Επιρρίπτει ευθύνες στην Αποκεντρωμένη για τον «τσιγγανομαχαλά»

Ευ­θύ­νες στην Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου για την διαιώ­νι­ση του προ­βλή­μα­τος της αυ­θαί­ρε­της εγκα­τά­στα­σης αθιγ­γά­νων σε κοι­νό­χρη­στο και δη­μό­σιο χώρο του Κο­ρα­κό­νε­ρο, επιρ­ρί­πτει με έγ­γρα­φο, που υπέ­βα­λε στην Πται­σμα­το­δί­κη Ρόδου, ο δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Στά­θης Κου­σουρ­νάς, η Διεύ­θυν­ση Υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης του Δήμου Ρόδου.

Στα πλαί­σια της κα­τε­πεί­γου­σας προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης συ­γκε­κρι­μέ­να που διε­νερ­γεί­ται για τη δια­πί­στω­ση τυχόν τε­λέ­σε­ως πλεί­στων όσων αδι­κη­μά­των από αθίγ­γα­νους, που έχουν κα­τα­λά­βει το Καρ­νά­γιο, στο Κο­ρα­κό­νε­ρο αλλά και από δη­μό­σιους λει­τουρ­γούς, που δεν έχουν λάβει τα εν­δε­δειγ­μέ­να μέτρα για τον διοι­κη­τι­κό απο­κλει­σμό τους από την πε­ριο­χή, ο δή­μαρ­χος Ρόδου απέ­στει­λε στην Πται­σμα­το­δί­κη έγ­γρα­φο για την αρ­μο­διό­τη­τα έκ­δο­σης και εκτέ­λε­σης των Πρω­το­κόλ­λων Κα­τε­δά­φι­σης.

Στο έγ­γρα­φο της Διεύ­θυν­σης Υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης ανα­φέ­ρο­νται συ­γκε­κρι­μέ­να τα εξής:

«ΣΧΕΤ. : Το με αρ. πρωτ. 273/25-07-2014 έγ­γρα­φο του ΠΤΑΙ­ΣΜΑ­ΤΟ­ΔΙ­ΚΕΙΟΥ ΡΟΔΟΥ που έλαβε αρ. πρωτ. 83149/28-07-2014 από τον ΔΗΜΟ ΡΟΔΟΥ και στην συ­νέ­χεια 4546/29-07-2014 από την Υπη­ρε­σία μας.

Σε συ­νέ­χεια του πα­ρα­πά­νω σχε­τι­κού εγ­γρά­φου σας γνω­ρί­ζου­με ότι :

Α) Αρ­μό­δια για την έκ­δο­ση των εί­κο­σι τεσ­σά­ρων (24) «Απο­φά­σε­ων κα­τε­δά­φι­σης αυ­θαι­ρέ­του κτί­σμα­τος» που αφο­ρού­σαν τις αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές των με αυξ. αριθ­μό 1-14/2010 και 16-25/2010 «Εκ­θέ­σε­ων αυ­το­ψί­ας αυ­θαί­ρε­της κα­τα­σκευ­ής και υπο­λο­γι­σμού προ­στί­μων της Δ/ΝΣΗΣ ΠΟ­ΛΕ­Ο­ΔΟ­ΜΙ­ΚΩΝ ΕΦΑΡ­ΜΟ­ΓΩΝ του τέως ΔΗΜΟΥ ΡΟ­ΔΙΩΝ, εις βάρος των αθίγ­γα­νων (ΡΟΜΑ) στην πε­ριο­χή του Νέου Καρ­νά­γιου στο Κα­ρα­κό­νε­ρο της Ρόδου, ήταν η ΔΙΕΥ­ΘΥΝ­ΣΗ ΠΟ­ΛΕ­Ο­ΔΟ­ΜΙ­ΚΩΝ ΕΦΑΡ­ΜΟ­ΓΩΝ (ΥΠΗ­ΡΕ­ΣΙΑ ΔΟ­ΜΗ­ΣΗΣ) του ΔΗΜΟΥ ΡΟΔΟΥ η οποία και τις εξέ­δω­σε.

