Το τελικό σχέδιο αναμένεται να διαβιβαστεί μέσα στις επόμενες μέρες στο Κεντρικό Συμβούλιο Χωροταξικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΚΕΣΥΧΩΘΑ), ώστε να διαβιβαστεί στην συνέχεια στον υπουργό και να ακολουθήσει η έκδοση της σχετικής Κοινής Υπουργικής Απόφασης έως το τέλος Ιουλίου, σύμφωνα με τα ορόσημα του Ταμείου Ανάκαμψης όπως αντίστοιχα θα γίνει και με τα άλλα δύο χωροταξικά, του τουρισμού που προηγείται και της βιομηχανίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση δεν προτίθεται να μεταβάλει τη βασική φιλοσοφία του σχεδιασμού, εκτιμώντας ότι η πολύμηνη επεξεργασία του πλαισίου πέτυχε να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάπτυξη των ΑΠΕ και την προστασία του χώρου.

Οι παρεμβάσεις που εξετάζονται χαρακτηρίζονται ως απολύτως στοχευμένες και όχι δομικές. Στόχος είναι να αντιμετωπιστούν επιμέρους ζητήματα που ανέδειξε η δημόσια διαβούλευση χωρίς να ανατραπεί η αρχιτεκτονική του σχεδίου. Όπως αναφέρουν καλά ενημερωμένες πηγές, οι τελικές διορθώσεις θα γίνουν «με νυστέρι και όχι με τσεκούρι».

Πηγή: newmoney.gr

Χωροταξικό ΑΠΕ: Με «νυστέρι» οι τελευταίες αλλαγές – Κλειδώνουν οι βασικοί περιορισμοί

Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, το υπουργείο δεν προτίθεται να προχωρήσει σε αλλαγές, στηριζόμενο στην εκτίμηση ότι το μήνυμα που έστειλε η κοινωνία, τόσο συνολικά όσο και μέσω της δημόσιας διαβούλευσης, είναι πως δεν χρειάζονται επιπλέον έργα ΑΠΕ. Ως εκ τούτου, δεν αναμένονται παρεμβάσεις σε βασικούς περιορισμούς του σχεδίου.

Αλλαγές δεν προβλέπεται να υπάρξουν ούτε στον περιορισμό που αφορά τις Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ), όπου τα στοιχεία δείχνουν ότι δύο στα τρία έργα απορρίπτονται λόγω των περιβαλλοντικών κριτηρίων. Στις περιοχές αυτές η εγκατάσταση αιολικών επιτρέπεται μόνο εφόσον υπάρχει εγκεκριμένη περιβαλλοντική μελέτη που τεκμηριώνει τη δυνατότητα ανάπτυξης του έργου και παράλληλα διαπιστώνεται επαρκές αιολικό δυναμικό, της τάξης των 7,5 m/s.

Οι προβλέψεις για τα αιολικά σε νησιά μικρότερα των 300 τ.χλμ.
Αντίστοιχα, σε ό,τι αφορά την εγκατάσταση αιολικών σε νησιά με έκταση μικρότερη των 300 τ.χλμ., διατηρείται ακόμη ένας «κόφτης», εκτός εάν τα έργα εξυπηρετούν αποκλειστικά δημόσιες υποδομές, όπως εγκαταστάσεις αφαλάτωσης, ή κρίνονται αναγκαία για την ασφάλεια του ηλεκτρικού συστήματος, ανεξαρτήτως του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της εγκατάστασης. Η αγορά έχει ζητήσει να μειωθεί το σχετικό όριο στα 100 τ.χλμ., ωστόσο μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να υπάρχει πρόθεση αποδοχής του αιτήματος. Με τη συγκεκριμένη διάταξη, στην πράξη αποκλείονται από την εγκατάσταση αιολικών μονάδων οι Κυκλάδες, με εξαίρεση τη Νάξο και την Άνδρο, ενώ συνολικά από την απαγόρευση εξαιρούνται μόλις 11 νησιά.

Εκεί όπου, σύμφωνα με πηγές του ΥΠΕΝ, ενδέχεται να υπάρξει κάποια προσαρμογή είναι ο περιορισμός που αφορά τις δημοτικές ενότητες με χαμηλό αιολικό δυναμικό, κάτω από τα 4 m/s. Με το υφιστάμενο όριο, αποκλείεται ουσιαστικά περίπου η μισή χώρα από την ανάπτυξη νέων αιολικών έργων. Αυτό που εξετάζεται είναι το ενδεχόμενο να προβλεφθεί εξαίρεση για υποπεριοχές εντός αυτών των ζωνών, εφόσον τεκμηριώνεται ότι διαθέτουν επαρκές αιολικό δυναμικό.

Πηγές της αγοράς εκτιμούν ότι, εφόσον το σχέδιο παραμείνει ως έχει, ακόμη και στο ζήτημα των νησιών όπου υπήρχαν προσδοκίες για μεγαλύτερη ευελιξία, θα σταλεί αρνητικό μήνυμα προς τους επενδυτές για τη συνέχεια. Όπως επισημαίνουν, ακόμη και στο πιο ανεκτό σενάριο τα έργα ενδέχεται να υλοποιηθούν, αλλά με υψηλότερο κόστος, ενώ οι στόχοι που έχει θέσει η πολιτεία για τη διείσδυση των ΑΠΕ πιθανότατα θα επιτευχθούν. Ωστόσο, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί ο παράγοντας των τοπικών αντιδράσεων και το κατά πόσο αυτές θα ενισχυθούν μετά την ψήφιση του νέου χωροταξικού πλαισίου, δημιουργώντας πρόσθετες δυσκολίες στην αδειοδοτική και επενδυτική διαδικασία.

Υπενθυμίζεται πως σήμερα, υπάρχουν 18GW έργων ΑΠΕ σε λειτουργία, περίπου 15GW με όρους σύνδεσης και περίπου 45GW που έχουν ΑΕΠΟ. Αυτά τα έργα δεν θα υποστούν τροποποιήσεις με βάση τις προβλέψεις του νέου σχεδιασμού. Από την άλλη, υπάρχουν 37GW που περιμένουν να πάρουν άδεια και θα πρέπει να ακολουθήσουν τους περιορισμούς. Πρόκειται για έργα τα οποία έχουν μόνο βεβαίωση παραγωγού. Από αυτά, τα 21GW είναι φωτοβολταϊκά και τα 16GW αιολικά.

Πηγή: energygame.gr

Ποιες αλλαγές στο Ειδικό Χωροταξικό των ΑΠΕ εξετάζει το ΥΠΕΝ

Αμετάβλητος παραμένει ο βασικός του κορμός, ο “κόφτης” στα 1.200 μέτρα για νέες επενδύσεις σε ανεμογεννήτριες, όπως και το stop στα αιολικά για τη συντριπτική πλειοψηφία των νησιών, καθώς και για την Αττική, όπως και τη Μητροπολιτική Περιοχή της Θεσσαλονίκης, και ενώ έχει ολοκληρωθεί η σταχυολόγηση των πάνω από 1.000 σχολίων που υποβλήθηκαν στη δημοσια διαβούλευση.

Σε συντριπτικά ποσοστά κινούνται όλα στη λογική “όχι άλλες ΑΠΕ”, γεγονός που επικαλούνται και αρμόδιες πηγές στη κριτική που τους ασκεί η αγορά ότι το νέο πλαίσιο κινείται στα όρια της υπερβολής και ότι είναι σκόπιμα τόσο αυστηρό, ακριβώς επειδή διανύουμε προεκλογική χρονιά.

Καμία υπαναχώρηση επομένως δεν προβλέπεται στο θέμα του πλαφόν πάνω από το οποίο απαγορεύονται οι επενδύσεις σε νέα αιολικά, καθώς και σε ό,τι αφορά τη γενικότερη φιλοσοφία των οριζόντιων περιορισμών, παρά τις ενστάσεις της Ελληνικής Επιστημονικής Ενωσης Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ) ότι αποκλείεται το 61% της επικράτειας και με το υπουργείο να απορρίπτει τη πρόταση να εξαιρεθούν περιοχές με το υψηλότερο αιολικό δυναμικό της χώρας.

Στον αντίποδα, οι ίδιες πηγές αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να εξεταστούν στοχευμένες βελτιώσεις σε επιμέρους διατάξεις, εφόσον κριθεί ότι δεν αλλοιώνουν τη συνολική φιλοσοφία των απαγορεύσεων του νέου Χωροταξικού, που όπως και τα υπόλοιπα (για τον Τουρισμό και τη Βιομηχανία) αποτελούν κεντρικές κυβερνητικές επιλογές.

Κοινός παρονομαστής είναι ότι η κυβέρνηση ικανοποιεί την απαίτηση των τοπικών κοινωνιών και βάζει φρένο στην ανεξέλεγκτη ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.

Επειδή ωστόσο η λογική λέει ότι προκειμένου να “γλυκάνει” το χάπι στην αγορά και να ισορροπήσει κι άλλο το Χωροταξικό, η κυβέρνηση θα προβεί πιθανότατα σε κάποιες μικροαλλαγές, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι υπό εξέταση από το ΥΠΕΝ βρίσκονται μεταξύ άλλων τέσσερα σημεία, χωρίς να έχουν ληφθεί ακόμη αποφάσεις, και χωρίς φυσικά να είναι σίγουρο ότι οι όποιες εισηγήσεις θα εγκριθούν και σε κεντρικό επίπεδο.

Τα νησιά

Σύμφωνα με το αρχικό κείμενο απαγορεύονται νέα αιολικά πάρκα σε νησιά με έκταση μικρότερη των 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Επιλέξιμα παραμένουν μόλις 13 νησιά (μαζί με Κρήτη, Εύβοια), ενώ αν συνυπολογιστούν και οι περιορισμοί του νέου Χωροταξικού για τον Τουρισμό, ο αριθμός περιορίζεται στα 11. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το ΥΠΕΝ “ξανακοιτάζει” το μέτρο. Η αγορά έχει ζητήσει να μειωθεί το όριο στα 100 τ. χλμ.

Ζώνες Ειδικής Προστασίας
Στο κείμενο που βγήκε σε διαβούλευση, επιτρέπεται η εγκατάσταση ανεμογεννητριών στις Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) για την ορνιθοπανίδα, μόνο εφόσον πληρούνται ταυτόχρονα δύο προϋποθέσεις: να προβλέπεται σχετική δυνατότητα από την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη της περιοχής και το αιολικό δυναμικό να υπερβαίνει τα 7,5 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Η αγορά υποστηρίζει ότι το πρώτο κριτήριο δεν ισχύει σχεδόν ποτέ και εισηγείται να εφαρμοστούν δοκιμασμένα μέτρα μετριασμού των επιπτώσεων. Πιθανώς η διάταξη να τροποποιηθεί.

Το κριτήριο του ανέμου
Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην αγορά η πρόβλεψη σύμφωνα με την οποία, όταν η μέση ταχύτητα ανέμου σε μια δημοτική ενότητα είναι χαμηλότερη από 4 μέτρα / δευτερόλεπτο, αποκλείεται αυτομάτως ολόκληρη η περιοχή από νέες επενδύσεις. Εκπρόσωποι του κλάδου επισημαίνουν ότι με αυτόν τον τρόπο αποκλείονται ακόμη και τοποθεσίες που διαθέτουν εξαιρετικό αιολικό δυναμικό και πληρούν όλα τα υπόλοιπα χωροταξικά κριτήρια (δηλαδή είναι κάτω των 1.200 μ), μόνο και μόνο επειδή βρίσκονται εντός της ίδιας διοικητικής ενότητας.

Προσθέστε το Euro2day.gr στο Google Discover!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του Euro2day.gr FOLLOW USΑκολουθήστε τη σελίδα του Euro2day.gr στο LinkedinΜεταβατικές διατάξεις
Το σχέδιο εξαιρεί από το νέο καθεστώς μόνο τα αιολικά που είχαν εξασφαλίσει περιβαλλοντικούς όρους έως τις 20 Μαΐου 2026. Η αγορά ζητά ως ημερομηνία αναφοράς να είναι η έναρξη ισχύος του νέου Χωροταξικού, ώστε να προστατευθεί μεγαλύτερος αριθμός ώριμων επενδύσεων που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.

