Π. Εγγλέζος: «Ζήτημα ζωής ή θανάτου η Τεχνική Επιθεώρηση στα Δωδεκάνησα»

• Το χρο­νι­κό ενός εμπαιγ­μού που αφή­νει τους ερ­γα­ζό­με­νους 25.000 επι­χει­ρή­σε­ων απρο­στά­τευ­τους • Πρω­το­βου­λία του ΕΚΡ για την εύ­ρε­ση προ­σω­πι­κού που θα στε­λε­χώ­σει την υπη­ρε­σία για να αφαι­ρέ­σει τα προ­σχή­μα­τα από το Υπουρ­γείο

Το πρό­σφα­το τρα­γι­κό ερ­γα­τι­κό δυ­στύ­χη­μα στις εγκα­τα­στά­σεις του ερ­γο­στα­σί­ου της «Βιο­λά­ντα» στα Τρί­κα­λα λει­τουρ­γεί ως κα­τα­λύ­της για την ανά­δει­ξη μιας δια­χρο­νι­κής θε­σμι­κής απο­τυ­χί­ας στα Δω­δε­κά­νη­σα.

Η διοί­κη­ση του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου Ρόδου (ΕΚΡ), με επι­κε­φα­λής τον πρό­ε­δρο κ. Πα­να­γιώ­τη Εγ­γλέ­ζο, προ­χω­ρά σε μια ακόμα πα­ρέμ­βα­ση, προ­α­ναγ­γέλ­λο­ντας την απο­στο­λή επι­στο­λής προς το Υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας και την ταυ­τό­χρο­νη προ­σφυ­γή στη Δι­καιο­σύ­νη.

Η πα­ρέμ­βα­ση αυτή ανα­δει­κνύ­ει μια προ­κλη­τι­κή δυ­σα­να­λο­γία στη στε­λέ­χω­ση των ελεγ­κτι­κών μη­χα­νι­σμών, η οποία εκ­θέ­τει σε θα­νά­σι­μο κίν­δυ­νο χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νους στη νη­σιω­τι­κή Ελ­λά­δα.

Το κε­ντρι­κό στοι­χείο της κα­ταγ­γε­λί­ας του ΕΚΡ εστιά­ζει στην αριθ­μη­τι­κή σύ­γκρι­ση των ελεγ­κτι­κών πόρων, μια σύ­γκρι­ση που απο­δει­κνύ­ει ότι τα Δω­δε­κά­νη­σα αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως πε­ριο­χή δεύ­τε­ρης κα­τη­γο­ρί­ας. Με αφορ­μή το πε­ρι­στα­τι­κό στα Τρί­κα­λα, έγινε γνω­στό ότι στην πε­ριο­χή εκεί­νη υπη­ρε­τούν σή­με­ρα τέσ­σε­ρις επι­θε­ω­ρη­τές με απο­κλει­στι­κή αρ­μο­διό­τη­τα τα όρια ενός και μόνο νομού.

Στον αντί­πο­δα, η Διεύ­θυν­ση Τε­χνι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης που εδρεύ­ει στον Πει­ραιά δια­θέ­τει επί­σης τέσ­σε­ρις επι­θε­ω­ρη­τές, οι οποί­οι όμως φέ­ρουν την ευ­θύ­νη για το σύ­νο­λο της τε­ρά­στιας γε­ω­γρα­φι­κής ενό­τη­τας του Πει­ραιά και όλων των νη­σιών του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

«Πρό­κει­ται για έναν πα­ρα­λο­γι­σμό που κο­στί­ζει ζωές», δη­λώ­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο κ. Πα­να­γιώ­της Εγ­γλέ­ζος. «Δεν είναι δυ­να­τόν η Πο­λι­τεία να απαι­τεί από τέσ­σε­ρις αν­θρώ­πους να αστυ­νο­μεύ­σουν 25.000 επι­χει­ρή­σεις μόνο στα Δω­δε­κά­νη­σα από με­γά­λες ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες και ερ­γο­στά­σια έως μι­κρές βιο­τε­χνί­ες όταν στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα η ίδια δύ­να­μη δια­τί­θε­ται για έναν μόνο νομό που και πάλι δεν επαρ­κεί. Αυτό όχι μόνο δεν είναι αρ­κε­τό, αλλά κα­τα­δει­κνύ­ει τις εγκλη­μα­τι­κές ελ­λεί­ψεις που με­τα­τρέ­πουν την ερ­γα­σια­κή ασφά­λεια σε ζή­τη­μα τύχης».

Η «δη­μο­κρα­τι­κή» και το ΕΚΡ πα­ρα­κο­λου­θούν το ζή­τη­μα αυτό για πε­ρισ­σό­τε­ρο από μία δε­κα­ε­τία, κα­τα­γρά­φο­ντας τη συ­στη­μα­τι­κή απο­ψί­λω­ση των υπη­ρε­σιών, η οποία αφή­νει τους ερ­γα­ζό­με­νους στη Ρόδο και τα υπό­λοι­πα νησιά έκ­θε­τους, χωρίς τη δυ­να­τό­τη­τα προ­λη­πτι­κού ελέγ­χου για την υγεία και την ασφά­λεια στον χώρο ερ­γα­σί­ας τους.

Η ιστο­ρία της Τε­χνι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης στη Ρόδο είναι μια σειρά από «πα­γω­μέ­νες» δε­σμεύ­σεις που ξε­κι­νούν εδώ και 15 χρό­νια. Παρά τις προ­σπά­θειες του ΕΚΡ και την υπό­σχε­ση του τότε υπουρ­γού Ερ­γα­σί­ας κ. Κωστή Χα­τζη­δά­κη ότι θα προ­βλε­φθεί στο νέο ορ­γα­νό­γραμ­μα η λει­τουρ­γία διεύ­θυν­σης στη Ρόδο, τί­πο­τα δεν υλο­ποι­ή­θη­κε.

Η πρώτη με­γά­λη αθέ­τη­ση κα­τα­γρά­φη­κε το 2016, όταν δό­θη­καν επί­ση­μες δια­βε­βαιώ­σεις ότι το το­πι­κό πα­ράρ­τη­μα του ΚΕΠΕΚ (Κέ­ντρο Πρό­λη­ψης Επαγ­γελ­μα­τι­κού Κιν­δύ­νου) θα ξε­κι­νού­σε τη λει­τουρ­γία του την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2017. Πα­ρό­τι υπήρ­ξε πλή­ρης προ­ε­τοι­μα­σία, το Υπουρ­γείο υπα­να­χώ­ρη­σε επι­κα­λού­με­νο οι­κο­νο­μι­κές δυ­σκο­λί­ες για τη στε­λέ­χω­ση της υπη­ρε­σί­ας με μόλις πέντε υπαλ­λή­λους.

Η δεύ­τε­ρη ευ­και­ρία χά­θη­κε την 1η Φε­βρουα­ρί­ου 2023, όταν η Επι­θε­ώ­ρη­ση Ερ­γα­σί­ας με­τα­τρά­πη­κε σε Ανε­ξάρ­τη­τη Αρχή. Παρά την πο­λυ­δια­φη­μι­σμέ­νη νέα δομή, η πρό­βλε­ψη για το­πι­κή διεύ­θυν­ση στη Ρόδο πα­ρέ­μει­νε στα χαρ­τιά. «Μας κο­ρόι­δε­ψαν δύο φορές κα­τά­μου­τρα», ανα­φέ­ρει ο κ. Εγ­γλέ­ζος. «Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου είχε βρει μέχρι και γρα­φεία».

Το θέμα έχει φτά­σει επα­νει­λημ­μέ­να στη Βουλή μέσω των πα­ρεμ­βά­σε­ων του βου­λευ­τή του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώρ­γου Νι­κη­τιά­δη. Ο κ. Νι­κη­τιά­δης, με ερω­τή­σεις του, ανέ­δει­ξε ότι η Ρόδος πα­ρα­μέ­νει «ανο­χύ­ρω­τη», λαμ­βά­νο­ντας δια­βε­βαιώ­σεις που πα­ρέ­πε­μπαν στο πρώτο τρί­μη­νο του 2025.

