«Μια κυβερνητική αλλαγή δεν σημαίνει ότι θα φέρει λύσεις στα προβλήματα σήμερα. Είτε προχωρήσουν σε εκλογές, λοιπόν, είτε τις πραγματοποιήσουν όποτε συμφέρει το σύστημα για να στεριώσει καλύτερα, οι εργαζόμενοι πρέπει να δημιουργήσουν τέτοια εμπόδια στην εφαρμογή των μέτρων, που να παραλύσουν το σύστημα που τους αφανίζει».
Αυτό δηλώνει το στέλεχος του ΚΚΕ και εκπρόσωπος της ΔΑΣ ΟΤΑ στο Δήμο Ρόδου κ. Μαρία Χατζηγιάννη, σε συνέντευξή της στη «δ», αναφερόμενη στις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η ψήφιση των νέων μέτρων.
«Δεν εξαιρείται κανένα λαϊκό στρώμα από αυτό το τσουνάμι. Αυτόν τον διαρκή κατήφορο, μπορεί να τον σταματήσει η κοινή πάλη των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών επιχειρηματιών, με τους εργαζόμενους, τους φτωχούς αγρότες να βαδίσουν μαζί στην αντίθετη πορεία από εκείνη που μας έφτασε ως εδώ», δηλώνει η κ. Χατζηγιάννη.
Σε ό,τι αφορά το Δήμο Ρόδου η κ. Χατζηγιάννη δηλώνει πως ταυτίζεται με την πολιτική που διαμορφώνεται από την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας και στηρίζει τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στη λειτουργία των Δήμων με πολύ δυσμενή αποτελέσματα.
Η συνέντευξη της κ. Μαρίας Χατζηγιάννη, αναλυτικά:
• Πώς κρίνετε τα νέα μέτρα που ψηφίστηκαν από τη Βουλή;
Είναι μέτρα αδυσώπητης λιτότητας σε βάρος του ελληνικού λαού. Μνημόνια, Μεσοπρόθεσμα και εφαρμοστικοί πέρασαν από τη Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, με αδιάβαστες τις εκατοντάδες σελίδες τους από βουλευτές που τα υπερψήφισαν σε συνδυασμό με τρομοκρατία, εκβιασμό και καταστολή του κινήματος. Αν αυτά τα μέτρα εφαρμοστούν, θα υπάρχουν μόνο ερείπια. Γι’ αυτό δεν πρέπει να τους επιτρέψουμε να τα εφαρμόσουν. Κι αυτό θα γίνει μόνο από ένα λαό αποφασισμένο να αντισταθεί στους εκβιασμούς, στις απειλές και την τρομοκρατία, να οργανωθεί, να αντεπιτεθεί και να επιβάλει το δίκιο του, που δεν ισοδυναμεί με τίποτα λιγότερο, πια, από το ίδιο το δικαίωμά του στη ζωή.
• Διατυπώθηκε πολλές φορές η υπόσχεση πως τα μέτρα αυτά θα είναι τα τελευταία. Θα συμβεί αυτό;
Αυτή είναι η τακτική τους. Όσο πιο σκληρά μέτρα προσπαθούν να περάσουν, άλλο τόσο ισχυρίζονται πως αυτά θα είναι τα «τελευταία». Λένε ψέματα συνειδητά και ασύστολα. Επικαλούνται κάθε φορά την αναγκαιότητά τους για να μη γίνουμε ακόμα πιο φτωχοί!!! Και κάθε φορά βυθίζουν όλο και πιο βαθιά το λαό στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Τα μέτρα που παίρνονται είναι συνέχεια των προηγούμενων, έχουν ενιαία λογική και στόχο και δεν είναι αποσπασματικά. Απόδειξη, το ίδιο το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, που πέρασε στη Βουλή φέτος τον Μάρτιο και προβλέπει τη διαρκή λήψη μέτρων στο όνομα της μείωσης όχι μόνο των ελλειμμάτων, αλλά και του χρέους. Δηλαδή, όπως προβλέπεται: «Τα κράτη – μέλη με δημόσιο χρέος άνω του 60% του ΑΕΠ θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για τη μείωση του χρέους (κανόνας του 1/20) το χρόνο». Στην περίπτωση της Ελλάδας – που δεν προβλέπεται να μειώσει το χρέος της κάτω από το 120% του ΑΕΠ ούτε μετά το 2020 – αυτό σημαίνει ότι κάθε χρόνο πρέπει να παίρνει νέα μέτρα 5% του ΑΕΠ, δηλαδή περί τα 12 δισ. Όπως αυτά που πέρασαν στη Βουλή και τελικά είναι ύψους 14,2 δις ευρώ. Μέτρα μόνιμης χρεοκοπίας του λαού. Οι εργαζόμενοι, πρέπει να απαλλαγούν από τις ψευδαισθήσεις ότι μπορεί να υπάρξει κάποια ανακούφιση ή σωτηρία μέσα στην ΕΕ όπου κυριαρχεί καθεστώς δικτατορίας των μονοπωλίων και να διαπιστώνουν εκ των υστέρων με οδυνηρό τρόπο, ότι τα κόμματα που υπερασπίζονται την ΕΕ και ταυτόχρονα υπόσχονται φιλολαϊκή πολιτική, έχουν άμεση σχέση με την πολιτική απάτη και το πολιτικό ψεύδος.