Κυβερνητικές πάντως πηγές επιμένουν ότι ανάμεσα στα πάνω από τα 1.000 σχόλια της διαβούλευσης, δεν υπάρχει ούτε ένα – πέραν των θέσεων του κλάδου- που να ζητά μεγαλύτερη ανάπτυξη των ΑΠΕ, γεγονός που, όπως λένε, αποτυπώνει και το κλίμα που επικρατεί στις τοπικές κοινωνίες. Υποστηρίζουν ότι το νέο Χωροταξικό επιτυγχάνει ισορροπία μεταξύ επενδύσεων και προστασίας του περιβάλλοντος, υπενθυμίζοντας ότι στη χώρα έχουν ήδη αδειοδοτηθεί έργα αιολικής ισχύος που υπερβαίνουν κατά πολύ τις πραγματικές ανάγκες του ενεργειακού συστήματος.

Τα fake news, το Ωραιόκαστρο και οι πυρκαγιές
Στον αντίποδα η αγορά αντιτάσσει ότι η κυβέρνηση, εν μέσω του προεκλογικού κλίματος και υπό τις πιέσεις, ακόμη και όταν δεν είναι δικαιολογημένες, των τοπικών κοινωνιών απέναντι στα αιολικά, επέλεξε μια άκρως αυστηρή προσέγγιση, που αντί να εκτονώνει τις αντιδράσεις, ενδέχεται να τις ενισχύσει.

Με κίνδυνο, όπως λένε άνθρωποι του χώρου, να νομιμοποιεί ακόμη και τα fake news, τα οποία σημειωτέον γνωρίζουν ξανά έξαρση, όπως αυτά που προσπαθούν να συνδέσουν τις πυρκαγιές με τις ανεμογεννήτριες και διακινούνται εσχάτως με αφορμή τη προ ημερών φωτιά στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης.

Σημειωτέον ότι η εγκατάσταση ανεμογεννητριών επιτρέπεται, υπό όρους, εντός δασών και δασικών εκτάσεων σύμφωνα με το Σύνταγμα, το νόμο και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Δεν υπάρχει δηλαδή κανένας λόγος ή κίνητρο από κάποιον να καταστραφεί το δάσος για να γίνει κάτι που ήδη επιτρέπεται. Αντίθετα, η καταστροφή μιας δασικής έκτασης από πυρκαγιά δυσκολεύει, αδειοδοτικά και κατασκευαστικά την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών και των συνοδών τους έργων.

Το σύνολο των αιολικών και των υποδομών τους, που είναι εγκατεστημένα σε αναδασωτέες περιοχές – είτε εγκαταστάθηκαν πριν την πυρκαγιά είτε κάποια στιγμή μετά από αυτή – καταλαμβάνουν, όπως λένε άνθρωποι του χώρου, πρακτικά μηδαμινό ποσοστό των εκτάσεων αυτών.

Πηγή: euro2day.gr

Τέσσερις αλλαγές στο τραπέζι για το Χωροταξικό των ΑΠΕ

Αυτό είναι το βασικό της μήνυμα για τον νέο οδικό χάρτη των ανανεώσιμων, που εισάγει τόσο γενικευμένους και οριζόντιους περιορισμούς, ώστε, σύμφωνα με μελέτη της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), μέλη της οποίας είναι μικροί και μεγάλοι παίκτες, αποκλείει το 61% της επικράτειας από νέες επενδύσεις σε ανεμογεννήτριες, όπως δείχνει ο χάρτης.

Αυτό που λέει η αγορά είναι ότι ένας τόσο εκτεταμένος αποκλεισμός όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τον στόχο της ορθολογικής χωροθέτησης των ΑΠΕ, αλλά και οδηγεί σε ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα, αναιρώντας την ίδια τη φιλοσοφία του νέου Χωροταξικού, για το οποίο η διαβούλευση ολοκληρώθηκε τη περασμένη εβδομάδα και βρίσκεται καθ’ οδόν για τη τελική έγκριση από το ΥΠΕΝ.

* Απαγορεύοντας τις αιολικές επενδύσεις στα 2/3 της επικράτειας, μειώνεται κατά 29% και η μέση παραγωγικότητα των νέων αιολικών στην ηπειρωτική χώρα, σύμφωνα με τη μελέτη της ΕΛΕΤΑΕΝ, που παρουσιάστηκε χθες σε συνάντηση με δημοσιογράφους.

* Από τη στιγμή που τα νέα αυτά πάρκα θα έχουν μειωμένη παραγωγικότητα, η μελέτη καταδεικνύει ότι θα παράγουν λιγότερη ενέργεια και με αυξημένο κατά 27% κόστος (Levelized Cost of Energy, LCOE), με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το συνολικό ενεργειακό κόστος της χώρας.

* Αν πάλι η μέση ανεμογεννήτρια παράγει 29% λιγότερη ενέργεια, θα πρέπει να εγκατασταθούν 29% περισσότερες ανεμογεννήτριες στην Ελλάδα για να πιάσει η Ελλάδα τους στόχους από ΑΠΕ. Ανάλογα θα απαιτηθούν και περισσότερες παρεμβάσεις στο χώρο για τις εγκαταστάσεις και τις υποδομές.

“Αυτά όλα εγκυμονούν το κίνδυνο αντί να αποκλιμακωθούν οι αντιδράσεις σε τοπικό επίπεδο, πιθανότατα να συμβεί το αντίθετο, ακυρώνοντας και το βασικό επιχείρημα για τους νέους περιορισμούς του Χωροταξικού. Ταυτόχρονα, όταν μειώνεται η παραγωγή, είναι απλά μαθηματικά η αύξηση του κόστους”, ανέφερε ο Πρόεδρος της ΕΛΕΤΑΕΝ, Παναγιώτης Λαδακάκος, μιλώντας για τις αντιφάσεις του νέου πλαισίου.

Στη πραγματικότητα, η κριτική που ασκείται στη κυβέρνηση είναι ότι διανύοντας μια προεκλογική χρονιά και βλέποντας ένα γενικευμένο κύμα αντιδράσεων κατά των αιολικών, επέλεξε να φέρει τώρα το νέο Χωροταξικό – η σχετική απόφαση για την αντικατάσταση του υφιστάμενου που είναι του 2008 αναβάλλονταν επί χρόνια – εισάγοντας αυστηρότατους περιορισμούς, που δεν παρατηρούνται σχεδόν πουθενά στην Ευρώπη, κατά κοινή παραδοχή στελεχών της ενεργειακής αγοράς, όχι μόνο από το συγκεκριμένο κλάδο.

“Στην ουσία, με αυτό το τρόπο νομιμοποιείται η κακόπιστη αντίδραση κατά των αιολικών και μάλιστα σε μια περίοδο έξαρσης ξανά των fake news για τις ΑΠΕ”, όπως παρατήρησε ο κ. Λαδακάκος.

Σε αυτή τη συγκυρία όπου το ΥΠΕΝ διαβάζει ακόμη τα σχόλια της διαβούλευσης και εξετάζει τυχόν αλλαγές – άγνωστο ποιες- η αγορά των αιολικών καλεί το υπουργείο πριν από οποιαδήποτε απόφαση που θα θέσει τους κανόνες του παιχνιδιού για τα επόμενα 15-20 χρόνια, να προβεί σε μια αναλυτική, ακριβή και ανεξάρτητη εκτίμηση των ποσοτικών επιπτώσεων που θα έχουν οι νέοι περιορισμοί. Στους λογαριασμούς ρεύματος, την ενεργειακή ασφάλεια, το περιβάλλον και άλλες κρίσιμες παραμέτρους.

Οι 3 οριζόντιοι αποκλεισμοί

Προσθέστε το Euro2day.gr στο Google Discover!Παρακολουθήστε τις εξελίξεις με την υπογραφη εγκυρότητας του Euro2day.gr FOLLOW USΑκολουθήστε τη σελίδα του Euro2day.gr στο LinkedinΣυνοψίζοντας, οι ορίζοντες ζώνες αποκλεισμού του προς έγκριση νέου Χωροταξικού, αφορούν:

Τις περιοχές με υψόμετρο πάνω από 1.200 μέτρα, παρ’ ότι το αιολικό δυναμικό στην ηπειρωτική Ελλάδα εντοπίζεται κυρίως στα ορεινά. “Δεν υπάρχει ωστόσο κάποια άλλη σημαντική ευρωπαϊκή αγορά στις ΑΠΕ όπου να ισχύει οριζόντιο πλαφόν στο υψόμετρο”, σύμφωνα με το Γενικό Διευθυντή του φορέα, Παναγιώτη Παπασταματίου. Ο κλάδος ζητά να εξαιρεθούν οι περιοχές με το καλύτερο αιολικό δυναμικό.
Τα νησιά με έκταση κάτω των 300 τ.χλμ, αποκλείοντας όλες τις βραχονησίδες και εξαιρώντας μόνο 13 νησιά. Αν ληφθούν υπόψιν και οι απαγορεύσεις του Χωροταξικού για τον Τουρισμό, απομένουν 11 νησιά όπου μπορούν να μπουν αιολικά. Θεωρείται βέβαιο ότι και τα 11 αυτά νησιά θα ζητήσουν την ίδια μεταχείριση με τα υπόλοιπα. Ο κλάδος ζητά να κατέβει το όριο στα 100 τ. χλμ.
Τις Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) που αποτελούν προστατευμένες περιοχές για την ορνιθοπανίδα. Στη πράξη πρόκειται για τις περιοχές με το ισχυρότερο αιολικό δυναμικό στην Ελλάδα, γι’ αυτό και αποτελούν πέρασμα των αποδημητικών πτηνών που αξιοποιούν τα ισχυρά ανοδικά ρεύματα για να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις. Το νέο Χωροταξικό ορίζει ότι στις περιοχές επιτρέπονται ανεμογεννήτριες μόνο εφόσον συντρέχουν σωρευτικά δύο προυποθέσεις. Να τις επιτρέπει η εκάστοτε Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (κάτι που σχεδόν ουδέποτε συμβαίνει) και το αιολικό δυναμικό να είναι μεγαλύτερο από 7,5 μέτρα ανά δευτερόλεπτο.
Δεν πωλούνται μόνο, αλλά και αγοράζονται
Απαντώντας πάντως στο κατά πόσο όλα τα παραπάνω θα πλήξουν την ανταγωνιστικότητα των αιολικών στην Ελλάδα, ειδικά όταν τα τελευταία χρόνια ξένοι παίκτες έχουν αποχωρήσει από την εγχώρια αγορά, ο Γ.Διευθυντής της ΕΛΕΤΑΕΝ σχολίασε ότι εκτός από πωλητήρια, βλέπουμε και ένα συνεχές μπαράζ αγορών.

“Ακόμη και όταν κάποιος ξένος όμιλος αποφασίζει να αποσυρθεί από την ελληνική αγορά ή να μειώσει την έκθεση του σε αυτή, πάντα βρίσκεται κάποιος άλλος, έλληνας ή ξένος, να αγοράσει το χαρτοφυλάκιο του. Αυτό σημαίνει ότι η διεθνής αγορά αποδίδει αξία στην αιολική ενέργεια και γενικά τις ΑΠΕ στην Ελλάδα, κάτι που πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψιν της η κυβέρνηση με το σχεδιασμό του Χωροταξικού”, ανέφερε ο κ. Παπασταματίου.

Απέναντι στα παραπάνω το ΥΠΕΝ αντιτάσσει ότι η χώρα έχει αδειοδοτήσει πολύ περισσότερα αιολικά απ’ όσα χρειάζεται, μεταξύ των οποίων και ένας μεγάλος όγκος έργων 15 GW που έχουν λάβει περιβαλλοντικούς όρους και τα οποία δεν επηρεάζονται από το νέο πλαίσιο, άρα μπορούν να προχωρήσουν κανονικά.

Από τη πλευρά της η αγορά υποστηρίζει ότι τέτοια νούμερα είναι παραπλανητικά. Κατά την ΕΛΕΤΑΕΝ, από τα 15 GW αιολικών για τα οποία μιλά το ΥΠΕΝ, τα 5,5 GW είναι ήδη εγκατεστημένα, άρα απομένουν γύρω στα 9 GW, εκ των οποίων μόνο τα 3 GW έχουν προσφορές σύνδεσης, δηλαδή είναι ώριμα προς υλοποίηση.

