Χρείαν έχομεν, χρηστών ηγετών και ου (α)χρήστου δεσπότου

Σε μιά από τις κο­ρυ­φαί­ες δια­δι­κα­σί­ες του Κοι­νο­βου­λί­ου, φά­νη­κε για άλλη μια φορά το

«ελ­λει­πο­βα­ρές των πο­λι­τι­κών ηγε­σιών» και η απο­κο­πή τους από το πα­γκο­σμί­ως, οι­κο­νο­μι­κό και κοι­νω­νι­κό «γί­γνε­σθαι».

Τε­κτο­νι­κές οι αλ­λα­γές σε όλα τα επί­πε­δα, το Κα­πι­τα­λι­στι­κό σύ­στη­μα «τρο­χιο­δρο­μεί» με απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα, την δική του με­τάλ­λα­ξη, για την δια­τή­ρη­ση και ισχυ­ρο­ποί­η­ση του.

Τα δυσ­νό­η­τα για τους πολ­λούς οι­κο­νο­μι­κά φαι­νό­με­να, πλη­θω­ρι­σμού, τρο­φο­δο­τι­κων αλυ­σί­δων, ενερ­γεια­κής κρί­σης, παν­δη­μί­ας, συ­γκρο­τούν το υπό­βα­θρο και τα μέσα για την με­τάλ­λα­ξη και ισχυ­ρο­ποί­η­ση του Κα­πι­τα­λι­στι­κού Συ­στή­μα­τος.

Η επι­κυ­ριαρ­χία του ΚΕ­ΦΑ­ΛΑΙΟΥ και η εξα­φά­νι­ση της ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΚΗΣ, την οποία το Κε­φά­λαιο την χρη­σι­μο­ποιεί κατά το δο­κούν και όπως αυτό θέλει, ενι­σχύ­ε­ται και επι­βάλ­λε­ται σε «απο­σαρ­θρω­μέ­νες κοι­νω­νί­ες».

Η απο­δυ­νά­μω­ση των όποιων «κοι­νω­νι­κών συ­νε­κτι­κών δε­σμών», ήταν ο πρώ­τος στό­χος για την επι­τυ­χία του εγ­χει­ρή­μα­τος του ΚΕ­ΦΑ­ΛΑΙΟΥ.

Η εξα­το­μί­κευ­ση, πρώ­τος στό­χος της ξε­χα­σμέ­νης ΠΑ­ΓΚΟ­ΣΜΙΟ­ΠΟΙ­Η­ΣΗΣ.

Θε­σμοί, δη­μό­σιοι ορ­γα­νι­σμοί, διοί­κη­ση και συλ­λο­γι­κό­τη­τες, με επι­μο­νή και υπο­μο­νή απα­ξιώ­θη­καν και ταυ­τό­χρο­να, «η ελευ­θε­ρία των αγο­ρών και η ρυθ­μι­στι­κή της ικα­νό­τη­τα», ανα­δεί­χθη­καν ως η μόνη επι­λο­γή, ως ο μο­νό­δρο­μος για ανά­πτυ­ξη και ευ­η­με­ρία.

Οι αλ­λα­γές του οι­κο­νο­μι­κού Συ­στή­μα­τος, δεν αφο­ρούν μόνο τις δια­δι­κα­σί­ες των χρη­μα­το­δο­τι­κών ροών, τις λει­τουρ­γί­ες των οι­κο­νο­μι­κών θε­σμών (χρη­μα­τι­στή­ρια, Τρά­πε­ζες, επεν­δυ­τι­κά κε­φά­λαια), πρω­τί­στως, αγ­γί­ζουν και δια­φο­ρο­ποιούν τις «κοι­νω­νι­κές λει­τουρ­γί­ες»

Η υπερ­συσ­σώ­ρευ­ση Κε­φα­λαί­ων, η ανυ­παρ­ξία ανα δια­νε­μη­τι­κών πο­λι­τι­κών, η μεί­ω­ση του κό­στους ερ­γα­σί­ας, οι αυ­ξή­σεις Δη­μό­σιου και Ιδιω­τι­κού χρέ­ους, δεν είναι απλές λει­τουρ­γί­ες

«Ροής χρή­μα­τος», είναι τα βα­σι­κά ερ­γα­λεία, για την δια­μόρ­φω­ση των νέων Κοι­νω­νιών που επι­ζη­τά το ΚΕ­ΦΑ­ΛΑΙΟ.

Η νέα μορφή Κοι­νω­νί­ας, την οποία προ­σπα­θούν να επι­βάλ­λουν, είναι ο «εύ­φο­ρος αγρός», εν­δυ­νά­μω­σης και ισχυ­ρο­ποί­η­σης του «μο­νε­τα­ρι­στι­κού Κα­πι­τα­λι­σμού»

Δεν είναι και­νούρ­γιο φαι­νό­με­νο ο Μο­νε­τα­ρι­σμος, ξε­περ­νά την ει­κο­σι­πε­ντα­ε­τία ο χρό­νος που έκανε την εμ­φά­νι­ση του στην ΕΥ­ΡΩ­ΠΗ.

Για­γιά του, η ΘΑ­ΤΣΕΡ, παπ­πούς του ο ΡΗ­ΓΚΑΝ.

Γεν­νή­θη­κε στις ΗΠΑ, αν­δρώ­θη­κε και η εξα­γω­γή και επι­κρά­τη­ση του στην ΕΥ­ΡΩ­ΠΗ, έγινε με την σύ­μπρα­ξη των Σο­σια­λι­στι­κών και Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κών κομ­μά­των.

