ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Το Μουσικό Σχολείο Ρόδου έψαλε τα κάλαντα του Μάρτη

news room 3 λεπτά ανάγνωση
ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Τη Δευτέρα 3 Μαρτίου το Δημαρ­χείο της Ρόδου γέμισε με μελω­δίες και παι­δι­κές φωνές, καθώς μαθητές του Μου­σι­κού Σχο­λείου Ρόδου πραγ­μα­το­ποί­η­σαν επί­σκεψη και έψαλαν τα παρα­δο­σιακά κάλαντα του Μάρτη.

Μαθητές και εκπαι­δευ­τι­κοί ανα­βί­ω­σαν το έθιμο, συνο­δεία του Διευ­θυ­ντή του Μου­σι­κού Σχο­λείου Ρόδου Χρήστου Θεο­λό­γου, του Υπο­διευ­θυ­ντή Πανα­γιώτη Λουκά Μπέλλου και των υπεύ­θυ­νων εκπαι­δευ­τι­κών του Συνόλου Παρα­δο­σια­κής Ορχή­στρας και Παρα­δο­σια­κής Χορω­δίας μετα­φέ­ρο­ντας το μήνυμα της άνοιξης, της ανα­γέν­νη­σης και της ελπίδας στον χώρο του Δημαρ­χια­κού Μεγάρου.

Το Μουσικό Σχολείο Ρόδου κατα­βάλ­λει προ­σπά­θεια ώστε η ανα­βί­ωση αυτή να εντα­χθεί στις καλές πρα­κτι­κές της άυλης πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού σε συνερ­γα­σία με την Ακα­δη­μία Αθηνών και το Τμήμα Ερεύνης και Λαο­γρα­φίας.

Το μουσικό δρώμενο παρα­κο­λού­θη­σαν ο Αντι­δή­μαρ­χος Επι­κοι­νω­νίας και Επί­κου­ρος Πολι­τι­σμού, Γεώρ­γιος Πάττας , ο Αντι­δή­μαρ­χος Περι­βάλ­λο­ντος, Πρα­σί­νου και Αστικής Ανά­πτυ­ξης και Δημο­τι­κής Ενό­τη­τας Ρόδου Γιάννης Μητσού, ο Εντε­ταλ­μέ­νος Δημο­τι­κός Σύμ­βου­λος Μέρι­μνας Αδέ­σπο­των Ζώων Συντρο­φιάς και Λει­τουρ­γίας Δημο­τι­κών Βιβλιο­θη­κών Νίκος Χατζη­κα­λη­μέ­ρης η Προϊ­στα­μένη Δημο­σίων και Διεθνών Σχέσεων και Επι­κοι­νω­νίας του Δήμου Ρόδου Μαρία Αγάπη Καρα­μπίνη και υπη­ρε­σιακά στελέχη του Γρα­φείου του Προ­έ­δρου του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου.

Οι εκπρό­σω­ποι της Δημο­τι­κής Αρχής ευχα­ρί­στη­σαν θερμά τα παιδιά και τους εκπαι­δευ­τι­κούς για την παρου­σία τους και συνε­χά­ρη­σαν το Μουσικό Σχολείο Ρόδου για τη δια­χρο­νική συμβολή του στη δια­τή­ρηση και ανά­δειξη της πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς.

Την ίδια μέρα το Μουσικό Σχολείο επι­σκέ­φθηκε και τη Διεύ­θυνση Συγκοι­νω­νίας Δήμου Ρόδου και έψαλε και εκεί τα κάλαντα του Μαρτίου παρου­σία του Εντε­ταλ­μέ­νου Δημο­τι­κού Συμ­βού­λου Συγκοι­νω­νίας Στέργου Παπα­στεργή. Μάλιστα ο κ. Παπα­στερ­γής πρό­τεινε να δια­τε­θεί εντός των ημερών από τη Διεύ­θυνση στο σχολείο, το του­ρι­στικό τρενάκι  προ­κει­μέ­νου να περι­η­γη­θεί στην πόλη της Ρόδου μαζί με τους μαθητές για να ψάλλουν τα κάλαντα, πρόταση η οποία έγινε δεκτή με ενθου­σια­σμό.