Ταυτόχρονα θυμίζει τις αργόσυρτες διαδικασίες αδειοδότησης στα αιολικά, όπου ο μέσος συντελεστής επιτυχίας δεν ξεπερνά το 3,5% (σύμφωνα με παλαιότερες εκτιμήσεις), ενώ προσθέτει ότι το αφήγημα της Ελλάδας σε ρόλο εξαγωγέα καθαρής ενέργειας, το οποίο διαφημίζει με κάθε ευκαιρία η κυβέρνηση, έχει νόημα το βράδυ. Οταν παράγουν τα αιολικά και μια χώρα έχει αποθηκευμένη φθηνή ενέργεια σε μπαταρίες, όχι το μεσημέρι, όπου οι πάντες πλέον στη γειτονιά, από τη Β.Μακεδονία μέχρι τη Βουλγαρία και την Ρουμανία, παράγουν πράσινες μεγαβατώρες.

Πηγή: euro2day.gr

Αιολικά: Τι φέρνει ο κόφτης στο 61% της επικράτειας

Σε επείγουσα διαδικασία προχωρά ο Δήμος Ρόδου προκειμένου να διαμορφώσει επίσημη θέση απέναντι στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Το Δημοτικό Συμβούλιο συγκαλείται σε έκτακτη συνεδρίαση την Τρίτη 30 Ιουνίου 2026, με βασικό αντικείμενο τη λήψη απόφασης επί του σχεδίου που βρίσκεται σε διαβούλευση. Το ζήτημα χαρακτηρίστηκε κατεπείγον λόγω της ασφυκτικής προθεσμίας που έχει τεθεί, γεγονός που υποχρέωσε τη δημοτική αρχή να επισπεύσει τις διαδικασίες ώστε η γνωμοδότηση να κατατεθεί εγκαίρως.

Η εισήγηση που τίθεται προς συζήτηση προέρχεται από το Γραφείο Δημάρχου και αποτυπώνει μια σαφώς απορριπτική στάση απέναντι στο υπό διαβούλευση κείμενο. Παρά το γεγονός ότι ο Δήμος δηλώνει ρητά πως στηρίζει τους κοινοτικούς και εθνικούς στόχους για την κλιματική ουδετερότητα, τη δίκαιη μετάβαση και την ευρύτερη ενεργειακή πολιτική όπως αυτή αποτυπώνεται στο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, η ουσία της τοποθέτησης κινείται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που υπαγορεύει το νέο πλαίσιο.

Ένα πλαίσιο που, αντί να αναθεωρεί, νομιμοποιεί

Η κεντρική αιχμή της δημοτικής αρχής είναι ότι το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο δεν αναθεωρεί ουσιαστικά το ισχύον, αλλά αντίθετα νομιμοποιεί τις γενικές κατευθύνσεις του, ενισχύοντας τις στρεβλώσεις και τις πλημμέλειες που το χαρακτηρίζουν. Η μόνη ουσιαστική διαφοροποίηση που αναγνωρίζεται είναι η ένταξη οικότοπων προτεραιότητας και Ζωνών Ειδικής Προστασίας εντός περιοχών του Δικτύου Natura 2000 στις περιοχές αποκλεισμού, μια ένταξη που ωστόσο κρίνεται πλημμελής. Πέραν αυτού, εκτιμάται ότι το νέο κείμενο διατηρεί ανέπαφο τον πυρήνα ενός μοντέλου το οποίο, κατά τη δημοτική αρχή, παράγει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις σε επιμέρους περιοχές.

Ένα από τα πιο καίρια σημεία της γνωμοδότησης αφορά την απουσία ουσιαστικής αξιολόγησης του πλαισίου που ισχύει εδώ και 18 χρόνια. Όπως επισημαίνεται, ούτε στο σχέδιο της κοινής υπουργικής απόφασης ούτε στη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων εντοπίζονται στοιχεία που να τεκμηριώνουν μια τέτοια αποτίμηση των περιβαλλοντικών και χωρικών συνεπειών. Η έλλειψη αυτή, σύμφωνα με την εισήγηση, αφήνει εκτός εξέτασης κρίσιμα ζητήματα όπως η κοινωνική αποδοχή των έργων, οι σωρευτικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και η βιώσιμη ανάπτυξη περιοχών στις οποίες έχει ήδη καταγραφεί μεγάλη συγκέντρωση κυρίως αιολικών εγκαταστάσεων.

Οι αντιρρήσεις για τη μεθοδολογία και τις αποστάσεις

Η δημοτική αρχή στρέφεται και κατά της μεθοδολογικής προσέγγισης που υιοθετεί το νέο πλαίσιο, η οποία στηρίζεται στον συνδυασμό κριτηρίων όπως οι ζώνες αποκλεισμού, η φέρουσα ικανότητα και οι επιτρεπόμενες αποστάσεις. Το κείμενο της εισήγησης σημειώνει ότι η προσέγγιση αυτή πάσχει από έλλειψη επιστημονικής τεκμηρίωσης ως προς τις τιμές και τους δείκτες που επιλέγονται, ενώ εντοπίζονται και αντιφάσεις ανάμεσα στους δηλωμένους στόχους και στις πραγματικές κατευθύνσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί, κατά τη δημοτική αρχή, το ζήτημα των αποστάσεων. Αν και το ίδιο το πλαίσιο αναγνωρίζει ότι η αύξηση του μεγέθους των ανεμογεννητριών μεταβάλλει τα δεδομένα στα οποία είχε στηριχθεί το ισχύον κείμενο και καθιστά αναγκαία την επανεξέταση των κανόνων ένταξης στο τοπίο και των ελάχιστων αποστάσεων, στην πράξη διατηρεί τις προβλεπόμενες αποστάσεις από οικισμούς, παραλίες, ακτές και περιοχές αποκλεισμού, οι οποίες χαρακτηρίζονται πλέον παντελώς ανεπαρκείς. Την ίδια στιγμή, όπως αναφέρεται, προβλέπονται μεγάλες αποστάσεις από το υφιστάμενο οδικό δίκτυο, κάτι που ωθεί τις υποδομές βαθύτερα προς το εσωτερικό φυσικών και απάτητων περιοχών. Η μη τροποποίηση των κανόνων ένταξης των ανεμογεννητριών στο τοπίο εκτιμάται ότι θα εντείνει την οπτική ρύπανση, ιδίως με την εγκατάσταση των νέας τεχνολογίας γιγαντιαίων μηχανημάτων.

Η φέρουσα ικανότητα και ο αριθμός των 527 ανεμογεννητριών

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο, σύμφωνα με την τοποθέτηση του Δήμου, εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο ορίζεται η φέρουσα ικανότητα. Αυτή εκφράζεται ως μέγιστο ποσοστό κάλυψης εδάφους και καθορίζεται σε επίπεδο δημοτικών ενοτήτων και όχι ολοκληρωμένων λειτουργικών χωρικών ενοτήτων, μια επιλογή που χαρακτηρίζεται αντιεπιστημονική. Εξίσου προβληματική κρίνεται η διατήρηση, χωρίς τεκμηρίωση, των μέγιστων τιμών της φέρουσας ικανότητας, που ανέρχονται σε 4% για τον νησιωτικό και 8% για τον ηπειρωτικό χώρο, καθώς και η πρόβλεψη για προσαύξηση των μεγεθών αυτών έως και κατά 50%.

Πρόκειται, όπως σημειώνεται, για μια οριζόντια ρύθμιση που αγνοεί τις ιδιαιτερότητες κάθε δημοτικής ενότητας, τον αναπτυξιακό της χαρακτήρα, την ύπαρξη γεωργικής γης ή την έκταση των περιοχών προστασίας. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος των επιπτώσεων, η εισήγηση παραθέτει ένα συγκεκριμένο στοιχείο. Στις 4 από τις 10 δημοτικές ενότητες του Δήμου Ρόδου όπου έχει ήδη εκδηλωθεί επενδυτικό ενδιαφέρον, η εφαρμογή της επιτρεπόμενης φέρουσας ικανότητας θα μπορούσε να οδηγήσει στην εγκατάσταση συνολικά 527 ανεμογεννητριών. Η δημοτική αρχή θέτει επίσης ερωτήματα για την κατηγοριοποίηση του εθνικού χώρου, αναρωτώμενη για τους λόγους εξαίρεσης περιοχών που έως σήμερα θεωρούνταν αιολικής προτεραιότητας, αλλά και για την ένταξη στις περιοχές αποκλεισμού νησιών με έκταση μεγαλύτερη των 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Η αναντιστοιχία με τις πραγματικές ενεργειακές ανάγκες

Ένα ακόμη σκέλος της επιχειρηματολογίας αφορά την αποσύνδεση του πλαισίου από τον ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας. Παρότι το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο αναγνωρίζεται ως βασικό εργαλείο υλοποίησης της ενεργειακής πολιτικής, ο Δήμος υποστηρίζει ότι δεν διασυνδέεται με τους ποσοτικά καθορισμένους στόχους ανά τεχνολογία, με αποτέλεσμα η κατανομή των έργων να μην γίνεται με όρους ορθολογικούς και δίκαιους.

Τα μεγέθη που παρατίθενται είναι αποκαλυπτικά της δυσαναλογίας. Το σύνολο της παραγόμενης ισχύος από τη λειτουργία και τη δυνητική υλοποίηση όλων των αιολικών πάρκων που σήμερα διαθέτουν άδεια παραγωγής στις δημοτικές ενότητες του νησιού εκτιμάται ότι θα φτάσει τα περίπου 800 MW. Την ίδια ώρα, η εγκατεστημένη ισχύς χερσαίων αιολικών που προβλέπει το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα για το σύνολο της χώρας με ορίζοντα το 2050 ανέρχεται στα 13.000 MW. Ακόμη πιο εύγλωττη είναι η σύγκριση με τη ζήτηση, καθώς το μέγιστο ετήσιο συνολικό φορτίο κατανάλωσης στο νησί κατά την περίοδο της τουριστικής αιχμής φτάνει σήμερα τα 260 MW. Η δημοτική αρχή επισημαίνει επιπλέον ότι το νέο πλαίσιο προσανατολίζεται αμιγώς στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, αγνοώντας μέτρα διείσδυσης των ανανεώσιμων σε άλλους τομείς της οικονομίας, κάτι που αποτυπώνεται και στη συνολική εξαίρεση τουριστικών, οικιστικών και βιομηχανικών περιοχών από τις ζώνες καταλληλότητας.

Οι μεταβατικές διατάξεις και το αίτημα απόσυρσης

Πρόσθετη ένσταση διατυπώνεται και για τις μεταβατικές διατάξεις του υπό διαβούλευση κειμένου, οι οποίες, κατά την εισήγηση, οδηγούν σε επ’ αόριστον παράταση της ισχύος του υφιστάμενου πλαισίου και στη νομιμοποίηση όλων των σχεδιαζόμενων έργων ανεξάρτητα από τον βαθμό ωρίμανσής τους. Συμπερασματικά, η δημοτική αρχή καταλήγει ότι το νέο πλαίσιο δεν προωθεί ουσιαστική αναθεώρηση με όρους περιβαλλοντικής προστασίας, βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής αποδοχής, αλλά εντείνει τη συγκέντρωση μεγάλης κλίμακας βιομηχανικών εγκαταστάσεων σε συγκεκριμένες περιοχές, με κριτήριο κυρίως τις επιλογές της αγοράς.

Η πρόταση που τίθεται προς ψήφιση είναι σαφής. Ο Δήμος Ρόδου θεωρεί αναγκαία την απόσυρση του υπό διαβούλευση πλαισίου, με στόχο τη ριζική αναθεώρηση και επανεξέταση των βασικών παραδοχών και κατευθύνσεών του. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η κατανομή των εγκαταστάσεων σε επίπεδο χώρας πρέπει να συνδέεται με τους ποσοτικοποιημένους στόχους της ενεργειακής πολιτικής και να λαμβάνει υπόψη τις τοπικές ανάγκες, τους περιβαλλοντικούς και πολιτιστικούς πόρους και την ποιότητα ζωής των κατοίκων, στη βάση των αρχών της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης και της προφύλαξης. Την επίσημη γνωμοδότηση υπογράφει ο Δήμαρχος Ρόδου, κ. Αλέξανδρος Βασίλειος Κολιάδης, ενώ η τελική θέση του Δήμου θα κριθεί κατά τη συνεδρίαση της Τρίτης.

