Συγχωνεύονται οι δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης και αποχέτευσης και ρυθμίζονται τα χρέη τους

Δεν πρόλαβε να στε­γνώ­σει το μελάνι στο φύλλο της Εφη­με­ρί­δας της Κυβερ­νή­σεως που περι­λαμ­βά­νει την απόφαση για την κατάρ­γηση του ΔΟΠΑΡ, του Μου­σείου Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης και ΔΕΣ ΡΟΔΑ αλλά και στην απόφαση του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών που εκδό­θηκε την 30ή Νοεμ­βρίου 2023 με την οποία εξαι­ρέ­θηκε από την πρό­βλεψη αυτο­δί­καιης κατάρ­γη­σης τελικώς το Μουσείο και μια νέα πρό­κληση που πέρασε από το προ­χθε­σινό υπουρ­γικό συμ­βού­λιο και βαίνει προς έγκριση έρχεται να προ­κα­λέ­σει νέο πονο­κέ­φαλο στον Δήμο Ρόδου από 1η Ιανουα­ρίου 2024!

Πιο συγκε­κρι­μένα, το υπουρ­γικό συμ­βού­λιο ενέ­κρινε νομο­σχέ­διο του υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας που προ­βλέ­πει την ίδρυση νέων Μεί­ζο­νων Δημο­τι­κών Επι­χει­ρή­σεων Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης (Μει.ΔΕΥΑ) με κατάρ­γηση των υπαρ­χό­ντων.

Πρό­κει­ται για νέες δια­δη­μο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις ειδικού, κοι­νω­φε­λούς και μη κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα, όπως οι σημε­ρι­νές ΔΕΥΑ.

Περαι­τέρω, με την ολο­κλή­ρωση των συγ­χω­νεύ­σεων, ρυθ­μί­ζο­νται τα χρέη των ΔΕΥΑ και θεσπί­ζε­ται μηχα­νι­σμός μη δημιουρ­γίας νέων χρεών που ουσια­στικά θέτει τις σημε­ρι­νές ΔΕΥΑ σε καθε­στώς επι­τή­ρη­σης!!!

Με τον τρόπο αυτό, επι­διώ­κε­ται μια σημα­ντική μεταρ­ρύθ­μιση, ώστε η χώρα να απο­κτή­σει πολύ λιγό­τε­ρες, αλλά ισχυρές επι­χει­ρή­σεις ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης που θα καλύ­πτουν επαρκώς και σε προσιτό κόστος τις ανάγκες των πολιτών.

Με τις νέες επι­χει­ρή­σεις, που θα λει­τουρ­γούν υπό την επο­πτεία της ΡΑΑΕΥ σε ό,τι αφορά στην τιμο­λό­γηση των υπη­ρε­σιών τους, θα περιο­ρι­στούν ζητή­ματα που οδή­γη­σαν σε συσ­σώ­ρευση ανεί­σπρα­κτων λογα­ρια­σμών και αυξη­μέ­νες απώ­λειες νερού.

Οι νέες επι­χει­ρή­σεις ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης θα μπο­ρέ­σουν να αντι­με­τω­πί­σουν τα προ­βλή­ματα που προ­α­να­φέρ­θη­καν, με τη δημιουρ­γία σημα­ντι­κών οικο­νο­μιών κλί­μα­κας και εξοι­κο­νό­μηση πόρων.

Αξίζει να σημειω­θεί πως στην κυβέρ­νηση εκτι­μούν ότι η συγ­χώ­νευση των εται­ρειών ύδρευ­σης, θα τους δώσει τη δυνα­τό­τητα να κάνουν ευκο­λό­τερα εγκα­τα­στά­σεις φωτο­βολ­ταϊ­κών και στα νησιά, για να μειώ­σουν τους λογα­ρια­σμούς ρευ­μά­των.

Στο μεταξύ, προχθές δημο­σιεύ­θηκε και η απόφαση του ΥΠ.ΕΣ. 103036/29.11.2023 (ΦΕΚ 6719/30.11.2023 τεύχος Β’) για την εξαί­ρεση Νομικών Προ­σώ­πων Δημο­σίου Δικαίου και δημο­τι­κών κοι­νω­φε­λών επι­χει­ρή­σεων Οργα­νι­σμών Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης (O.T.A.) α’ βαθμού, από την αυτο­δί­καιη κατάρ­γηση/λύση των άρθρων 27 και 29 του ν. 5056/2023 (Α’ 163).

Με αυτήν γίνεται δεκτή μεταξύ άλλων η υπ’ αρ. 490/3-11-2023 απόφαση – αίτηση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου, για την εξαί­ρεση του Ν.Π.Δ.Δ. με την επω­νυ­μία «Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης, Δήμου Ρόδου» από την αυτο­δί­καιη κατάρ­γησή του.

Θυμί­ζουμε ότι τον Οκτώ­βριο του 2023 δημο­σιεύ­θηκε στην Εφη­με­ρίδα της Κυβερ­νή­σεως το νέο Νομο­σχέ­διο του υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών που φέρνει ριζικές αλλαγές στην διοί­κηση και λει­τουρ­γία των Δήμων και Περι­φε­ρειών.

Το νέο Νομο­σχέ­διο αυξάνει τη «δύναμη» του εκά­στοτε δημάρ­χου, καταρ­γεί τα ΝΠΔΔ και τις σχο­λι­κές επι­τρο­πές, ενώ αυξάνει και τον αριθμό των αντι­δη­μάρ­χων.

Πιο συγκε­κρι­μένα, σε ό,τι αφορά στον Δήμο Ρόδου καταρ­γού­νται ο ΔΟΠΑΡ, το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης και η ΔΕΣ ΡΟΔΑ, η Οικο­νο­μική Επι­τροπή και η Επι­τροπή Ποιό­τη­τας Ζωής.

Για τις σχο­λι­κές επι­τρο­πές με το ψηφι­σθέν νομο­σχέ­διο προ­βλέ­πε­ται η δια­τή­ρησή τους αν το επι­θυ­μεί η δημο­τική αρχή, παρότι στο σχέδιο νόμου προ­βλε­πό­ταν η κατάρ­γησή τους.

Επι­πλέον, με την κατάρ­γηση του ΔΟΠΑΡ προ­βλέ­πε­ται να υπάρξει ακόμη μια θέση αντι­δη­μάρ­χου που προ­στί­θε­ται στις 11 έμμι­σθες και 4 άμισθες θέσεις που ισχύουν σήμερα.

Οι βασικές αλλαγές που φέρνει το Νομο­σχέ­διο στη δια­κυ­βέρ­νηση των Δήμων είναι οι εξής:

Επα­να­φέ­ρει τον ορισμό των αντι­δη­μάρ­χων απο­κλει­στικά από την παρά­ταξη του δημάρ­χου (άρθρο 3)

Προ­βλέ­πει τη δυνα­τό­τητα ανά­κλη­σης του ορισμού των αντι­δη­μάρ­χων από τον δήμαρχο οπο­τε­δή­ποτε (άρθρο 3).

Τρο­πο­ποιεί τη δια­δι­κα­σία ανά­δει­ξης του προ­ε­δρείου του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου.

Για κάθε θέση του προ­ε­δρείου, πλέον υπο­δει­κνύ­ε­ται ένας υπο­ψή­φιος από τον επι­κε­φα­λής κάθε παρά­τα­ξης, στον οποίο δίδεται η εξουσία να απο­φα­σί­σει, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τη σύνθεση της παρά­τα­ξής του. Η ψηφο­φο­ρία καθί­στα­ται φανερή (άρθρο 4).

Προ­βλέ­πει ότι δεν είναι δυνατή η δια­γραφή του επι­κε­φα­λής μιας δημο­τι­κής παρά­τα­ξης από τα μέλη της, με το σκε­πτικό ότι, ως αρχηγός του συν­δυα­σμού που πλειο­ψή­φησε, δια­θέ­τει την άμεση λαϊκή νομι­μο­ποί­ηση για την εφαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος που εξήγ­γειλε, το οποίο και «εγκρί­θηκε» από την τοπική κοι­νω­νία διά της ψήφου (άρθρο 5).

Προ­βλέ­πει ότι δημο­τι­κός σύμ­βου­λος που ανε­ξαρ­τη­το­ποι­ή­θηκε ή δια­γρά­φηκε χάνει και τη θέση που κατείχε, λόγω της ιδιό­τη­τας του συμ­βού­λου δημο­τι­κής παρά­τα­ξης, σε πάσης φύσεως συλ­λο­γικά όργανα, επι­τρο­πές και συμ­βού­λια και δεν μπορεί να παρα­μεί­νει ή να οριστεί αντι­δή­μαρ­χος ως λογικό απότοκο της εφαρ­μο­γής πλειο­ψη­φι­κού συστή­μα­τος (άρθρο 5).

