αυτό το σχέ­διο, όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε δεν δη­μιουρ­γή­θη­κε την τε­λευ­ταία στιγ­μή. Είχε σχε­δια­στεί. Όμως σας λέω και πάλι, ο αρ­χι­κός σχε­δια­σμός ήταν με transition- όπως είπε και ο κ. Τούσκ χθες- και relocation. Δη­λα­δή, διά­βα­ση από τη χώρα μας και με­τε­γκα­τά­στα­ση των προ­σφύ­γων. Αυτός ο σχε­δια­σμός υλο­ποι­ή­θη­κε. Άργα; Αργά. Με προ­βλή­μα­τα; Με προ­βλή­μα­τα. Αλλά υλο­ποι­ή­θη­καν».

Η κυ­βέρ­νη­ση, άλ­λω­στε, όπως τό­νι­σε ο Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός «δίνει μια μάχη, σε δυο επί­πε­δα. Η μια είναι η μάχη της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας και της δια­χεί­ρι­σης ενός προ­βλή­μα­τος που σου έρ­χε­ται. Και η δεύ­τε­ρη μάχη είναι στο ευ­ρω­παϊ­κό και διε­θνές επί­πε­δο. Μην ξε­χνά­τε ότι το με­τα­να­στευ­τι­κό το φέ­ρα­με εμείς, προ­βλέ­πο­ντας του τι θα συμ­βεί. Από τις αρχές της δια­κυ­βέρ­νη­σής μας, το φέ­ρα­με στην κο­ρυ­φή της ατζέ­ντας μας. Το φέ­ρα­με και στην κο­ρυ­φή της ατζέ­ντας της Ευ­ρώ­πης, σε συ­νερ­γα­σία με την Ιτα­λία, με τον κ. Ρέν­τζι».

Εδώ ολό­κλη­ρη η συ­νέ­ντευ­ξη του Νε­κτά­ριου Σα­ντο­ρι­νιού στο Βήμα FM

ΔΗΜ: Κα­λη­σπέ­ρα σας

ΣΑΝ: Κα­λη­σπέ­ρα σας. Σας ευ­χα­ρι­στώ για την πρό­σκλη­ση

ΔΗΜ: τι προσ­δο­κά­τε εσείς να βγει από αυτή τη σύ­σκε­ψη;

ΣΑΝ: κοι­τάξ­τε το προ­σφυ­γι­κό είναι ένα με­γά­λο εθνι­κό ζή­τη­μα, το οποίο πρέ­πει όλοι να αντι­με­τω­πί­σου­με με αυτή την αντί­λη­ψη: του εθνι­κού ζη­τή­μα­τος που πρέ­πει να επι­λύ­σου­με. Δεύ­τε­ρον, δεν χω­ρά­νε κομ­μα­τι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις. Πρέ­πει όλοι να έχου­με μια στάση ευ­θύ­νης και ελ­πί­ζω ότι οι πο­λι­τι­κοί αρ­χη­γοί θα στα­θούν στο ύψος της ευ­θύ­νης και στο ύψος των στιγ­μών.

ΔΗΜ: αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι και εσείς έχετε κάνει κά­ποιες ανα­προ­σαρ­μο­γές στην πο­λι­τι­κή σας. Δε λέτε ακρι­βώς τα ίδια πράγ­μα­τα που λέ­γα­τε για το με­τα­να­στευ­τι­κό που λε­γό­ταν πριν από λί­γους μήνες, και ίσως έχει βοη­θή­σει η ίδια η δύ­να­μη της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας σε αυτό. Κατά τη γνώμη σας, τι πρέ­πει να αλ­λά­ξει από αυτά που λέ­γα­τε;

ΣΑΝ: κοι­τάξ­τε, δεν αλ­λά­ζου­με την ρη­το­ρι­κή μας και δεν αλ­λά­ζου­με τον τρόπο που αντι­με­τω­πί­ζου­με το με­τα­να­στευ­τι­κό και το προ­σφυ­γι­κό. Είναι μια πα­γκό­σμια αν­θρω­πι­στι­κή κρίση, ίσως η με­γα­λύ­τε­ρη από το Δεύ­τε­ρο Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, ως προ­σφυ­γι­κό ρεύμα. Από κει και πέρα πρέ­πει να δια­χει­ρι­στείς μια πάρα πολύ δύ­σκο­λη κα­τά­στα­ση στη χώρα και νο­μί­ζω ότι αν και υπάρ­χουν προ­βλή­μα­τα, η κυ­βέρ­νη­ση την αντι­με­τω­πί­ζει αυτή την κα­τά­στα­ση. Την αντι­με­τω­πί­ζει με τη δη­μιουρ­γία χώρων φι­λο­ξε­νί­ας, των hot spot, τα relocation center, που λέμε, τα οποία ήδη υλο­ποιού­νται. Θα μου πείτε- αρ­γή­σα­με να τα υλο­ποι­ή­σου­με- όμως αυτό είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, όμως ήταν και οι αντι­κει­με­νι­κές συν­θή­κες.