Η διο­λί­σθη­ση και απο­δο­χή εκ μέ­ρους τους, αρχών και λει­τουρ­γιών του «μο­νε­τα­ρι­σμού», με­τάλ­λα­ξε τα ίδια τα κόμ­μα­τα, αντί αυτές οι λει­τουρ­γί­ες να εν­σω­μα­τω­θούν με τρό­πους και μορ­φές που να είναι συμ­βα­τές με τις Ευ­ρω­παϊ­κές Κοι­νω­νί­ες και να έχουν τον χρόνο και την δύ­να­μη οι κοι­νω­νί­ες να τις ελέγ­ξουν, τα κόμ­μα­τα έγι­ναν υπο­χεί­ρια αυτών των πο­λι­τι­κών.

Τα ισχυ­ρά Συ­στη­μι­κά Μέσα Ενη­μέ­ρω­σης και η δύ­να­μη του χρή­μα­τος, κα­τόρ­θω­σαν να επι­βά­λουν την άποψη, ότι δεν υπάρ­χει άλλη οδός και ότι Νο­μο­τε­λεια­κά πρέ­πει να απο­δε­χθού­με την «κερ­δο­σκο­πι­κή λει­τουρ­γία του χρή­μα­τος»

Δια­τεί­νο­νταν τότε Σο­σια­λι­στές Ηγέ­τες, πρώτα να κερ­δη­θούν χρή­μα­τα και μετά να γίνει ανα­δια­νο­μή.

Πού­λη­σαν την ψυχή τους στον διά­βο­λο, ταυ­τί­στη­καν με τα ΣΥ­ΝΤΗ­ΡΗ­ΤΙ­ΚΑ ΚΟΜ­ΜΑ­ΤΑ, έχα­σαν την πο­λι­τι­κή πρω­το­κα­θε­δρία και οι Λαοί οδη­γή­θη­καν στις αγκά­λες των Συ­ντη­ρη­τι­κών, ΔΕ­ΞΙΩΝ κομ­μά­των.

Ψή­φι­σαν τους πραγ­μα­τι­κούς εκ­φρα­στές των ΜΟ­ΝΕ­ΤΑ­ΡΙ­ΣΤΙ­ΚΩΝ ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΚΩΝ και όχι τα ΟΜΟΙΟ­ΜΑ­ΤΑ τους.

Η προ ημε­ρών πο­λι­τι­κή δια­δι­κα­σία της Βου­λής, με αφορ­μή την κα­τά­θε­ση πρό­τα­σης μομ­φής, ανέ­δει­ξε την αδυ­να­μία των κομ­μά­των της Αντι­πο­λί­τευ­σης και ει­δι­κά αυτών που αυ­το­α­να­γο­ρεύ­ο­νται ΣΟ­ΣΙΑ­ΛΙ­ΣΤΙ­ΚΑ, ΣΟ­ΣΙΑΛ­ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­ΚΑ, ΠΡΟ­ΔΕΥ­ΤΙ­ΚΑ, ΑΡΙ­ΣΤΕ­ΡΑ, να αρ­θρώ­σουν λό­γους άλ­λους, λό­γους πει­στι­κούς, λό­γους απο­δό­μη­σης της Μο­νε­τα­ρι­στι­κής πο­λι­τι­κής που εκ­φρά­ζει και υλο­ποιεί και μά­λι­στα με χυ­δαίο τρόπο, η ΝΕΑ ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙΑ του κ. ΜΗ­ΤΣΟ­ΤΑ­ΚΗ.

Η αδυ­να­μία εκ μέ­ρους αυτών των κομ­μά­των άρ­θρω­σης άλλου λόγου, δεν είναι μόνο Ελ­λη­νι­κό φαι­νό­με­νο, αλλά μια σχε­δόν πα­γιω­μέ­νη κα­τά­στα­ση σε όλη την ΕΥ­ΡΩ­ΠΗ.

Τα κόμ­μα­τα εξαϋ­λώ­θη­καν, έχα­σαν τις κοι­νω­νι­κές τους αντι­στοι­χή­σεις, έχα­σαν τον προ­σα­να­το­λι­σμό τους, αρ­νή­θη­καν αρχές και στό­χους και αντί να είναι εκ­φρα­στές των ανα­γκών των κοι­νω­νι­κών συ­νό­λων, της εύ­ρυθ­μης λει­τουρ­γί­ας των αγο­ρών και του χρή­μα­τος, έγι­ναν συ­νε­πι­βά­τες του «μο­νε­τα­ρι­στι­κού άρ­μα­τος»

Ο άνευ­ρος και μη υπερ­βα­τι­κός λόγος που εκ­φρά­ζουν οφεί­λε­ται στην «κα­να­λι­ζα­ρι­σμέ­νη» σκέψη τους.

Απο­δέ­χτη­καν τις οι­κο­νο­μι­κές λο­γι­κές του ΔΙΕ­ΘΝΟΥΣ ΚΕ­ΦΑ­ΛΑΙΟΥ και αντί να είναι οι δια­μορ­φω­τές των οι­κο­νο­μι­κών προ­ταγ­μά­των και λει­τουρ­γιών, προ­σπα­θούν να προ­βλη­θούν ως κα­λύ­τε­ροι δια­χει­ρι­στές των μο­νε­τα­ρι­στι­κών πο­λι­τι­κών, από τους πραγ­μα­τι­κούς εκ­φρα­στές τους.

Αδή­ρι­τη ανά­γκη, η αλ­λα­γή αγω­νι­στι­κού χώρου, δεν μπο­ρούν τα προ­ο­δευ­τι­κά κόμ­μα­τα να παί­ζουν πάντα εκτός έδρας.

Πα­ρα­σκευάς Γιάν­νης

Ρόδος, 4/2/2022

ΥΓ. Θα επα­νέλ­θω με συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις.