M. Mαρκόπουλος για την εξέλιξη της σεζόν: «Δυστυχώς, δυστυχώς, δυστυχώς…»

Ολοι είναι έτοι­μοι να υπο­δε­χθούν επι­σκέ­πτες, μα οι επι­σκέ­πτες δεν έρ­χο­νται. Οι τρο­φο­δό­τριες του του­ρι­σμού αγο­ρές δεν επι­τρέ­πουν στους πο­λί­τες τους να τα­ξι­δέ­ψουν κι αν το επι­τρέ­ψουν, αυτό γί­νε­ται με χί­λιες προ­φυ­λά­ξεις, που εν τέλει κα­τα­ντούν το­ξι­κές για όλους.

Στον πιο ση­μα­ντι­κό μη αστι­κό, του­ρι­στι­κό προ­ο­ρι­σμό της Ελ­λά­δας κι έναν από τους ση­μα­ντι­κό­τε­ρους της Με­σο­γεί­ου, τη Ρόδο, σή­με­ρα έχουν τεθεί σε λει­τουρ­γία πε­ρί­που 50 ξε­νο­δο­χεία. Σε αυτά το πο­σο­στό πλη­ρό­τη­τας δω­μα­τί­ων κυ­μαί­νε­ται με­τα­ξύ 15% έως 35% και σε σπά­νιες πε­ρι­πτώ­σεις το πο­σο­στό ανε­βαί­νει στο 50%. Η από­κλι­ση από το 15% στο 50% είναι με­γά­λη για να απο­δο­θεί μόνο στην τύχη, απε­να­ντί­ας έχει να κάνει με τις επι­λο­γές του κάθε ξε­νο­δό­χου στο πέ­ρα­σμα των χρό­νων.

Ο πρό­ε­δρος της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου κ. Μα­νώ­λης Μαρ­κό­που­λος μι­λώ­ντας προς τη ‘δ’ εμ­φα­νί­σθη­κε να είναι ιδιαί­τε­ρα προ­βλη­μα­τι­σμέ­νος από τα όσα προ­οιω­νί­ζει η σεζόν. «Πε­ρι­μέ­να­με τον Μάιο να ξε­κι­νή­σου­με μ’ ένα ξε­μού­δια­σμα και από τον Ιού­νιο να λει­τουρ­γού­σα­με πιο δυ­να­μι­κά. Τώρα όλο αυτό το ‘ξε­μού­δια­σμα’ φαί­νε­ται ότι με­τα­κυ­λά στον Ιού­νιο, δυ­στυ­χώς, δυ­στυ­χώς, δυ­στυ­χώς». Η «τρι­πλή απο­γο­ή­τευ­ση», όπως αυτή εκ­φρά­στη­κε από τον κ. Μαρ­κό­που­λο, δεν έχει να κάνει απλώς και μόνο με την απο­δο­χή ότι και φέτος οδη­γού­μα­στε σε μια συρ­ρι­κνω­μέ­νη του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο Ιου­λί­ου – Οκτω­βρί­ου, αλλά κυ­ρί­ως για όλες εκεί­νες τις δυ­σκο­λί­ες που συ­νο­δεύ­ει μια τέ­τοια εξέ­λι­ξη.

Ξε­νο­δο­χεια­κά, η πε­ριο­χή που κατ’ ανα­λο­γία αντι­με­τω­πί­ζει το μι­κρό­τε­ρο πρό­βλη­μα είναι το Φα­λη­ρά­κι το οποίο στη­ρί­ζε­ται στη με­γά­λη αγορά της Γερ­μα­νί­ας. Εκεί, σή­με­ρα, λει­τουρ­γούν με­γά­λες μο­νά­δες με τα μισά τους δω­μά­τια να είναι ήδη κα­λυμ­μέ­να. Βέ­βαια, αυτό δε ση­μαί­νει τί­πο­τα για την εμπο­ρι­κή και επι­σι­τι­στι­κή αγορά της πε­ριο­χής, που στε­νά­ζει ακρι­βώς με τον ίδιο τρόπο όπως οι κα­τα­στη­μα­τάρ­χες και οι εστιά­το­ρες του υπό­λοι­που νη­σιού.

