Στράτος Καρίκης”: Δύο χρόνια έργα και ημέρες αποτυχίας”

Δύο χρό­νια μετά τις δη­μο­τι­κές εκλο­γές του 2014 στο νησί μας, στο δήμο μας  και έχουν δι­καιω­θεί πλή­ρως οι εκ­φρα­σθεί­σες θέ­σεις μας, για την ανά­γκη ανα­νέ­ω­σης  προ­σώ­πων και ιδεών, η ανά­γκη μιας νέας  δη­μο­τι­κής αρχής απο­τε­λε­σμα­τι­κής, με κύριο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό την άμεση πρό­σβα­ση του πο­λί­τη στο δή­μαρ­χο και στη διοί­κη­ση του Δήμου, η οποία δυ­στυ­χώς για λί­γους ψή­φους μόνο δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε. Eχει όμως πα­γιω­θεί η πε­ποί­θη­ση ότι η πα­ρού­σα δη­μο­τι­κή αρχή, δεν έχει αντα­πο­κρι­θεί σ’ αυτό που πε­ρί­με­νε ο κάθε πο­λί­της του τόπου μας.  Εμείς το ξέ­ρα­με ότι θα συμ­βεί .Το εί­χα­με πει.

Ο πρό­σφα­τος κακός και ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κός  χει­ρι­σμός του θέ­μα­τος του δια­γω­νι­σμού της κα­θα­ριό­τη­τας, που πολ­λές σκέ­ψεις και προ­βλη­μα­τι­σμό δη­μιούρ­γη­σε και η κακή κα­τά­στα­ση του νη­σιού στην αρχή της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου, είναι ση­μα­ντι­κό ζή­τη­μα, αλλά δυ­στυ­χώς είναι μόνο ένα από τα πολλά θέ­μα­τα που μπο­ρεί κά­ποιος να θίξει.

Η κακή  κα­τά­στα­ση  του πρα­σί­νου με τη χορ­τα­ρια­σμέ­νη Ρόδο μας, στα πε­ζο­δρό­μια, στους δρό­μους, στις συ­νοι­κί­ες, στις ει­σό­δους της πόλης είναι εξί­σου σο­βα­ρό ζή­τη­μα.

Αν θυ­μη­θού­με ότι η πα­ρά­τα­ξη του κ. δη­μάρ­χου έκανε την πρώτη και μο­να­δι­κή εθε­λο­ντι­κή της δράση μέσα σε δύο χρό­νια στους Αγί­ους Απο­στό­λους, μια πε­ριο­χή που σή­με­ρα  όποιος πε­ρά­σει, θα δει μόνο σκου­πί­δια, χόρτα και εγκα­τά­λει­ψη, θα συ­μπε­ρά­νου­με πως σκέ­πτε­ται  και πως  αντι­με­τω­πί­ζει τις συ­νοι­κί­ες μας, τα χωριά μας αυτή η δη­μο­τι­κή αρχή.  Η κο­ροϊ­δία κρά­τη­σε λίγο.

Την ίδια κακή ει­κό­να συ­να­ντά­με και σε ολό­κλη­ρο το νησί. Κακή κα­τά­στα­ση του πρα­σί­νου, κακή κα­θα­ριό­τη­τα.  Κυ­ρί­ως  δεν υπάρ­χει  αι­σθη­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση του νη­σιού μας.

Η ει­κό­να στην πε­ριο­χή  των Κρη­τι­κών, μία πε­ριο­χή που μόλις πριν λίγες  ημέ­ρες ανα­κοι­νώ­θη­κε η ολο­κλή­ρω­ση «επι­τυ­χη­μέ­νης» πα­ρέμ­βα­σης  των δη­μο­τι­κών συ­νερ­γεί­ων, μι­λά­ει από μόνη της.

Ολο­έ­να απο­μα­κρυ­νό­μα­στε, από την ει­κό­να που ται­ριά­ζει στο νησί μας, μιας σύγ­χρο­νης ευ­ρω­παϊ­κής πόλης με εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες .

Δύο χρό­νια μετά και η κα­ταρ­ρέ­ου­σα Με­σαιω­νι­κή μας πόλη συ­νε­χί­ζει την κα­θο­δι­κή της πο­ρεία, καθώς η δη­μο­τι­κή αρχή πέραν  μι­κρών πα­ρεμ­βά­σε­ων, δεν άλ­λα­ξε  την κακή ει­κό­να και το κυ­ριό­τε­ρο  δεν μπό­ρε­σε  να πε­τύ­χει την κα­τάρ­τι­ση της προ­γραμ­μα­τι­κής  σύμ­βα­σης.  Μάλ­λον δεν ασχο­λή­θη­κε κα­θό­λου και πά­ντως απο­τέ­λε­σμα δεν έφερε.