ΔΗΜ: Γιατί αρ­γή­σα­τε να τα υλο­ποι­ή­σα­τε; Αμ­φι­θυ­μία υπήρ­χε;

ΣΑΝ: Αμ­φι­θυ­μία; Θα έλεγα ότι δεν υπήρ­χε ο κα­λύ­τε­ρος δυ­να­τός συ­ντο­νι­σμός. Δε θα πω ότι υπήρ­χε αμ­φι­θυ­μία.

ΔΗΜ: Επι­τρέψ­τε μου, ο συ­ντο­νι­σμός κρί­νε­ται από τη στιγ­μή που ξε­κα­θα­ρί­ζε­ται μια από­φα­ση. Όσο η από­φα­ση είναι θολή, δεν ξέ­ρεις τι ακρι­βώς και πως να συ­ντο­νί­σεις. Και η αί­σθη­σή μου είναι ότι ο συ­ντο­νι­σμός πά­σχει γιατί ακρι­βώς άρ­γη­σε να ξε­κα­θα­ρί­σει η από­φα­ση.

ΣΑΝ: Η από­φα­ση, όπως ξέ­ρε­τε, είχε να κάνει με το ρόλο της Ελ­λά­δας ως ένα ση­μείο δια­με­τα­κό­μι­σης.

ΔΗΜ: Σωστά

ΣΑΝ: Δεν είχε να κάνει με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που ζούμε σή­με­ρα και η οποία εμ­φα­νί­στη­κε, ου­σια­στι­κά, από μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες μελών- κρα­τών και άλλων κρα­τών των Βαλ­κα­νί­ων.

ΔΗΜ: όμως δεν έπρε­πε να τον δείτε αυτό τον κίν­δυ­νο;

ΣΑΝ: ναι υπήρ­χε ο κίν­δυ­νος. Αλλά όταν πας και κά­νεις συ­νεν­νο­ή­σεις, πας στην Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής, παίρ­νεις απο­φά­σεις με την Ευ­ρώ­πη της αλ­λη­λεγ­γύ­ης και ξαφ­νι­κά κά­ποια κράτη- μέλη απο­φα­σί­ζουν να κά­νουν μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες, κα­τα­λα­βαί­νε­τε ότι αυτό ανα­τρέ­πει, όχι μόνο τον δικό μας σχε­δια­σμό αλλά και το σχε­δια­σμό όλης της Ευ­ρώ­πης. Η ίδια η κα. Μέρ­κελ, λέει ότι οι μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες μας στε­ρή­σαν από χρόνο.

ΔΗΜ: έχου­με πέσει πάνω στην κα. Μέρ­κελ και την έχου­με αγκα­λιά­σει σφι­χτά- και καλά κά­νου­με να την εκ­με­ταλ­λευ­τού­με, αλλά οι αντι­δρά­σεις αυτές γιατί ήρθαν; Γιατί η Ελ­λά­δα πήγε να γίνει ένας ατε­λεί­ω­τος διά­δρο­μος προ­σφύ­γων, ο οποί­ος κα­τευ­θυ­νό­ταν, ανε­ξέ­λεγ­κτα προς πα­ντού. Το ερώ­τη­μα, λοι­πόν, είναι αν αντι­δρού­σαν αυτοί, τι θα κά­να­με εμείς. Δη­λα­δή δε θέλει φι­λο­σο­φία, νο­μί­ζω, αυτό. Έτσι δεν είναι;

