Το τελειωτικό χτύπημα το έδωσε ο ίδιος ο δήμαρχος Αλέξανδρος Κολιάδης, ο οποίος όχι μόνο κράτησε αποστάσεις περιμένοντας πρώτα την έγκριση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αλλά ευχαρίστησε κιόλας τον Καμπούρη που έφερε το χαρτί, αδειάζοντας με ένα ευγενικό χαμόγελο τον αντιδήμαρχό του. Και επειδή τα νούμερα τα λένε όλα, η γνωμοδότηση του DPO βγήκε στις 26 Μαΐου και την επομένη, 27 Μαΐου, το σώμα κλήθηκε να ψηφίσει χωρίς να την έχει δει κανείς. Όταν σε αφήνουν να υπερασπιστείς μόνος σου μια διαδικασία που η ίδια η παράταξη απέφυγε να διαβάσει, μάλλον δεν είσαι ο πρωταγωνιστής αλλά ο αποδιοπομπαίος τράγος με κοστούμι αντιδημάρχου.

Όλοι θυμήθηκαν ξαφνικά ότι δεν ξέρουν τίποτα για τα drones

Ερωτηματικά για την πρεμούρα που επιδεικνύει η δημοτική αρχή να ολοκληρώσει τη διαδικασία ανάθεσης του έργου των drones στη Μεσαιωνική Πόλη, πριν δοθούν κρίσιμες απαντήσεις για τη νομιμότητα και τις εγγυήσεις προστασίας προσωπικών δεδομένων και  την ώρα που ουσιώδεις εγγυήσεις συμμόρφωσης με τον ΓΚΠΔ παραμένουν ακόμη σε εκκρεμότητα,  έθεσε μιλώντας  στο «Πρωινό Xpress»  της Ρένας Παυλάκη ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος και νομικός Τηλέμαχος Καμπούρης.

Ο κ. Καμπούρης είχε ζητήσει χθες την αναβολή του θέματος στη Δημοτική Επιτροπή για την ανάδειξη προσωρινού αναδόχου στο έργο των drones στη Μεσαιωνική Πόλη, , θέτοντας σειρά ερωτημάτων προς τη Δημοτική Επιτροπή για τη νομιμότητα και την επάρκεια της διαδικασίας σε σχέση με την προστασία προσωπικών δεδομένων.

Μιλώντας στο «Πρωινό Xpress», ο κ. Καμπούρης εξήγησε ότι το αίτημα αναβολής υποβλήθηκε προκειμένου, πριν προχωρήσει η διαδικασία, να απαντηθούν ερωτήματα τα οποία, όπως είπε, δεν είναι δευτερεύοντα, αλλά αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για ένα έργο που αφορά συστηματική επιτήρηση δημόσιου χώρου με τεχνολογικά μέσα.

Το θέμα ήρθε σήμερα  στη Δημοτική Επιτροπή για την επικύρωση της ανάδειξης προσωρινού αναδόχου και, επί της ουσίας, για να ανοίξει ο δρόμος προς την υπογραφή της σύμβασης με τη μοναδική εταιρεία που συμμετείχε στον διαγωνισμό. Ο κ. Καμπούρης σημείωσε ότι, πριν από την οριστική ολοκλήρωση της διαδικασίας, θα υπάρξει και ο απαιτούμενος έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Ωστόσο, κατά την άποψή του, αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη η Δημοτική Επιτροπή να γνωρίζει τι ακριβώς καλείται να εγκρίνει.

Η διαδικασία αντεστραμμένη

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του ήταν ότι, στο έργο των drones, η σειρά των ενεργειών εμφανίζεται αντεστραμμένη. Όπως τόνισε, η τεχνική μελέτη και η διακήρυξη έχουν ήδη διαμορφώσει κρίσιμες επιλογές υψηλού κινδύνου, χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία αξιολόγηση των συνεπειών τους για τα προσωπικά δεδομένα.

Το βασικό ερώτημα, όπως το θέτει ο κ. Καμπούρης, είναι εάν η γνώμη του DPO, δηλαδή του Υπευθύνου Προστασίας Δεδομένων του Δήμου, ζητήθηκε πριν από τον σχεδιασμό και την έγκριση της μελέτης.

Από τα στοιχεία που παραθέτει η ίδια η δημοτική αρχή, όπως επισημαίνει, προκύπτει ότι η Τεχνική Μελέτη συντάχθηκε τον Απρίλιο του 2026, ενώ η γνωμοδότηση του DPO εκδόθηκε στις 26 Μαΐου 2026. Συνεπώς, ο σχεδιασμός του έργου είχε ήδη ολοκληρωθεί όταν ζητήθηκε η γνώμη του DPO.

Με άλλα λόγια, κατά τον κ. Καμπούρη, η γνωμοδότηση δεν διαμόρφωσε τον σχεδιασμό, αλλά κλήθηκε να αξιολογήσει εκ των υστέρων έναν ήδη διαμορφωμένο σχεδιασμό.

Η παρατήρηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η προστασία δεδομένων εκ σχεδιασμού δεν λειτουργεί ως τυπική επικύρωση μιας ήδη ειλημμένης απόφασης. Αντιθέτως, έχει νόημα όταν προηγείται και μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά τις επιλογές του έργου: το είδος της τεχνολογίας, την έκταση της επιτήρησης, τον τρόπο καταγραφής, την αποθήκευση, την πρόσβαση στα δεδομένα και τα μέτρα περιορισμού του κινδύνου.

Η απουσία της Εκτίμησης Αντικτύπου DPIA

Ακόμη πιο κρίσιμο, όπως τόνισε, είναι το ζήτημα της Εκτίμησης Αντικτύπου, της λεγόμενης DPIA. Η DPIA είναι το βασικό εργαλείο που πρέπει να προηγείται όταν μια επεξεργασία δεδομένων ενδέχεται να δημιουργεί υψηλό κίνδυνο για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών. Δεν αρκεί να γίνει κάποια στιγμή πριν πετάξουν τα drones. Πρέπει να γίνεται σε στάδιο τέτοιο ώστε να μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά τον σχεδιασμό του έργου.

Σύμφωνα με τον κ. Καμπούρη, η ίδια η απάντηση της δημοτικής αρχής επιβεβαιώνει ότι μέχρι σήμερα δεν έχει εκπονηθεί η απαιτούμενη Εκτίμηση Αντικτύπου, αλλά ότι αυτή «θα εκπονηθεί» στο μέλλον. Ωστόσο, η μελέτη και η διακήρυξη έχουν ήδη καθορίσει τις πλέον κρίσιμες τεχνολογικές επιλογές του έργου: τεχνητή νοημοσύνη, θερμικές κάμερες, πτήσεις BVLOS, ζωντανή μετάδοση εικόνας και αποθήκευση δεδομένων.

Επομένως, η αξιολόγηση του αντικτύπου φαίνεται να ακολουθεί τον σχεδιασμό αντί να τον προηγείται. Και αυτό, όπως υπογραμμίζει, γεννά εύλογα ερωτήματα ως προς το πόσο μπορεί πλέον να επηρεάσει ουσιαστικά αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί.