Ωστό­σο, η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα πα­ρα­μέ­νει σκλη­ρή. Για τον έλεγ­χο, την αυ­το­ψία και την έκ­θε­ση ενός ερ­γα­τι­κού ατυ­χή­μα­τος ή ακόμα χει­ρό­τε­ρα δυ­στυ­χή­μα­τος, στη Ρόδο, απαι­τεί­ται σή­με­ρα διά­στη­μα από έξι μήνες στην κα­λύ­τε­ρη των πε­ρι­πτώ­σε­ων έως και πάνω από ένα έτος. Στο διά­στη­μα αυτό, ο ερ­γα­ζό­με­νος ή οι συγ­γε­νείς του, σε πε­ρί­πτω­ση θα­νά­του, είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι να πε­ρι­μέ­νουν για μήνες μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία ώστε να επι­βλη­θούν ποι­νές, πρό­στι­μα και απο­ζη­μιώ­σεις.

Η απου­σία το­πι­κής έδρας επι­θε­ω­ρη­τών πλήτ­τει καί­ρια την απο­νο­μή δι­καιο­σύ­νης. Επι­ση­μαί­νε­ται ότι η ΕΛ.ΑΣ., παρά την άμεση πα­ρέμ­βα­σή της, στε­ρεί­ται των εξει­δι­κευ­μέ­νων τε­χνι­κών γνώ­σε­ων για να αξιο­λο­γή­σει μη­χα­νι­κές αστο­χί­ες ή πα­ρα­λεί­ψεις στα μέτρα προ­στα­σί­ας, ενώ και η ίδια η Αστυ­νο­μία αντι­με­τω­πί­ζει σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υπο­στε­λέ­χω­σης στο νησί. Έτσι, μέχρι να φτά­σει το κλι­μά­κιο από τον Πει­ραιά εβδο­μά­δες αρ­γό­τε­ρα, η τε­χνι­κή ει­κό­να του δυ­στυ­χή­μα­τος έχει συχνά αλ­λοιω­θεί ανε­πα­νόρ­θω­τα.

Θέ­λο­ντας να σπά­σει αυτό το αδιέ­ξο­δο, το ΕΚΡ επι­λέ­γει να υπο­κα­τα­στή­σει την κρα­τι­κή ολι­γω­ρία πα­ρεμ­βαί­νο­ντας δρα­στι­κά στη δια­δι­κα­σία στε­λέ­χω­σης. Καθώς η επί­ση­μη πλευ­ρά ισχυ­ρί­ζε­ται διαρ­κώς πως δεν ανευ­ρί­σκο­νται εξει­δι­κευ­μέ­νοι υπάλ­λη­λοι, το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο ανα­λαμ­βά­νει να εντο­πί­σει το ίδιο τους εν­δια­φε­ρό­με­νους μη­χα­νι­κούς και τε­χνι­κούς.

Με την κί­νη­ση αυτή, επι­διώ­κει να αφαι­ρέ­σει κάθε πρό­σχη­μα από την κε­ντρι­κή διοί­κη­ση και να κα­ταρ­ρί­ψει στην πράξη το επι­χεί­ρη­μα περί αδυ­να­μί­ας εύ­ρε­σης προ­σω­πι­κού, ώστε να δρο­μο­λο­γη­θεί επι­τέ­λους η λει­τουρ­γία του τμή­μα­τος που πα­ρα­μέ­νει σε εκ­κρε­μό­τη­τα του­λά­χι­στον από το 2013. «Θα τους βρού­με εμείς τους μη­χα­νι­κούς. Θα τους πάμε τη λίστα έτοι­μη στο γρα­φείο τους για να δούμε τι θα μας πουν μετά και τι άλλο θα επι­κα­λε­στούν», δη­λώ­νει ο κ. Εγ­γλέ­ζος.

«Το ζή­τη­μα της Τε­χνι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης έχει πάψει να είναι διοι­κη­τι­κό και έχει με­τα­τρα­πεί σε ζή­τη­μα ζωής ή θα­νά­του», δη­λώ­νει ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ, ο οποί­ος θα ζη­τή­σει την πα­ρέμ­βα­ση της Δι­καιο­σύ­νης για την από­δο­ση ευ­θυ­νών προς κάθε κα­τεύ­θυν­ση, θε­ω­ρώ­ντας ότι η συ­νε­χι­ζό­με­νη υπο­στε­λέ­χω­ση απο­τε­λεί εγκλη­μα­τι­κή αμέ­λεια.