Ο Δήμος Ρόδου ζητεί την απόσυρση του νέου Χωροταξικού για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας!

Η συνεδρίαση θα πραγματοποιηθεί με τη δια περιφοράς διαδικασία, με τη σύμφωνη γνώμη των δύο τρίτων (2/3) των μελών του Σώματος, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και μηνύματος κινητής τηλεφωνίας, με ώρα έναρξης 10:00 και λήξης 11:00.

ΘΕΜΑΤΑ

1.    Παραχώρηση του δημοτικού ακινήτου με κτηματολογικά στοιχεία Τόμος 3, Φύλλο73, μερίδα 215Α Οικοδομών Σορωνής και φάκελος 348, στο Σωματείο: «Σύλλογος Περιβάλλοντος Σορωνής».

Το θέμα θεωρείται κατεπείγον λόγω λήξης των προθεσμιών που προβλέπονται στο χρηματοδοτικό πρόγραμμα.

2.    Λήψη απόφασης επί του σχεδίου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. (Εισήγηση με αρ. πρωτ.: 42536/29-06-2026 Γραφείου Δημάρχου).

Το θέμα θεωρείται κατεπείγον λόγω προθεσμίας.

Το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στην έκτακτη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Ρόδου

Η παρέμβαση κατατέθηκε σε συνέχεια της Λαϊκής Συνέλευσης της 10ης Μαΐου 2026, κατά την οποία η τοπική κοινωνία της Κατταβιάς, παρουσία του Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου, του Δημάρχου Ρόδου, Βουλευτών Δωδεκανήσου, εκπροσώπων φορέων και πολιτών από όλο το νησί, εξέφρασε ομόφωνα την αντίθεσή της στην εγκατάσταση νέων αιολικών σταθμών και φωτοβολταϊκών πάρκων στη Νότια Ρόδο και στο σύνολο του νησιού, λόγω των σοβαρών επιπτώσεων στο φυσικό περιβάλλον, στο τοπίο, στον πρωτογενή τομέα, στον τουρισμό και στην τοπική οικονομία.

Η Δημοτική Κοινότητα Κατταβιάς δεν αντιτίθεται στην ενεργειακή μετάβαση. Αντιτίθεται όμως στον χωρικά άναρχο, κοινωνικά άδικο και περιβαλλοντικά δυσανάλογο τρόπο υλοποίησής της, ιδίως όταν αυτός δεν λαμβάνει υπόψη τη φέρουσα ικανότητα των νησιωτικών οικοσυστημάτων, τα όρια του τοπικού ηλεκτρικού συστήματος, τις σωρευτικές επιπτώσεις των έργων και τη βούληση των τοπικών κοινωνιών.

Η παρέμβαση, αν και εκκινεί από την εμπειρία της Ρόδου και της Νότιας Ρόδου, δεν αφορά αποκλειστικά ένα τοπικό ζήτημα. Αφορά συνολικά τον τρόπο με τον οποίο το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο ΑΠΕ αντιμετωπίζει τα κατοικημένα νησιά της χώρας, διασυνδεδεμένα και μη.

Τα κατοικημένα νησιά αποτελούν ιδιαίτερες χωρικές, περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές ενότητες, με περιορισμένη φέρουσα ικανότητα, ευαίσθητα οικοσυστήματα, ιδιαίτερη τοπιακή και πολιτιστική ταυτότητα, εξάρτηση από τον τουρισμό και τον πρωτογενή τομέα, καθώς και ειδικές ανάγκες ενεργειακής ασφάλειας. Για τον λόγο αυτό, η χωροθέτηση έργων ΑΠΕ στα νησιά δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τα ίδια κριτήρια που εφαρμόζονται στον ηπειρωτικό χώρο.

Με την παρέμβασή της, η Δημοτική Κοινότητα Κατταβιάς ζητά την ενσωμάτωση πέντε βασικών νομοτεχνικών προτάσεων στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο ΑΠΕ:

Ειδική μεταβατική διάταξη για τα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά, ώστε έργα ΑΠΕ σε νησιά που κατά την 20ή Μαΐου 2026 υπάγονταν στο καθεστώς των ΜΔΝ και δεν διέθεταν χορηγηθείσα και αποδεκτή Οριστική Προσφορά Σύνδεσης να μην υπάγονται στις μεταβατικές εξαιρέσεις του νέου Πλαισίου και να αξιολογούνται πλήρως με βάση τις νέες διατάξεις.

Καθιέρωση γενικής αρχής φέρουσας ικανότητας για όλα τα κατοικημένα νησιά, ανεξάρτητα από το αν είναι διασυνδεδεμένα ή μη, με συνεκτίμηση του τοπικού ηλεκτρικού συστήματος, των σωρευτικών επιπτώσεων, της τουριστικής, οικολογικής και πολιτιστικής ταυτότητας και του συγκεκριμένου τοπικού οφέλους.

Προτεραιότητα εγκατάστασης φωτοβολταϊκών σε ήδη δομημένες, τεχνητά διαμορφωμένες ή ανθρωπογενώς υποβαθμισμένες επιφάνειες, όπως στέγες, δώματα, χώροι στάθμευσης, δημοτικές εγκαταστάσεις, αγροτικές υποδομές, βιομηχανικοί ή βιοτεχνικοί χώροι και ανενεργά λατομεία, αντί για δέσμευση φυσικών, αγροτικών, δασικών ή βοσκήσιμων εκτάσεων. Παράλληλα, ζητείται αυστηρός περιορισμός των αιολικών σταθμών σε κατοικημένα νησιά, ώστε να μη θεωρούνται κατ’ αρχήν χωροταξικά συμβατοί, εκτός εάν τεκμηριώνονται ειδικώς και σωρευτικώς: η επαρκής φέρουσα ικανότητα του τοπικού ηλεκτρικού, περιβαλλοντικού και χωρικού συστήματος, η διενέργεια προηγούμενης δημόσιας τοπικής διαβούλευσης με ειδικώς αιτιολογημένη γνώμη του οικείου Δημοτικού Συμβουλίου και η ύπαρξη συγκεκριμένου, τεκμηριωμένου και άμεσα συνδεόμενου με την τοπική κοινωνία οφέλους.

Υποχρεωτική ειδικώς αιτιολογημένη γνώμη του οικείου Δημοτικού Συμβουλίου πριν από τη χορήγηση Άδειας Εγκατάστασης, μετά από δημόσια τοπική διαβούλευση, για έργα ΑΠΕ σε νησιωτικές περιοχές, κορεσμένα ή οριακά ηλεκτρικά δίκτυα, περιοχές Natura 2000, δασικές εκτάσεις, καταφύγια άγριας ζωής και περιοχές ιδιαίτερης τοπιακής, οικολογικής και πολιτιστικής αξίας.

Προτεραιοποίηση μικρών, τοπικών και διεσπαρμένων έργων ΑΠΕ αυτοπαραγωγής, αυτοκατανάλωσης και ενεργειακού συμψηφισμού με αποθήκευση, προς όφελος κατοικιών, αγροτικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, μικρών επιχειρήσεων, τουριστικών μονάδων, δημοτικών εγκαταστάσεων και ενεργειακών κοινοτήτων πολιτών.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάγκη να μη χρησιμοποιηθούν οι μεταβατικές διατάξεις του νέου Πλαισίου ως μηχανισμός αναδρομικής διάσωσης τεχνικά ανώριμων έργων σε κορεσμένα νησιωτικά συστήματα. Έργο που δεν διαθέτει χορηγηθείσα και αποδεκτή Οριστική Προσφορά Σύνδεσης δεν μπορεί να θεωρείται ώριμο, καθώς δεν έχει επιβεβαιωθεί από τον αρμόδιο Διαχειριστή η δυνατότητα ένταξής του στο ηλεκτρικό σύστημα.

Η Δημοτική Κοινότητα Κατταβιάς επισημαίνει επίσης ότι το περιορισμένο ηλεκτρικό και χωρικό περιθώριο των νησιών δεν μπορεί να δεσμεύεται κατά προτεραιότητα από μεγάλα εμπορικά έργα ΑΠΕ, χωρίς άμεσο, συγκεκριμένο και τοπικά συνδεόμενο όφελος. Αντιθέτως, πρέπει να διατίθεται κατά προτεραιότητα σε μικρές και τοπικά ωφέλιμες εφαρμογές, οι οποίες μειώνουν το ενεργειακό κόστος των κατοίκων, στηρίζουν την πραγματική οικονομία του νησιού και περιορίζουν την ανάγκη νέας κατάληψης γης.

Η παρέμβαση επισημαίνει ακόμη ότι το υψομετρικό όριο των 1.200 μέτρων, όπως προβλέπεται στο σχέδιο ΚΥΑ, δεν επαρκεί για την προστασία των νησιωτικών οικοσυστημάτων. Στα νησιά του Αιγαίου, η οικολογική και τοπιακή ευαισθησία δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το υψόμετρο, αλλά από τη συνολική φέρουσα ικανότητα, τη μορφολογία, τις κορυφογραμμές, τα παράκτια τοπία και τη σωρευτική επιβάρυνση από υφιστάμενα και προγραμματισμένα έργα.

Η Ρόδος, ως κατοικημένο νησί με ευαίσθητα οικοσυστήματα, έντονη τουριστική δραστηριότητα, σημαντικό φυσικό και πολιτιστικό τοπίο και περιορισμούς στο τοπικό ηλεκτρικό σύστημα, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλός χώρος υποδοχής μεγάλων ενεργειακών εγκαταστάσεων.

Η ενεργειακή μετάβαση στα νησιά πρέπει να είναι δίκαιη, αποκεντρωμένη, χωρικά ήπια και κοινωνικά ανταποδοτική. Πρέπει να υπηρετεί τις ανάγκες των κατοίκων, της τοπικής αυτοδιοίκησης, του πρωτογενούς τομέα, των μικρών επιχειρήσεων και των ενεργειακών κοινοτήτων, χωρίς να οδηγεί σε δυσανάλογη αλλοίωση του τοπίου, κατάληψη φυσικής ή παραγωγικής γης και περαιτέρω επιβάρυνση των νησιωτικών οικοσυστημάτων.

Η Δημοτική Κοινότητα Κατταβιάς καλεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να λάβει σοβαρά υπόψη την παρέμβαση και να ενσωματώσει στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο ΑΠΕ ουσιαστικές εγγυήσεις προστασίας για τα κατοικημένα νησιά, τα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιωτικά Συστήματα, τη φέρουσα ικανότητα και τις τοπικές κοινωνίες.

Η πλήρης παρέμβαση – παρατήρηση της Δημοτικής Κοινότητας Κατταβιάς στη δημόσια διαβούλευση είναι διαθέσιμη στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://ypen.gov.gr/diavouleusi/forums/topic/dimosia-diavoyleysi-epi-toy-eidikoy-chorotaxikoy-plaisioy-gia-tis-ananeosimes-piges-energeias-kai-tis-stratigikis-meletis-perivallontikon-epiptoseon-smpe-aytoy/#post-14812

Παράλληλα, η παρέμβαση κοινοποιείται:

στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης,

στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ως επίσημη γραπτή παρατήρηση με αποδεικτικό κατάθεσης,

στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου,

στον Δήμο Ρόδου,

στους Βουλευτές Δωδεκανήσου,

στην Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου,

στο Επιμελητήριο Δωδεκανήσου,

στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας — Τμήμα Δωδεκανήσου,

στο Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδας — Περιφερειακό Τμήμα Δωδεκανήσου,

στον Δικηγορικό Σύλλογο Ρόδου,

στις Δημοτικές Ενότητες και Δημοτικές Κοινότητες της Ρόδου,

στην Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), λόγω της ανάγκης θεσμικής συζήτησης για τον ρόλο της τοπικής αυτοδιοίκησης στον χωροταξικό σχεδιασμό των ΑΠΕ και τη φέρουσα ικανότητα των κατοικημένων νησιών,

στην Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ), λόγω της ανάγκης ανάδειξης του ζητήματος σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, ιδίως ως προς τη βιώσιμη ανάπτυξη, την προστασία των νησιωτικών οικοσυστημάτων και τη συμμετοχή των Περιφερειών στον χωροταξικό σχεδιασμό,

καθώς και σε νησιωτικούς, αυτοδιοικητικούς, περιβαλλοντικούς, παραγωγικούς και τουριστικούς φορείς, καθώς το ζήτημα αφορά συνολικά τη φέρουσα ικανότητα και τη βιώσιμη ανάπτυξη των κατοικημένων νησιών της χώρας.