Β) Αρ­μό­δια για την εκτέ­λε­ση των πα­ρα­πά­νω απο­φά­σε­ων σύμ­φω­να με την πα­ρά­γρα­φο II 45 του άρ­θρου 280 του Ν. 3852/2010, ήταν η ΑΠΟ­ΚΕ­ΝΤΡΩ­ΜΕ­ΝΗ ΔΙΟΙ­ΚΗ­ΣΗ ΑΙ­ΓΑΙΟΥ, στην οποία και απε­στά­λη­σαν από την ΔΙΕΥ­ΘΥΝ­ΣΗ ΠΟ­ΛΕ­Ο­ΔΟ­ΜΙ­ΚΩΝ ΕΦΑΡ­ΜΟ­ΓΩΝ (ΥΠΗ­ΡΕ­ΣΙΑ ΔΟ­ΜΗ­ΣΗΣ) του ΔΗΜΟΥ ΡΟΔΟΥ στις 08-06-2011, για της δικές της ενέρ­γειες περί εκτέ­λε­σης τους.

Οι πα­ρα­πά­νω προ­α­να­φερ­θεί­σες ει­κο­σι­τέσ­σε­ρις (24) «Απο­φά­σεις κα­τε­δά­φι­σης αυ­θαι­ρέ­του κτί­σμα­τος», απο­τε­λούν και το σύ­νο­λο των «Απο­φά­σε­ων κα­τε­δά­φι­σης αυ­θαι­ρέ­του κτί­σμα­τος», που έχουν εκ­δο­θεί από την Υπη­ρε­σία μας, κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα 2010-2014 για την συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ριο­χή.

Επι­πλέ­ον σας γνω­ρί­ζου­με ότι ου­δέ­πο­τε γνω­στο­ποι­ή­θη­κε στην Δ/ΝΣΗ μας, η εκτέ­λε­ση κα­τε­δά­φι­σης κά­ποιων από τις πα­ρα­πά­νω ανα­φε­ρό­με­νες αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές.

Ο Προϊ­στά­με­νος Τ.Ε.Κ

Ο Διευ­θυ­ντής

Μά­τσης Πα­να­γιώ­της

Αρ­χι­τέ­κτο­νας Μη­χα­νι­κός».

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει αφορ­μή για την προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέ­τα­ση έδωσε μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά κατά πα­ντός υπευ­θύ­νου, φυ­σι­κού ή ηθι­κού αυ­τουρ­γού, άμε­σου ή απλού συ­νερ­γού, για τα αδι­κή­μα­τα της πα­ρά­βα­σης κα­θή­κο­ντος, της έκ­θε­σης, του εμπρη­σμού από πρό­θε­ση, εκ του οποί­ου προ­έ­κυ­ψε κίν­δυ­νος σε ξένα πράγ­μα­τα και άν­θρω­πο, της υπο­βάθ­μι­σης (ρύ­παν­σης) του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, της αυ­θαί­ρε­της δό­μη­σης, της αυ­θαί­ρε­της κα­τά­λη­ψης δη­μο­σί­ας έκτα­σης ή οποιου­δή­πο­τε άλλου αδι­κή­μα­τος προ­κύ­ψει ότι διε­πρά­χθη, που υπέ­βα­λε ενώ­πιον του κ. Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών ο δι­κη­γό­ρος κ. Μι­χά­λης Κόκ­κι­νος, για λο­γα­ρια­σμό επι­χει­ρη­μα­τιών της πε­ριο­χής Κα­να­μάτ – Κο­ρα­κό­νε­ρου.

Οι 6 μη­νυ­τές που υπο­γρά­φουν την επί­μα­χη ανα­φο­ρά, κα­τέ­θε­σαν χθες ενώ­πιον της Πται­σμα­το­δί­κη Ρόδου συ­νο­δευό­με­νοι από τον δι­κη­γό­ρο κ. Στέ­λιο Κιουρ­τζή.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου πα­ρήγ­γει­λε να εξε­τα­στεί η τυχόν τέ­λε­ση των αδι­κη­μά­των:

1. Από τους αθίγ­γα­νους που δια­μέ­νουν στο κα­ταυ­λι­σμό του Κο­ρα­κό­νε­ρου.

