Στο εδώλιο εκπρόσωπος ξενοδοχειακής εταιρείας για κατάληψη δημόσιας έκτασης

Την 6η Σε­πτεμ­βρί­ου 2017 θα εξε­τα­στεί από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου η έφεση που άσκη­σε ο νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας «Ακουα Σολ Μythos του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις ΑΕ» για την ακύ­ρω­ση της πρω­τό­δι­κης κα­τα­δί­κης του σε ποινή φυ­λά­κι­σης 2 ετών, με­τα­τρέ­ψι­μη προς 5 ευρώ ημε­ρη­σί­ως και σε χρη­μα­τι­κή ποινή ύψους 2.000 ευρώ, για κα­τά­λη­ψη δη­μό­σιας έκτα­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ένοχο τον κα­τη­γο­ρού­με­νο συ­γκε­κρι­μέ­να για το ό,τι κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από τον μήνα Οκτώ­βριο του 2010 έως τα τέλη του έτους 2011, ως πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, έχο­ντας ξε­κι­νή­σει την ανέ­γερ­ση ξε­νο­δο­χεια­κής μο­νά­δας σε ακί­νη­το όμορο ακι­νή­του του Δη­μο­σί­ου, κα­τέ­λα­βε πα­ρά­νο­μα τμήμα δη­μο­σί­ου ακι­νή­του εμ­βα­δού 2.025,43 τ.μ. στο οποίο ανή­γει­ρε αυ­το­τε­λές κτί­σμα κα­τα­λαμ­βά­νο­ντας έκτα­ση 143,70 τ.μ. και στην λοιπή έκτα­ση φύ­τε­ψε γκα­ζόν και δια­μόρ­φω­σε ανα­λό­γως με το ευ­ρύ­τε­ρο πε­ρι­βάλ­λον του ξε­νο­δο­χεια­κού συ­γκρο­τή­μα­τος.

Η ίδια υπό­θε­ση έχει απα­σχο­λή­σει κατ’ επα­νά­λη­ψη και τα αστι­κά δι­κα­στή­ρια.

Mε από­φα­ση, που εξέ­δω­σε το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, απορ­ρί­φθη­κε η κύρια αγωγή της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας Aqua Sol κατά του TAIΠΕΔ, για την επι­δί­κα­ση της κυ­ριό­τη­τας του ακι­νή­του, το οποίο κα­τέ­λα­βε πα­ρά­νο­μα στην πε­ριο­χή των Κο­λυ­μπί­ων.

Η εται­ρεία εξέ­θε­σε, ότι επέ­κτει­νε και ανέ­γει­ρε τις εγκα­τα­στά­σεις του ξε­νο­δο­χεί­ου της κα­λό­πι­στα και χωρίς δια­μαρ­τυ­ρί­ες του ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου κατά τη διάρ­κεια των κα­τα­σκευών.

Το ίδιο Δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε αί­τη­ση ανα­στο­λής της δια­δι­κα­σί­ας ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης που επι­σπεύ­δει σε βάρος της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, το ΤΑΙ­ΠΕΔ, δυ­νά­μει προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στής από­φα­σης του ίδιου Δι­κα­στη­ρί­ου, με την οποία εντέλ­λε­ται να απο­δώ­σει δη­μό­σιο ακί­νη­το το οποίο κα­τέ­λα­βε και το οποίο προ­ο­ρί­ζε­ται προς αξιο­ποί­η­ση, στο πλαί­σιο του δια­γω­νισµού για το Γκολφ Αφά­ντου.

Εκ­δό­θη­κε εξάλ­λου από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, με την οποία απορ­ρί­φθη­κε η έφεση που άσκη­σε η εται­ρεία κατά απο­φά­σε­ως του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία έγινε δεκτή, εν μέρει, διεκ­δι­κη­τι­κή αγωγή που άσκη­σε το ΤΑΙ­ΠΕΔ, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι έγινε κα­τά­λη­ψη δη­μο­σί­ου ακι­νή­του, που προ­ο­ρί­ζε­ται για αξιο­ποί­η­ση στο πλαί­σιο του δια­γω­νισµού για το Γκολφ Αφά­ντου, από ξε­νο­δο­χείο της εται­ρεί­ας.

Το ΤΑΙ­ΠΕΔ υπο­στη­ρί­ζει ότι η αξία των ακι­νή­των που έχουν κα­τα­λη­φθεί υπερ­βαί­νει σύμ­φω­να με την αγωγή το ποσό των 250.000 ευρώ.

Ενώ­πιον του πρω­τό­δι­κου δι­κα­στη­ρί­ου η υπε­ρά­σπι­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου υπο­στή­ρι­ξε ότι η κα­τά­λη­ψη οφεί­λε­ται σε σφάλ­μα του μη­χα­νι­κού κατά την το­πο­θέ­τη­ση του κτί­σμα­τος, ενώ προ­έ­κυ­ψε ότι είχε υπο­βά­λει αί­τη­μα εξα­γο­ράς του επί­δι­κου το έτος 2010 όταν ήταν σε εξέ­λι­ξη οι ερ­γο­λα­βί­ες για την κα­τα­σκευή του ξε­νο­δο­χεί­ου.