Αφαντος ο δράστης «μαζικής δολοφονίας» στην Ελλάδα-η σύμπτωση με την υπόθεση του μικρού «Μπεν»

Ασύλ­λη­πτος παρα­μέ­νει για 33 χρόνια ο δράστης ενός άγριου τριπλού εγκλή­μα­τος στη χώρα μας με θύματα, ανάμεσα στα άλλα, ενός 10χρονου κορι­τσιού, της αδελφής της, 19 χρόνων, και της μητέρας της, 41 ετών, ενώ τραυ­μά­τισε σοβαρά και ένα άλλο μέλος της οικο­γέ­νειας! Ο 23χρονος τότε εργα­ζό­ταν ως υδραυ­λι­κός και ναυ­τι­κός. Αμέσως μετά τις εν ψυχρώ δολο­φο­νίες εξα­φα­νί­στηκε, και από τότε η ΕΛ.ΑΣ. δεν μπόρεσε να βρεθεί στα ίχνη του. Επι­πλέον, παρότι το αδίκημα για τις απο­τρό­παιες ανθρω­πο­κτο­νίες έχει παρα­γρα­φεί, εκείνος δεν έχει δώσει μέχρι και σήμερα σημεία ζωής απο­τε­λώ­ντας ένα μεγάλο «μυστή­ριο» για την ΕΛ.ΑΣ. Αφαντος παρα­μέ­νει ωστόσο και ο δράστης μιας άλλης ανθρω­πο­κτο­νίας πριν από 27 χρόνια όπου ο κατα­ζη­τού­με­νος φιγου­ρά­ρει στην κορυ­φαία λίστα με τις ερυθρές «αγγε­λίες» της Ιντερ­πόλ, μαζί με τη σύντροφο του Νίκου Μαζιώτη και μέλος του Επα­να­στα­τι­κού Αγώνα, Πόλα Ρούπα. Το εντυ­πω­σιακό ωστόσο στοι­χείο είναι ότι ο συγκε­κρι­μέ­νος κατα­ζη­τού­με­νος, ηλικίας σήμερα 48 ετών, φέρεται να έχει σκο­τώ­σει μια του­ρί­στρια στην Κω την ίδια ακριβώς ημε­ρο­μη­νία – έναν χρόνο νωρί­τερα – και στο ίδιο ακριβώς σημείο με εκείνο που χάθηκε ο δίχρο­νος Βρε­τα­νός Μπεν Νίνταμ!

Δύο άγνω­στοι φάκελοι

«Το Βήμα» παρου­σιά­ζει δύο άγνω­στους στην ευρύ­τερη κοινή γνώμη αλλά εντυ­πω­σια­κούς φακέ­λους της ΕΛ.ΑΣ. με τις δολο­φο­νίες και την ανα­ζή­τηση δύο δραστών άγριων εγκλη­μά­των.

Η πρώτη εξ αυτών αφορά ίσως τον μονα­δικό ασύλ­λη­πτο έλληνα δράστη μαζικών δολο­φο­νιών που έχουν δια­πρα­χθεί στη χώρα μας τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες.

Πρό­κει­ται για τον 56χρονο σήμερα Σπύρο Ορφανό που κατά­γε­ται από το χωριό Ανάληψη Ηλείας – κοντά στην Αμα­λιάδα – και ο οποίος το βράδυ της 18ης Οκτω­βρίου 1984 σκότωσε με κυνη­γε­τικό όπλο, σε κατοι­κία στην Αμα­λιάδα, μία μάνα και τις δύο κόρες και τραυ­μά­τισε σοβαρά την τρίτη. Θύματα του άγριου εγκλή­μα­τος ήταν η Τασία Ζόντου, 41χρόνων, και οι κόρες της Γεωργία, 10 χρόνων, και Θεοδώρα, 19 χρόνων, ενώ τραυ­μα­τί­στηκε σοβαρά η 16χρονη αδελφή τους Βασι­λική και νοση­λεύ­τηκε αρκετές ημέρες στο νοσο­κο­μείο της Πάτρας. Ο δράστης είχε κατη­γο­ρη­θεί παλιό­τερα για κλοπές δίτρο­χων και άλλα μικρο­α­δι­κή­ματα αλλά δεν είχε προ­φυ­λα­κι­σθεί. Παλιό­τερα δια­τη­ρούσε ερωτικό δεσμό με τη 19χρονη Θεοδώρα και τέσ­σε­ρις μήνες πριν από το φονικό την είχε αρπάξει εκου­σίως από τους γονείς. Ομως οι τελευ­ταίοι φέρεται να πίεσαν τη 19χρονη να εγκα­τα­λεί­ψει τον μετέ­πειτα δολο­φόνο της και να αρρα­βω­νια­σθεί έναν άλλον νεαρό, τον οποίο επρό­κειτο να παντρευ­τεί λίγες ημέρες αργό­τερα.

