Ποινή κάθειρξης 10 ετών σε ασφαλιστικό σύμβουλο για πλαστογραφία και υπεξαίρεση

Βαρύς έπεσε την Τρίτη ο πέ­λε­κυς του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου σε ασφα­λι­στι­κό σύμ­βου­λο, που κα­τα­δι­κά­στη­κε σε μια από τις 3 υπο­θέ­σεις, που εκ­δι­κά­στη­κε σε βάρος του και συ­γκε­κρι­μέ­να σε υπό­θε­ση κα­κουρ­γη­μα­τι­κής πλα­στο­γρα­φί­ας και υπε­ξαί­ρε­σης, που κι­νή­θη­κε μετά από μή­νυ­ση μιας κα­τοί­κου Πα­ρα­δει­σί­ου.

Το δι­κα­στή­ριο του επέ­βα­λε συ­γκε­κρι­μέ­να ποινή κά­θειρ­ξης 10 ετών (μετά από συγ­χώ­νευ­ση) ενώ προη­γου­μέ­νως δεν του ανα­γνώ­ρι­σε με από­φα­ση που ελή­φθη κατά πλειο­ψη­φία ελα­φρυ­ντι­κά.

Το δι­κα­στή­ριο έπαυ­σε εξάλ­λου την δίωξη λόγω πλημ­με­λη­μα­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα εις βάρος του συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νου του, τρα­πε­ζι­κού υπαλ­λή­λου που είχε κρι­θεί πρω­το­δί­κως ένο­χος άμε­σης συ­νέρ­γειας σε εξα­κο­λου­θη­τι­κή υπε­ξαί­ρε­ση.

Το δι­κα­στή­ριο ανέ­βα­λε εξάλ­λου, λόγω ωρα­ρί­ου, την εκ­δί­κα­ση άλλης υπό­θε­σης με μη­νυ­τή τον σύ­ζυ­γο της ως άνω πο­λι­τι­κής ενά­γου­σας για την οποία έχει κα­τα­δι­κα­στεί ο ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος πρω­το­δί­κως σε ποινή κά­θειρ­ξης 10 ετών, για την 11η Ιου­νί­ου 2018 και ανέ­βα­λε για την 12η Νο­εμ­βρί­ου 2018 την εκ­δί­κα­ση της τρί­της υπό­θε­σης για την οποία έχει κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών μετά από μή­νυ­ση 20 ατό­μων από τους οποί­ους φέ­ρε­ται, να αφαί­ρε­σε στην ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία, στην οποία ερ­γα­ζό­ταν, με το πρό­σχη­μα επεν­δύ­σε­ων σε αμοι­βαία κε­φά­λαια υψη­λής κερ­δο­φο­ρί­ας, το συ­νο­λι­κό ποσό των 1.753.736,31 ευρώ.

Τα θύ­μα­τα ισχυ­ρί­ζο­νται ότι ο μη­νυό­με­νος τους χο­ρη­γού­σε ει­κο­νι­κά αμοι­βαία κε­φά­λαια.

Στην υπό­θε­ση που εκ­δι­κά­στη­κε, η μη­νύ­τρια υπο­στή­ρι­ξε ότι τον Ιού­νιο του 1998 ο ασφα­λι­στής, την έπει­σε ότι επέρ­χε­ται χρη­μα­τι­στη­ρια­κή κρίση και ότι έπρε­πε να εξα­γο­ρά­σει στα­δια­κά τα με­το­χι­κού χα­ρα­κτή­ρα με­ρί­δια αμοι­βαί­ων κε­φα­λαί­ων και να τα επεν­δύ­σει σε με­ρί­δια αμοι­βαί­ων κε­φα­λαί­ων ομο­λο­για­κού χα­ρα­κτή­ρα.

Ανα­φέρ­θη­κε εν συ­νε­χεία στις πε­ριο­δι­κές ενη­με­ρώ­σεις για την πο­ρεία των επεν­δύ­σε­ών της στα αμοι­βαία του μη­νυό­με­νου ασφα­λι­στή και υπο­στη­ρί­ζει πως την πα­ρέ­πει­σε να επεν­δύ­σει σε πρό­σθε­τη επέν­δυ­ση σε άλλα αμοι­βαία κε­φά­λαια μέσω τρά­πε­ζας που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Ρόδο, που ήταν δήθεν με­σεγ­γυού­χος και θε­μα­το­φύ­λα­κας της επέν­δυ­σης, ενέρ­γεια στην οποία, όπως κα­ταγ­γέλ­λει, είχε αρωγό και συ­νερ­γά­τη του τρα­πε­ζι­κό υπάλ­λη­λο, με συ­νέ­πεια να υπο­στεί ζημιά ύψους 323.725 ευρώ.

Η μη­νύ­τρια υπήρ­ξε αντι­συμ­βαλ­λό­με­νη της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας σε επτά λο­γα­ρια­σμούς (μη­τρώα) αμοι­βαί­ων κε­φα­λαί­ων και τα ποσά των εξα­γο­ρών των επεν­δύ­σε­ων πι­στώ­νο­νταν για λο­γα­ρια­σμό της στην Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται μο­λο­νό­τι ει­σέ­πρατ­τε με την ιδιό­τη­τα του ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου ποσά από τον λο­γα­ρια­σμό της, προ­κει­μέ­νου στη συ­νέ­χεια να τα επα­να­κα­τα­θέ­σει για λο­γα­ρια­σμό της σε λο­γα­ρια­σμό, που τη­ρού­σε η Γε­νι­κή Τρά­πε­ζα στην Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα ως θε­μα­το­φύ­λα­κας των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων αμοι­βαί­ων κε­φα­λαί­ων, εντού­τοις ιδιο­ποι­ή­θη­κε πα­ρά­νο­μα τα χρή­μα­τα, που πε­ρι­ήλ­θαν στην κα­το­χή του.

Ο ασφα­λι­στι­κός σύµβου­λος υπο­στη­ρί­ζει ότι η µηνύ­τρια είχε πλήρη ενηµέρωση για την επέν­δυ­ση των χρηµάτων της πράγµα το οποίο φέ­ρε­ται να συνοµολο­γεί σε εξώ­δι­κό της η ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι της έχουν απο­δο­θεί οι επεν­δύ­σεις της ενώ κάνει λόγο και για ένα δά­νειο ύψους 147.000 ευρώ που είχε λάβει από το σύ­ζυ­γό της και την ίδια το οποίο, όπως δια­τεί­νε­ται, έχει επι­στρέ­ψει.

Ο τα­μί­ας της τρά­πε­ζας αρ­νεί­ται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα κα­ταγ­γελ­λό­με­να σε βάρος του επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η μη­νύ­τρια είχε ανα­λά­βει 10.000 ευρώ έχο­ντας υπο­γρά­ψει σχε­τι­κό ένταλ­μα πλη­ρω­μής πράγ­μα που ισχύ­ει και για τη δεύ­τε­ρη ανά­λη­ψη που έκανε ποσού 21.000 ευρώ αλλά και ακόμη μια ύψους 40.000 ευρώ.

Επί του εντάλ­μα­τος πλη­ρω­μής, όπως τό­νι­σε, υπάρ­χει και ση­μεί­ω­ση για κα­τά­θε­ση με συμ­ψη­φι­σμό σε λο­γα­ρια­σμό που ανή­κει στον ασφα­λι­στή η οποία προ­φα­νώς του δό­θη­κε, όπως εξή­γη­σε, από τη μη­νύ­τρια.

Υπο­στη­ρί­ζει επι­πλέ­ον ότι η μη­νύ­τρια με­τέ­βαι­νε στην τρά­πε­ζα μαζί με τον ασφα­λι­στή και προ­έ­βαι­ναν μετά από με­τα­ξύ τους συ­νεν­νο­ή­σεις σε διά­φο­ρες ανα­λή­ψεις και κα­τα­θέ­σεις.

Επε­σή­μα­νε επι­πλέ­ον ότι από τον Ιού­νιο του 2008 μέχρι τον Δε­κέμ­βριο του 2010 οπότε και υπε­βλή­θη η μή­νυ­ση η μη­νύ­τρια δεν είχε ποτέ ξανά δια­μαρ­τυ­ρη­θεί.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρέ­στη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης και Φ. Κω­στό­που­λος και ως συ­νή­γο­ρος πο­λι­τι­κής αγω­γής ο δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Κυ­πραί­ος.