«Οι πε­ριο­χές που στη­ρί­ζο­νται στην αγορά της Αγ­γλί­ας, της Σκαν­δι­να­βί­ας και του Ισ­ρα­ήλ βρί­σκο­νται σε κα­θε­στώς αβε­βαιό­τη­τας. Το κέ­ντρο της Ρόδου, η Ιξιά, οι Πεύ­κοι και τα Κο­λύ­μπια βρί­σκο­νται σε πολύ δύ­σκο­λη στιγ­μή. Όλοι εξαρ­τώ­μα­στε από τις απο­φά­σεις των αγο­ρών και μα­κά­ρι τα νέα από τη Βρε­τα­νι­κή αγορά να είναι θε­τι­κά την επό­με­νη εβδο­μά­δα, αν και όλοι δια­βά­ζου­με ει­δή­σεις».

Ξε­νο­δο­χεία και

ερ­γα­ζό­με­νοι

Η δή­λω­ση της πε­ρα­σμέ­νης εβδο­μά­δας που ήθελε να ερ­γά­ζο­νται στο νησί της Ρόδου μόλις 300 ξε­νο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι ήταν μάλ­λον άκομ­ψη, κυ­ρί­ως διότι φορ­τί­ζει την ατμό­σφαι­ρα με αδι­καιο­λό­γη­τη έντα­ση.

«Από τη δή­λω­ση αυτή μέχρι την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα απέ­χου­με ένα μη­δε­νι­κό στο τέλος» εξή­γη­σε ο πρό­ε­δρος της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου. «Κάθε ξε­νο­δο­χείο από εκεί­να που λει­τουρ­γούν απα­σχο­λεί του­λά­χι­στον 40 άτομα προ­σω­πι­κό και όλα τα υπό­λοι­πα ξε­νο­δο­χεία του νη­σιού, έχουν ενερ­γό προ­σω­πι­κό έστω κι αν είναι κλει­στά. Είναι τόσα πολλά που πρέ­πει να γί­νουν ανά μο­νά­δα για να υπάρ­χει η ετοι­μό­τη­τα της λει­τουρ­γί­ας, γι’ αυτό η πα­ρου­σία προ­σω­πι­κού είναι απα­ραί­τη­τη».

Η ουσία για τη σεζόν, δη­λα­δή για την προ­ο­πτι­κή να έχουν όλοι δου­λειά, δε βρί­σκε­ται στις εντυ­πώ­σεις, αλλά στο τι μπο­ρεί να πρά­ξει το κάθε πρό­σω­πο ξε­χω­ρι­στά ώστε να βελ­τιω­θούν τα ισχύ­ο­ντα δε­δο­μέ­να.

«Για φέτος πε­ρι­μέ­νου­με ότι θα έχου­με δι­πλά­σιο αριθ­μό ξε­νο­δο­χεί­ων σε λει­τουρ­γία σε σύ­γκρι­ση με πέ­ρυ­σι. Δη­λα­δή, ενώ πέ­ρυ­σι από τον Ιού­λιο μέχρι και τον Οκτώ­βριο, είχε λει­τουρ­γή­σει το 40% των μο­νά­δων της Ρόδου, στη φε­τι­νή αντί­στοι­χη πε­ρί­ο­δο υπάρ­χει η επι­δί­ω­ξη να λει­τουρ­γή­σει το 80%» πε­ρι­γρά­φει ο κ. Μαρ­κό­που­λος και δια­τυ­πώ­νει το ευ­νό­η­το ερώ­τη­μα: «θα έχου­με σε σύ­γκρι­ση με πέ­ρυ­σι δι­πλά­σιους επι­σκέ­πτες ή μήπως οδη­γού­μα­στε σε μια πε­ρί­ο­δο που θα έχει μεν συ­νο­λι­κά πε­ρισ­σό­τε­ρες αφί­ξεις όμως ανά ξε­νο­δο­χείο οι δια­νυ­κτε­ρεύ­σεις θα είναι λι­γό­τε­ρες; Δε γί­νε­ται ξανά να πε­ρι­μέ­νου­με από το κρά­τος για να επι­βιώ­σου­με, καμία οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση δεν μπο­ρεί να υπο­κα­τα­στή­σει τη λει­τουρ­γι­κό­τη­τα, τη δου­λειά και την πα­ρα­γω­γή».