Και  βέ­βαια αρ­νή­θη­κε  τη δυ­να­τό­τη­τα  συν­δρο­μής μας. Εδώ βέ­βαια  το κυ­ριό­τε­ρο μειο­νέ­κτη­μα είναι ότι δεν έχει  όραμα.

Δύο χρό­νια  κα­θο­δι­κής πο­ρεί­ας και της κρουα­ζιέ­ρας  στο νησί μας,  για την οποία συ­νυ­πεύ­θυ­νη είναι η δη­μο­τι­κή αρχή, η οποία  αν συ­νε­χί­σει την ίδια τα­κτι­κή, δυ­στυ­χώς θα έχου­με τα ήδη γνω­στά  αρ­νη­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα  στον τομέα του θα­λάσ­σιου του­ρι­σμού και τα επό­με­να χρό­νια.

Έχου­με επα­νει­λημ­μέ­να ζη­τή­σει να δοθεί πλή­ρες πλαί­σιο πα­ρα­χω­ρή­σε­ων και διευ­κο­λύν­σε­ων για την δη­μιουρ­γία ευ­νοϊ­κού επεν­δυ­τι­κού  πλαι­σί­ου στις εται­ρεί­ες κρουα­ζιέ­ρας.

Ενέρ­γειες  της δη­μο­τι­κής αρχής  σε συ­νάρ­τη­ση με απο­τέ­λε­σμα ίσον μηδέν. Στο μα­θη­τι­κό του­ρι­σμό το ίδιο. Κι εδώ εί­χα­με ζη­τή­σει συ­ντο­νι­σμέ­νες ενέρ­γειες οι οποί­ες δεν έγι­ναν.

Δεν μπο­ρού­με να μην ανα­φερ­θού­με ως πα­ρά­τα­ξη και στην εγκα­τά­λει­ψη των κοι­νο­τή­των μας, οι οποί­ες παρά τις προ­ε­κλο­γι­κές εξαγ­γε­λί­ες, συ­νε­χί­ζουν το ίδιο διεκ­πε­ραιω­τι­κό πρό­γραμ­μα υπο­βάθ­μι­σης, χωρίς μέχρι σή­με­ρα να δοθεί ο λόγος  και η από­φα­ση στις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες.

Ιδιαί­τε­ρα πρέ­πει να κά­νου­με μνεία στην πλήρη αδια­φο­ρία του δήμου για το εμπό­ριο, τον του­ρι­σμό και τις πα­ρα­γω­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, καθώς συ­νει­δη­τά απλά πα­ρα­κο­λου­θεί, έχο­ντας ταυ­τό­χρο­να υπο­βαθ­μί­σει πλή­ρως τις σχέ­σεις του με όλους τους φο­ρείς, αλλά και την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, κυ­ρί­ως όμως με τον πο­λί­τη του τόπου μας.

Δύ­σκο­λα σή­με­ρα ο πο­λί­της του νη­σιού μας μπο­ρεί να συ­να­ντή­σει το Δή­μαρ­χο και πιο δύ­σκο­λα να συν­δρά­μει με τις ιδέες και τις θέ­σεις του.

Ο Δήμος χάνει τον κυ­ρί­αρ­χο ρόλο που εκ των δε­δο­μέ­νων έπρε­πε να έχει.

Δεν μπο­ρού­με βέ­βαια  να μην ανα­φερ­θού­με και στην πλήρη υπο­βάθ­μι­ση του ΠΡΟ­ΤΟΥΡ, που μέχρι τώρα με τη γλώσ­σα της  αλή­θειας υπο­λει­τουρ­γεί, στε­ρώ­ντας από το νησί μας το δη­μιουρ­γι­κό του ρόλο.

Εμείς σ’ αυτό εί­χα­με πει ότι έπρε­πε η ορ­γά­νω­ση και η λει­τουρ­γία του, αλλά και η διοί­κη­ση του, να γί­νε­ται απο­κλει­στι­κά από τους φο­ρείς, με την πολ­λα­πλή συν­δρο­μή και συμ­με­το­χή του Δήμου .  Όμως «η λο­γι­κή της κα­ρέ­κλας» και των δη­μο­τι­κών αρ­χό­ντων που γνω­ρί­ζουν τα πάντα, για μία ακόμα φορά επι­κρά­τη­σε .

Δυ­στυ­χώς και την κρίση στον του­ρι­σμό η δη­μο­τι­κή αρχή απλά την πα­ρα­κο­λου­θεί.

Μπρο­στά στο καλό του τόπου, ση­μα­σία δεν έχει ποιοι φαί­νο­νται, αλλά το έργο που πα­ρά­γε­ται και ο Δήμος σή­με­ρα, όπως εκ­προ­σω­πεί­ται, τον εν­δια­φέ­ρει μόνο το ποιος φαί­νε­ται.