Δείτε την παρέμβαση εδώ

Η Δημοτική Κοινότητα Κατταβιάς κατέθεσε επίσημη παρέμβαση στη δημόσια διαβούλευση για το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο ΑΠΕ

Στον Χάρη Ντιγριντάκη

Στη συνέντευξη του στον ΕΤ της Κυριακής, μεταξύ άλλων, επιδαψιλεύει τις απόψεις του για την επόμενη ημέρα του ελληνικού τουρισμού σημειώνοντας ότι οι προτεινόμενες ρυθμίσεις στο Χωροταξικό Νομοσχέδιο κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη κατάτμηση γης, σε διάσπαρτη δόμηση και σε δυσκολία ανάπτυξης επενδύσεων.

Κύριε Χατζή, πόσο ανταγωνιστικό είναι σήμερα το ελληνικό τουριστικό προϊόν σε ένα περιβάλλον όπου ο διεθνής ανταγωνισμός εντείνεται και νέοι προορισμοί διεκδικούν συνεχώς μεγαλύτερα μερίδια αγοράς;

Η Ελλάδα παραμένει ένας από τους ισχυρότερους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο. Διαθέτει μοναδικό φυσικό και πολιτιστικό κεφάλαιο, υψηλή αναγνωρισιμότητα, ισχυρό brand και επιχειρήσεις που έχουν επενδύσει συστηματικά στην ποιότητα. Ωστόσο, δεν πρέπει να συγχέουμε την ανταγωνιστικότητα του προορισμού με την ανταγωνιστικότητα της τουριστικής επιχείρησης.
Η πρόσφατη μελέτη ΙΝΣΕΤΕ–PwC ανέδειξε ένα ζήτημα που ο κλάδος επισημαίνει συνεχώς. Oι ελληνικές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις λειτουργούν υπό σημαντικά υψηλότερο φορολογικό και λειτουργικό βάρος σε σχέση με ανταγωνιστικές χώρες της Μεσογείου. Αυτό σημαίνει ότι για να επιτύχουν αντίστοιχα οικονομικά αποτελέσματα χρειάζονται σημαντικά υψηλότερα έσοδα. Όταν η κερδοφορία πιέζεται, πιέζονται μαζί οι επενδύσεις, οι αμοιβές, η αναβάθμιση των ιδιωτικών υποδομών και τελικά η ποιότητα του προϊόντος. Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι ανταγωνιστική. Όμως η ανταγωνιστικότητά της σήμερα δεν εξασφαλίζει την ανταγωνιστικότητά της αύριο. Πρέπει να προστατευθεί μέσα από πολιτικές που ενισχύουν την παραγωγικότητα, τις επενδύσεις και την ποιότητα, ώστε να διατηρήσουμε το συγκριτικό μας πλεονέκτημα σε μια αγορά που γίνεται ολοένα και πιο απαιτητική.

Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι πέντε μεγαλύτερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει το ελληνικό ξενοδοχείο την επόμενη δεκαετία;

Η πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήσαμε με τη Deloitte έχει ιδιαίτερη αξία γιατί αποτυπώνει τι πιστεύουν οι ίδιοι οι ξενοδόχοι για το μέλλον του κλάδου.
Η πρώτη μεγάλη πρόκληση είναι το ανθρώπινο δυναμικό. Η δυσκολία εύρεσης προσωπικού καταγράφεται πλέον ως ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα λειτουργίας των επιχειρήσεων, ενώ οι ελλείψεις εντοπίζονται κυρίως σε κρίσιμες ειδικότητες πρώτης γραμμής, όπως η καθαριότητα, η κουζίνα και το σέρβις. Η επένδυση στις δεξιότητες και στην ελκυστικότητα του κλάδου ως εργοδότη αποτελεί προϋπόθεση για τη διατήρηση της ποιότητας της ελληνικής φιλοξενίας. Η δεύτερη πρόκληση αφορά το ευρύτερο οικονομικό περιβάλλον. Οι ξενοδόχοι αξιολογούν το διεθνές και το εγχώριο οικονομικό κλίμα ως τους σημαντικότερους εξωτερικούς παράγοντες που θα επηρεάσουν τη δραστηριότητά τους τα επόμενα χρόνια. Σε μια περίοδο γεωπολιτικών αναταράξεων και αυξημένης αβεβαιότητας, η ανθεκτικότητα γίνεται εξίσου σημαντική με την ανάπτυξη. Τρίτη πρόκληση είναι η πρόσβαση σε επενδυτικά κεφάλαια. Η έλλειψη κινήτρων, η περιορισμένη χρηματοδότηση και η πολυπλοκότητα του κανονιστικού πλαισίου εξακολουθούν να επιβραδύνουν επενδύσεις που θα μπορούσαν να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού τουρισμού. Τέταρτη είναι οι υποδομές των προορισμών. Η ποιότητα του τουριστικού προϊόντος δεν καθορίζεται μόνο από το ξενοδοχείο αλλά και από το επίπεδο των δημόσιων υποδομών που το περιβάλλουν. Νερό, ενέργεια, μεταφορές, διαχείριση απορριμμάτων και υπηρεσίες υγείας αποτελούν πλέον κρίσιμες παραμέτρους ανταγωνιστικότητας. Πέμπτη και ίσως πιο στρατηγική πρόκληση είναι η μετάβαση σε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης. Η ίδια η έρευνα δείχνει ότι οι ξενοδόχοι βλέπουν το μέλλον στην αναβάθμιση της ποιότητας, στις εμπειρίες υψηλής προστιθέμενης αξίας, στην τεχνολογία, στη βιωσιμότητα και στην ενίσχυση του ανθρώπινου κεφαλαίου. Με άλλα λόγια, το ζητούμενο είναι καλύτερος, παραγωγικότερος και πιο ανθεκτικός τουρισμός.

Η ΠΟΞ έχει ασκήσει τεκμηριωμένη κριτική στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό. Ποιες είναι οι βασικές ενστάσεις σας και ποιο μοντέλο χωρικού σχεδιασμού θεωρείτε καταλληλότερο για τη χώρα;

Η Ελλάδα χρειάζεται χωροταξικό σχεδιασμό. Χρειάζεται κανόνες, προστασία του περιβάλλοντος, ασφάλεια δικαίου και μακροπρόθεσμη στρατηγική. Το ερώτημα όμως είναι αν οι κανόνες βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα και αν λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε προορισμού.
Η τεχνική έκθεση που εκπόνησαν για λογαριασμό της ΠΟΞ ο καθηγητής Δημήτρης Οικονόμου και ο Θεόφιλος Κυρατσούλης καταλήγει ότι οι οριζόντιοι περιορισμοί που προτείνονται, όπως το όριο των 100 κλινών σε μεγάλο αριθμό νησιών, δεν τεκμηριώνονται επαρκώς και δεν λαμβάνουν υπόψη τις πραγματικές συνθήκες κάθε προορισμού. Κάθε νησί έχει διαφορετική ταυτότητα, διαφορετικές υποδομές, διαφορετική οικονομική βάση και διαφορετικές αναπτυξιακές ανάγκες. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τα ίδια κριτήρια η Σαμοθράκη, η Σύμη, η Πάρος, η Κως και η Ρόδος.
Επιπλέον, οι προτεινόμενες ρυθμίσεις στο Χωροταξικό Νομοσχέδιο κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη κατάτμηση γης, σε διάσπαρτη δόμηση και σε δυσκολία ανάπτυξης επενδύσεων που μπορούν να στηρίξουν ειδικές τουριστικές υποδομές, όπως συνεδριακά κέντρα, κέντρα ευεξίας ή άλλες δραστηριότητες που επιμηκύνουν την τουριστική περίοδο. Η θέση μας είναι ότι το Ειδικό Χωροταξικό πρέπει να παραμείνει στρατηγικό εργαλείο εθνικού σχεδιασμού και οι κρίσιμες αποφάσεις για τη φέρουσα ικανότητα, τις δυναμικότητες και το αναπτυξιακό μοντέλο κάθε τόπου να λαμβάνονται μέσα από τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια, τα οποία μπορούν να αξιολογήσουν πολύ καλύτερα τις πραγματικές συνθήκες και να ενσωματώσουν τη γνώμη των τοπικών κοινωνιών.

Ποια είναι η πραγματική προστιθέμενη αξία που φέρνει στον ελληνικό τουρισμό η παρουσία διεθνών ξενοδοχειακών αλυσίδων και brands;

Οι διεθνείς ξενοδοχειακές αλυσίδες μπορούν να προσφέρουν σημαντική προστιθέμενη αξία μέσα από τεχνογνωσία, πρόσβαση σε νέες αγορές, σύγχρονα πρότυπα λειτουργίας και ισχυρά δίκτυα διανομής.
Ταυτόχρονα όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού στηρίχθηκε κυρίως στις ελληνικές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Αυτές δημιούργησαν προορισμούς, κράτησαν ζωντανές τοπικές οικονομίες και επένδυσαν διαχρονικά σε περιόδους δύσκολες.
Η μεγαλύτερη ευκαιρία βρίσκεται στη συνεργασία των δύο κόσμων. Στον συνδυασμό της διεθνούς τεχνογνωσίας με την ελληνική επιχειρηματικότητα, την αυθεντικότητα, την τοπική παραγωγή και τη φιλοξενία που αποτελούν τον πυρήνα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος.

Ποια είναι η εικόνα που διαμορφώνεται στα μέσα Ιουνίου για τη φετινή τουριστική χρονιά και ποια είναι τα βασικά συμπεράσματα που εξάγετε;

Η εικόνα στα μέσα Ιουνίου για το 2026 είναι θετική αλλά όχι ομοιόμορφη. Οι διεθνείς αεροπορικές αφίξεις εμφανίζονται αυξημένες κατά περίπου 4% σε σχέση με πέρυσι, γεγονός που επιβεβαιώνει τη διατήρηση της ισχυρής ζήτησης για την Ελλάδα. Ωστόσο, πίσω από τον εθνικό μέσο όρο υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις. Ορισμένοι προορισμοί κινούνται πολύ δυναμικά, ενώ άλλοι εμφανίζουν σταθεροποίηση ή και πιέσεις. Παράλληλα, οι πληρότητες των αεροπορικών θέσεων κινούνται ελαφρώς χαμηλότερα από πέρυσι, κάτι που δείχνει ότι ο διεθνής ανταγωνισμός εντείνεται.
Το 2026 φαίνεται ότι θα είναι μία καλή χρονιά για τον ελληνικό τουρισμό. Όμως η επιτυχία δεν θα κριθεί μόνο από τον αριθμό των επισκεπτών. Θα κριθεί από τα έσοδα, την ποιότητα, την παραγωγικότητα, την ανθεκτικότητα των προορισμών και τη δυνατότητα των επιχειρήσεων να συνεχίσουν να επενδύουν. Η Ελλάδα δεν πρέπει να μετρά μόνο αφίξεις. Πρέπει να μετρά αξία, επενδύσεις, θέσεις εργασίας και ευημερία για τις τοπικές κοινωνίες. Εκεί θα κριθεί η πραγματική επιτυχία του ελληνικού τουρισμού τα επόμενα χρόνια

Πηγή: tourismtoday.gr

Γ. Χατζής: Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις στο Χωροταξικό κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε διάσπαρτη δόμηση και δυσκολία ανάπτυξης επενδύσεων

Το σχέδιο επιχειρεί να απαντήσει στο πώς θα συνεχιστεί η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που απαιτούνται για την επίτευξη των εθνικών και ευρωπαϊκών στόχων, χωρίς να ενταθούν οι συγκρούσεις με προστατευόμενες περιοχές, τοπικές κοινωνίες, παραγωγικές δραστηριότητες και άλλες χρήσεις γης. Ωστόσο, τα σχόλια που έχουν ήδη κατατεθεί στη διαβούλευση δείχνουν ότι αρκετές από τις προβλέψεις του σχεδίου προκαλούν έντονες αντιδράσεις στον κλάδο.