Στα στοι­χεία που πα­ρα­τί­θε­νται πα­ρα­πά­νω είναι ξε­κά­θα­ρο ότι και στη φε­τι­νή σεζόν θα υπάρ­χουν ξε­νο­δο­χεία που θα υπο­λει­τουρ­γή­σουν κι άλλα που δε θα λει­τουρ­γή­σουν καν. Αυτό ση­μαί­νει προ­σω­πι­κό που δεν θα ερ­γα­στεί, κα­τα­στή­μα­τα που θα χά­σουν πε­λα­τεία και μια κοι­νω­νία που ξανά θα αγω­νιά. Στην αγω­νία αυτή βρί­σκε­ται η ουσία.

Το εμ­βό­λιο αντί­δο­το

στην αγω­νία

«Το κα­λύ­τε­ρο εμ­βό­λιο είναι αυτό που είναι δια­θέ­σι­μο σή­με­ρα». Η δή­λω­ση ανή­κει σε μια νεαρή Ρο­δί­τισ­σα μη­τέ­ρα, της οποί­ας το παιδί, μα­θη­τής δη­μο­τι­κού, βρέ­θη­κε θε­τι­κό στον Covid19. Ολό­κλη­ρη η οι­κο­γέ­νειά της από προ­χθές βρί­σκε­ται σε κα­ρα­ντί­να και μαζί βιώ­νουν το φόβο να υπάρ­ξουν πα­ρε­νέρ­γειες με ό,τι αυτό μπο­ρεί να συ­νε­πά­γε­ται.

Είναι πολλά εκεί­να που μπο­ρούν να γρα­φτούν για το εμ­βό­λιο, για την τρο­μο­λα­γνεία που καλ­λιερ­γεί­ται, για τα υπέρ, τα κατά, ωστό­σο το μόνο σί­γου­ρο είναι πως το εμ­βό­λιο είναι συν­δε­δε­μέ­νο με τη δου­λειά. Όχι κατά τρόπο, ‘αν δεν εμ­βο­λια­στείς δε δου­λεύ­εις’, αλλά αν ως πε­ριο­χή δε γί­νου­με «πρά­σι­νη» τότε δε θα δου­λέ­ψει κα­νέ­νας. Δε μπο­ρού­με να δε­χθού­με επι­σκέ­πτες σ’ ένα σπίτι αρ­ρώ­στων.

Βρι­σκό­μα­στε, κατά κά­ποιο τρόπο, σε μια στιγ­μή συλ­λο­γι­κής ευ­θύ­νης που όλοι κα­λού­νται να πρά­ξουν ακρι­βώς το ίδιο ώστε να μπο­ρέ­σει η κοι­νω­νία να ξε­πε­ρά­σει ένα πρό­βλη­μα.

Η Ρόδος δια­θέ­τει σή­με­ρα, σε ανα­λο­γία πλη­θυ­σμού, το με­γα­λύ­τε­ρο εμ­βο­λια­στι­κό κέ­ντρο στην Ελ­λά­δα. Επι­πρό­σθε­τα, όλα τα εμ­βό­λια είναι άμεσα δια­θέ­σι­μα, η ορ­γά­νω­ση για τη λήψη του φαρ­μά­κου είναι υπο­δειγ­μα­τι­κή και δεν απαι­τεί πα­ρα­πά­νω από 15 λεπτά πα­ρα­μο­νής στο χώρο. Άρα, το να γί­νου­με «πρά­σι­νοι» είναι απλώς θέμα θέ­λη­σης. Από κει και πέρα όλα θα είναι πιο εύ­κο­λα.