Ο «ξαφνικός έρωτας» του Ερντογάν για τον Χίτλερ-Παγκόσμιος σάλος

Το οτι ο Ερντο­γάν είχε δείξει δείγ­ματα αυταρ­χι­σμού και μεγα­λο­μα­νίας το ξέραμε. Το οτι είναι -με κάποιον τρόπο- θαυ­μα­στής του Χίτλερ ήρθε η ώρα να το μάθουμε. Δια­βά­στε τα όσα είπε ο τούρκος πρό­ε­δρος για τη Γερ­μα­νία του ’40 και πως αυτή δίνει το παρά­δειγμα

Εχει κατη­γο­ρη­θεί για μεγα­λο­μα­νία και για απύθ­μενη ματαιο­δο­ξία. Κι έκανε τα πάντα για να δικαιο­λο­γή­σει τα όσα ειπώ­θη­καν γι αυτόν, ετοι­μά­ζο­ντας ένα παλάτι που θα το ζήλευαν κι οι σουλ­τά­νοι.

Εχει κατη­γο­ρη­θεί για αυταρ­χι­σμό και για δεσπο­τι­σμό. Κι έκανε τα πάντα για να δικαιο­λο­γή­σει τα όσα ειπώ­θη­καν γι αυτόν, φυλα­κί­ζο­ντας δημο­σιο­γρά­φους και πολίτες που του άσκησαν κριτική.

Τώρα έρχεται να κάνει κάτι ίσως ακόμη χει­ρό­τερο. Να «ξεπλύ­νει» τον Χίτλερ και να τον βάλει στην καθη­με­ρι­νό­τητα του πολι­τι­κού βίου και λόγου στη χώρα του.

Ο λόγος για τον Ταγίπ Ερντο­γάν, ο οποίος μέσες-άκρες έπλεξε το εγκώμιο του Αδόλφου Χίτλερ, του­λά­χι­στον ως προς την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα που είχε στη δια­κυ­βέρ­νησή του.

Ας πάρουμε τα πράγ­ματα από την αρχή.

Ο Τούρκος πρό­ε­δρος βρέθηκε στη Σαου­δική Αραβία λίγες ώρες πριν φύγει το 2015 και επι­στρέ­φο­ντας στην πατρίδα του ρωτή­θηκε από δημο­σιο­γρά­φους για το κατά πόσο οι αλλαγές που θέλει να προ­ω­θή­σει στο πολι­τικό σύστημα είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κές. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πως ο Ταγίπ Ερντο­γάν έχει προ­α­ναγ­γεί­λει συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση, με βάση την οποία θα αλλάξει ο ρόλος του προ­έ­δρου της Τουρ­κίας και θα βρί­σκε­ται πιο κοντά σε έναν ρόλο «διευ­θύ­νο­ντος συμ­βού­λου/chief executive». Η τουρ­κική έκδοση του Ομπάμα και του Πούτιν, δηλαδή. Ή κάτι περισ­σό­τερο;

Κι όταν οι δημο­σιο­γρά­φοι τον ρώτησαν κατά πόσο αυτό θα είναι απο­τε­λε­σμα­τικό, ο Ερντο­γάν έφερε ως παρά­δειγμα, όπως σημεί­ωσε το Reuters, τον Αδόλφο Χίτλερ. «Υπάρ­χουν πρό­σφατα παρα­δείγ­ματα σε χώρες που δεν είναι πολύ μακριά από εμάς. Δεν είναι ανάγκη να έχετε στο μυαλό σας αυτο­κρα­το­ρίες και σουλ­τά­νους. Πάρτε για παρά­δειγμα τι γίνεται στον κόσμο. Θα κατα­λά­βετε εάν δείτε το παρά­δειγμα της Γερ­μα­νίας του Χίτλερ».

Προ­σπα­θεί να μαζέψει τα ασυ­μά­ζευτα

Μετά τον σάλο και την κατα­κραυγή που προ­κλή­θηκε, η τουρ­κική προ­ε­δρία ανα­κοί­νωσε σήμερα πως τα σχόλια του προ­έ­δρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν για το σύστημα δια­κυ­βέρ­νη­σης στη Γερ­μα­νία του Χίτλερ παρερ­μη­νεύ­θη­καν και πως ο Τούρκος πρό­ε­δρος δεν είπε ότι η Γερ­μα­νία του Χίτλερ απο­τε­λεί ένα παρά­δειγμα απο­τε­λε­σμα­τι­κού προ­ε­δρι­κού συστή­μα­τος.

“Η μετα­φορά ‘η Γερ­μα­νία του Χίτλερ’ που χρη­σι­μο­ποί­ησε ο Ερντο­γάν δια­στρε­βλω­θηκε από μερικές ειδη­σε­ο­γρα­φι­κές πηγές και χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε με την αντί­θετη έννοια”, ανα­φέ­ρει η προ­ε­δρία σε δήλωση που εξέδωσε.

Η προ­ε­δρία προ­σθέ­τει ότι τα σχόλια του Ερντο­γάν είχαν στόχο να δείξουν ότι μια προ­ε­δρία με εκτε­λε­στι­κές εξου­σίες μπορεί να υπάρξει σ’ ένα κράτος με ενιαία δομή και δεν εξαρ­τά­ται από ένα ομο­σπον­διακό σύστημα δια­κυ­βέρ­νη­σης και ότι ούτε ένα προ­ε­δρικό ούτε ένα κοι­νο­βου­λευ­τικό σύστημα απο­τε­λούν εγγύηση ενα­ντίον της κατά­χρη­σης εξου­σίας.

“Αν γίνει κατά­χρηση του συστή­μα­τος, μπορεί να οδη­γή­σει σε κακή διοί­κηση με απο­τέ­λε­σμα κατα­στρο­φές όπως στη Γερ­μα­νία του Χίτλερ … Το σημα­ντικό είναι να επι­διώ­κε­ται δίκαιη δια­χεί­ριση που να υπη­ρε­τεί το έθνος”, ανα­φέ­ρε­ται στη δήλωση και προ­στί­θε­ται ότι είναι απα­ρά­δε­κτο να υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι ο Ερντο­γάν βλέπει θετικά τη Γερ­μα­νία του Χίτλερ.

Αφότου κέρδισε και πάλι την πλειο­ψη­φία στις βου­λευ­τι­κές εκλογές του Νοεμ­βρίου, το κυβερ­νών κόμμα AKP, που ιδρύ­θηκε από τον Ερντο­γάν, έχει βάλει στο κέντρο του προ­γράμ­μα­τός του την υιο­θέ­τηση ενός νέου συντάγ­μα­τος.

Το AKP συμ­φώ­νησε την Τετάρτη με το μεγα­λύ­τερο κόμμα της αντι­πο­λί­τευ­σης, το CHP, να ανα­νε­ώ­σουν τις προ­σπά­θειες για την εκπό­νηση ενός νέου συντάγ­μα­τος.

Τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης συμ­φω­νούν στην ανάγκη να αλλάξει το σύνταγμα, το οποίο εκπο­νή­θηκε μετά το πρα­ξι­κό­πημα του 1980 και εξα­κο­λου­θεί να φέρει τη σφρα­γίδα των στρα­τιω­τι­κών που το συνέ­τα­ξαν, όμως δεν υπο­στη­ρί­ζουν το προ­ε­δρικό σύστημα που ορα­μα­τί­ζε­ται ο Ερντο­γάν, φοβού­μενα ότι έτσι θα συγκε­ντρω­θεί υπερ­βο­λικά πολλή εξουσία στα χέρια ενός αυταρ­χι­κού ηγέτη.