Καθώς η διαδικασία προχωρά, φορείς της αγοράς, επενδυτές, επιστημονικοί σύλλογοι και τεχνικοί σύμβουλοι έχουν καταθέσει σειρά παρατηρήσεων που επικεντρώνονται κυρίως στα αιολικά έργα, στα νέα κριτήρια χωροθέτησης και στις προβλέψεις για την αποθήκευση ενέργειας. Κοινός παρονομαστής πολλών παρεμβάσεων είναι η εκτίμηση ότι ορισμένες προβλέψεις οδηγούν σε εκτεταμένους αποκλεισμούς περιοχών χωρίς επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση.

Στο επίκεντρο το όριο των 1.200 μέτρων και το κριτήριο των 4 m/s
Μία από τις σημαντικότερες ενστάσεις αφορά την πρόβλεψη αποκλεισμού περιοχών που βρίσκονται σε υψόμετρο άνω των 1.200 μέτρων. Σύμφωνα με παρεμβάσεις πολιτικών μηχανικών και στελεχών του κλάδου των ΑΠΕ, το συγκεκριμένο όριο δεν συνοδεύεται από επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση ούτε αιτιολογείται γιατί το συγκεκριμένο υψόμετρο αποτελεί κρίσιμο περιβαλλοντικό ή χωροταξικό κριτήριο.

Όπως υποστηρίζουν, η ελληνική επικράτεια χαρακτηρίζεται από έντονες γεωμορφολογικές διαφοροποιήσεις και διαφορετικές βιοκλιματικές συνθήκες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν περιοχές άνω των 1.200 μέτρων που διαθέτουν υψηλό αιολικό δυναμικό και περιορισμένες περιβαλλοντικές συγκρούσεις. Για τον λόγο αυτό θεωρούν ότι ένας οριζόντιος αποκλεισμός δεν επιτρέπει την εξατομικευμένη αξιολόγηση των πραγματικών χαρακτηριστικών κάθε περιοχής

Ανάλογη κριτική ασκείται και στην πρόβλεψη αποκλεισμού δημοτικών ενοτήτων με μέσο αιολικό δυναμικό κάτω από 4 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Οι συμμετέχοντες στη διαβούλευση υποστηρίζουν ότι η καταλληλότητα ενός αιολικού έργου δεν μπορεί να αξιολογείται με βάση τον μέσο όρο μιας ολόκληρης δημοτικής ενότητας αλλά με εξειδικευμένες ανεμολογικές μετρήσεις και τα δεδομένα της συγκεκριμένης θέσης εγκατάστασης.

Στις σχετικές παρεμβάσεις επισημαίνεται επίσης ότι οι σύγχρονες ανεμογεννήτριες λειτουργούν με διαφορετικά τεχνικά χαρακτηριστικά σε σχέση με το παρελθόν, ενώ γίνεται αναφορά και στον χάρτη αιολικού δυναμικού της ΡΑΑΕΥ, ο οποίος κατά τους σχολιαστές βασίζεται σε παλαιότερα δεδομένα και δεν αποτυπώνει πλήρως τις σημερινές τεχνολογικές δυνατότητες.

 Ερωτήματα για τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων
Ιδιαίτερη συζήτηση έχει προκαλέσει και η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που συνοδεύει το νέο χωροταξικό. Στις παρεμβάσεις που έχουν αναρτηθεί στη διαβούλευση διατυπώνεται η άποψη ότι η μελέτη περιγράφει εκτενώς το φυσικό περιβάλλον και τις προστατευόμενες περιοχές, χωρίς όμως να τεκμηριώνει πάντα με σαφήνεια τη σύνδεση των στοιχείων αυτών με τους χωροταξικούς περιορισμούς που προτείνονται.

Ορισμένοι φορείς και επαγγελματίες υποστηρίζουν ακόμη ότι η σύνθεση της ομάδας που εκπόνησε τη μελέτη δεν περιλαμβάνει επαρκώς ειδικότητες που σχετίζονται άμεσα με την αιολική ενέργεια, όπως μηχανικούς ΑΠΕ, ανεμολόγους ή ειδικούς λειτουργίας ηλεκτρικών συστημάτων. Παράλληλα, αναφέρεται ότι η βιβλιογραφική τεκμηρίωση δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στις δυνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις των έργων και μικρότερη έμφαση στην ενεργειακή, τεχνική και οικονομική διάσταση της αιολικής ανάπτυξης.

Κεντρικό επιχείρημα αρκετών παρεμβάσεων είναι ότι η ΣΜΠΕ δεν τεκμηριώνει επαρκώς γιατί συγκεκριμένες κατηγορίες περιοχών οδηγούνται σε αποκλεισμό, γεγονός που, όπως υποστηρίζεται, δημιουργεί ερωτήματα ως προς την αναλογικότητα των μέτρων που προτείνονται.

RED III, μεταβατικές διατάξεις και επενδυτική ασφάλεια
Ένα ακόμη σημείο τριβής αφορά τη συμβατότητα του νέου πλαισίου με τη φιλοσοφία της ευρωπαϊκής Οδηγίας RED III, η οποία προβλέπει επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων και δημιουργία πιο προβλέψιμου πλαισίου για την ανάπτυξη έργων ΑΠΕ.

Στις παρεμβάσεις τους φορείς του κλάδου υποστηρίζουν ότι ορισμένες προβλέψεις του νέου χωροταξικού κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση, καθώς εισάγουν πρόσθετους περιορισμούς και νέα επίπεδα αβεβαιότητας.

Παράλληλα, ζητούν ισχυρότερες μεταβατικές διατάξεις για έργα που βρίσκονται ήδη σε ώριμο στάδιο αδειοδότησης, για έργα που διαθέτουν Βεβαίωση Παραγωγού ή περιβαλλοντικούς όρους, καθώς και για έργα ανανέωσης υφιστάμενων εγκαταστάσεων (repowering). Κατά την άποψή τους, η αιφνίδια μεταβολή των κανόνων χωρίς επαρκή μεταβατική πρόβλεψη μπορεί να επηρεάσει την ασφάλεια δικαίου και την επενδυτική εμπιστοσύνη.

Στο ίδιο πλαίσιο ζητείται επίσης αποσαφήνιση της πρόβλεψης που εισάγει ελάχιστη απόσταση ίση με επτά φορές τη διάμετρο του δρομέα της ανεμογεννήτριας (7D) από ορισμένες κατηγορίες αρχαιολογικών μνημείων υποστηρίζοντας ότι το πεδίο εφαρμογής της διάταξης παραμένει ασαφές.

Ειδικό καθεστώς ζητούν οι επενδυτές μικρών ανεμογεννητριών
Ξεχωριστή παρέμβαση έχει καταθέσει ο Ελληνικός Σύνδεσμος Επενδυτών Μικρών Ανεμογεννητριών (ΕΣΕΜΑ), ο οποίος ζητά να δημιουργηθεί ειδική κατηγορία για τις μικρές ανεμογεννήτριες έως 60 kW.

Ο Σύνδεσμος υποστηρίζει ότι οι μικρές ανεμογεννήτριες δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τα ίδια κριτήρια που ισχύουν για τα μεγάλα αιολικά πάρκα, καθώς πρόκειται για έργα διαφορετικής κλίμακας, με μικρότερη κατάληψη γης, περιορισμένες ανάγκες σε συνοδά έργα και σαφώς χαμηλότερο περιβαλλοντικό και οπτικό αποτύπωμα.

Ταυτόχρονα, έχει θέσει το ζήτημα της δυνατότητας υποβολής αιτήσεων σύνδεσης μικρών ανεμογεννητριών στις διασυνδεδεμένες Κυκλάδες, υποστηρίζοντας ότι ο σημερινός αποκλεισμός δημιουργεί θέματα ίσης μεταχείρισης και ασφάλειας δικαίου. Όπως αναφέρει, δεν ζητείται αυτόματη χορήγηση όρων σύνδεσης, αλλά η δυνατότητα κάθε αίτημα να εξετάζεται τεχνικά από τον αρμόδιο διαχειριστή με βάση τα πραγματικά διαθέσιμα ηλεκτρικά περιθώρια.

Ο Σύνδεσμος ζητά επίσης οι μικρές ανεμογεννήτριες να αξιολογούνται με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους και όχι με τα ίδια κριτήρια που εφαρμόζονται στα μεγάλης κλίμακας αιολικά πάρκα, προτείνοντας παράλληλα ειδικά μέτρα προστασίας για περιοχές με αυξημένη ευαισθησία ως προς την ορνιθοπανίδα.

Παρεμβάσεις και από τον κλάδο της αποθήκευσης
Στη διαβούλευση έχουν κατατεθεί παρατηρήσεις και από φορείς που εκπροσωπούν τον κλάδο της αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά και από πολίτες και τεχνικούς που ζητούν αυστηρότερους κανόνες για τη χωροθέτηση μονάδων μπαταριών.
Μεταξύ των προτάσεων που κατατέθηκαν περιλαμβάνονται η θέσπιση ελάχιστων αποστάσεων από κατοικίες και τουριστικές εγκαταστάσεις, η υποχρεωτική συμμετοχή της Πυροσβεστικής στην αξιολόγηση των έργων και η ενίσχυση της ιχνηλασιμότητας και της ανακύκλωσης των συσσωρευτών μέσω ειδικών μητρώων καταγραφής.

Η συζήτηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς οι μονάδες αποθήκευσης θεωρούνται βασικό εργαλείο για την αντιμετώπιση των περικοπών παραγωγής από ΑΠΕ και τη βελτίωση της ευστάθειας του ηλεκτρικού συστήματος.

Τα κυρίαρχα σημεία των παρεμβάσεων στη διαβούλευση
Παρά τις διαφορετικές αφετηρίες των φορέων που συμμετέχουν στη διαβούλευση, οι περισσότερες παρεμβάσεις συγκλίνουν στην ανάγκη μεγαλύτερης τεκμηρίωσης των χωροταξικών αποκλεισμών, σαφέστερων κανόνων εφαρμογής και καλύτερης ισορροπίας ανάμεσα στην προστασία του περιβάλλοντος και την επίτευξη των ενεργειακών στόχων της χώρας.

Από τις παρατηρήσεις που έχουν κατατεθεί μέχρι σήμερα ξεχωρίζουν κυρίως οι αντιδράσεις για το υψομετρικό όριο των 1.200 μέτρων, το κριτήριο των 4 m/s, τη συμβατότητα με τη RED III, την επάρκεια της ΣΜΠΕ ως προς την τεκμηρίωση των αποκλεισμών, αλλά και το αίτημα για διακριτή αντιμετώπιση των μικρών ανεμογεννητριών και σαφέστερους κανόνες για τα έργα αποθήκευσης.

Το τελικό περιεχόμενο του νέου χωροταξικού πλαισίου αναμένεται να καθορίσει σε σημαντικό βαθμό τον ρυθμό ανάπτυξης των ΑΠΕ τα επόμενα χρόνια, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα συνδυαστούν οι επενδύσεις στην καθαρή ενέργεια με τις αυξημένες απαιτήσεις προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.