Ο Δήμος Ρόδου στη­ρί­ζει έμπρα­κτα τις εκπαι­δευ­τι­κές κοι­νό­τη­τες και τις δράσεις που προ­ά­γουν την παρά­δοση, τον πολι­τι­σμό και τη δημιουρ­γική έκφραση των νέων, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τον καθο­ρι­στικό τους ρόλο στη δια­μόρ­φωση της πολι­τι­στι­κής ταυ­τό­τη­τας του τόπου μας.

Τα κάλαντα του Μάρτη

Από τις κατα­γρα­φές και τις επι­τό­πιες έρευνες της δρ. Λαο­γρα­φίας Μαρίας Ανδρου­λάκη:

«Τα κάλαντα τα λέγανε παιδιά του σχο­λείου, αγόρια και κορί­τσια, την 1η του Μάρτη. Τα παιδιά μάζευαν μαρ­το­λού­λουδα (μαρ­γα­ρί­τες) χωρίς το κοτσάνι, τις περ­νού­σαν μία – μία με τη βελόνα σε άσπρη κλωστή και έφτια­χναν γιρ­λά­ντες για τον λαιμό, βρα­χιό­λια και στο­λί­ζο­νταν. Η ετοι­μα­σία γινόταν στο σχολείο. Τα παιδιά χωρί­ζο­νταν σε δύο ομάδες, για να τελειώ­σουν γρήγορα. Σε κάθε ομάδα ήταν ένα παιδί που έκανε τον Μάρτη. (Μάρτης γινόταν αυτός που θα πρό­σφερε τα περισ­σό­τερα αυγά, τα οποία έδινε η μητέρα του όταν η παρέα έφθανε στο σπίτι της).

Ο Μάρτης φορούσε στεφάνι στο κεφάλι και στο στήθος φορούσε λοξά γιρ­λά­ντα με μαρ­το­λού­λουδα. Τα άλλα παιδιά φορού­σαν μόνο στε­φά­νια. Γέμιζαν και ένα καλάθι με μαρ­το­λού­λουδα, πρό­σθε­ταν και κανένα τρια­ντά­φυλλο από πάνω και γύριζαν τα σπίτια του χωριού. Τα παιδιά ξεκι­νού­σαν κατά τις 3 το μεση­μέρι. Σε κάθε σπίτι έλεγαν το τρα­γούδι του Μάρτη και όταν έφταναν στο τέλος του, τρα­γου­δώ­ντας «έξω ψύλλοι και κοριοί και μεγάλοι ποντι­κοί» σκόρ­πι­ζαν μέσα στο σπίτι μαρ­το­λού­λουδα.

Αν στο σπίτι που πήγαι­ναν υπήρχε νέο ζευγάρι, πετού­σαν τα μαρ­το­λού­λουδα ψηλά και πίστευαν ότι, όσα λου­λού­δια πια­στούν στον μεσιά και στα κορ­φά­δια, τόσα παιδιά θα κάνουν. Αυτά δεν τα κατέ­βα­ζαν, τα άφηναν μέχρι να ξερα­θούν και να πέσουν μόνα τους. Η νοι­κο­κυρά τους έδινε αυγά, τα οποία προ­ο­ρί­ζο­νταν για τον δάσκαλο. Ο δάσκα­λος τους έδινε σε αντάλ­λαγμα χρήματα για ν’ αγο­ρά­σουν καρα­μέ­λες. Συνα­γω­νί­ζο­νταν ποια ομάδα θα μαζέψει τα περισ­σό­τερα αυγά.

Αν κάποιο σπίτι ήταν κλειστό γιατί έλειπε η νοι­κο­κυρά, άφηναν μαρ­το­λού­λουδα στο κατώφλι, για να τα βάλει μέσα η νοι­κο­κυρά μόλις έλθει. Τα μαρ­το­λού­λουδα που πετού­σαν τα παιδιά μέσα στο σπίτι, δεν έπρεπε να πατη­θούν γιατί τα θεω­ρού­σαν ευλο­γη­μένα. Τα τρα­βού­σαν σε μια άκρη και την άλλη μέρα τα έκαιγαν».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.