Πρώην διευθυντής τράπεζας υπεξαιρούσε χρήματα από πελάτες!

Την 7η Νοεμ­βρίου 2016 εκπνέει η προ­θε­σμία, σύμφωνα με τον νέο κώδικα πολι­τι­κής δικο­νο­μίας, για την υποβολή των προ­τά­σεων από τα αντί­δικα μέρη, για την εξέταση σε δικά­σιμο που θα οριστεί οσο­νούπω των τριών πρώτων αγωγών κατά του δια­βό­η­του πλέον τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή, που μετήλθε απί­θα­νων μεθο­δεύ­σεων για την υπε­ξαί­ρεση χρη­μά­των από πελάτες κεντρι­κού τρα­πε­ζι­κού κατα­στή­μα­τος στη Ρόδο αλλά και κατά της τρά­πε­ζας που τον απα­σχο­λούσε.

Οι αγωγές έχουν υπο­βλη­θεί από τον δικη­γόρο κ. Παντελή Απο­στολά και οι ενά­γο­ντες δια­τεί­νο­νται ότι η τράπεζα όχι μόνο φέρει αντι­κει­με­νική ευθύνη διότι ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής ήταν προ­στη­θείς υπάλ­λη­λός της αλλά και περαι­τέρω διότι δεν τους απο­ζη­μί­ωσε εις ολό­κλη­ρον για την θετική ζημία που υπέ­στη­σαν.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η πρώτη αγωγή υπο­βλή­θηκε από ομογενή από το Βέλγιο, με τον οποίο ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής  συν­δε­ό­ταν φιλικά.

Όπως δια­τεί­νε­ται, εξαι­τίας της φιλικής τους σχέσης ο ομο­γε­νής απο­φά­σισε να επεν­δύ­σει τις κατα­θέ­σεις του στην τράπεζα, που έφτασαν στα 910.286,98 ευρώ.

Ο τρα­πε­ζι­κός, όπως εκθέτει, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την θέση του, προ­έ­βαινε, εν αγνοία του, από τους λογα­ρια­σμούς του ταμιευ­τη­ρίου, σε τμη­μα­τι­κές εκτα­μιεύ­σεις δια­φό­ρων χρη­μα­τι­κών ποσών, με απο­τέ­λε­σμα να υπο­λεί­πο­νται οι πραγ­μα­τι­κές κατα­θέ­σεις του συνο­λικά κατά το ποσό των 432.486,66 ευρώ, υπο­γρά­φο­ντας τα εκά­στοτε εκδι­δό­μενα με την ανάληψη παρα­στα­τικά έγγραφα, πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γραφή του.

Για την συγκά­λυψη των αξιό­ποι­νων πράξεών του και προ­κει­μέ­νου να μην τις ανα­κα­λύ­ψει, επειδή, μετά την υπε­ξαί­ρεση του εκά­στοτε χρη­μα­τι­κού ποσού, θα φαι­νό­ταν και στο βιβλιά­ριο κατα­θέ­σεων ταμιευ­τη­ρίου η ανάληψη, αλλά και στην νέα από­δειξη προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης, το ποσό που ήδη είχε αφαι­ρε­θεί από τον λογα­ρια­σμό του (στον οποίο κατά τη λήξη της προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης κατα­τί­θετο το αντί­στοιχο ποσό και γινόταν αμέσως η ανάληψη του αντί­στοι­χου ποσού της νέας προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης), ο τρα­πε­ζι­κός μεν κρα­τούσε το πραγ­μα­τικό βιβλιά­ριο κατα­θέ­σεων, ενώ στον μηνυτή παρέ­διδε ένα πλαστό βιβλιά­ριο, όπου εμφα­νι­ζό­ταν η εικο­νική κίνηση του λογα­ρια­σμού του. Στην συνέ­χεια, όπως υπο­στη­ρί­ζει, του παρέ­δωσε δύο βιβλιά­ρια κατα­θέ­σεων που αφο­ρού­σαν δια­φο­ρε­τι­κούς αριθ­μούς λογα­ρια­σμού και εμφά­νι­ζαν, υπο­τί­θε­ται, την συνο­λική πραγ­μα­τική εικόνα της πορείας των χρη­μά­των του.

Επι­πλέον υπο­στη­ρί­ζει ότι του παρέ­δωσε μια από­δειξη προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης για κεφά­λαιο 324.364,25 ευρώ, με ημε­ρο­μη­νία λήξης 2-7-2015, και με επι­τό­κιο 5,50%, , που όπως απο­δεί­χτηκε ήταν πλαστή.

Η δεύτερη αγωγή υπο­βλή­θηκε από μια 82χρονη άκληρη χήρα, γνωστού εμπόρου του νησιού.

Τον Μάιο του 2012 ο σύζυγος της 82χρονης, είχε συν­δε­θεί φιλικά με τον τρα­πε­ζικό, ο οποίος είχε κερ­δί­σει την απόλυτη εμπι­στο­σύνη του και αυτό το γεγονός απε­τέ­λεσε τη βάση για την απο­κλει­στική τοπο­θέ­τηση των χρη­μά­των τους στις τρά­πε­ζες που ήταν διευ­θυ­ντής.

Η 82χρονη επι­ση­μαί­νει ότι ο τρα­πε­ζι­κός, όταν ο σύζυγός της, λόγω της κρίσης του ζήτησε τον Ιούνιο του 2010 να ανα­λά­βει τις κατα­θέ­σεις τους, ύψους 480.000 ευρώ (είχε αντί­στοι­χου ποσού προ­θε­σμια­κές κατα­θέ­σεις), τον έπεισε να μην το πράξει και του χορή­γησε την 8η Ιουνίου 2010 επι­στολή, που την υπο­γρά­φουν ο ίδιος κι ένας πρώην υπάλ­λη­λος της τρά­πε­ζας, στην οποία ανα­φέ­ρει ότι η τράπεζα έχει ισχυρή κεφα­λαιακή επάρ­κεια και δια­θέ­τει την απα­ραί­τητη ρευ­στό­τητα για να αντε­πε­ξέρ­χε­ται σε όλες τις ταμεια­κές της υπο­χρε­ώ­σεις απέ­να­ντι στους πελάτες της, τον δια­βε­βαί­ωνε δε ότι ο σύζυγός της διέθετε εκείνη την εποχή  στον λογα­ρια­σμό του το ποσό των 480.000€ σε προ­θε­σμιακή κατά­θεση, που είναι δια­θέ­σιμο  όποτε το χρεια­στεί, ανε­ξάρ­τητα από οποιεσ­δή­ποτε οικο­νο­μι­κές συγκυ­ρίες και συν­θή­κες.

Ο εγκα­λού­με­νος λοιπόν, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την ανωτέρω θέση του, φέρεται να προ­έ­βαινε, εν αγνοία της, από τους δύο λογα­ρια­σμούς της (ταμιευ­τη­ρίου) σε τμη­μα­τι­κές εκτα­μιεύ­σεις δια­φό­ρων χρη­μα­τι­κών ποσών, που ανέρ­χο­νταν συνο­λικά σε 190.000 ευρώ, υπο­γρά­φο­ντας τα εκά­στοτε εκδι­δό­μενα με την ανάληψη παρα­στα­τικά έγγραφα, πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γραφή της και του ήδη απο­βιώ­σα­ντος συζύγου της, όσο ζούσε.

Για την συγκά­λυψη των αξιό­ποι­νων πράξεών του φέρεται να κρα­τούσε το πραγ­μα­τικό βιβλιά­ριό της, όπου απει­κο­νί­ζετο η πραγ­μα­τική κίνηση του λογα­ρια­σμού, ενώ στην ίδια παρέ­διδε πλαστό βιβλιά­ριο, όπου εμφα­νι­ζό­ταν η εικο­νική κίνηση του λογα­ρια­σμού.

Επι­πρό­σθετα, της παρέ­διδε κάποιες φορές, την πλαστή κατά περιε­χό­μενο από­δειξη της νέας προ­θε­σμια­κής της κατά­θε­σης, την οποία υπέ­γραφε ο ίδιος ως διευ­θυ­ντής κι ένας άλλος υπάλ­λη­λος, η οποία εμφά­νιζε ολό­κληρο το ποσό που θα έπρεπε να είχε στο λογα­ρια­σμό  ταμιευ­τη­ρίου και όχι αυτό που είχε απο­μεί­νει από τις υπε­ξαι­ρέ­σεις που είχε ήδη δια­πρά­ξει.

Η τρίτη αγωγή υπο­βλή­θηκε από μια 85χρονη, άκληρη χήρα, πρώην τρα­πε­ζική υπάλ­ληλο.

Η 85χρονη υπο­στη­ρί­ζει ότι ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την θέση του προ­έ­βαινε, εν αγνοία της, από τον λογα­ρια­σμό ταμιευ­τη­ρίου της, σε τμη­μα­τι­κές εκτα­μιεύ­σεις δια­φό­ρων χρη­μα­τι­κών ποσών (που ανέρ­χο­νται συνο­λικά σε 200.000 ευρώ), υπο­γρά­φο­ντας τα εκά­στοτε εκδι­δό­μενα με την ανάληψη παρα­στα­τικά έγγραφα, πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γραφή της.

Για την συγκά­λυψη των αξιό­ποι­νων πράξεών του και προ­κει­μέ­νου να μην τις ανα­κα­λύ­ψει, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι εκείνος μεν κρα­τούσε το πραγ­μα­τικό βιβλιά­ριο κατα­θέ­σεών της, όπου απει­κο­νί­ζετο η πραγ­μα­τική κίνηση του λογα­ρια­σμού, ενώ σε εκείνη παρέ­διδε πλαστό βιβλιά­ριο, όπου εμφα­νι­ζό­ταν η εικο­νική κίνηση του λογα­ρια­σμού της.

Επι­πρό­σθετα, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, της παρέ­διδε κάθε μήνα, την πλαστή κατά  περιε­χό­μενο από­δειξη της νέας προ­θε­σμια­κής της κατά­θε­σης, την οποία υπέ­γραφε αυτός, ως διευ­θυ­ντής και ένας άλλος υπάλ­λη­λος. Η προ­θε­σμιακή κατά­θεση εμφά­νιζε ολό­κληρο το ποσό που θα έπρεπε να είχε στο λογα­ρια­σμό ταμιευ­τη­ρίου της και όχι αυτό που είχε απο­μεί­νει από τις υπε­ξαι­ρέ­σεις που είχε ήδη δια­πρά­ξει.

Τις ανωτέρω αξιό­ποι­νες πράξεις τελούσε, κατ’ εξα­κο­λού­θηση, όπως δια­τεί­νε­ται, κατά το από 2012 έως και τέλη Ιουνίου 2015 χρονικό διά­στημα.