Πηγή: insider.gr

Νέο Χωροταξικό για τις ΑΠΕ: Οι πέντε μεγάλες ενστάσεις φορέων και επενδυτών στη δημόσια διαβούλευση

Τότε η χώρα διέθετε περίπου 1 GW εγκατεστημένων ΑΠΕ, με τα φωτοβολταϊκά να αποτελούν σχεδόν αμελητέο μέγεθος (μόλις 12 MW) και την αιολική ενέργεια να κυριαρχεί ως η βασική μορφή πράσινης ηλεκτροπαραγωγής. Σήμερα, η εγκατεστημένη ισχύς έχει φτάσει περίπου τα 18 GW, ενώ το συνολικό επενδυτικό pipeline -σε διάφορα στάδια ωρίμανσης, αδειοδότησης ή απλής εκδήλωσης ενδιαφέροντος- υπερβαίνει κατά πολύ τις πραγματικές ανάγκες του ηλεκτρικού συστήματος, προσεγγίζοντας το «αστρονομικό» νούμερο των 110 GW. Η νέα πραγματικότητα αλλάζει εκ των πραγμάτων και τη λογική του χωροταξικού σχεδιασμού. «Αλλο Χωροταξικό κάνεις με 1 GW και άλλο με 18 GW», έλεγε σε συνομιλητές του τις προηγούμενες μέρες ο υφυπουργός Ενέργειας Νίκος Τσάφος, μιλώντας για μια σύνθετη εξίσωση που αποτυπώθηκε και στη μεγάλη καθυστέρηση των 18 ετών μέχρι η Πολιτεία να διαμορφώσει το νέο πλαίσιο.

Το βασικό δίλημμα δεν είναι πλέον αν η χώρα χρειάζεται ΑΠΕ. Η στρατηγική επιλογή υπέρ της πράσινης μετάβασης θεωρείται δεδομένη, ειδικά σε μια περίοδο μεγάλων γεωπολιτικών προκλήσεων όπως είναι η περίοδος που διανύουμε. Το ερώτημα είναι πού, με ποιους όρους και με ποια κοινωνική και περιβαλλοντική αντοχή μπορεί να συνεχιστεί η ανάπτυξη. Το νέο πλαίσιο που παρουσίασε το προηγούμενο διάστημα ηγούμενες μέρες το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας -και βρίσκεται ήδη σε διαβούλευση με τους φορείς της αγοράς- επιχειρεί ακριβώς αυτή τη μετάβαση: από ένα στάδιο επέκτασης χωρίς έντονους χωρικούς περιορισμούς σε ένα στάδιο πιο επιλεκτικής χωροθέτησης, με περισσότερους κόφτες, σαφέστερους αποκλεισμούς και ισχυρότερη διοικητική διάκριση ανάμεσα σε ώριμα και πρώιμα έργα.

 Από το «βάζουμε ΑΠΕ», στο «πού μπαίνουν ΑΠΕ»
Στο ΥΠΕΝ αναγνωρίζουν ότι η πολιτική πίεση έχει αλλάξει. Αν πριν από μία δεκαετία η βασική προτεραιότητα ήταν η επιτάχυνση της διείσδυσης των ΑΠΕ, σήμερα που στη χώρα λειτουργούν 18 «πράσινα» GW το ζήτημα της χωροθέτησης έχει μετατραπεί σε πεδίο έντονων κοινωνικών και πολιτικών αντιδράσεων. Σύμφωνα με την κυβερνητική ανάγνωση, σημαντικό μέρος των κοινοβουλευτικών ερωτήσεων που σχετίζονται με την ενέργεια αφορά πλέον συγκεκριμένα έργα ΑΠΕ, κυρίως αιολικά, και τοπικές αντιδράσεις σε συγκεκριμένες περιοχές. Το μήνυμα από πολλές τοπικές κοινωνίες είναι σαφές: η ανάπτυξη δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς όρια, ειδικά σε περιοχές με υψηλή περιβαλλοντική ή τουριστική ευαισθησία. Το νέο Χωροταξικό επιχειρεί να απαντήσει σε αυτή την πίεση, χωρίς όμως να ακυρώσει τη δυναμική του κλάδου, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα στην αγορά για τους περιορισμούς και την επενδυτική συνέχεια της χώρας.

Διαβάστε περισσότερα στο newmoney,gr

Πηγή: newmoney.gr

Γιατί μπαίνει φρένο στις ανεμογεννήτριες στα νησιά με το νέο χωροταξικό

Οι ξενοδοχειακοί φορείς εκφράζουν επιφυλάξεις για την εφαρμογή οριζόντιων περιορισμών
To Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο
Στην πρώτη φάση της δημόσιας διαβούλευσης που ολοκληρώθηκε στις 25 Μαΐου 2026, ξενοδοχειακοί φορείς κατέθεσαν διαφορετικές προσεγγίσεις για κρίσιμα ζητήματα, όπως η φέρουσα ικανότητα των προορισμών, τα όρια κλινών και η διαχείριση της τουριστικής πίεσης.

Οι ξενοδοχειακοί φορείς εκφράζουν επιφυλάξεις για την εφαρμογή οριζόντιων περιορισμών, υποστηρίζοντας ότι κάθε προορισμός διαθέτει διαφορετικά χαρακτηριστικά και ανάγκες. Ζητούν μεγαλύτερη ευελιξία και σχεδιασμό που θα βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και στις δυνατότητες των τοπικών υποδομών.

Την ίδια στιγμή, ο STAMA (Σύνδεσμος Εταιρειών Βραχυχρόνιας Μίσθωσης Ακινήτων) διαφωνεί με την πρόβλεψη που εντάσσει τις κλίνες βραχυχρόνιας μίσθωσης στους δείκτες φέρουσας ικανότητας μαζί με τα ξενοδοχεία, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για διαφορετικά μοντέλα φιλοξενίας που δεν μπορούν να αξιολογούνται με τα ίδια κριτήρια.

ΣΕΤΕ: Επιφυλάξεις για οριζόντιους περιορισμούς
Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) κατέθεσε τις θέσεις και τις παρατηρήσεις του στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης για το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο Τουρισμού (ΕΧΠ-Τ), χαρακτηρίζοντας θετική εξέλιξη τη θεσμοθέτησή του μετά από δεκαετίες εκκρεμότητας. Όπως επισημαίνει ο ΣΕΤΕ, το νέο πλαίσιο, σε συνδυασμό με τον υποκείμενο σχεδιασμό που βρίσκεται σε εξέλιξη, μπορεί να αποτελέσει τη βάση τόσο για την προστασία του περιβάλλοντος όσο και για τη διασφάλιση της απαιτούμενης ασφάλειας δικαίου στις νέες επενδύσεις.

Παράλληλα, ο Σύνδεσμος εκφράζει επιφυλάξεις για την καθολική εφαρμογή οριζόντιων περιορισμών, τονίζοντας ότι ο χωροταξικός σχεδιασμός οφείλει να έχει στρατηγικό χαρακτήρα και να προσαρμόζεται στις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Σύμφωνα με τον ΣΕΤΕ, οι γενικευμένες ρυθμίσεις οδηγούν συχνά σε απλουστευτικές προσεγγίσεις που δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες και τις αναπτυξιακές δυνατότητες των προορισμών.

Ο ΣΕΤΕ υπογραμμίζει ακόμη ότι ο τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας και της περιφερειακής ανάπτυξης, καθώς στηρίζει την απασχόληση και ενισχύει τόσο τον πρωτογενή όσο και τον δευτερογενή τομέα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη νησιωτική και ορεινή Ελλάδα, όπου – όπως σημειώνεται – ο τουρισμός λειτουργεί συχνά ως η μοναδική αναπτυξιακή διέξοδος για τη συγκράτηση του πληθυσμού και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Αναφορικά με την προτεινόμενη ομαδοποίηση των νησιών, ο Σύνδεσμος εκτιμά ότι δεν αντανακλά πάντοτε τις πραγματικές συνθήκες κάθε προορισμού. Όπως αναφέρει, σε ορισμένα μικρά νησιά ακόμη και μονάδες 100 κλινών μπορεί να θεωρούνται υπερβολικές, ενώ σε μεγαλύτερους και πιο ανεπτυγμένους προορισμούς οι προβλεπόμενοι περιορισμοί κρίνονται μη βιώσιμοι και μη ανταγωνιστικοί σε σχέση με άλλες μεσογειακές αγορές.

Στις προτάσεις του, ο ΣΕΤΕ ζητά να λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις των τοπικών κοινωνιών, των παραγωγικών φορέων και της αυτοδιοίκησης κατά την εξειδίκευση των ρυθμίσεων μέσω των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων. Παράλληλα, εισηγείται τη δυνατότητα αναθεώρησης των ρυθμίσεων ανά πενταετία, με βάση την εξέλιξη των υποδομών, τα περιβαλλοντικά δεδομένα και τις αναπτυξιακές προοπτικές κάθε περιοχής.

Σε ό,τι αφορά τη φέρουσα ικανότητα, ο Σύνδεσμος εκφράζει την αντίθεσή του στην επέκταση της υποχρέωσης σύνταξης ΕκΕΦΙ και στις μεμονωμένες τουριστικές μονάδες. Όπως υποστηρίζει, η αξιολόγηση της φέρουσας ικανότητας πρέπει να πραγματοποιείται σε επίπεδο ευρύτερων χωρικών ενοτήτων και όχι μεμονωμένων επενδύσεων, ώστε να αποφεύγονται αποσπασματικές ή αντιφατικές αξιολογήσεις.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, με τον ΣΕΤΕ να εκτιμά ότι το πλαίσιο που προβλέπεται στο ΕΧΠ-Τ μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο ελέγχου σε περιοχές όπου η υπερβολική ανάπτυξή τους ασκεί πιέσεις στις υποδομές, στη στέγαση και στη δόμηση εκτός σχεδίου.

Την ίδια στιγμή, ο Σύνδεσμος απορρίπτει την πρόβλεψη για επιβολή νέου τέλους υπέρ του Πράσινου Ταμείου, σημειώνοντας ότι οι τουριστικές επιχειρήσεις επιβαρύνονται ήδη σημαντικά μέσω του τέλους ανθεκτικότητας και άλλων χρεώσεων που συνδέονται με την κλιματική προσαρμογή. Αντί νέων οικονομικών επιβαρύνσεων, προτείνει την αξιοποίηση των υφιστάμενων πόρων για έργα που θα ενισχύουν τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα των προορισμών.

Επίσης, ο ΣΕΤΕ ζητά βελτιώσεις στις μεταβατικές διατάξεις, ώστε να διασφαλίζεται η ασφάλεια δικαίου για τις επενδύσεις και να ενισχύεται η εμπιστοσύνη των πολιτών προς την Πολιτεία, εκφράζοντας την προσδοκία ότι το τελικό χωροταξικό πλαίσιο θα συμβάλει στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου μοντέλου τουριστικής ανάπτυξης για τη χώρα.

ΞΕΕ: Αντιμετώπιση της φέρουσας ικανότητας ως δυναμικού μεγέθους
Το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΞΕΕ) ζητά πλήρη δημοσιοποίηση και επιστημονικό έλεγχο της μεθοδολογίας με την οποία κατηγοριοποιούνται οι περιοχές στο νέο χωροταξικό πλαίσιο και υποχρεωτική εκπόνηση Εκθέσεων Εκτίμησης Φέρουσας Ικανότητας.

Επίσης, ζητά αντιμετώπιση της φέρουσας ικανότητας ως δυναμικού μεγέθους, το οποίο επηρεάζεται από τις δημόσιες επενδύσεις και την επάρκεια των δημοσίων υποδομών, ιδίως σε ύδρευση, αποχέτευση, ενέργεια, οδικά δίκτυα και διαχείριση αποβλήτων.

Παράλληλα, οι ξενοδόχοι ζητούν διαφοροποιημένη και τεκμηριωμένη προσέγγιση ανά περιοχή και προορισμό, με βάση τη νομοθεσία για την περιβαλλοντική κατάταξη των ξενοδοχείων, αντί για οριζόντιες ρυθμίσεις που εφαρμόζονται ενιαία ανεξαρτήτως τοπικών χαρακτηριστικών.

Την ίδια στιγμή, κρίνουν απαραίτητη την επανεξέταση ρυθμίσεων όπως το γενικό όριο των 100 κλινών, οι αυξημένες αρτιότητες και η πρόβλεψη νέου περιβαλλοντικού μη ανταποδοτικού τέλους.