• Υπάρχει τρόπος να καταφέρουν να γλιτώσουν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι από την εξαθλίωση που θα τους οδηγήσουν τα μέτρα;
Τελικά στα αμέτρητα τρομοκρατικά διλήμματα που θέτουν στους εργαζόμενους και στους συνταξιούχους να υποκύψουν, προβάλλει το πραγματικό δίλημμα για εμάς. Ή θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τη συντριβή μας ή θα αντισταθούμε και θα χτυπήσουμε την αιτία που την προκαλεί. Να προχωρήσουμε σε συστηματική και καλά οργανωμένη απειθαρχία και ανυπακοή όχι μόνο στις αποφάσεις της κυβέρνησης, αλλά γενικότερα στο σύστημα. Ν’ αξιοποιήσουν εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και μικρομεσαία στρώματα μαζί με τη νεολαία όλες τις μορφές πάλης που να μπλοκάρουν τα μέτρα και ταυτόχρονα ν’απαιτούν τη μονομερή διαγραφή του χρέους γιατί δεν είναι δικό μας, την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση των μονοπωλίων που πρέπει να κοινωνικοποιηθούν γιατί η δική τους περιουσία είναι ο πλούτος που δημιούργησαν οι εργαζόμενοι με το μόχθο τους και τους ανήκει.
• Μαζί με τους εργαζόμενους, όμως, οδηγούνται σε αδιέξοδο και δεκάδες επιχειρήσεις και στην περιοχή μας. Ποιός θα επιβιώσει τελικά από αυτό το τσουνάμι μέτρων;
Επιδιώκουν να ξεπαστρέψουν εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους με την κατάργηση του αφορολόγητου, το τέλος επιτηδεύματος, την εισφορά αλληλεγγύης και τον εξοντωτικό φορολογικό συντελεστή 26% έως 33% από το πρώτο ευρώ. Με τη μείωση μισθών και συντάξεων φτωχαίνουν εργαζόμενους, συνταξιούχους και συγχρόνως βουλιάζουν μικρομάγαζα, βιοτέχνες, επαγγελματίες από την πτώση της κατανάλωσης. Θέλουν να βάλουν λουκέτο στις περισσότερες μικροεπιχειρήσεις, ενεργώντας υπέρ των μεγάλων μονοπωλιακών κλάδων. Το 40% των αυτοαπασχολούμενων δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ασφαλιστικές εισφορές, με αποτέλεσμα να μένουν ανασφάλιστοι με επιπτώσεις στην υγεία τους αλλά και την ίδια τους τη ζωή. Δεν εξαιρείται κανένα λαϊκό στρώμα από αυτό το τσουνάμι. Αυτόν τον διαρκή κατήφορο, μπορεί να τον σταματήσει η κοινή πάλη των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών επιχειρηματιών, με τους εργαζόμενους, τους φτωχούς αγρότες να βαδίσουν μαζί στην αντίθετη πορεία από εκείνη που μας έφτασε ως εδώ.
• Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι μαζί με τα μέτρα διαλύθηκαν και ζωτικοί τομείς, όπως αυτός της υγείας που είναι από τους πλέον σημαντικούς;
Είναι μέτρα μελετημένα από καιρό. Η απελευθέρωση της αγοράς που πραγματοποιείται και στον τομέα της Υγείας, έτσι που να πέσουν τα όποια εμπόδια υπήρχαν στη διείσδυση των επιχειρηματικών ομίλων στον τομέα της Υγείας, αποτελεί κομμάτι της πολιτικής που αποποιείται την κρατική ευθύνη για τη χρηματοδότηση του συστήματος Υγείας και στήνει στο εκτελεστικό απόσπασμα το δικαίωμα των εργαζομένων στην Υγεία. Η ζωή και η υγεία χιλιάδων ανθρώπων μπαίνουν σε άμεσο κίνδυνο εξ αιτίας της δραματικής συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα, της επιδείνωσης της κατάστασης στα ασφαλιστικά ταμεία και στον ΕΟΠΥΥ, της κατάστασης που δημιουργήθηκε στον κλάδο του φαρμάκου, φαινόμενα όμως που δεν είναι σημερινά, αλλά τώρα οξύνονται περισσότερο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η παράλυση του Νοσοκομείου της Ρόδου και η απίστευτη ταλαιπωρία των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ και γενικά στον ΕΟΠΥΥ. Με τον νέο Κανονισμό Λειτουργίας του ΕΟΠΥΥ έρχονται ανατριχιαστικές περικοπές και χαράτσια στην υγεία του λαού. Τώρα πρέπει τα Σωματεία, το εργατικό λαϊκό κίνημα να πάρει πρωτοβουλίες ώστε κανείς να μη μείνει χωρίς φάρμακα, χωρίς περίθαλψη. Η ανάγκη για αποκλειστικά δημόσια δωρεάν Υγεία με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό πρέπει να γίνει καθημερινό ζήτημα πάλης των φορέων του εργατικού λαϊκού κινήματος.
• Μετά από την ψήφιση των μέτρων θεωρείτε πως θα αρχίσει να μετρά αντίστροφα ο χρόνος για τη διεξαγωγή εκλογών;
Μια κυβερνητική αλλαγή δεν σημαίνει βέβαια ότι θα φέρει λύσεις στα προβλήματα σήμερα. Γιατί είναι βασικά θέμα εξουσίας. Ποιος την έχει, ή ποιος θα την έχει ο λαός ή τα μονοπώλια, οι τράπεζες, μεγαλοβιομήχανοι και εφοπλιστές; Ποιοι την έχουν σήμερα; Ποιο κόμμα ή ποιο κυβερνητικό σχήμα αντιτίθεται στην εξουσία τους οικονομική και πολιτική; Εκτός από το ΚΚΕ, όλα τα κόμματα προτείνουν πολιτική διαχείρισης της κρίσης, χωρίς να θίξουν στο ελάχιστο τα συμφέροντά τους αλλά και τους μηχανισμούς εξουσίας τους, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Είτε προχωρήσουν σε εκλογές λοιπόν είτε τις πραγματοποιήσουν όποτε συμφέρει το σύστημα για να στεριώσει καλύτερα, οι εργαζόμενοι πρέπει να δημιουργήσουν τέτοια εμπόδια στην εφαρμογή των μέτρων, που να παραλύσουν το σύστημα που τους αφανίζει. Με κατεύθυνση να πάρουν οι ίδιοι την εξουσία στα χέρια τους.
• Θα επιδράσουν τα μέτρα και στη λειτουργία των Δήμων, καθώς ο νέος προϋπολογισμός προβλέπει πάλι “κούρεμα” εσόδων;
Ήδη το «κούρεμα» στους Δήμους από τις επιχορηγήσεις του Κρατικού Προϋπολογισμού κατά το 2009-2012 έχει φτάσει το 60%. Η Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), πατώντας πάνω στο υπαρκτό πρόβλημα της δραματικής οικονομικής κατάστασης των Δήμων – για την οποία φέρει σημαντικές ευθύνες- πρωτοστατεί στην παράδοση σχεδόν του συνόλου της καθημερινής δημοτικής δραστηριότητας στους επιχειρηματίες. Λειτουργεί ως μεσάζων των επιχειρηματιών πλασάρει σχεδόν ως μονόδρομο, «λύσεις» που βάζουν μια ακόμα θηλιά στο λαιμό των λαϊκών οικογενειών, οι οποίες αφού έχουν σχεδόν χάσει το δικαίωμα σε εργασία, Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, Κοινωνικές Παροχές, κινδυνεύουν να χάσουν και τις υποτυπώδεις δημοτικές παροχές. Αυτές προτείνει η ΚΕΔΕ να μετατραπούν ουσιαστικά σε εμπόρευμα, μέσω της παράδοσής τους σε ιδιώτες επενδυτές που θα «ρίξουν» σε έργα λεφτά, τα οποία οι Δήμοι δε διαθέτουν.