Το μοιραίο βράδυ λοιπόν ο νεαρός εισέ­βαλε στο σπίτι της οικο­γέ­νειας Ζόντου εκμε­ταλ­λευό­με­νος ότι ο πατέρας της κοπέλας απου­σί­αζε. Αρχισε να ζητεί εξη­γή­σεις από τη μητέρα γιατί αρρα­βώ­νιασε την κόρη της και εκείνη του ζήτησε επι­τα­κτικά να φύγει από το σπίτι. Ο νεαρός ναυ­τι­κός εξορ­γί­στηκε και πυρο­βό­λησε αρχικά τη 41χρονη, την οποία τραυ­μά­τισε θανά­σιμα. Στη συνέ­χεια σε κατά­σταση αμόκ πυρο­βό­λησε και σκότωσε τη 10χρονη μαθή­τρια Δημο­τι­κού που είχε πέσει πάνω από τη νεκρή μητέρα της και έκλαιγε. Επίσης πυρο­βό­λησε τη 16χρονη που είχε κρυφτεί κάτω από το τραπέζι. Σύμφωνα με τις περι­γρα­φές των αυτο­πτών μαρ­τύ­ρων αμέσως μετά άρπαξε από τα μαλλιά την πρώην αγα­πη­μένη του, Θεοδώρα, την έσυρε σε έναν ελαιώνα σε από­σταση 100 μέτρων από το σπίτι της, όπου την πυρο­βό­λησε και τη σκότωσε εν ψυχρώ.

Αμέσως μετά το πρω­το­φα­νές έγκλημα τράπηκε σε φυγή ενώ άρχισε κατα­δί­ωξη από μεγάλες δυνά­μεις τής τότε Χωρο­φυ­λα­κής. Στην αγρο­τική περιοχή Φρα­γκα­βί­λας Αμα­λιά­δας βρέ­θη­καν η ταυ­τό­τητα και το δίπλωμα οδή­γη­σης του Σπ. Ορφανού. Ο δράστης φέρεται να επι­κοι­νω­νούσε και με άλλους συγ­γε­νείς των θυμάτων και να απει­λούσε και αυτούς να τους σκο­τώ­σει «επειδή επέ­τρε­ψαν τους αρρα­βώ­νες της Θεο­δώ­ρας». Γι αυτόν τον λόγο η κηδεία των τριών θυμάτων είχε γίνει κάτω από δρα­κό­ντεια μέτρα ασφα­λείας ενώ για μήνες υπήρχε δύναμη ενστό­λων για να επι­τη­ρούν συγ­γε­νείς των θυμάτων! Τότε υπήρξαν μαρ­τυ­ρίες ότι ο δολο­φό­νος είχε επι­βι­βα­σθεί σε φορτηγό με κατεύ­θυνση χωριά έξω από την Πάτρα. Χωρίς όμως οι σχε­τι­κές έρευνες να απο­δώ­σουν οτι­δή­ποτε…

Ανα­ζη­τώ­ντας τα ίχνη

Από τότε λοιπόν τα ίχνη του δεν εντο­πί­στη­καν και η τύχη του δολο­φό­νου τριών ανθρώ­πων για περισ­σό­τε­ρες από τρεις δεκα­ε­τίες παρα­μέ­νει άγνωστη.

«Το Βήμα» επι­κοι­νώ­νησε με αστυ­νο­μι­κούς που είχαν παρα­κο­λου­θή­σει την υπόθεση το 1984 αλλά και με κατοί­κους της περιο­χής που γνώ­ρι­ζαν τον δράστη αλλά και τα θύματα. Οπως σημεί­ω­ναν «τότε φέρεται να είχε πετάξει τα ρούχα του σε ένα πηγάδι, για να ξεγε­λά­σει τα σκυλιά που τον έψαχναν. Υπήρχαν πλη­ρο­φο­ρίες ότι είχε σχε­διά­σει τον τρόπο δια­φυ­γής του με κάποιο πλοίο γκα­ζά­δικο ή άλλο και ότι αμέσως μετά τον φόνο τον περί­μενε κάποιο ταχύ­πλοο σε θαλάσ­σια περιοχή κοντά στην Αμα­λιάδα ή στον Πύργο. Υπάρχει η εικόνα ότι έφυγε για Καναδά ή Λατι­νική Αμερική όπου ζει μέχρι και σήμερα. Εξάλλου και κάποιοι συγ­γε­νείς του μας έλεγαν τα πρώτα χρόνια ότι ο Σπύρος ζει σε άλλη χώρα κι έχει απο­κα­τα­στα­θεί και ηρε­μή­σει». Ωστόσο, όπως ανέ­φε­ραν στενοί συγ­γε­νείς του δολο­φό­νου, «από την ημέρα του τριπλού φονικού, δεν είχε καμιά επι­κοι­νω­νία μαζί μας. Εμείς αμφι­βάλ­λουμε αν είναι ζωντα­νός γιατί λογικά επί 33χρόνια θα μας έκανε ένα ενη­με­ρω­τικό τηλέ­φωνο. Εξάλλου το αδίκημά του παρα­γρά­φηκε πια αλλά και πάλι δεν έδωσε κανένα σημείο ζωής».

Με στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. να ανα­φέ­ρουν ότι «ίσως κάτι έχει συμβεί τις πρώτες ημέρες του φονικού που αγνο­ούμε. Πάντως το μακε­λειό στο σπίτι της οικο­γέ­νειας Ζόντου δεν έχει ξεχα­σθεί στην τοπική κοι­νω­νία αλλά ούτε κι από εμάς».

Σημειώ­νε­ται ότι η δίκη – ερήμην του κατη­γο­ρου­μέ­νου – για τους τρεις φόνους και τον βαρύ τραυ­μα­τι­σμό του 1984 ουδέ­ποτε υπήρξε λόγω του παλαιό­τε­ρου νομικού πλαι­σίου και το οποίο ανα­νε­ώ­θηκε προ εξα­ε­τίας.