Η  ου­σια­στι­κή απο­δυ­νά­μω­ση και διά­λυ­ση της ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας του Δήμου από τον πρώτο  χρόνο της δη­μο­τι­κής αρχής είναι ακόμη  ένα με­γά­λο αρ­νη­τι­κό επί­τευγ­μα.

Κι εδώ στέ­ρη­σε  στον τόπο ένα ευ­έ­λι­κτο και δυ­να­μι­κό  ανα­πτυ­ξια­κό ερ­γα­λείο, που του­λά­χι­στον  εμείς προ­σβλέ­πα­με, ώστε να αλ­λά­ξου­με πλή­ρως την ει­κό­να των πα­ρα­λιών του νη­σιού μας και όχι μόνο.

Αντ’ αυτού η ίδια κα­κο­μοι­ριά και τα ίδια χάλια.  Απο­τυ­χία επί­σης και η συ­νει­δη­τή διά­λυ­ση της Δη­μο­τι­κής Αστυ­νο­μί­ας. Τώρα έχουν κα­τα­λά­βει και αυτό το λάθος τους, αλλά δεν το διορ­θώ­νουν.

Ο πλή­ρης απο­κλει­σμός του Ρο­δί­τη και της Ρο­δί­τισ­σας από την εκ­με­τάλ­λευ­ση της πε­ριου­σί­ας  του, με πρό­βλε­ψη όρων απα­γο­ρευ­τι­κών για τη συμ­με­το­χή των ντό­πιων επι­χει­ρη­μα­τιών στην εκ­μί­σθω­ση κα­τα­στη­μά­των του Δήμου δεν μπο­ρεί παρά να καυ­τη­ρια­σθεί  από εμάς. Για πρώτη φορά συμ­βαί­νει και αυτό στο Δήμο μας. Πρω­τό­γνω­ρες κα­τα­στά­σεις…

Σε  όλη λοι­πόν την ει­κό­να απο­τυ­χί­ας του Δη­μάρ­χου και της δη­μο­τι­κής αρχής, μόνο τυ­χαίο δεν είναι οι συ­νε­χείς κα­βγά­δες και οι κό­ντρες των μελών της δη­μο­τι­κής  αρχής, σε μία πε­ρί­ερ­γη διεκ­δί­κη­ση της εξου­σί­ας και της μελ­λο­ντι­κής δια­δο­χής του κ. Δη­μάρ­χου, ενώ βέ­βαια  και αξιό­λο­γα στε­λέ­χη και κυ­ρί­ως νέα και άφθαρ­τα που μπο­ρούν και πρέ­πει να προ­σφέ­ρουν στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση και στον τόπο, είναι ένα σκα­λο­πά­τι πριν την εθε­λού­σια  έξοδο τους, προ­κει­μέ­νου να μη συν­δε­θούν με την πλήρη απο­τυ­χία της δη­μο­τι­κής αρχής.

Όλα αυτά  όμως δια­φαι­νό­ντου­σαν  από τη λει­τουρ­γία  του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου όπου στις συ­νε­δριά­σεις, πέραν της κακής λει­τουρ­γί­ας του ορ­γά­νου και της δη­μο­τι­κής πλειο­ψη­φί­ας,  εί­χα­με επι­ση­μά­νει  το σύ­νο­λο των θε­μά­των.

Θα μπο­ρού­σα­με ως πα­ρά­τα­ξη να συ­νε­χί­σου­με να ανα­φέ­ρου­με  ακόμα πολλά ση­μα­ντι­κά θέ­μα­τα που απα­σχο­λούν τους συ­μπο­λί­τες μας. Με μέτρο και συ­νέ­πεια  θα το κά­νου­με.

Η πα­ρά­τα­ξη μας «ΡΟ­ΔΙΩΝ ΟΡΑΜΑ», τα μέλη της και οι δη­μο­τι­κοί και το­πι­κοί σύμ­βου­λοι με πρώτο τον επι­κε­φα­λής, έχουν δεί­ξει έμπρα­κτα πως πρέ­πει να διοι­κεί­ται  ο Δήμος, πως πρέ­πει να  αντι­με­τω­πί­ζε­ται ο πο­λί­της, πως πρέ­πει να αλ­λά­ξει η Ρόδος μας.

Με σύγ­χρο­νο πρό­σω­πο, υπεύ­θυ­να και απο­τε­λε­σμα­τι­κά, χωρίς σύν­δρο­μα  εξου­σί­ας και θέ­σε­ων.

Οι πο­λί­τες πλέον έχουν κα­τα­λά­βει και δυ­στυ­χώς για τη δη­μο­τι­κή αρχή βλέ­πουν και κρί­νουν.

Για την πα­ρά­τα­ξη ΡΟ­ΔΙΩΝ ΟΡΑΜΑ

Στρά­τος Κα­ρί­κης

Επι­κε­φα­λής μεί­ζο­νος μειο­ψη­φί­ας

Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου