Γ. Νικητιάδης στη Βουλή για την υπόθεση Χαλίκου: Πρωτοφανής άγνοια του Υπουργείου σε βασικές έννοιες νομοθεσίας

Την άγνοια της νο­μο­θε­σί­ας από την πλευ­ρά του Υπουρ­γεί­ου Προ­στα­σί­ας του Πο­λί­τη, που οδη­γεί σε θε­σμι­κές εκτρο­πές και πρα­κτι­κές αστυ­νο­μι­κής αυ­θαι­ρε­σί­ας, ανέ­δει­ξε στη Βουλή ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου του ΠΑΣΟΚ Γιώρ­γος Νι­κη­τιά­δης, κατά τη συ­ζή­τη­ση της Επί­και­ρης Ερώ­τη­σής του προς τον Υπουρ­γό κ. Μι­χά­λη Χρυ­σο­χο­ΐ­δη, για την κα­τά­φω­ρα πα­ρά­νο­μη σύλ­λη­ψη του Κα­λύ­μνιου ομο­γε­νή από την Αυ­στρα­λία, Ιω­άν­νη Χα­λί­κου, στην Κά­λυ­μνο, στις 16 Ια­νουα­ρί­ου 2026.

Ο κ. Νι­κη­τιά­δης ξε­κα­θά­ρι­σε ότι η πα­ρέμ­βα­σή του δεν στο­χο­ποιεί τη με­γά­λη πλειο­ψη­φία των αστυ­νο­μι­κών της Δω­δε­κα­νή­σου, για τους οποί­ους εξέ­φρα­σε την εκτί­μη­σή του, το­νί­ζο­ντας ότι δί­νουν κα­θη­με­ρι­νά μάχη σε πε­ρι­βάλ­λον αυ­ξη­μέ­νων απαι­τή­σε­ων, με εκα­τομ­μύ­ρια του­ρί­στες και πρό­σθε­το φόρτο λόγω με­τα­να­στευ­τι­κών ροών. Υπο­γράμ­μι­σε, όμως, ότι άλλο η στή­ρι­ξη στους έντι­μους αστυ­νο­μι­κούς και άλλο η ανοχή σε φαι­νό­με­να πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος και κα­τά­χρη­σης εξου­σί­ας, τα οποία – αν επι­βε­βαιώ­νο­νται – πλήτ­τουν την κοι­νω­νία και το κύρος της Ελ­λη­νι­κής Αστυ­νο­μί­ας.

Πα­ραλ­λή­λως, τό­νι­σε ότι δεν θα έκανε κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση υπέρ κά­ποιου επει­δή είναι οι­κο­νο­μι­κά ισχυ­ρός. Όπως ση­μεί­ω­σε, το δια­κύ­βευ­μα αφορά την ισο­νο­μία και το αν μπο­ρεί να υπάρ­ξει τέ­τοια με­τα­χεί­ρι­ση απέ­να­ντι σε έναν γνω­στό και επι­φα­νή πο­λί­τη, ποια αντι­με­τώ­πι­ση επι­φυ­λάσ­σε­ται στους πο­λί­τες χωρίς φωνή και χωρίς άμεση νο­μι­κή προ­στα­σία ιδίως στα ακρι­τι­κά νησιά, όπου οι άν­θρω­ποι πα­λεύ­ουν κα­θη­με­ρι­νά για την επι­βί­ω­σή τους.

Στην το­πο­θέ­τη­σή του ο κ. Νι­κη­τιά­δης ανέ­δει­ξε τα κρί­σι­μα πραγ­μα­τι­κά και νο­μι­κά στοι­χεία της υπό­θε­σης, θέ­το­ντας το ερώ­τη­μα, πώς είναι δυ­να­τόν να συλ­λαμ­βά­νε­ται ένας άν­θρω­πος ως δήθεν « προ­σω­ρι­νά υπεύ­θυ­νος κα­τα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος», όταν δεν υπάρ­χει η σχε­τι­κή νο­μι­κή ιδιό­τη­τα; Όπως υπο­γράμ­μι­σε, οι αστυ­νο­μι­κές αρχές όφει­λαν να ελέγ­ξουν την άδεια λει­τουρ­γί­ας του κα­τα­στή­μα­τος και μά­λι­στα την είχαν ήδη στη διά­θε­σή τους και την επι­κα­λού­νται στη δι­κο­γρα­φία. Ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου τό­νι­σε επί­σης ότι η υπό­θε­ση προ­κά­λε­σε γε­νι­κευ­μέ­νη αγα­νά­κτη­ση στην Κά­λυ­μνο, καθώς φο­ρείς και σω­μα­τεία εξέ­φρα­σαν δη­μο­σί­ως την αντί­θε­ση και την απο­δο­κι­μα­σία τους για την σύλ­λη­ψη, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι το πε­ρι­στα­τι­κό δεν προ­σβάλ­λει μόνο τον ίδιο τον πο­λί­τη, αλλά εκ­θέ­τει και δυ­σφη­μεί την Κά­λυ­μνο, ένα νησί που στη­ρί­ζε­ται σε με­γά­λο βαθμό στην αγάπη των αν­θρώ­πων του

Ο κ. Νι­κη­τιά­δης υπο­γράμ­μι­σε ότι η Κά­λυ­μνος, ως νησί 17.000 κα­τοί­κων, βιώ­νει διαρ­κώς αί­σθη­μα αδια­φο­ρί­ας και απα­ξί­ω­σης από την Κυ­βέρ­νη­ση. Μέσα σε αυτό το πλαί­σιο ανέ­δει­ξε την πο­λυ­ε­τή προ­σφο­ρά του κ. Χα­λί­κου στο νησί και στα μι­κρο­νή­σια, ση­μειώ­νο­ντας ότι στή­ρι­ξε με πρά­ξεις κρί­σι­μες ανά­γκες υγεί­ας και κοι­νω­νι­κής συ­νο­χής, κα­λύ­πτο­ντας κενά που όφει­λε να κα­λύ­πτει το κρά­τος. Τό­νι­σε ότι η προ­σφο­ρά αυτή ήταν γνω­στή στην το­πι­κή κοι­νω­νία και δεν είναι δυ­να­τόν άν­θρω­ποι με δη­μό­σια ανα­γνώ­ρι­ση και προ­σφο­ρά να αντι­με­τω­πί­ζο­νται με πρα­κτι­κές εκ­φο­βι­σμού και επί­δει­ξης ισχύ­ος.