Εκδήλωση για την επέτειο της 31ης Μαρτίου 1947 – Πότε ήρθαν στη Ρόδο οι απόγονοι του ταξίαρχου PARKER

Με αφορμή την 71η επέτειο της 31ης Μαρτίου 1947 με την ύψωση της ελλη­νι­κής σημαίας στο νησί μας, ο Δήμος Ρόδου πραγ­μα­το­ποί­ησε το περα­σμένο Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018, στις 12 το μεση­μέρι, τιμη­τική εκδή­λωση στο Βωμό της Πατρί­δας.

Πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε επι­μνη­μό­συνη δέηση και κατά­θεση στε­φά­νων εκ μέρους της Περι­φέ­ρειας, του Δήμου Ρόδου και της Στρα­τιω­τι­κής Διοί­κη­σης. Ο Ιερο­λο­χί­της Γιώργος Λιναρ­δής πραγ­μα­το­ποί­ησε την έπαρση της ελλη­νι­κής σημαίας στον ιστό του Βωμού.

Όπως είναι γνωστό, στις 31 Μαρτίου 1947 ολο­κλη­ρώ­θηκε η βρε­τα­νική διοί­κηση των συμ­μα­χι­κών δυνά­μεων κατοχής Δωδε­κα­νή­σου με την έπαρση της ελλη­νι­κής σημαίας στο Βωμό της Πατρί­δας στη Ρόδο αφού προη­γή­θηκε η υπο­στολή της αντί­στοι­χης βρε­τα­νι­κής σημαίας και της παρά­δο­σης των νησιών μας στην Ελλάδα με το παρα­κάτω διάγ­γελμα που ανέ­γνωσε ο Βρε­τα­νός Διοι­κη­τής των Συμ­μα­χι­κών Δυνά­μεων, ταξί­αρ­χος A.S. PARKER:

«Κατόπιν απο­φά­σεως των Συμ­μά­χων όπως παρα­δο­θεί η στρα­τιω­τική διοί­κη­σις Δωδε­κα­νή­σου εγώ ο ταξί­αρ­χος Πάρκερ προ­κη­ρύσσω: Παρα­δίδω την στρα­τιω­τι­κήν διοί­κη­σιν Δωδε­κα­νή­σου εις τον ‘Έλληνα στρα­τιω­τι­κόν διοι­κη­τήν». Ο αντι­ναύ­αρ­χος Περι­κλής Ιωαν­νί­δης ανέλαβε την στρα­τιω­τική διοί­κηση της Δωδε­κα­νή­σου μέχρι την 7η Μαρτίου 1948 οπότε έγινε και η επίσημη Ενσω­μά­τωση με την Ελλάδα.

Η κα Ευδοκία Νικο­λο­πού­λου, από τις παλαιό­τε­ρες και εμπει­ρό­τε­ρες ξενα­γούς της Ρόδου, μιλώ­ντας στη «δημο­κρα­τική» εξι­στο­ρεί την τυχαία της συνά­ντηση με τους απο­γό­νους του ταξί­αρ­χου A.S. PARKER, τον γιο του John Parker και την κόρη του το 1992 στη Ρόδο (45 χρόνια μετά την ύψωση της ελλη­νι­κής σημαίας), σημειώ­νο­ντας:

«Κατά την εκτέ­λεση των καθη­κό­ντων μου ως ξεναγός το 1992 είχαμε στα­μα­τή­σει, όπως συνη­θι­ζό­ταν, στη Λίνδο για να φωτο­γρα­φη­θούν οι περι­η­γη­τές με φόντο την Ακρό­πολη. Εκεί με πλη­σί­ασε ένα από τα μέλη του γκρουπ, ο οποίος μου συστή­θηκε ως ο γιος του ταξιάρ­χου A.S. Parker. Μου είπε ότι ήταν μαζί του και η αδελφή του, η οποία ήλθε κοντά μας. Φοβερά συγκι­νη­μένη τούς ζήτησα να φωτο­γρα­φη­θούμε. Όλως τυχαίως, κατέ­φθασε στο σημείο και η κόρη μου Μαρία (ξεναγός), η οποία ξενα­γούσε το επόμενο λεω­φο­ρείο και έτσι βγήκαμε όλοι μαζί στη φωτο­γρα­φία. Αυτή τη συνά­ντηση, αν και σύντομη, θα τη θυμάμαι για πάντα».

O John Parker, που ήταν καθη­γη­τής ιστο­ρίας στο πανε­πι­στή­μιο του York, τον Οκτώ­βριο του 1992 βρέθηκε στη Ρόδο ως επι­βά­της κρου­ζιε­ρό­πλοιου, έχοντας την ευκαι­ρία να γνω­ρί­σει το νησί όπου ο πατέρας του δια­δρα­μά­τισε ένα σημα­ντικό ρόλο.

H κυρία Νικο­λο­πού­λου χαρα­κτη­ρί­ζει τον John Parker ως ένα ταπεινό άνθρωπο, στο πρόσωπο του οποίου ήταν εμφανής η συγκί­νηση. Λίγους μήνες μετά τη συνά­ντησή τους, τον Δεκέμ­βριο του 1992, ο γιος του A.S. Parker, John, της έστειλε ένα φάκελο με φωτο­γρα­φίες από την τελετή παρά­δο­σης και μία επι­στολή του στην οποία εκφρά­ζει την ικα­νο­ποί­ησή του που βρήκε τη Ρόδο ακμά­ζουσα και ευη­με­ρούσα.

«Ο John Parker έδειχνε φοβερά συγκι­νη­μέ­νος. Ήταν ταπει­νός και προ­σι­τός. Ένας πολύ απλός άνθρω­πος. Έδινε την εντύ­πωση ότι δεν ήρθε στη Ρόδο για να δρέψει δάφνες. Ήρθε στη Ρόδο για να γνω­ρί­σει το νησί το οποίο ο πατέρας του βοήθησε να ενσω­μα­τω­θεί με τα υπό­λοιπα Δωδε­κά­νησα στον εθνικό κορμό. Είναι ένα σημα­ντικό γεγονός στη ζωή μου. Θεωρώ λοιπόν υπο­χρέ­ωσή μου να δημο­σιεύσω την επι­στολή που μου έστειλε στις 10 Δεκεμ­βρίου 1992 μαζί με τα ιστο­ρικά ντο­κου­μέ­ντα», δηλώνει η κα Ευδοκία Νικο­λο­πού­λου.