Επίσης, προτείνεται συνυπολογισμός των κλινών βραχυχρόνιας μίσθωσης, τόσο στη φέρουσα ικανότητα όσο και στους δείκτες κατηγοριοποίησης των περιοχών, πρόβλεψη ολοκληρωμένων μηχανισμών ανάπλασης και διαχείρισης για κορεσμένους τουριστικούς προορισμούς, διασφάλιση της ασφάλειας δικαίου και της σταθερότητας του πλαισίου για πολίτες, επενδυτές και επιχειρήσεις του τουριστικού τομέα, καθώς και εντατικοποίηση της συνεργασίας με τους θεσμικούς φορείς του τουρισμού κατά την τελική διαμόρφωση και εφαρμογή του νέου πλαισίου.

Το ΞΕΕ, σύμφωνα με τον πρόεδρο, Αλέξανδρος Βασιλικός έχει επανειλημμένα επισημάνει την ανάγκη θεσμοθέτησης ενός Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό, ως αναγκαίας προϋπόθεσης για το μέλλον και τις προοπτικές της ελληνικής Φιλοξενίας.

«Όμως η βιώσιμη ανάπτυξη της Φιλοξενίας στην Ελλάδα, στην οποία όλοι αναφέρονται ως κοινό στόχο, προϋποθέτει σαφείς κανόνες τόσο για τη βιωσιμότητα όσο και για την ανάπτυξη» ανέφερε ο κ. Βασιλικός και συμπλήρωσε: «Στο πεδίο της βιωσιμότητας, η χώρα μας διαθέτει ήδη ένα πρωτοποριακό σύστημα περιβαλλοντικής κατάταξης των ξενοδοχείων, που νομοθετήθηκε από το υπουργείο Τουρισμού, ύστερα από ενδελεχή δουλειά του ΞΕΕ και του ΤΕΕ, το οποίο και δεν μπορεί παρά να χρησιμοποιηθεί αντί των οριζόντιων περιορισμών. Ταυτόχρονα, στο πεδίο της ανάπτυξης, απαιτούνται ασφάλεια δικαίου, σταθερότητα για τις επενδύσεις και κανόνες που δεν δαιμονοποιούν την υγιή επιχειρηματικότητα. Πολύ περισσότερο όταν μιλάμε για έναν κλάδο που αποτελεί αποδεδειγμένα σταθερό πυλώνα της εθνικής οικονομίας και οφείλει να συνεχίσει να προσφέρει τα πολλαπλασιαστικά οφέλη του στους πολίτες και τις τοπικές κοινωνίες».

ΠΟΞ: Σοβαρές επιφυλάξεις για ορισμένες προβλέψεις του σχεδίου
Η ανάγκη για ένα σταθερό και λειτουργικό πλαίσιο ανάπτυξης του ελληνικού τουρισμού βρίσκεται στο επίκεντρο των παρεμβάσεων της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων (ΠΟΞ) σχετικά με το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό. Με επιστολή της προς το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και το υπουργείο Τουρισμού, η ΠΟΞ καταθέτει σειρά παρατηρήσεων και προτάσεων, επισημαίνοντας ότι ο σχεδιασμός για την επόμενη ημέρα του τουρισμού πρέπει να συνδυάζει τη βιωσιμότητα με τη δυνατότητα ανάπτυξης και επενδύσεων.

Η Ομοσπονδία χαρακτηρίζει θετική την προσπάθεια επικαιροποίησης του χωροταξικού σχεδιασμού, σημειώνοντας ότι η χώρα έχει ανάγκη από σαφείς κανόνες και ένα συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο που θα παρέχει ασφάλεια δικαίου στις επιχειρήσεις και στους επενδυτές. Όπως τονίζει, ο τουρισμός αποτελεί στρατηγικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας και απαιτεί ένα περιβάλλον σταθερότητας και προβλεψιμότητας, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία ο διεθνής ανταγωνισμός εντείνεται.

Παράλληλα, η ΠΟΞ εκφράζει επιφυλάξεις για ορισμένες προβλέψεις του σχεδίου, εκτιμώντας ότι σε αρκετές περιπτώσεις υιοθετούνται οριζόντιοι περιορισμοί που δεν λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, η τουριστική ανάπτυξη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με ενιαία κριτήρια για όλους τους προορισμούς, καθώς κάθε περιοχή διαθέτει διαφορετικά χαρακτηριστικά, ανάγκες και αναπτυξιακές δυνατότητες.

Στο πλαίσιο αυτό, οι ξενοδόχοι ζητούν μεγαλύτερη ευελιξία στον σχεδιασμό και πιο στοχευμένες πολιτικές, ώστε να επιτυγχάνεται ισορροπία ανάμεσα στην προστασία του περιβάλλοντος και στην οικονομική ανάπτυξη. Όπως επισημαίνουν, η βιωσιμότητα δεν ταυτίζεται με την απαγόρευση επενδύσεων, αλλά με την ορθολογική διαχείριση των πόρων και την αναβάθμιση των υποδομών.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλές υφιστάμενες ξενοδοχειακές μονάδες σε σχέση με τις αδειοδοτήσεις και τις περιβαλλοντικές εγκρίσεις. Η ΠΟΞ υπογραμμίζει ότι οι συχνές ασάφειες και οι αντικρουόμενες διατάξεις δημιουργούν σημαντικά εμπόδια στη λειτουργία και τον εκσυγχρονισμό των επιχειρήσεων, προκαλώντας καθυστερήσεις και αυξημένο διοικητικό κόστος. Για τον λόγο αυτό ζητά τη δημιουργία ενός πιο ξεκάθαρου και αποτελεσματικού πλαισίου, το οποίο θα επιτρέπει στις επιχειρήσεις να λειτουργούν και να επενδύουν χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις.

Η Ομοσπονδία επιμένει επίσης στη σημασία της σύνδεσης του νέου χωροταξικού με τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια, ώστε να αποφευχθούν αντιφάσεις και επικαλύψεις που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν νέα προβλήματα στην εφαρμογή του σχεδιασμού. Όπως αναφέρει, η έλλειψη συντονισμού μεταξύ διαφορετικών εργαλείων χωροταξικής πολιτικής ενδέχεται να οδηγήσει σε αβεβαιότητα και να περιορίσει την επενδυτική δραστηριότητα.

Μέσα από τις παρεμβάσεις της, η ΠΟΞ επιχειρεί να αναδείξει την ανάγκη για έναν ισορροπημένο σχεδιασμό που θα προστατεύει το περιβάλλον και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ελληνικών προορισμών, χωρίς όμως να ανακόπτει τη δυναμική του τουρισμού. Οι ξενοδόχοι υποστηρίζουν ότι η χώρα χρειάζεται ένα χωροταξικό πλαίσιο σύγχρονο, ρεαλιστικό και αναπτυξιακό, το οποίο θα επιτρέψει στον ελληνικό τουρισμό να συνεχίσει να αποτελεί μοχλό ανάπτυξης, απασχόλησης και περιφερειακής συνοχής τα επόμενα χρόνια.

STAMA: Οι ενστάσεις της βραχυχρόνιας μίσθωσης
Σημαντικές ενστάσεις για τον τρόπο με τον οποίο το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό επιχειρεί να ρυθμίσει τη βραχυχρόνια μίσθωση εκφράζει ο STAMA (Short Term Accommodation Managers Association), εστιάζοντας κυρίως στη νέα πρόβλεψη που εντάσσει τις διαθέσιμες κλίνες τύπου Airbnb στον υπολογισμό της τουριστικής φέρουσας ικανότητας κάθε περιοχής, μαζί με τις ξενοδοχειακές υποδομές.

Για τον STAMA, η συγκεκριμένη επιλογή δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια, αλλά ένα μεθοδολογικά προβληματικό πλαίσιο αποτίμησης της τουριστικής πίεσης. Όπως επισημαίνεται, η εξίσωση δύο εντελώς διαφορετικών μοντέλων φιλοξενίας -των ξενοδοχείων και της βραχυχρόνιας μίσθωσης- κινδυνεύει να δημιουργήσει μια εικόνα που δεν αντανακλά την πραγματικότητα σε πολλές περιοχές της χώρας.

Ο πρόεδρος του Συνδέσμου, Βασίλης Αργυράκης, τονίζει ότι η λογική αυτή μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα για το «πόσο γεμάτος» είναι ένας προορισμός, ειδικά σε νησιά και περιοχές με έντονη εποχικότητα, όπου η πίεση στις υποδομές δεν συνδέεται αποκλειστικά με τον αριθμό των κλινών, αλλά με τη συνολική λειτουργία του τόπου.

«Η σύγκριση των βραχυχρόνιων μισθώσεων με τις ξενοδοχειακές κλίνες είναι άδικη και θα κάνει την Ελλάδα πιο ακριβή. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι μπαίνουν στο ίδιο καλάθι δύο διαφορετικά πράγματα. ‘Αλλος είναι ο τρόπος που λειτουργεί ένα ξενοδοχείο και άλλος ένα σπίτι που διατίθεται μέσω πλατφόρμας. Αν τα μετράς το ίδιο, καταλήγεις να έχεις λάθος εικόνα για το τι πραγματικά συμβαίνει σε έναν προορισμό», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό γίνεται ακόμη πιο κρίσιμο σε περιοχές που ήδη δέχονται έντονη τουριστική πίεση, καθώς οι αποφάσεις που θα βασιστούν σε αυτή τη μεθοδολογία μπορεί να οδηγήσουν σε υπερβολικούς ή λανθασμένους περιορισμούς, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικές αιτίες των προβλημάτων, όπως οι υποδομές και η διαχείριση του δημόσιου χώρου.

Παράλληλα, ο STAMA επανέρχεται στη συζήτηση για τον όρο «υπερτουρισμός», τονίζοντας ότι η γενικευμένη χρήση του δεν βοηθά στην κατανόηση της πραγματικής εικόνας. Όπως υπογραμμίζεται, η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει ένα ενιαίο φαινόμενο υπερτουρισμού, αλλά διαφορετικές συνθήκες ανά περιοχή και ανά περίοδο, οι οποίες δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με οριζόντιες αναγνώσεις.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στο ζήτημα των μελετών φέρουσας ικανότητας που προβλέπει το νέο πλαίσιο. Ο STAMA προειδοποιεί ότι το αποτέλεσμα αυτών των μελετών θα κριθεί αποκλειστικά από το ποια δεδομένα θα χρησιμοποιηθούν. Επισημαίνει δε τον καθοριστικό ρόλο της ΑΑΔΕ, ως του μοναδικού φορέα που διαθέτει σήμερα πλήρη, αναλυτικά και αξιόπιστα δεδομένα για τη βραχυχρόνια μίσθωση στην Ελλάδα. Όπως αναφέρεται, χωρίς κοινά αποδεκτή βάση δεδομένων, οποιαδήποτε αποτίμηση της τουριστικής πίεσης κινδυνεύει να είναι αποσπασματική και ανακριβής.

O STAMA εκφράζει σαφή διαφωνία με το ενδεχόμενο οι μελέτες αυτές -και κατ’ επέκταση οι αποφάσεις για πιθανούς περιορισμούς- να αποτελέσουν αποκλειστική αρμοδιότητα των Δήμων. Όπως επισημαίνεται, μια τέτοια προσέγγιση ενέχει τον κίνδυνο αποσπασματικών εκτιμήσεων και διαφορετικών ταχυτήτων από περιοχή σε περιοχή. Ο Σύνδεσμος προτείνει οι μελέτες φέρουσας ικανότητας να ανατίθενται σε ανεξάρτητους, αξιόπιστους φορείς, με ενιαία μεθοδολογία και σαφή κριτήρια, ώστε να διασφαλίζεται η αντικειμενικότητα και η συγκρισιμότητα των αποτελεσμάτων.

Ο Σύνδεσμος καλεί την πολιτεία να διασφαλίσει ένα ενιαίο και αυστηρά τεκμηριωμένο πλαίσιο αποτύπωσης της τουριστικής δραστηριότητας, το οποίο θα βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα και θα αντιμετωπίζει ισότιμα αλλά όχι εξισωτικά διαφορετικές μορφές φιλοξενίας.

Πηγή: ot.gr

Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο: Διαφοροποιήσεις μεταξύ των φορέων του τουριστικού κλάδου