-Του εμπρη­σμού κα­τ΄ε­ξα­κο­λού­θη­ση από τον οποίο μπο­ρού­σε να προ­κύ­ψει κοι­νός κίν­δυ­νος σε πράγ­μα­τα καθώς και σε άν­θρω­πο.

-Της λη­στεί­ας κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση.

-Της ρύ­παν­σης και υπο­βάθ­μι­σης πε­ρι­βάλ­λο­ντος κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση από την οποία δη­μιουρ­γή­θη­κε κίν­δυ­νος θα­νά­του ή βαριά σω­μα­τι­κή βλάβη.

-Της πα­ρά­νο­μης κα­τά­λη­ψης αι­για­λού.

-Της πα­ρά­νο­μης κα­τά­λη­ψης δη­μο­σί­ου κτή­μα­τος.

2. Από τους δη­μό­σιους λει­τουρ­γούς.

-Πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση.

-Απλή συ­νέρ­γεια δια πα­ρα­λεί­ψε­ως στις ως άνω πρά­ξεις.

Στην ανα­φο­ρά, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», το πε­ριε­χό­με­νο της οποί­ας επι­βε­βαί­ω­σαν και χθες οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες, γί­νε­ται ανα­λυ­τι­κή μνεία στους κιν­δύ­νους που ελ­λο­χεύ­ουν από την κα­θη­με­ρι­νή καύση υλι­κών (κυ­ρί­ως κα­λω­δί­ων, πλα­στι­κών κ.λπ.) από τους αθίγ­γα­νους και τη δη­μιουρ­γία μιας απο­πνι­κτι­κής και επι­βλα­βούς για την υγεία και το πε­ρι­βάλ­λον ατμό­σφαι­ρας.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ακόμη ότι αθίγ­γα­νοι κι­νού­νται στο εκεί οδικό δί­κτυο με οχή­μα­τα κατά κα­νό­να κλεμ­μέ­να, χωρίς ασφά­λεια, χωρίς άδειες ικα­νό­τη­τας οδη­γή­σε­ως, σε κα­τά­στα­ση μέθης και γε­νι­κά χωρίς να σέ­βο­νται και να τη­ρούν τους στοι­χειώ­δεις κα­νό­νες του ΚΟΚ.

Επί­σης δεν είναι λίγες και οι φορές που κά­ποιοι συ­νάν­θρω­ποί μας, όταν έκα­ναν το «λάθος» να πε­ρά­σουν πεζοί από την πε­ριο­χή, εδέ­χθη­σαν επι­θέ­σεις από ομά­δες αθιγ­γά­νων, απρό­κλη­τα και αναί­τια, ενώ άλλες πάλι φορές ανα­γκά­σθη­καν να δώ­σουν χρή­μα­τα σε όμοιες ομά­δες, κα­τό­πιν απει­λών που εδέ­χθη­σαν για τη ζωή και τη σω­μα­τι­κή τους ακε­ραιό­τη­τα.

Ανέ­φε­ραν ακόμη ότι μο­λύ­νε­ται το γάλα από της διο­ξί­νες που προ­έρ­χε­ται από διερ­γα­σί­ες καύ­σης πλα­στι­κών κα­λω­δί­ων ή ελα­στι­κών στην πε­ριο­χή του κα­ταυ­λι­σμού.

Εκ­φρά­ζουν μά­λι­στα την έκ­πλη­ξη τους για το ό,τι, ενώ από το έτος 2010 έχουν εκ­δο­θεί πρω­τό­κολ­λα κα­τε­δά­φι­σης – πρό­στι­μα και ενώ έχει δια­πι­στω­θεί η πα­ρά­νο­μη καύση των πλα­στι­κών κα­λω­δί­ων και των ελα­στι­κών, εντού­τοις έως και σή­με­ρα αφε­νός μεν τα πρω­τό­κολ­λα αυτά δεν έχουν εκτε­λε­στεί, αφε­τέ­ρου δε συ­νε­χί­ζε­ται η ίδια ακρι­βώς κα­τά­στα­ση με με­γα­λύ­τε­ρη έντα­ση.