ΣΑΝ: το κα­τα­λα­βαί­νω, έχετε δίκιο. Και όπως ξέ­ρε­τε γι’ αυτό το λόγο, άλ­λω­στε, κα­τα­θέ­σα­με και το εναλ­λα­κτι­κό σχέ­διο για 100.000 πρό­σφυ­γες που κα­τα­τέ­θη­κε πριν λίγες μέρες στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Αυτό το σχέ­διο, όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε δεν δη­μιουρ­γή­θη­κε την τε­λευ­ταία στιγ­μή. Είχε σχε­δια­στεί. Όμως σας λέω και πάλι, ο αρ­χι­κός σχε­δια­σμός ήταν με transition- όπως είπε και ο κ. Τούσκ χθες- και relocation. Δη­λα­δή, διά­βα­ση από τη χώρα μας και με­τε­γκα­τά­στα­ση των προ­σφύ­γων. Αυτός ο σχε­δια­σμός υλο­ποι­ή­θη­κε. Άργα; Αργά. Με προ­βλή­μα­τα; Με προ­βλή­μα­τα. Αλλά υλο­ποι­ή­θη­καν.

ΔΗΜ: υπάρ­χει και το κομ­μά­τι των με­τα­να­στών τώρα. Εκεί υπάρ­χει επί­σης ένα θέμα που πρέ­πει να ξα­να­δεί­τε αυτά που λέ­γα­τε.

ΣΑΝ: Θα συμ­φω­νή­σω από­λυ­τα μαζί σας. Όμως αυτό που πρέ­πει να κα­τα­λά­βου­με είναι ότι οι με­τα­νά­στες ποτέ δεν εφαρ­μό­στη­καν, ου­σια­στι­κά, οι συμ­φω­νί­ες επα­νεισ­δο­χής στην Τουρ­κία και το ξέ­ρε­τε πάρα πολύ καλά. Δεν είναι ότι εμείς στα­μα­τή­σα­με να υλο­ποιού­με απο­φά­σεις επα­νεισ­δο­χής στην Τουρ­κία. Ξέ­ρε­τε πολύ καλά ότι τα αι­τή­μα­τα που είχαν γίνει και από τις προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις, ποτέ δεν υλο­ποι­ή­θη­καν. Ήταν πάρα πολύ λίγα τα αι­τή­μα­τα που υλο­ποι­ή­θη­καν.

ΔΗΜ: Θα συμ­φω­νή­σω τώρα εγώ μαζί σας, ότι πράγ­μα­τι είναι εντε­λώς ασυ­νε­πής- και υπό­πτως ασυ­νε­πής, αν θέ­λε­τε- η Τουρ­κία.

ΣΑΝ: Κάτω από την πίεση της διε­θνούς συ­γκυ­ρί­ας και της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας, η Τουρ­κία ανα­γκά­στη­κε προ­χθές να κάνει δεκτά 308 αι­τή­μα­τα, πε­ρισ­σό­τε­ρα από αυτά που είχε κάνει δεκτά το 2014.

ΔΗΜ: έχετε δίκιο. Όμως το γε­γο­νός ότι η Τουρ­κία θα μπο­ρού­σε να μην είναι συ­νε­πής- όπως δεν ήταν συ­νε­πής και όλα τα προη­γού­με­να χρό­νια- επί των προη­γού­με­νων κυ­βερ­νή­σε­ων, και τότε δεν ήταν. Υπήρ­χαν συμ­φω­νί­ες επα­νεισ­δο­χής οι οποί­ες δεν τη­ρή­θη­καν ποτέ από την Τουρ­κία. Αυτό δεν έπρε­πε να συ­νε­κτι­μη­θεί και να συ­νυ­πο­λο­γι­στεί από σας, από την κυ­βέρ­νη­ση; Ότι μπο­ρεί η Τουρ­κία να συ­νε­χί­σει να πα­ρα­μεί­νει ασυ­νε­πής.

ΣΑΝ: Συμ­φω­νώ από­λυ­τα, όμως ξέ­ρε­τε ότι εμείς δί­νου­με μια μάχη, εγώ θα έλεγα, σε δυο επί­πε­δα. Η μια είναι η μάχη της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας και της δια­χεί­ρι­σης ενός προ­βλή­μα­τος που σου έρ­χε­ται. Και η δεύ­τε­ρη μάχη είναι στο ευ­ρω­παϊ­κό και διε­θνές επί­πε­δο. Μην ξε­χνά­τε ότι το με­τα­να­στευ­τι­κό το φέ­ρα­με εμείς, προ­βλέ­πο­ντας του τι θα συμ­βεί. Από τις αρχές της δια­κυ­βέρ­νη­σής μας, το φέ­ρα­με στην κο­ρυ­φή της ατζέ­ντας μας. Το φέ­ρα­με και στην κο­ρυ­φή της ατζέ­ντας της Ευ­ρώ­πης, σε συ­νερ­γα­σία με την Ιτα­λία, με τον κ. Ρέν­τζι.