Περιο­ρί­ζει την υπο­χρε­ω­τική δια ζώσης διε­ξα­γωγή της συνε­δρί­α­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου σε μία φορά τον μήνα, καθώς η εμπει­ρία της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού COVID – 19 την προη­γού­μενη αυτο­διοι­κη­τική περίοδο κατέ­δειξε ότι τα σύγ­χρονα μέσα τηλε­διά­σκε­ψης διευ­κο­λύ­νουν τη διε­ξα­γωγή συνε­δριά­σεων εξ απο­στά­σεως (άρθρο 6).

Απα­λεί­φε­ται η υπο­χρέ­ωση ενη­μέ­ρω­σης των μελών του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου με φυσικό τρόπο, καθώς η ηλε­κτρο­νική ενη­μέ­ρωση πλέον έχει κατα­στεί συνήθης πρα­κτική που διευ­κο­λύ­νει την άμεση ενη­μέ­ρωση όλων των μελών και ορίζει υπο­χρε­ω­τική ελά­χι­στη προ­θε­σμία δύο ημερών για την ενη­μέ­ρωσή τους για τα θέματα των συνε­δριά­σεών του, προ­κει­μέ­νου να έχουν ικανό χρόνο ενη­μέ­ρω­σης και προ­ε­τοι­μα­σίας (άρθρο 6).

Ορίζει την απόλυτη πλειο­ψη­φία του συνόλου των μελών του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου ως προ­ϋ­πό­θεση για την έγκριση της συζή­τη­σης κατε­πει­γό­ντων ή εκτός ημε­ρη­σίας διά­τα­ξης θεμάτων (άρθρο 6).

Διευ­κρι­νί­ζει ότι το δικαί­ωμα ψήφου προ­έ­δρων δημο­τι­κών κοι­νο­τή­των στα δημο­τικά συμ­βού­λια ασκεί­ται επί θεμάτων που αφορούν απο­κλει­στικά στις δημο­τι­κές κοι­νό­τη­τες που εκπρο­σω­πούν (άρθρο 6).

Εισάγει επίσης την ειδική μη – απο­φα­σι­στι­κού χαρα­κτήρα διμη­νιαία συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου για τον έλεγχο των πεπραγ­μέ­νων της δημο­τι­κής αρχής.

Σε αυτή τη συνε­δρί­αση γίνεται συζή­τηση για έως 10 θέματα που θέτουν οι σύμ­βου­λοι εγκαί­ρως και απαντά ο εκπρό­σω­πος της δημο­τι­κής αρχής (άρθρο 7).

Καταρ­γεί την οικο­νο­μική επι­τροπή και την επι­τροπή ποιό­τη­τας ζωής, στη θέση των οποίων λει­τουρ­γεί εφεξής η δημο­τική επι­τροπή.

Καθιε­ρώ­νει δείκτες ποιό­τη­τας και παρα­κο­λού­θη­σης των επι­δό­σεων των Οργα­νι­σμών Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης με ανοιχτά δια­θέ­σιμα δεδο­μένα σε όλους τους πολίτες και επι­βρά­βευση των απο­δο­τι­κό­τε­ρων.

Δια­τη­ρεί­ται η αυτο­τέ­λεια του Μου­σείου Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης

Εξαι­ρέ­θηκε το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης του Δήμου Ρόδου από την εφαρ­μογή του νέου νόμου που αφορά στην ορι­στική κατάρ­γηση των νομικών προ­σώ­πων των Ο.Τ.Α. α’ βαθμού. Την είδηση απο­κά­λυψε ο δήμαρ­χος κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης ο οποίος σε ανάρ­τησή του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης ανέφερε τα εξής:

«Έπειτα από την ομόφωνη απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης του Δήμου Ρόδου εξαι­ρέ­θηκε από την εφαρ­μογή του άρθρου 29 του Νόμου 5056/2023 που προ­βλέ­πει την κατάργηση-συγχώνευση των νομικών προ­σώ­πων των ΟΤΑ! Η σχετική απόφαση δημο­σιεύ­θηκε ήδη στο ΦΕΚ, επι­τρέ­πο­ντας στο Μουσείο μας να συνε­χί­σει να λει­τουρ­γεί ως αυτό­νο­μος οργα­νι­σμός!

Είμαστε ευτυ­χείς για την θετική έκβαση των διεκ­δι­κή­σεών μας για τη δια­τή­ρηση της αυτο­τέ­λειας του Μου­σείου Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης του Δήμου μας και για την ανα­γνώ­ριση του ρόλου του από το Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών.

Με την ολο­κλή­ρωση της ψηφιο­ποί­η­σης περισ­σο­τέ­ρων από 1.500 έργων τέχνης που συγκα­τα­λέ­γο­νται στις συλ­λο­γές του και τη δρο­μο­λό­γη­σης της ανα­βάθ­μι­σης των υπο­δο­μών του Νεστο­ρι­δείου Μελά­θρου με πόρους εξα­σφα­λι­σμέ­νους από το ταμείο Ανά­καμ­ψης και Ανθε­κτι­κό­τη­τας, το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης εγκαι­νιά­ζει μία νέα, αισιό­δοξη εποχή. Θα απο­τε­λεί πάντα μία μονα­δική στέγη τέχνης και πολι­τι­σμού για τους μικρούς και μεγά­λους συμπο­λί­τες μας, αλλά και για τους επι­σκέ­πτες του νησιού μας».

Η ενδε­χό­μενη κατάρ­γηση του Μου­σείου Νοε­λελ­λη­νι­κής Τέχνης είχε δημιουρ­γή­σει μεγάλη ανα­στά­τωση στον Δήμο Ρόδου. Όπως απο­κά­λυψε στην ‘δημοκρατική’ ο πρό­ε­δρος του Μου­σείου κ. Σέργιος Αϊβάζης, τα πράγ­ματα δεν είναι τόσο απλά για την αλλαγή του καθε­στώ­τος για μια σειρά από λόγους, που θα δημιουρ­γή­σουν ζημίες (και κατ’ επέ­κταση στον Δήμο Ρόδου) ενώ ενέ­χο­νται πολύ μεγάλοι κίν­δυ­νοι να ζητή­σουν πίσω τα έργα που έδωσαν, οι δωρητές!

Στους λόγους που έπρεπε να εξαι­ρε­θεί το Μουσείο από την εφαρ­μογή του νόμου, είχε ανα­φερ­θεί στην εισή­γησή του σε πρό­σφατη συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, δηλώ­νο­ντας μεταξύ άλλων τα εξής: «Το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης Δήμου Ρόδου πρέπει να εξαι­ρε­θεί, καθώς εμείς, δια­χει­ρι­ζό­μα­στε πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά. Δεν είναι ένα απλό Μουσείο. Τα έργα τα οποία φιλο­ξε­νεί το Μουσείο, στη μόνιμη συλλογή του, είναι έργα τα οποία έχουν χαρα­κτη­ρι­στεί από το ΥΠΠΟ ως πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά. Φυλάσ­σο­νται με ειδι­κούς όρους, ενώ φαντα­στείτε ότι για κάθε μετα­κί­νησή τους –για εκθε­σια­κούς σκοπούς- επι­κοι­νω­νούμε με το ΥΠΠΟ και συνο­δεύ­ο­νται από αστυ­νο­μική δύναμη. Συνεπώς, αυτά δεν μπορούν να περιέλ­θουν μαζί με όλα τα υπό­λοιπα, σε ένα χώρο όπου η διοί­κησή του, δεν θα μπορεί να τα προ­στα­τέ­ψει. Τα έργα αυτά, πρέπει να συντη­ρού­νται, να ανα­δει­κνύ­ο­νται, να μετέ­χουν στο πλαίσιο της εξω­στρέ­φειας του Μου­σείου (με εκθέ­σεις, κ.ο.κ.) απαι­τούν εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό, το οποίο ο Δήμος Ρόδου, δεν το δια­θέ­τει σε άλλες διευ­θύν­σεις. Οπότε, είναι ζητή­ματα που απαι­τούν συζή­τηση και προσοχή. Δεν είναι κάτι τόσο απλό. Είναι ένα Μουσείο, το οποίο ιδρύ­θηκε το 1964 στην Ρόδο και θεω­ρεί­ται ότι είναι η δεύτερη πιο σημα­ντική πινα­κο­θήκη (από άποψης συλλογή έργων) στην Ελλάδα, μετά την Εθνική Πινα­κο­θήκη! Αυτό δεν μπορεί να διοι­κη­θεί στο πλαίσιο όλων των λει­τουρ­γιών ενός δήμου».