Εχουμε σοβαρό πρόβλημα

Πας να ευ­χη­θείς και δια­βά­ζεις την κτη­νω­δία «των δε­κα­πε­ντά­χρο­νων» ή το πως η σκλη­ρό­τη­τα και η απου­σία εν­συ­ναί­σθη­σης, εμ­φα­νί­ζε­ται με ένα «ε, και; Δεν έγινε και τί­πο­τε. Το κά­να­με για πλάκα». Και νο­μί­ζω πως χει­ρό­τε­ρο από όλα είναι αυτό το «ε, και» που εμ­φα­νί­ζε­ται για να αθω­ώ­σει το κακό, για με­τα­τρέ­ψει τη βαρ­βα­ρό­τη­τα σε μπα­νάλ φάση και φυ­σι­κό δε­δο­μέ­νο. Η υπό­θε­ση σο­κά­ρει. Παι­διά δε­κα­πέ­ντε, κά­ποια δε­κα­τεσ­σά­ρων ετών, να προ­βαί­νουν σε τέ­τοιες πρά­ξεις γιατί το έβλε­παν… ωραίο στην τη­λε­ό­ρα­ση. Σε­ξουα­λι­κή βία, bullying, κα­τα­γρα­φή των ει­δε­χθών πρά­ξε­ών τους σε βί­ντεο και δια­κί­νη­ση πορ­νο­γρα­φι­κού υλι­κού. Όλα αυτά τα έβλε­παν στην τη­λε­ό­ρα­ση, τα θε­ω­ρού­σαν ωραία και απο­φά­σι­σαν να το κά­νουν για πλάκα Και όταν οι βια­σμοί γί­νο­νται για… πλάκα τότε έχου­με σο­βα­ρό πρό­βλη­μα. Οχι ότι υπάρ­χουν… σο­βα­ροί βια­σμοί. Τρο­μα­κτι­κό. Η βία είναι το όπλο των αδύ­να­μων, κι εμείς εί­μα­στε πολύ αδύ­να­μοι. Και απο­τυ­χη­μέ­νοι γιατί δε μά­θα­με στα παι­διά μας την αγάπη, τον σε­βα­σμό, την κα­τα­νό­η­ση, την ελευ­θε­ρία του άλλου, την συ­μπε­ρί­λη­ψη, την εν­συ­ναί­σθη­ση.