ΔΗΜ: Σωστά

ΣΑΝ: Μην το ξε­χνά­τε αυτό

ΔΗΜ: Κα­θό­λου

ΣΑΝ: πριν το με­τα­να­στευ­τι­κό, δεν υπήρ­χε

ΔΗΜ 1: Να ρω­τή­σω κάτι άλλο. Απ’ ότι αντι­λαμ­βά­νο­μαι θα δη­μιουρ­γη­θούν και κλει­στού τύπου κέ­ντρα. Έτσι δεν είναι;

ΣΑΝ: Είναι πολύ πι­θα­νό. Όχι όμως σαν την Αμυ­γδα­λέ­ζα.

ΔΗΜ 1: Δη­λα­δή, ποια θα είναι η δια­φο­ρά; Η δια­φο­ρά από την Αμυ­γδα­λέ­ζα ποια θα είναι;

ΣΑΝ: Κλει­στού τύπου κέ­ντρα ναι, με αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης.

ΔΗΜ1: Μισό λε­πτά­κι.

ΣΑΝ: Για την Αμυ­γδα­λέ­ζα έχου­με κα­τα­δί­κες.

ΔΗΜ2: Έχετε δαι­μο­νο­ποι­ή­σει την Αμυ­γδα­λέ­ζα. Εί­χα­τε δει τις συν­θή­κες πώς είναι;

ΔΗΜ1: Θα’χει κα­λύ­τε­ρα κρε­βά­τια; Θα’ναι πιο κα­θα­ρά; Τι εν­νο­εί­ται;

ΣΑΝ: Θα υπάρ­χουν αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης. Δε θα είναι ένα μέρος όπου οι άν­θρω­ποι κα­θη­με­ρι­νά θα προ­σπα­θούν να αυ­το­κτο­νή­σουν. (δια­κό­πτε­ται)

ΔΗΜ1: Θα είναι υπό πε­ριο­ρι­σμό;

ΣΑΝ: Προ­φα­νώς.

ΔΗΜ1: Ε, η Αμυ­γδα­λέ­ζα αυτό ήτανε.

ΣΑΝ: Κοι­τάξ­τε, ναι, ο πε­ριο­ρι­σμός και ο σε­βα­σμός των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των είναι δυο πράγ­μα­τα τα οποία πρέ­πει να τα σε­βα­στείς. Δε μπο­ρείς να σέ­βε­σαι μόνο τον πε­ριο­ρι­σμό και να μη σέ­βε­σαι τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα.

ΔΗΜ1: Ποιος λέει όχι; Με συγ­χω­ρεί­τε πάρα πολύ. Ποιος λέει ότι έπρε­πε να πε­τα­χτούν οι με­τα­νά­στες σε κά­ποια μπου­ντρού­μια, σε άθλιες συν­θή­κες μες τις λά­σπες χωρίς φαί χωρίς πε­ρί­θαλ­ψη. Δε μι­λά­γα­με γι’ αυτό. Όταν υπήρ­χε η ενα­ντί­ω­ση στην Αμυ­γδα­λέ­ζα ήταν ότι ήταν κλει­στού τύπου. Ότι όσοι ήταν εκεί δε μπο­ρού­σαν να φύ­γουν όποτε θέ­λα­νε. Αυτή ήταν η δια­φο­ρά.

ΣΑΝ: Η ενα­ντί­ω­ση για την Αμυ­γδα­λέ­ζα ήταν και για τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης. Μην το ξε­χνά­τε αυτό. Και τις κα­τα­δί­κες δεν τις έφαγε η χώρα εξαι­τί­ας του ότι ήταν κλει­στού τύπου. Τις έφαγε η χώρα εξαι­τί­ας του οι συν­θή­κες των αν­θρώ­πων που ήταν εκεί μέσα πόρρω απεί­χαν από τις αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης.

ΔΗΜ 2: Φρο­ντί­στε ως κυ­βέρ­νη­ση να είναι οι συν­θή­κες δια­βί­ω­σης κα­λύ­τε­ρες αλλά το ζη­τού­με­νο θα είναι κλει­στού τύπου; Θα είναι κλει­στού τύπου. Αυτό είναι.

ΣΑΝ: Μα σας επα­να­λαμ­βά­νω το κα­θε­στώς των με­τα­να­στών και των προ­σφύ­γων δεν κα­θο­ρί­ζε­ται από μία χώρα. Κα­θο­ρί­ζε­ται από διε­θνείς συμ­βά­σεις.

