Τέσσερα «αγκάθια» για τον ελληνικό τουρισμό

Της Στε­φα­νίας Σούκη

Χωρο­τα­ξικό, χρο­νο­βό­ρες αδειο­δο­τι­κές δια­δι­κα­σίες, ΦΠΑ αλλά και φορο­λο­γία στην εργασία.

Αυτά είναι τα μεγάλα ζητή­ματα που «καίνε» αυτή την στιγμή το εγχώριο επι­χει­ρείν σε ό,τι έχει να κάνει με τον του­ρι­σμό, όπως τα περιέ­γρα­ψαν χθές από το βήμα της γενικής συνέ­λευ­σης του Συν­δέ­σμου Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων οι επι­τε­λείς του κλάδου, ζητή­ματα τα οποία, όπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέρ­θηκε, «ακου­μπούν» όπως είναι φυσικό και άλλους κλάδους της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, επη­ρε­ά­ζο­ντας την ανά­πτυξη.

Ξεκι­νώ­ντας από τον πρόεδρο του ΣΕΤΕ, ο κ. Γιάννης Ρέτσος, ανέφερε χθές ότι οι επι­τυ­χίες του κλάδου τα τελευ­ταία χρόνια έρχο­νται σε ένα περι­βάλ­λον υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης και αβε­βαιό­τη­τας: «Το τελευ­ταίο δωδε­κά­μηνο απο­τε­λεί για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό μια χρονιά με επι­τυ­χίες, προ­κλή­σεις αλλά και σημα­ντικά προ­βλή­ματα. Επι­τυ­χίες, γιατί ο του­ρι­σμός κατα­φέρ­νει να παρα­μεί­νει για ακόμα μια χρονιά ο πρω­τα­γω­νι­στής στη μεγάλη προ­σπά­θεια ανά­καμ­ψης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Προ­κλή­σεις, γιατί ο αντα­γω­νι­σμός αυξά­νε­ται, οι καιροί απαι­τούν διαρ­κείς προ­σαρ­μο­γές και η στρα­τη­γική μας οφείλει να εξε­λίσ­σε­σαι διαρκώς. Και τέλος προ­βλή­ματα, διότι όλοι γνω­ρί­ζουμε ότι οι μεγάλες επι­τυ­χίες του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού γίνο­νται σε ένα περι­βάλ­λον υπε­ρο­φο­ρο­λό­γη­σης, αβε­βαιό­τη­τας, με πολλά διαρ­θρω­τικά ή θεσμικά ζητή­ματα που δια­χρο­νικά θέτουμε προς την πολι­τεία και πολλά από αυτά παρα­μέ­νουν άλυτα. Ο ΣΕΤΕ έχει θέσει στους αρμό­διους φορείς τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις που απαι­τού­νται, για να παρα­μεί­νει σε ανα­πτυ­ξιακή τροχιά ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός τα επόμενα χρόνια και να ενι­σχυ­θεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του. Οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις αυτές συνο­ψί­ζο­νται στη δια­τή­ρηση της οικο­νο­μι­κής και πολι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας, στη δια­μόρ­φωση ενός ρεα­λι­στι­κού και στα­θε­ρού φορο­λο­γι­κού πλαι­σίου, στη λει­τουρ­γία ενός ευέ­λι­κτου χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού συστή­μα­τος, στη δημιουρ­γία εθνικού χωρο­τα­ξι­κού πλαι­σίου και στη δια­σφά­λιση της αρχής της ασφά­λειας δικαίου», ανέφερε ο κ. Ρέτσος.

Από την πλευρά του ο πρό­ε­δρος της ΑEGEAN κ. Ευτύχης Βασι­λά­κης ανέφερε ότι υπάρ­χουν φυσικά πολλά θέματα στα φορο­λο­γικά, «αλλά ένα πράγμα το οποίο πρέπει να μπει στη βάση του τι πρέπει να γίνει για τον τουρισμό- αφού όλοι μιλάμε για την επι­μή­κυνση της περιόδου- είναι η λογική της επο­χι­κό­τη­τας στις χρε­ώ­σεις, ο,τι χρε­ώ­σεις και αν είναι αυτές, απα­σχό­λη­σης, εισφο­ρών, ΙΚΑ, χρε­ώ­σεις αερο­δρο­μίων, χρε­ώ­σεις μου­σείων, ακόμα ενδε­χο­μέ­νως και εστιά­ζο­ντας σε κάποιες συγκε­κρι­μέ­νες περιο­χές. Ισως αυτό να διευ­κο­λύ­νει κάποιες μειώ­σεις να γίνουν πιο γρήγορα, αν, δημο­σιο­νο­μικά, δεν είναι εύκολο να γίνουν από την αρχή. Μην ξεχνάμε ότι αυτό είναι ο μεγα­λύ­τε­ρος συντε­λε­στής που επι­βα­ρύ­νει την απόδοση των επεν­δύ­σεων, η αξιο­ποί­ησή τους για μεγα­λύ­τερο κομμάτι του χρόνου, επο­μέ­νως η όποια φορο­λο­γική πολι­τική, σε όποιο επίπεδο, με όποια κατα­νομή, πρέπει να ακου­μπάει εκεί».

Ο κ. Βασι­λά­κης μίλησε χθές και για τη φορο­λο­γία στην εργασία: « «Οι εργο­δο­τι­κές οργα­νώ­σεις πρέπει να συμ­φω­νή­σουν ότι αν γίνει κάτι στη φορο­λο­γία, το πρώτο που πρέπει να γίνει, είναι μείωση στη φορο­λο­γία εργα­σίας. Και όταν λέω φορο­λο­γία εργα­σίας, εννοώ τρία πράγ­ματα που αφορούν την εργασία: Το ένα είναι ο φορο­λο­γι­κός συντε­λε­στής που πολύ γρήγορα πάει στο 45%. Επι­πλέον, υπάρχει μια έκτακτη εισφορά η οποία έρχεται και πηγαί­νει στο 6%, στο 7% στο 8%, έως και το 10% που πάλι αφορά την εργασία. Δεν είναι δυνατόν να αφορά η έκτακτη εισφορά την εργασία και δεν μπορεί να το πιστεύει κανείς αυτό ιδε­ο­λο­γικά, ούτε ανα­πτυ­ξιακά. Και τρίτον, φυσικά η αντα­πο­δο­τι­κό­τητα των των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών, η οποία έχει χει­ρο­τε­ρέ­ψει πολύ. Οι νέοι εργα­ζό­με­νοι σε όλα τα επίπεδα πλη­ρώ­νουν για το παρελ­θόν και όχι για το μέλλον και βέβαια αυτό οδηγεί στην επι­βά­ρυνση και της συμ­μόρ­φω­σης και της ανά­πτυ­ξης. Αυτά τα πράγ­ματα είναι καίρια και για τον του­ρι­σμό και κυρίως για την ανά­πτυξη του του­ρι­σμού σε πιο οργα­νω­μένο επίπεδο. Για να γίνουν οι μικρές, μεσαίες επι­χει­ρή­σεις θέλουν στελέχη. Για να γίνουν οι μεσαίες, μεγα­λύ­τε­ρες θέλουν στελέχη, για να αντα­γω­νι­στούν οι μεγάλες φυσικά θέλουν στελέχη. Άρα νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημα­ντικό αυτό να είναι κοινή, πρώτη προ­τε­ραιό­τητα στα φορο­λο­γικά όλων των εργο­δο­τι­κών οργα­νώ­σεων για τα επόμενα χρόνια στην Ελλάδα».

Το ζήτημα του χωρο­τα­ξι­κού, των χρήσεων γής και των χρο­νο­βό­ρων αδειο­δο­τι­κών δια­δι­κα­σιών έθιξε από το βήμα της γενικής συνέ­λευ­σης του ΣΕΤΕ ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της Εurobank, κ. Φωκίων Καρα­βίας: «Ο κλάδος έχει τη δυνα­τό­τητα να προ­σελ­κύ­σει άμεσες ξένες επεν­δύ­σεις στη χώρα, μαζί με άλλους κλάδους όπως η ενέρ­γεια και τα logistics, σύμφωνα και με την τελευ­ταία ανάλυση της Eurobank» ανέφερε ο κ. Καρα­βίας, προ­σθέ­το­ντας ότι στις πολύ σημα­ντι­κές, νέες επεν­δύ­σεις που μπορουν να στη­ρί­ξουν περαι­τέρω τον κλάδο περι­λαμ­βά­νο­νται το αερο­δρό­μιο στο Καστέλι και ο Βόρειος Οδικός Άξονας της Κρήτης, τα σχέδια ανά­πτυ­ξης στην Κασ­σιόπη και στην Αφάντου στη Ρόδο, το μεγάλο έργο του Ελλη­νι­κού κ.α. «Ωστόσο, βιώ­νουμε σημα­ντι­κές καθυ­στε­ρή­σεις στα επεν­δυ­τικά αυτά σχέδια που κατα­δει­κνύ­ουν ότι το θέμα των αδειο­δο­τή­σεων και των χρήσεων γης είναι το νούμερο 1 πρό­βλημα που πρέπει να αντι­με­τω­πι­στεί ώστε να γίνει το ανα­πτυ­ξιακό άλμα, για τον κλάδο του του­ρι­σμού και όχι μόνο».

Τα νούμερα του κλάδου

Από πλευράς του ΣΕΤΕ, όπως ανα­φέρ­θηκε χθές από τη διοί­κησή του, στόχος παρα­μέ­νει η περαι­τέρω ενί­σχυση του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, η κατά­ταξη του στις μεγάλες αγορές και φυσικά το απο­τέ­λε­σμα της, η ενί­σχυση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας.

Για το 2017 η εισερ­χό­μενη του­ρι­στική κίνηση αυξή­θηκε κατά 7,4%, αγγί­ζο­ντας τους 30,1 εκατ. του­ρί­στες.

Σύμφωνα με τα βασικά συμπε­ρά­σματα μελέτης του Ινστι­τού­του ΣΕΤΕ, ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός παρου­σί­ασε πέρσι αύξηση εσόδων από το εξω­τε­ρικό κατά 11,4% ή κατά 1,45 δισ. ευρώ, σε σχέση με το 2016. Η συνο­λική αύξηση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας εκτι­μά­ται σε 1,56 δισ. ευρώ (από 16,7 δισ. ευρώ άμεσης συνει­σφο­ράς στο ΑΕΠ το 2016 σε 18,3 δισ. ευρώ το 2017).

Επίσης, ο του­ρι­σμός συνέ­βαλε άμεσα στη δημιουρ­γία του 10,3% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ η άμεση και έμμεση συμβολή του εκτι­μά­ται από 22,6% έως 27,3%.Τα απο­τε­λέ­σματα της μελέτης του ΙΝΣΕΤΕ, δεί­χνουν ότι ο του­ρι­σμός είναι ένας τομέας με μεγάλη διάχυση ωφε­λειών στην οικο­νο­μία και φυσικά στην κοι­νω­νία. Για κάθε 1 ευρώ του­ρι­στι­κού εσόδου, το ΑΕΠ της χώρας αυξά­νε­ται κατά 2,2 έως 2,65 ευρώ.

Στις Περι­φέ­ρειες της Κρήτης, του Νοτίου Αιγαίου και των Ιονίων Νήσων, ο του­ρι­σμός συνει­σφέ­ρει άμεσα στη δημιουρ­γία άνω του 47,4% του ΑΕΠ των εν λόγω προ­ο­ρι­σμών.

Οι τρεις αυτές Περι­φέ­ρειες, έχουν από τα υψη­λό­τερα κατά κεφαλήν ΑΕΠ στη χώρα, τεκ­μη­ριώ­νο­ντας την άποψη ότι ο του­ρι­σμός οδηγεί σε βελ­τί­ωση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου των περιο­χών στις οποίες παρου­σιά­ζει ανά­πτυξη.

Παράλ­ληλα, ο του­ρι­σμός συμ­βάλ­λει άμεσα στην αιχμή της του­ρι­στι­κής περιό­δου στο 16,9% της απα­σχό­λη­σης και συνο­λικά (άμεσα και έμμεσα) μεταξύ 37,2% και 44,8% , ενώ απο­τε­λεί βασικό μοχλό για τη μείωση της ανερ­γίας.

Πηγή newmoney.gr