Το απονενοημένο εγχείρημα του Πούτιν και η Ελλάδα (ξανά) στη σωστή μεριά της ιστορίας

Η EΠΙ­ΘΕ­ΣΗ ΤΗΣ ΡΩ­ΣΙΑΣ κατά της Ου­κρα­νί­ας στε­ρεί­ται και ηθι­κής βάσης αλλά και λο­γι­κής. Δεν έγινε για να προ­στα­τεύ­σει τους ρω­σό­φω­νους πλη­θυ­σμούς. Αν συ­νέ­βαι­νε αυτό, οι επι­χει­ρή­σεις θα πε­ριο­ρί­ζο­νταν στις συ­γκε­κρι­μέ­νες επαρ­χί­ες και οι όποιες διε­θνείς αντι­δρά­σεις θα ήταν μι­κρό­τε­ρες, όπως είχε συμ­βεί με την προ­σάρ­τη­ση της Κρι­μαί­ας, αλλά και σε άλλες πε­ρι­πτώ­σεις. Η επί­θε­ση έγινε για να κα­τα­στή­σει την Ου­κρα­νία υπο­τε­λή χώρα με έναν τρόπο μά­λι­στα που εγκυ­μο­νεί με­γά­λους κιν­δύ­νους για την πα­γκό­σμια ασφά­λεια και στα­θε­ρό­τη­τα.

 

Στο τέλος αυτής της ιστο­ρί­ας το βα­σι­κό ερώ­τη­μα που θα πρέ­πει να απα­ντή­σει ο Πού­τιν είναι αν αυτά που θα κερ­δί­σει μετά την ει­σβο­λή στην Ου­κρα­νία θα είναι πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα από όσα θα κέρ­δι­ζε εξαρ­χής με δια­πραγ­μα­τεύ­σεις – έστω και υπό την (επί­σης κα­τα­δι­κα­στέα) απει­λή βίας.

 

Πι­θα­νό­τα­τα, μετά τη λήξη αυτής της τρα­γι­κής πε­ρι­πέ­τειας, η Ρωσία θα κερ­δί­σει την «ου­δε­τε­ρό­τη­τα» της Ου­κρα­νί­ας και θα έχει επι­βά­λει ένα ιδιαί­τε­ρο κα­θε­στώς στις ανα­το­λι­κές επαρ­χί­ες. Αυτά όμως θα τα κέρ­δι­ζε ούτως ή άλλως. Η Δύση τα είχε σχε­δόν απο­δε­χτεί, εξού και οι δια­βε­βαιώ­σεις ότι δεν τί­θε­ται ζή­τη­μα έντα­ξης της Ου­κρα­νί­ας σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ.

 

Η ρη­το­ρι­κή του Πού­τιν, οι ει­κό­νες του πο­λέ­μου, η σθε­να­ρή στάση των Ου­κρα­νών, αλλά και η συ­ντο­νι­σμέ­νη δι­πλω­μα­τι­κή και επι­κοι­νω­νια­κή επί­θε­ση της Δύσης έχουν δια­μορ­φώ­σει ένα απο­λύ­τως αρ­νη­τι­κό κλίμα για τη Ρωσία.

Με την επί­θε­ση στην Ου­κρα­νία ο Πού­τιν από αντι­πα­θής, πλην όμως υπο­λο­γί­σι­μος πα­ρά­γο­ντας της διε­θνούς σκη­νής, γί­νε­ται πλέον πόλος αντι­συ­σπεί­ρω­σης. Η ρω­σι­κή οι­κο­νο­μία και οι Ρώσοι πο­λί­τες θα υπο­στούν το κό­στος των κυ­ρώ­σε­ων, ενώ η διε­θνής απο­μό­νω­ση θα πλή­ξει τη χώρα σε όλα τα επί­πε­δα.

 

Αν δεν είχε γίνει η ει­σβο­λή, οι Δυ­τι­κοί που θα έλε­γαν «δεν θα μπού­με σε πε­ρι­πέ­τειες για την Ου­κρα­νία, ας κοι­τά­με τη δου­λειά μας», θα ήταν πολύ πε­ρισ­σό­τε­ροι από όσους θα το πουν σή­με­ρα.

Ο Πού­τιν στο τρα­πέ­ζι των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων, προ ει­σβο­λής, είχε ισχυ­ρό πλε­ο­νέ­κτη­μα επει­δή κι­νεί­ται ασύμ­με­τρα και με απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα και επει­δή η Δύση δεν θα ρί­σκα­ρε να πάνε τα πράγ­μα­τα στα άκρα καθώς οι κυ­βερ­νή­σεις της και οι κοι­νω­νί­ες της δεν ήθε­λαν να κα­τα­βά­λουν το οι­κο­νο­μι­κό και κοι­νω­νι­κό κό­στος μιας με­γά­λης κρί­σης.

 

Τώρα αυτό συμ­βαί­νει χωρίς να απο­τε­λεί δική της επι­λο­γή, αλλά από­φα­ση του Πού­τιν. Γε­γο­νός που λύνει τα χέρια των δυ­τι­κών κυ­βερ­νή­σε­ων ώστε να λά­βουν σκλη­ρό­τε­ρα μέτρα κατά της Ρω­σί­ας με πολύ μι­κρό­τε­ρες εσω­τε­ρι­κές αντι­δρά­σεις.

 

Η ρη­το­ρι­κή του Πού­τιν, οι ει­κό­νες του πο­λέ­μου, η σθε­να­ρή στάση των Ου­κρα­νών, αλλά και η συ­ντο­νι­σμέ­νη δι­πλω­μα­τι­κή και επι­κοι­νω­νια­κή επί­θε­ση της Δύσης έχουν δια­μορ­φώ­σει ένα απο­λύ­τως αρ­νη­τι­κό κλίμα για τη Ρωσία. Ακόμα και η «5η φά­λαγ­γα» του Πού­τιν στην Ε.Ε. (Ουγ­γα­ρία, διά­φο­ροι πρώην και νυν πο­λι­τι­κά­ντη­δες κ.λπ.) κα­τα­δί­κα­σε την επί­θε­ση. Η Τουρ­κία, με τις στε­νές σχέ­σεις με τη Ρωσία, το ίδιο. Πο­λι­τι­κοί που εκλι­πα­ρού­σαν για μια φω­το­γρα­φία μαζί του και μνη­μο­νεύ­αν τα ηγε­τι­κά του χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πλέον έχουν λου­φά­ξει. Τα πα­γκό­σμια δί­κτυα προ­πα­γάν­δας της Ρω­σί­ας, ιδίως στο δια­δί­κτυο, πλέον δεν θα κά­νουν τη δου­λί­τσα τους απα­ρα­τή­ρη­τα, αλλά θα είναι στο­χο­ποι­η­μέ­να.

 

Μια χώρα όπως η Ρωσία –όσο ισχυ­ρή και αν είναι γε­ω­πο­λι­τι­κά– δεν είναι εύ­κο­λο να βγει κερ­δι­σμέ­νη από μια μα­κρο­χρό­νια σύ­γκρου­ση με την (εξορ­γι­σμέ­νη πλέον) Δύση, η οποία μετά το σοκ της ει­σβο­λής ίσως απο­δει­χθεί λι­γό­τε­ρο «πα­ρηκ­μα­σμέ­νη» και λι­γό­τε­ρο «μαλ­θα­κή» από όσο πι­στεύ­ουν οι αντί­πα­λοι της (εσω­τε­ρι­κοί και εξω­τε­ρι­κοί).

 

Για όλους τους πα­ρα­πά­νω λό­γους –για να θυ­μη­θού­με τη γνω­στή ρήση που απο­δί­δε­ται είτε στον Τα­λεϋ­ράν­δο είτε στον Φουσέ– η επί­θε­ση του Πού­τιν μοιά­ζει να «είναι χει­ρό­τε­ρη από έγκλη­μα, είναι λάθος».

Ευ­τύ­χης Βαρ­δου­λά­κης

Πηγή lifo.gr