ΔΗΜ2: Τι λέτε; Τι λέτε; Άλλο οι πρό­σφυ­γες έχουν προ­στα­σία από διε­θνείς συν­θή­κες.

ΣΑΝ: Ναι, αυτό σας λέω.

ΔΗΜ2: Είναι τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κό. Έρ­χο­νται από εμπό­λε­μες πε­ριο­χές. Ο πρό­σφυ­γας ο οι­κο­νο­μι­κός, συ­γνώ­μη ο με­τα­νά­στης, ο οποί­ος φεύ­γει από το Μα­ρό­κο, την Αλ­γε­ρία, Τυ­νη­σία δε ξέρω πού αλλού είναι κάτι δια­φο­ρε­τι­κό.

ΣΑΝ: Αυτό σας λέω. Όμως , παρ’ όλα αυτά κα­θο­ρί­ζε­ται το κα­θε­στώς τους από διε­θνείς συμ­βά­σεις.

ΔΗΜ 2: Μα δε μί­λη­σα για τους πρό­σφυ­γες. Είναι τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κό.

ΔΗΜ 1: Επί­σης, κε Σα­ντο­ρι­νιέ, κε Σα­ντο­ρι­νιέ, αν το πρό­βλη­μα με την Αμυ­γδα­λέ­ζα ήταν οι συν­θή­κες γιατί δεν τις φτιά­ξα­τε και την κλεί­σα­τε; Ήταν κάτι έτοι­μο, έπρε­πε να το φτιά­ξε­τε και με λι­γό­τε­ρα λεφτά, και να γίνει και πιο αν­θρώ­πι­νο και να μην την κλεί­σε­τε. Την κλεί­σα­τε.

ΣΑΝ: Ναι την κλεί­σα­με.. (δια­κό­πτε­ται)

ΔΗΜ: Γιατί;

ΣΑΝ: Μπορώ να σας πω, ίσως και να ήταν μια λάθος εκτί­μη­ση. Εγώ δε μπαί­νω σε μια λο­γι­κή του να υπε­ρα­σπι­στώ όλες τις ενέρ­γειες που έχου­με κάνει στο πα­ρελ­θόν, όμως, σή­με­ρα εί­μα­στε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να δια­μορ­φώ­σου­με τα hot spots και θα το κά­νου­με με τις κα­λύ­τε­ρες δυ­να­τές συν­θή­κες δια­βί­ω­σης.

ΔΗΜ1: Εκτι­μώ ιδιαι­τέ­ρως το ρε­α­λι­στι­κό σας λόγο κε Σα­ντο­ρι­νιέ και νο­μί­ζω ότι είναι εποι­κο­δο­μη­τι­κό να υπάρ­ξει μια ευ­ρύ­τε­ρη δυ­να­τή συμ­φω­νία με μία τέ­τοια προ­σέγ­γι­ση σε μία πραγ­μα­τι­κό­τη­τα η οποί είναι πει­σμα­τά­ρα θα έλεγα

ΣΑΝ: Εγώ θα έλεγα ότι θα πρέ­πει να εί­μα­στε όλοι ρε­α­λι­στές, να μην ακο­λου­θή­σου­με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που είναι πει­σμα­τά­ρα και να εμ­μεί­νου­με στις θέ­σεις μας

ΔΗΜ: Να την αλ­λά­ξου­με.

ΣΑΝ: Να την αλ­λά­ξου­με με ου­σια­στι­κό διά­λο­γο. Και εγώ θα έλεγα ότι εκεί πέρα δε βοη­θά­νε ακραί­ες φωνές από καμ­μία πλευ­ρά και δυ­στυ­χώς το τε­λευ­ταίο χρο­νι­κό διά­στη­μα από την αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, εκτός από μια προ­σπά­θεια προ­τά­σε­ων, ακού­με από τμήμα της αξ. αντι­πο­λι­τευ­σης και ακραί­ες φωνές που διευ­κο­λύ­νου­νε την παρά τη δεξιά της πλευ­ρά.

ΔΗΜ1: Όλοι και όλα κρί­νο­νται κε. Σα­ντο­ρι­νιέ. Ευ­χα­ρι­στώ πολύ για την κου­βέ­ντα. Ήταν πολύ εν­δια­φέ­ρου­σα. Καλό με­ση­μέ­ρι.

ΣΑΝ: Ευ­χα­ρι­στώ και γω.