«Η μελέτη και η διακήρυξη είναι ήδη κλειδωμένες για επιλογές υψηλού κινδύνου πριν από την Εκτίμηση Αντικτύπου. Άρα η σειρά που έπρεπε να γίνουν τα πράγματα είναι αντεστραμμένη», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε και στο γεγονός ότι στην απάντηση της δημοτικής αρχής γίνεται αναφορά σε μελλοντική ολοκλήρωση της DPIA. Όπως ανέφερε, δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για συμπεράσματα μιας Εκτίμησης Αντικτύπου που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Απουσία τεκμηρίωσης αναγκαιότητας και αναλογικότητας

Ο κ. Καμπούρης στάθηκε επίσης στην ανάγκη τεκμηρίωσης της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας του έργου. Όπως εξήγησε, η απάντηση της δημοτικής αρχής μπορεί να τεκμηριώνει την ανάγκη ύπαρξης ενός μέσου εποπτείας της Μεσαιωνικής Πόλης. Δεν τεκμηριώνει όμως ειδικά γιατί είναι απολύτως αναγκαία η χρήση τεχνητής νοημοσύνης, θερμικών καμερών και λοιπών τεχνολογιών αυξημένης παρεμβατικότητας.

Και επειδή ακριβώς αυτά τα στοιχεία είναι που δημιουργούν τον υψηλότερο κίνδυνο για τα δικαιώματα των πολιτών, θα ανέμενε κανείς, όπως σημειώνει, μία περισσότερο συγκεκριμένη αιτιολόγηση. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν ο Δήμος μπορεί να αξιοποιήσει τεχνολογία για την εποπτεία της Μεσαιωνικής Πόλης. Το ερώτημα είναι αν έχει αποδείξει, πριν δεσμευθεί συμβατικά, γιατί χρειάζεται αυτό το συγκεκριμένο επίπεδο τεχνολογικής παρέμβασης.

Ο Δήμος, κατά τον κ. Καμπούρη, όφειλε ήδη να έχει αιτιολογήσει γιατί απαιτούνται drones, γιατί απαιτείται τεχνητή νοημοσύνη, γιατί προβλέπονται θερμικές κάμερες, γιατί χρειάζονται πτήσεις BVLOS, γιατί είναι αναγκαία η ζωντανή μετάδοση εικόνας, γιατί προβλέπεται αποθήκευση δεδομένων και ποιος είναι ο ακριβής σκοπός της επιτήρησης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτά που έπρεπε αυστηρά και δεσμευτικά να έχουν προηγηθεί είναι η έγκαιρη συμμετοχή και γνωμοδότηση του DPO, η DPIA στο στάδιο του σχεδιασμού, η τεκμηρίωση της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας και ο προσδιορισμός της νομικής βάσης επεξεργασίας.

Αντιθέτως, άλλα ζητήματα, όπως η σύμβαση του άρθρου 28 με τον ανάδοχο, οι διαδικασίες ενημέρωσης των πολιτών και ο τελικός χρόνος διατήρησης των δεδομένων, θα μπορούσαν να εξειδικευθούν σε επόμενο στάδιο, υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα είναι έτοιμα πριν ο ανάδοχος αποκτήσει πρόσβαση σε δεδομένα και πριν αρχίσει να λειτουργεί το σύστημα.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο ζήτημα της ενημέρωσης των πολιτών και των επισκεπτών. Η δημοτική αρχή, όπως προκύπτει από την απάντησή της, δεσμεύεται ότι θα προβλέψει κατάλληλη διαδικασία ενημέρωσης. Αυτό όμως, κατά τον κ. Καμπούρη, σημαίνει ότι σήμερα η διαδικασία αυτή δεν υπάρχει ακόμη. Οι πολίτες δεν γνωρίζουν πού θα πετούν τα drones, τι θα καταγράφεται, για πόσο χρόνο θα διατηρείται και ποιος θα έχει πρόσβαση στα δεδομένα.

Το ίδιο ισχύει και για τη χαρτογράφηση των πτήσεων. Η αναφορά ότι η DPIA θα περιλαμβάνει ειδικό παράρτημα με τις διαδρομές πτήσεων οδηγεί, κατά τον κ. Καμπούρη, στο συμπέρασμα ότι η Δημοτική Επιτροπή καλείται σήμερα να εγκρίνει ένα έργο χωρίς να έχει στα χέρια της κρίσιμες πληροφορίες για το πού, πότε και με ποιον τρόπο θα λειτουργεί το σύστημα.

«Με την επιστολή μου προσπάθησα να δώσω στους ανθρώπους της επιτροπής να καταλάβουν τι πρόκειται να ψηφίσουν. Υπάρχει όμως μια πρεμούρα, μια βιασύνη να προχωρήσει ο διαγωνισμός. Drones δεν είχαμε τα τελευταία 50 χρόνια στη Μεσαιωνική Πόλη, δεν θα πάθουμε κάτι αν περιμένουμε να γίνει νόμιμα η επεξεργασία των δεδομένων», ανέφερε.

Σε σχέση με την πιθανή προηγούμενη διαβούλευση με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, ο κ. Καμπούρης διευκρίνισε ότι δεν πρόκειται για διαδικασία που είναι πάντοτε υποχρεωτική. Ενεργοποιείται εφόσον, μετά την ολοκλήρωση της DPIA, παραμένει υψηλός υπολειπόμενος κίνδυνος που δεν μπορεί να μετριαστεί επαρκώς. Κατά συνέπεια, χωρίς ολοκληρωμένη DPIA, κανείς δεν μπορεί ακόμη να γνωρίζει αν απαιτείται τέτοια διαβούλευση.

Αυτό, όμως, όπως υπογράμμισε, αναδεικνύει ακριβώς το πρόβλημα: η δημοτική αρχή εμφανίζεται να ζητά από τη Δημοτική Επιτροπή να προχωρήσει τη διαδικασία, ενώ κρίσιμες απαντήσεις παραπέμπονται στο μέλλον.

«Η απάντηση του κ. Βαγιανού, παρότι φαίνεται ολοκληρωμένη, ουσιαστικά δεν απαντάει στα ερωτήματα. Μετατρέπει κάθε ερώτηση σε μια υπόσχεση ότι κάτι θα γίνει πριν από την επεξεργασία. Ενώ προβάλλει μια εικόνα πληρότητας, το μεγαλύτερο μέρος της συμμόρφωσης εκκρεμεί», ανέφερε ο κ. Καμπούρης.

Το ισχυρότερο σημείο της κριτικής του παραμένει η χρονική σειρά: μελέτη και διακήρυξη προηγήθηκαν της γνώμης του DPO και προηγούνται της DPIA. Δηλαδή, κατά την άποψή του, ο σχεδιασμός έκλεισε πριν αξιολογηθεί ο αντίκτυπός του.

Το βασικό ερώτημα, συνεπώς, παραμένει αναπάντητο: κατά πόσον είναι θεσμικά ορθό να προχωρά η διαδικασία ανάθεσης ενός συστήματος συστηματικής επιτήρησης δημόσιου χώρου, όταν σημαντικό μέρος των ουσιωδών εγγυήσεων συμμόρφωσης με τον ΓΚΠΔ δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Τηλέμαχος Καμπούρης στον RV για τα drones: “Γιατί τόση πρεμούρα της δημοτικής αρχής να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός πριν δοθούν οι κρίσιμες απαντήσεις;”

• Κύριε Βαρέλη, να ξεκινήσουμε από τον ψηφιακό μετασχηματισμό στον Δήμο Ρόδο γιατί, έχει σημασία, όντας ένας μεγάλος φορέας.
Πράγματι και αυτό το βλέπουμε σε όλο το φάσμα λειτουργίας του Δήμου Ρόδου. Μπορώ να σας πω πολλές διεργασίες που άπτονται της ψηφιακής μετάβασης. Δεν το καλύπτει μόνο ο τομέας της διεύθυνσης πληροφορικής την οποία έχω την τιμή και την εμπιστοσύνη του Δημάρχου να διαχειρίζομαι. Σε όλα τα τμήματα γίνονται βήματα προς την ψηφιοποίηση με διάφορες πρωτοβουλίες. Μία από αυτές, είναι και η εφαρμογή για το πάρκινγκ (την στάθμευση) που βγήκε πρόσφατα στη δημοσιότητα ενώ αναμένεται ακόμη μια εφαρμογή για την πολιτική προστασία. Προσπαθούμε σιγά – σιγά να προσαρμοζόμαστε σε τέτοιες επιταγές της σύγχρονης εποχής προκειμένου να διευκολύνουμε λίγο τον πολίτη, τον ταλαιπωρημένο συνδημότη μας. Τουλάχιστον σε κάποιες διαδικασίες να τις κάνουμε κάπως πιο εύκολες. Σε αυτό το πλαίσιο, να αναφερθώ στην νέα αυτή εφαρμογή. Προχωρήσαμε στην υλοποίησή της προκειμένου, αφενός να σταματήσουμε την συνήθεια του πολίτη να πηγαίνει στο παρκόμετρο, αφετέρου να διευκολύνουμε και τον επισκέπτη μας, να μπορεί να πληρώσει απευθείας (μέσω της εφαρμογής αυτής) ενώ είναι μέσα στο αυτοκίνητό του, να βρει θέση πάρκινγκ και να πληρώσει πιο εύκολα. Επιπλέον, βοηθάμε σε δεύτερη φάση και τον ελεγκτικό μας μηχανισμό προκειμένου να τσεκάρει αν κάποια αυτοκίνητα είναι πληρωμένα ή όχι ώστε να έχει και την δυνατότητα να επιβάλει την κλήση, να την εκτυπώσει κ.λπ. ενημερώνοντας ταυτόχρονα (και πιθανότατα) το γραφείο rent-a-car, εάν πρόκειται για επιχείρηση ενοικιαζομένων αυτοκινήτων. Είναι μια εφαρμογή, όπως είπα, που λειτουργεί με QR code και μέσω του διαδικτύου. Μπαίνεις στο parking.roads.gr και σου ανοίγει μια πολύ απλή εφαρμογή. Προσπαθήσαμε να είναι όσο πιο απλή γίνεται, με τρία βήματα, βάζοντας την πινακίδα του οχήματος, το χρόνο που επιλέγεις να μείνεις, πληρώνοντας μέσω της κάρτας σου. Αυτό ενημερώνεται σε μια βάση δεδομένων ότι έχεις πληρώσει και είναι όλα εντάξει. Σε βάθος χρόνου, θα δούμε και πώς θα λειτουργήσει, στο πλαίσιο του ΣΒΑΚ (Σχεδίου Βιώσιμης Ανάπτυξης και Κινητικότητας) που πρόκειται να εφαρμοστεί για να δούμε ποιες θέσεις πάρκινγκ θα μείνουν στο κέντρο της πόλης. Επιπλέον, θα μπορέσουμε να προσαρμόσουμε την προσθήκη αισθητήρων αλλά, και μια χαρτογράφηση προκειμένου μέσα από αυτή την εφαρμογή να βλέπεις και αν υπάρχει εκείνη τη στιγμή που κινείσαι στο κέντρο, κάποια ελεύθερη θέση.
• Πάντως έχετε προχωρήσει κάποια έργα τα οποία έχουν γίνει από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Γι’ αυτά τα υποέργα του Ταμείου Ανάκαμψης (τα οποία ήταν συμβασιοποιημένα από την προηγούμενη δημοτική αρχή) είχαμε τρέξει όλη την διαδικασία ολοκλήρωσης, η οποία ήταν και λίγο επίπονη γιατί έπρεπε να παραδοθούν, μέσα στο 2025. Επιγραμματικά αναφέρω το Δίκτυο αισθητήρων στα σχολικά κτήρια, το σύστημα Έξυπνων Διαβάσεων Πεζών, το σύστημα Εποπτείας Σεισμικού Φορτίου Κτηρίων Καταγραφής, το «Σύστημα Έξυπνης Ενεργειακής Διαχείρισης Κτηρίων, το Σύστημα Έξυπνης Διάβασης Πεζών και οι κάμερες πυροπροστασίας που βάλαμε για την Πολιτική Προστασία.
Επίσης να αναφέρω την τηλεφροντίδα με βραχιολάκι για τους ηλικιωμένους. Θα μπορούσα να πω ότι κάποια από αυτά τα έργα, έχουν λειτουργήσει καλά στην πράξη, κάποια είναι υπερβολικά χρήσιμα, κάποια –ίσως- όχι τόσο. Όμως, το συγκεκριμένο είναι από τα πλέον χρήσιμα μέτρα, αφού σε κάποια περίπτωση, σώθηκε ανθρώπινη ζωή. Ο κόσμος, το έχει αγκαλιάσει και μάλιστα, το βλέπουμε από την ανταπόκριση και τα τηλεφωνήματα που δεχόμαστε. Αυτό το μέτρο, αφορά στους μοναχικούς ανθρώπους ή εκείνους που δεν έχουν κάποιον να τους προσέχει. Δηλαδή, ο κάθε συμπολίτης μας που είναι ενταγμένος σε αυτό, μπορεί να πάρει τηλέφωνο στο εξειδικευμένο τηλεφωνικό κέντρο που έχουμε, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας (και βραδινές ώρες ακόμη και ξημερώματα) όταν νιώσει την ανάγκη να μιλήσει με έναν άνθρωπο ή σε περίπτωση που του τύχει κάτι. Όπως σας είπα, σώθηκε μια ζωή όταν μια ηλικιωμένη γυναίκα που χρειάστηκε βοήθεια και ήταν προχωρημένη ώρα, μέσω της βοήθειας του κέντρου κατάφεραν να ειδοποιηθεί το ΕΚΑΒ και να σωθεί. Είμαστε πράγματι πολύ χαρούμενοι γι αυτό καθώς και μία ανθρώπινη ζωή, έχει αξία…
• Να περάσουμε και στο θέμα με την ‘εποπτεία’ μέσω της χρήσης drones στην Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου, που έχει πάρει πολύ μεγάλη διάσταση στο δημόσιο διάλογο και στην δημοσιότητα. Θα ήθελα το σχόλιό σας.
Ξεκίνησε από μια ιδέα να μπουν drones. Αυτό που μπορώ να σας πω προς το παρόν, είναι ότι ο σκοπός είναι καθαρά εποπτείας και συμβουλευτικός. Δηλαδή, δεν θα έχει η ιδιωτική εταιρεία το μαχαίρι και το καρπούζι για να επιβάλλει τον νόμο στην Μεσαιωνική Πόλη. Αυτή η ιδέα, ξεκίνησε από την ανάγκη κάποιας αυξημένης επίβλεψης την οποία δεν μπορούμε να έχουμε στην Μεσαιωνική Πόλη διότι δεν διαθέτουμε ελεγκτικό μηχανισμό, ούτε έχουμε Δημοτική Αστυνομία. Να αναφέρω ακόμη ότι οι δύο υπάλληλοι που κάνουν καταγραφή στους κοινόχρηστους χώρους και επιβάλλουν πρόστιμα, δεν μπορούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες και όλα τα ωράρια.
Είναι μια διαπίστωση ότι στη Μεσαιωνική Πόλη υπάρχει θέμα και το γνωρίζουμε όλοι, από τα γεγονότα που συμβαίνουν εκεί κάθε χρόνο. Συνεπώς, τα drones είναι μια λύση –με την προϋπόθεση, το μέτρο αυτό, να είναι προσαρμοσμένο πλήρως στις επιταγές της αρχής προσωπικών δεδομένων. Δεν θα διαφωνήσει κανένας σε αυτό. Καταλαβαίνω ότι και αντιδράσεις θα έχουμε και καταγγελίες θα γίνουν –ενδεχομένως και αναφορές για τον τρόπο λειτουργίας. Αυτά όμως αφού λειτουργήσει. Πρέπει να προηγηθεί διαγωνισμός, να ακολουθηθούν όλες οι διαδικασίες κ.λπ. οπότε εκτιμώ ότι θα εφαρμοστεί την επόμενη σεζόν.
Είναι η υπηρεσία αυτής της σύμβασης η οποία συμπεριλαμβάνει και τη φύλαξη με ανθρώπινο δυναμικό (με τους λεγόμενους σεκιουριτάδες) ενώ, συμπεριλαμβάνει και την ιατρική υποστήριξη που βάζουμε για πρώτη φορά στη Μεσαιωνική Πόλη. Τώρα, για τα drones, για να μην μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες, θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στα προσωπικά δεδομένα -αυτό είναι de facto. Οποιαδήποτε εταιρεία πάρει το έργο, θα πρέπει να προσαρμοστεί σε αυτό αναγκαστικά.

Γιώργος Βαρέλης: «Τα drones στην Μεσαιωνική Πόλη θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στα προσωπικά δεδομένα»

Με κλειστές τις πόρτες και μακριά από δημόσια παρουσία συνεδρίασε το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου για να αποφανθεί επί μιας υπόθεσης που είχε στη βάση της στοιχεία έντονα προσβλητικά για την προσωπικότητα, την τιμή και την υπόληψη του παθόντος. Το δικαστήριο έκρινε ένοχους και τους δύο κατηγορούμενους, αναγνωρίζοντας και στους δύο το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου, επέβαλε ωστόσο ποινές που αντικατοπτρίζουν τη βαρύτητα των πράξεων και ιδίως εκείνων του πρώτου κατηγορούμενου, για τον οποίο το δικαστήριο δεν έκρινε αρκετή ούτε την αναστολή ούτε τη μετατροπή της ποινής του σε χρηματική.
Από τη θρησκευτική κοινότητα στο δικαστήριο
Η υπόθεση ξεκίνησε να ξετυλίγεται στο πλαίσιο μιας θρησκευτικής ενότητας, της οποίας μέλη ήταν τόσο ο παθών, ένας 29χρονος ημεδαπός, όσο και ο πρώτος κατηγορούμενος. Εκεί γνωρίστηκαν στα μέσα του 2019 και εκεί φέρεται να τοποθετείται η αφετηρία μιας σειράς ενεργειών που ο παθών χαρακτηρίζει ως στοχευμένη προσπάθεια να τον εξευτελίσουν.
Ο 29χρονος είχε εγγραφεί κατά το διάστημα από το 2019 έως τα τέλη του 2020 σε ιστοσελίδα ερωτικών γνωριμιών. Η πρόσβαση στη συγκεκριμένη πλατφόρμα προϋπόθετε εγγραφή, καταβολή συνδρομής και δημιουργία προσωπικού προφίλ. Στο προφίλ αυτό υπήρχαν φωτογραφίες και βίντεο ερωτικού περιεχομένου. Μετά τη διακοπή της συμμετοχής του, το προφίλ έπαψε να υφίσταται.
Το ερώτημα που τέθηκε ήταν πώς υλικό από μια πλατφόρμα κλειστής πρόσβασης κατέληξε να κυκλοφορεί ανάμεσα σε μέλη της θρησκευτικής κοινότητας, και μάλιστα συνοδευόμενο από συκοφαντικούς ισχυρισμούς εις βάρος του παθόντος.
Οι κατηγορίες και η πορεία  της δικογραφίας
Ο παθών κατέφυγε στις δικαστικές αρχές τον Νοέμβριο του 2022, καταθέτοντας μήνυση ενώπιον της Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Ρόδου για παραβίαση προσωπικών δεδομένων και συκοφαντική δυσφήμιση. Τον ένα κατηγορούμενο, κάτοικο Ρόδου, τον αντιμετώπισε παράλληλα και με αστική αξίωση ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου. Τον Μάρτιο του 2023 ακολούθησε νέα μήνυση κατά του ίδιου Ροδίτη κατηγορούμενου, με αφορμή νέα περιστατικά που κατά τους ισχυρισμούς του συνεχίστηκαν και μετά την κατάθεση της πρώτης μήνυσης.
Η δικογραφία που οδήγησε στη χθεσινή δίκη αφορούσε πράξεις που τοποθετούνται χρονικά από το καλοκαίρι του 2020 έως τον Νοέμβριο του 2022. Παράλληλα, ο παθών είχε εξασφαλίσει προσωρινή διαταγή από τα πολιτικά δικαστήρια για την αποτροπή περαιτέρω διαρροής του υλικού.
Γιατι κατηγορήθηκε ο πρώτος  κατηγορούμενος
Ο πρώτος κατηγορούμενος, ημεδαπός, κάτοικος Ρόδου, φέρεται να προέβη σε μια σειρά ενεργειών εις βάρος του παθόντος σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Το καλοκαίρι του 2020 διέδωσε ενώπιον άλλου μέλους της θρησκευτικής κοινότητας ψευδείς ισχυρισμούς για τον παθόντα, παρουσιάζοντάς τον ως άτομο που εκπορνεύεται και διάγει ανήθικο βίο. Την 7η Ιουλίου 2020, σύμφωνα με την κατηγορία, απέστειλε από το κινητό του τηλέφωνο φωτογραφίες του παθόντος που τον απεικόνιζαν γυμνό κατά τη διάρκεια ερωτικής συνεύρεσης σε τρίτο πρόσωπο, χωρίς τη συναίνεση του παθόντος.
Δύο χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 2022, οι κατηγορίες αναφέρουν ότι ο ίδιος κατηγορούμενος επανέλαβε παρόμοιες ενέργειες, αυτή τη φορά επιδεικνύοντας σε άλλο πρόσωπο βίντεο ερωτικού περιεχομένου του παθόντος από το κινητό του, συνοδεύοντάς το με τους ίδιους συκοφαντικούς ισχυρισμούς. Οι κατηγορίες που απαγγέλθηκαν εις βάρος του ήταν συκοφαντική δυσφήμιση κατ’ εξακολούθηση και διακεκριμένη παραβίαση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων κατ’ εξακολούθηση, καθώς τα δεδομένα αφορούσαν στη σεξουαλική ζωή και τον γενετήσιο προσανατολισμό του παθόντος.
Γιατί κατηγορήθηκε ο δεύτερος  κατηγορούμενος
Ο δεύτερος κατηγορούμενος, ημεδαπός, κάτοικος Αθηνών, αντιμετώπισε κατηγορία παραβίασης ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Σύμφωνα με την κατηγορία, λίγο πριν από τις 16 Νοεμβρίου 2022 συνέλεξε και αποθήκευσε στο κινητό του βίντεο ερωτικού περιεχομένου του παθόντος, το οποίο στη συνέχεια ανάρτησε σε ομαδική συνομιλία στο messenger. Το βίντεο κατεβάστηκε μέσα σε περίπου 2 λεπτά, γεγονός που όμως δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψει την ποινική του ευθύνη.
Η απόφαση – βαριά ποινή για τον πρώτο, αναστολή  για τον δεύτερο
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου έκρινε ένοχους και τους δύο κατηγορούμενους. Και στις δύο περιπτώσεις αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου. Ωστόσο οι ποινές που επιβλήθηκαν διαφέρουν ουσιωδώς, αντικατοπτρίζοντας τη διαφορετική βαρύτητα και έκταση της εγκληματικής δράσης του καθενός.
Για τον πρώτο κατηγορούμενο, το δικαστήριο επέβαλε συνολική ποινή φυλάκισης 3 ετών και 6 μηνών. Η ποινή αυτή δεν ανεστάλη και δεν μετατράπηκε σε χρηματική. Αντ’ αυτού, διατάχθηκε έκτιση της ποινής, με ανασταλτικό αποτέλεσμα ως προς την άσκηση έφεσης. Πρόκειται για ουσιαστικά σκληρή δικαστική κρίση, που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο πραγματικής εκτέλεσης της ποινής σε περίπτωση που η καταδίκη επικυρωθεί σε δεύτερο βαθμό.
Για τον δεύτερο κατηγορούμενο, η ποινή φυλάκισης ορίστηκε σε 1 έτος με αναστολή εκτέλεσης.
Η παραπομπή στην Εισαγγελία και το αδίκημα που δεν στοιχειοθετήθηκε ακόμη
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της εκδίκασης ήταν η τοποθέτηση από έδρας σχετικά με το αδίκημα της εκδικητικής πορνογραφίας.
Το δικαστήριο επεσήμανε ότι το αδίκημα αυτό δεν είχε στοιχειοθετηθεί στο πλαίσιο της εκδικαζόμενης δικογραφίας. Για τον λόγο αυτό, η δικογραφία διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου προκειμένου να διενεργηθεί περαιτέρω διερεύνηση για τον πρώτο κατηγορούμενο, αφήνοντας ανοιχτή την προοπτική νέων κατηγοριών στο μέλλον.
Τον παθόντα σε όλη την πορεία της υπόθεσης εκπροσώπησε η δικηγόρος κ. Χρυσάνθη Κούρου. Τους κατηγορούμενους εκπροσώπησε ο δικηγόρος κ. Άκης Δημητριάδης.

Καταδίκες δύο ημεδαπών για διακίνηση ερωτικού υλικού μέλους θρησκευτικής κοινότητας!

Η υπόθεση είχε στον πυρήνα της μια ανάρτηση σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Μια ανάρτηση που κράτησε περίπου μία ώρα στον αέρα. Και μια δίκη που κατέληξε σε ένα από τα πιο ασυνήθιστα αποτελέσματα που μπορεί να παράγει το ποινικό σύστημα: ένοχος, αλλά χωρίς καμία ποινή.
Το Β’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου δίκασε την Παρασκευή 15 Μαΐου 2026 υπόθεση παραβίασης της νομοθεσίας για την προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε βάρος ημεδαπού, 48 ετών, ο οποίος κατηγορείτο ότι τον Απρίλιο του 2020, κατά τη διάρκεια ελέγχου τήρησης των μέτρων για τον κορωνοϊό στην παραλία της Ρόδου, κατέγραψε με το κινητό του τηλέφωνο 2 λιμενικούς εν ώρα υπηρεσίας και στη συνέχεια ανάρτησε το βίντεο στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, χωρίς τη συναίνεσή τους.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος φέρεται να προέβη στη μαγνητοσκόπηση του ελέγχου με ψηφιακή κάμερα κινητής τηλεφωνίας, αποθηκεύοντας το υλικό στη μνήμη της συσκευής του και στη συνέχεια αναρτώντας το στη σελίδα του στο Facebook, καθιστώντας το προσιτό σε τρίτους. Το υλικό αυτό εμπεριείχε, κατά την έννοια του Νόμου 4624/2019, δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα των 2 λιμενικών, οι οποίοι εμφανίζονταν στο βίντεο άνευ της συγκατάθεσής τους.

Η στρατηγική της υπεράσπισης
Κομβικό ρόλο στην κατάληξη της υπόθεσης διαδραμάτισε ο αυτοτελής ισχυρισμός που κατέθεσε ο συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου, κ. Στέλιος Κιουρτζής, επικαλούμενος τη διάταξη του άρθρου 104Β του Ποινικού Κώδικα περί δικαστικής άφεσης της ποινής.
Ο συνήγορος υποστήριξε ότι η βλάβη που προκλήθηκε ήταν ιδιαιτέρως μικρής βαρύτητας, καθώς κανένα αναγνωριστικό στοιχείο ταυτότητας των 2 λιμενικών δεν ήταν ορατό στο υλικό, πράγμα που καθιστούσε αδύνατη την ταυτοποίησή τους ως φυσικών προσώπων. Παράλληλα, επεσήμανε ότι η ανάρτηση παρέμεινε αναρτημένη για μόλις μία ώρα περίπου, μετά την οποία ο κατηγορούμενος τη διέγραψε μόνος του, επιδεικνύοντας, κατά την υπεράσπιση, ειλικρινή μετάνοια και αποκαθιστώντας έτσι στο μέτρο του δυνατού την προσβολή που είχε προκαλέσει.
Στο επίκεντρο του αυτοτελούς ισχυρισμού τέθηκαν και οι ιδιαίτερες προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου.
Η υπεράσπιση επικαλέστηκε επίσης το αθλητικό παρελθόν του κατηγορουμένου, ο οποίος από το 1999, σε ηλικία μόλις 21 ετών, ασχολήθηκε επαγγελματικά με τον αθλητισμό, αποσπώντας διακρίσεις σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
Στον ισχυρισμό υπογραμμίστηκε ότι η επιβολή οποιασδήποτε ποινής σε άνθρωπο με τέτοιο ιστορικό, βεβαρυμμένη υγεία και πλήρη απουσία υποτροπιαστικής συμπεριφοράς θα συνιστούσε δυσανάλογο και επαχθές μέτρο, αντίθετο στην αρχή της αναλογικότητας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 25 του Συντάγματος.

Το νομικό εργαλείο που έκρινε την υπόθεση
Η διάταξη του άρθρου 104Β του Ποινικού Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 16 του Νόμου 4855/2021, παρέχει στο δικαστήριο τη δυνατότητα να μην επιβάλλει ποινή σε υπαίτιο πλημμελήματος εφόσον κρίνει ότι η βλάβη ήταν ιδιαιτέρως μικρής βαρύτητας, ο κατηγορούμενος επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και αποκατέστησε στο μέτρο του δυνατού την προσβολή, και η επιβολή ποινής δεν εμφανίζεται πλέον αναγκαία ή εμφανίζεται δυσανάλογα επαχθής.
Ο θεσμός αυτός, έκφραση της αρχής της δικαστικής επιείκειας, εφαρμόζεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου, παρόλο που συντρέχουν τυπικά όλες οι προϋποθέσεις του εγκλήματος, η τιμώρηση του συγκεκριμένου προσώπου παρουσιάζεται ως υπερβολικά αυστηρή.
Το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον κατηγορούμενο, αλλά δέχθηκε τον αυτοτελή ισχυρισμό της υπεράσπισης, αποφασίζοντας την άφεση της ποινής.

Ενοχος, αλλά χωρίς ποινή, ο αθλητής που ανάρτησε βίντεο λιμενικών στο Facebook

Δικάζεται 47χρονος που καταγγέλθηκε ότι μαγνητοσκόπησε με κινητό την θετή του κόρη στο μπάνιο

Βίντεο με προσωπικές στιγμές αναρτήθηκε στο TikTok και ακολούθησαν μήνες αρνητικών σχολίων

Η εικόνα ενός καθημερινού μηνύματος σε εφαρμογή επικοινωνίας, που μοιάζει αθώο και έρχεται από κάποιον γνωστό, είναι πλέον από τα πιο επικίνδυνα μονοπάτια για την παγίδευση πολιτών σε επιθέσεις κοινωνικής μηχανικής.
Σε υπόθεση που καταγράφηκε στη Ρόδο, μια 32χρονη κατήγγειλε ότι οδηγήθηκε, χωρίς να το αντιληφθεί έγκαιρα, σε παροχή κωδικών που ελάμβανε στο κινητό της, με αποτέλεσμα να παραβιαστεί ο λογαριασμός της στο Viber, να πραγματοποιηθούν συναλλαγές από τραπεζικό της λογαριασμό συνολικού ύψους 366 ευρώ και να υπάρξει πρόσβαση σε ευαίσθητο περιεχόμενο που αφορούσε ανήλικα παιδιά μέσα από ομαδικές συνομιλίες.
Το χρονικό της παγίδευσης μέσα από γνωστή επαφή
Σύμφωνα με την καταγγελία, το περιστατικό ξεκινά στις 27/01/2026, όταν η παθούσα λαμβάνει μήνυμα στο Viber από γνωστό της άτομο. Αργότερα διαπιστώνει ότι ο λογαριασμός του γνωστού είχε ήδη παραβιαστεί και χρησιμοποιήθηκε ως «γέφυρα» για να κερδηθεί η εμπιστοσύνη της. Το μήνυμα ζητούσε να αποστείλει κωδικούς που έφταναν με SMS στο κινητό της, δηλαδή στοιχεία που σε τέτοιες απάτες λειτουργούν ως κλειδί για την κατάληψη λογαριασμών, για ενεργοποίηση σε νέα συσκευή ή για παράκαμψη μηχανισμών ασφαλείας.
Την ίδια χρονική στιγμή, η παθούσα δεχόταν αλλεπάλληλες κλήσεις από πολλαπλές διεθνείς τηλεφωνικές συνδέσεις, ένα μοτίβο που συναντάται συχνά σε επιθέσεις όπου ο δράστης επιχειρεί να αποσπάσει κωδικούς υπό πίεση ή να αποσυντονίσει το θύμα ώστε να μην αξιολογήσει σωστά τι συμβαίνει.
Η μετάβαση από το Viber στο Messenger και το κρίσιμο λάθος
Σε μια προσπάθεια που δείχνει πόσο εύκολα μπορεί να οδηγηθεί το θύμα σε «συνεργασία» με τον δράστη, η παθούσα αναφέρει ότι έστειλε μέσω Messenger, σε λογαριασμό που επίσης είχε παραβιαστεί, τους τηλεφωνικούς αριθμούς που την καλούσαν. Πρόκειται για σημείο καμπής, καθώς αποτυπώνει πως ο δράστης δεν περιορίστηκε σε μία μόνο εφαρμογή, αλλά κινήθηκε σε πολλαπλά κανάλια επικοινωνίας, αξιοποιώντας παραβιασμένους λογαριασμούς τρίτων ώστε να φαίνεται ότι η συνομιλία γίνεται σε οικείο και ασφαλές πλαίσιο.
Λίγη ώρα αργότερα, διαπίστωσε ότι είχε παραβιαστεί και η δική της τηλεφωνική σύνδεση στην εφαρμογή Viber.
Η αλληλουχία των γεγονότων δείχνει ότι οι κωδικοί που απέστειλε δεν ήταν τυχαίοι, αλλά συνδέονταν με διαδικασίες επιβεβαίωσης που επιτρέπουν σε επιτήδειους να αποκτήσουν πρόσβαση σε λογαριασμούς, να αλλάξουν συσκευές σύνδεσης ή να πάρουν τον έλεγχο μιας εφαρμογής με τρόπο που μοιάζει «νόμιμος» από την πλευρά των αυτοματοποιημένων συστημάτων.
Η πρόσβαση στον τραπεζικό λογαριασμό και οι συναλλαγές
Το πλέον σοβαρό στοιχείο της καταγγελίας αφορά στη μετατροπή της ψηφιακής παραβίασης σε άμεση οικονομική ζημία. Την ίδια ημέρα, όπως περιγράφεται, ο άγνωστος δράστης, έχοντας πρόσβαση στο κινητό της, προχώρησε σε κινήσεις από τραπεζικό της λογαριασμό στην Εθνική Τράπεζα.
Συγκεκριμένα, έγιναν 2 συναλλαγές: μία ύψους 250 ευρώ και μία ύψους 116 ευρώ, αμφότερες με αιτιολογία που παραπέμπει σε φόρτιση prepaid.
Μετά την παραβίαση, ο δράστης φέρεται να χρησιμοποίησε τον λογαριασμό της παθούσας στο Viber για να αποστείλει μηνύματα σε άλλες επαφές, επιχειρώντας να αποσπάσει κωδικούς και από τρίτα πρόσωπα. Αναφέρεται ότι κάποιοι από τους φίλους της εξαπατήθηκαν, στοιχείο που μετατρέπει το περιστατικό από μεμονωμένη επίθεση σε αλυσίδα θυμάτων, όπου το αρχικό θύμα γίνεται άθελά του εργαλείο για την προσέγγιση άλλων.
Πρόσβαση σε ομάδες με φωτογραφικό υλικό ανηλίκων
Η πιο ευαίσθητη πτυχή της υπόθεσης αφορά το ότι η παθούσα συμμετείχε σε ομάδες του Viber με μητέρες συμμαθητών του ανήλικου γιου της, όπου υπήρχε φωτογραφικό υλικό ανηλίκων παιδιών. Κατά την καταγγελία, ο δράστης, μέσω του παραβιασμένου λογαριασμού, απέκτησε πρόσβαση σε αυτό το υλικό. Μέχρι τη στιγμή της αναφοράς δεν είχε διαπιστωθεί δημοσίευση των φωτογραφιών, ωστόσο το γεγονός και μόνο της πρόσβασης αναδεικνύει γιατί στην υπόθεση περιλαμβάνεται και παράβαση νομοθεσίας περί προσωπικών δεδομένων.
Η ουσία του modus operandi
Η υπόθεση αποτυπώνει με καθαρότητα ένα σύγχρονο modus operandi: παραβίαση λογαριασμού γνωστού προσώπου, αποστολή μηνύματος σε επαφές για απόσπαση κωδικών, παράλληλη πίεση με τηλεφωνικές κλήσεις από διεθνείς αριθμούς, κατάληψη λογαριασμού στην εφαρμογή, στη συνέχεια χρήση του παραβιασμένου λογαριασμού για εξαπάτηση τρίτων και, στο πιο επικίνδυνο στάδιο, πρόσβαση σε οικονομικά στοιχεία και εκτέλεση συναλλαγών.
Στο σκέλος της διερεύνησης, το βάρος συνήθως πέφτει σε ψηφιακά ίχνη, χρονικές συσχετίσεις, στοιχεία πρόσβασης και διαδρομές των συναλλαγών, καθώς και στον εντοπισμό των σημείων όπου ο δράστης αξιοποίησε τεχνικά κενά ή ανθρώπινα λάθη για να πετύχει τον στόχο του. Με την προανάκριση σε εξέλιξη, το ζητούμενο είναι να αποτυπωθεί με ακρίβεια η αλληλουχία πρόσβασης, το εύρος των δεδομένων που εκτέθηκαν και η τελική κατεύθυνση των οικονομικών κινήσεων που πραγματοποιήθηκαν.

Παραβίαση λογαριασμού σε Viber άνοιξε τον δρόμο για χρεώσεις και πρόσβαση σε υλικό ανηλίκων

Σύλληψη 37χρονου Βέλγου για βιντεοσκόπηση γυναικών και ανηλίκων και ανάρτηση σε Facebook Stories χωρίς συναίνεση
Η εικόνα μιας τουριστικής πόλης που κινείται σε χειμερινούς ρυθμούς μπορεί να δείχνει ήρεμη, όμως η ψηφιακή πραγματικότητα κάνει τα όρια της ιδιωτικής ζωής πιο εύθραυστα από ποτέ. Στη Ρόδο, ένα περιστατικό που ξεκίνησε ως απλή παρουσία σε δημόσιο χώρο και εξελίχθηκε σε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, κατέληξε σε σύλληψη και σχηματισμό δικογραφίας για παράβαση της νομοθεσίας περί προσωπικών δεδομένων. Η υπόθεση φωτίζει μια γκρίζα ζώνη που συναντάται ολοένα συχνότερα, τη σύγκρουση ανάμεσα στη δυνατότητα καταγραφής με ένα κινητό και στο δικαίωμα των πολιτών, ιδίως όταν εμπλέκονται ανήλικοι, να μη μετατρέπονται σε περιεχόμενο χωρίς να το γνωρίζουν και χωρίς να το επιτρέπουν.
Το συμβάν τοποθετείται στις 08/02/2026 και ώρα 12:30, στο πάρκο Δημοκρατίας, σε σημείο κοντά σε καφετέρια. Εκεί, 3 γυναίκες ελληνικής υπηκοότητας, ηλικίας 33, 43 και 39 ετών, κατέθεσαν ότι βιντεοσκοπήθηκαν μαζί με τα ανήλικα παιδιά τους από 37χρονο Βέλγο. Το κρίσιμο στοιχείο δεν περιορίζεται στην καταγραφή, αλλά στο επόμενο βήμα που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, ότι το βιντεοληπτικό υλικό αναρτήθηκε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης και συγκεκριμένα σε Facebook, στο πεδίο Stories, μέσω προσωπικού λογαριασμού, χωρίς τη συναίνεση των παθουσών.
Οι παθούσες υπέβαλαν τις σχετικές καταθέσεις, γεγονός που ενεργοποίησε άμεσα διαδικασίες προανάκρισης. Το ίδιο απόγευμα, στις 18:10 της 08/02/2026, ο 37χρονος εντοπίστηκε από αστυνομικούς που περιπολούσαν στο Μανδράκι, επί της οδού Γ. Παπανικολάου. Ακολούθησε προσαγωγή και στις 19:20 της ίδιας ημέρας η σύλληψη.
Παράλληλα, κατασχέθηκε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας που βρέθηκε στην κατοχή του, το οποίο αποστέλλεται ως πειστήριο.
Το αδίκημα που καταγράφεται αφορά παράβαση της νομοθεσίας περί προσωπικών δεδομένων, με αναφορά στον Ν.4624/2019 και τη «Προστασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα». Η υπόθεση χαρακτηρίζεται ως πλημμέλημα και ως τετελεσμένο, με μέσο τέλεσης το τηλέφωνο και με έμφαση στη διάσταση της διάδοσης μέσω πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η κοινωνική βαρύτητα συχνά ξεπερνά την αρχική πράξη της καταγραφής. Η ανάρτηση σε Stories, ακόμη κι αν έχει χρονικό ορίζοντα προβολής, λειτουργεί ως δημόσια έκθεση, αφού δημιουργεί πολλαπλές πιθανότητες περαιτέρω διάδοσης, καταγραφής από τρίτους, λήψης στιγμιότυπων και αναπαραγωγής. Για τους παθόντες, η απώλεια ελέγχου είναι άμεση και εντείνεται όταν στο πλάνο περιλαμβάνονται ανήλικα παιδιά, καθώς τότε το ζήτημα αγγίζει και τον πυρήνα της προστασίας ευάλωτων προσώπων στην ψηφιακή σφαίρα.
Η υπόθεση αναδεικνύει ότι η χρήση ενός κινητού δεν είναι ουδέτερη πράξη. Η ίδια συσκευή μετατρέπεται σε εργαλείο καταγραφής, επεξεργασίας και δημοσίευσης, σε χρόνο σχεδόν μηδενικό. Αυτός ο συνδυασμός ταχύτητας και ευκολίας είναι που συχνά παρασύρει ανθρώπους σε συμπεριφορές που υποτιμούν τις συνέπειες, τόσο για τα θύματα όσο και για τον ίδιο τον χρήστη που εκτίθεται ποινικά.
Ένα από τα πιο συχνά σημεία παρεξήγησης στην κοινωνία αφορά το τι επιτρέπεται στον δημόσιο χώρο. Η παρουσία σε πάρκο ή σε πλατεία δεν καταργεί αυτομάτως το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα, ειδικά όταν η καταγραφή γίνεται στοχευμένα και όταν το υλικό χρησιμοποιείται για ανάρτηση σε κοινωνικά δίκτυα, με τρόπο που ταυτοποιεί, εκθέτει ή μετατρέπει ανθρώπους σε αντικείμενο παρακολούθησης. Το γεγονός ότι το περιστατικό αφορά συγκεκριμένες γυναίκες και τα ανήλικα παιδιά τους ενισχύει την αίσθηση ότι δεν πρόκειται για τυχαία λήψη ενός γενικού πλάνου, αλλά για περιγραφή που παραπέμπει σε στοχευμένη καταγραφή.
Η πρακτική των Stories, ακριβώς επειδή παρουσιάζεται ως κάτι «ελαφρύ» και «προσωρινό», συχνά λειτουργεί σαν άλλοθι. Στην πραγματικότητα, για τους παθόντες, η χρονική διάρκεια δεν αναιρεί την προσβολή. Η απλή γνώση ότι ένα στιγμιότυπο της οικογενειακής τους στιγμής μπορεί να προβλήθηκε σε άγνωστο κοινό, χωρίς συναίνεση, αρκεί για να δημιουργήσει αίσθημα παραβίασης, φόβου και έκθεσης.
Σε μια κοινωνία που πλέον ζει με κάμερες στην τσέπη, η υπόθεση αυτή λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η τεχνολογία δεν προηγείται του δικαιώματος. Η καταγραφή ανθρώπων και η ανάρτηση υλικού, ιδίως όταν εμπλέκονται παιδιά, δεν είναι «ψηφιακό παιχνίδι», αλλά πράξη με συνέπειες. Και οι συνέπειες αυτές, όπως δείχνει η συγκεκριμένη δικογραφία, μπορούν να οδηγήσουν άμεσα σε σύλληψη, κατάσχεση συσκευής και παραπομπή στην Εισαγγελία, ακόμη κι αν ο δράστης θεωρούσε ότι πρόκειται για κάτι στιγμιαίο και ακίνδυνο.

Σύλληψη 37χρονου Βέλγου για βιντεοσκόπηση γυναικών και ανηλίκων και ανάρτηση σε Facebook Stories χωρίς συναίνεση

Το κύριο αδίκημα εντάσσεται στη νομοθεσία περί προσωπικών δεδομένων. Η μη εξουσιοδοτημένη συλλογή, χρήση και επεξεργασία εικόνων προσώπου, ιδίως όταν συνδυάζεται με δυσφημιστικό ή υβριστικό περιεχόμενο, αγγίζει παράλληλα διατάξεις που αφορούν προσβολή της τιμής και της προσωπικότητας.
Η αναφορά επισημαίνει ότι δεν πρόκειται για οργανωμένο, ρατσιστικό ή διασυνοριακό έγκλημα, στοιχείο που κατευθύνει την έρευνα σε μεμονωμένη δράση με στοχευμένη παρενόχληση.
Η υπόθεση έχει διαβιβαστεί στη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.
Πέρα από το νομικό σκέλος, η υπόθεση φωτίζει την ευαλωτότητα των χρηστών όταν εικόνες τους αναπαράγονται χωρίς συναίνεση και αλλοιώνονται με υβριστικά συμφραζόμενα. Η αναφορά σε ανήλικο επιβαρύνει την ηθική απαξία και αναδεικνύει την ανάγκη άμεσης αφαίρεσης περιεχομένου και ψυχοκοινωνικής στήριξης των θυμάτων.
Η προστασία της ιδιωτικής ζωής, η έγκαιρη αναφορά στις αρχές και η αξιοποίηση των εργαλείων αναφοράς στις πλατφόρμες αποτελούν κρίσιμα βήματα για την ανάσχεση παρόμοιων επιθέσεων.

Στο μικροσκόπιο των αρχών υπόθεση παράνομης χρήσης φωτογραφιών και δυσφημιστικών αναρτήσεων στο Instagram

Αθώοι κρίθηκαν χθες από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου οκτώ κατηγορούμενοι για παραβίαση μέτρων πρόληψης ασθενειών την περίοδο των αυστηρών περιορισμών και για ζήτημα συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μέσω συστήματος καμερών.
Το δικαστήριο κατέληξε στην αθώωση όλων, κρίνοντας ότι δεν προέκυψε κίνδυνος διασποράς της ασθένειας και ότι η τοποθέτηση του συστήματος παρακολούθησης έγινε μετά από κλοπή με αποκλειστικό σκοπό την προστασία χώρου και προσώπων.
Το περιστατικό ανάγεται στην 27η Δεκεμβρίου 2020 στις 20:30, σε περίοδο που ίσχυαν περιορισμοί στις συναθροίσεις με στόχο τον περιορισμό της διάδοσης του κορωνοϊού. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οκτώ άτομα συγκεντρώθηκαν σε οικία στον δεύτερο όροφο πολυκατοικίας στη Ρόδο. Η συνάθροιση αποδόθηκε ως παράβαση κανονιστικών πράξεων της εποχής που προέβλεπαν αναστολή συναθροίσεων ανεξαρτήτως χώρου.
Η υπόθεση περιελάμβανε δύο διακριτές πράξεις. Η πρώτη σχετιζόταν με παραβίαση μέτρων για την πρόληψη ασθενειών, με τον ισχυρισμό ότι η συνάθροιση μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο μετάδοσης σε αόριστο αριθμό ανθρώπων. Η δεύτερη αφορούσε στη συλλογή και αποθήκευση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Ειδικότερα αποδιδόταν στον πρώτο κατά σειρά κατηγορούμενο ότι είχε εγκαταστήσει καταγραφικό σύστημα με δύο κάμερες στην είσοδο και στον διάδρομο της πολυκατοικίας καταγράφοντας κίνηση σε κοινόχρηστους χώρους.
Ως συνήγορος υπεράσπισής τους παρέστη ο κ. Δημήτρης Δημητριάδης.

Αθώωση οκτώ κατηγορουμένων για παραβίαση μέτρων κατά της διάδοσης του κορωνοϊού και συλλογή προσωπικών δεδομένων