• Πώς εξελίσσεται ο Δήμος Ρόδου στη δύσκολη αυτή εποχή καθώς έχει να αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα;
Ο Δήμος ταυτίζεται με την πολιτική που διαμορφώνεται από την Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας και στηρίζει τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στη λειτουργία των Δήμων. Δεν ακολουθεί πολιτική ρήξης με τις αντιλαϊκές πολιτικές των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων, αλλά ακολουθεί τη ΚΕΔΕ. Το αποτέλεσμα είναι απαξιωμένες υπηρεσίες, όπως η καθαριότητα, υπολειτουργία του τομέα Πρόνοιας και τα έργα να έχουν βαλτώσει. Εν όψει μάλιστα των σχεδίων που επεξεργάζεται η ΚΕΔΕ για τη δημιουργία Κεφαλαίου Επενδύσεων σε Υποδομές ΟΤΑ (ΚΕΥΟ), το οποίο θα επενδύει σε έργα των Δήμων που έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα, θα προσφέρονται στους επενδυτές κάθε είδους «φιλέτα» στα οποία μπορούν να κερδοσκοπήσουν. Η εξέλιξη αυτή σε συνδυασμό με τις νέες περικοπές στην κρατική χρηματοδότηση προς τους Δήμους, όπως προβλέπει ο νέος προϋπολογισμός, οι απολύσεις και το πάγωμα των προσλήψεων που προβλέπει το νέο μεσοπρόθεσμο, σιγοντάρει τη γενική πολιτική διάλυση του όποιου δημόσιου χαρακτήρα διατηρούν οι δημοτικές υπηρεσίες και παράλληλα ιδιωτικοποίησης υπηρεσιών, έργων και δομών του Δήμου. Οι εργαζόμενοι του Δήμου πρέπει να προστατέψουν με κάθε μορφή πάλης το δημόσιο χαρακτήρα των δημοτικών υπηρεσιών, ν’ αποτρέψουν τις απολύσεις και τη διάλυση που θα οδηγήσουν τις δομές του Δήμου.
• Στον διαγωνισμό για την ανάθεση του τομέα καθαριότητας σε ιδιώτες θα πρέπει να εμμείνει η δημοτική αρχή;
Η διαχειριστική λογική της δημοτικής αρχής, με επιχειρήματα ότι δεν υπάρχουν λεφτά για εξοπλισμό, συντήρηση και προσλήψεις, αφήνει να φαίνεται αναπόφευκτο στους δημότες ότι πρέπει να δοθεί σε ιδιώτες. Η δημοτική αρχή δεν έχει όμως αντιταχθεί ούτε στη πολιτική, που οδήγησε σε κατάρρευση αυτήν την υπηρεσία. Αυτό που ζουν οι εργαζόμενοι καθημερινά είναι η απαξίωσή της, οι επικίνδυνες για τη σωματική τους ακεραιότητα συνθήκες εργασίας, αφού αναγκάζονται να δουλεύουν με οχήματα χωρίς στοιχειώδη συντήρηση. Υπόσχεται στους εργαζόμενους ότι δεν θα απολυθούν και ότι αναδεικνύεται η χρησιμότητα της υπηρεσίας αφού χρειαζόμαστε επιπλέον βοήθεια, αλλά αυτή προέρχεται τελικά από μεγαλοεργολάβους στο χώρο αυτό. Οι εργαζόμενοι πρέπει να ματαιώσουν τις προσπάθειες αυτές της ιδιωτικοποίησης της καθαριότητας, που θα έχει τελικά βαριές συνέπειες στα οικονομικά των ήδη καταληστευόμενων δημοτών, στην ποιότητα των υπηρεσιών, στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και των δικών τους εργατικών δικαιωμάτων.
• Τι πιστεύετε ότι έχει γίνει στην περίπτωση της ΕΤΑΙ ΠΡΟΦΥΚΑ;
Ο Καλλικράτης δεν προέβλεπε ΕΤΑΙΠΡΟΦΥΚΑ. Το γνώριζαν βέβαια οι υπερασπιστές του Καλλικράτη, όπως γνώριζαν ότι σε καμιά περίπτωση δεν αναβαθμίζονταν δομές παροχής υπηρεσιών σε δημότες Πρόνοιας-Παιδείας-Υγείας, Προστασίας τους Περιβάλλοντος, υπηρεσιών Αθλητισμού και Πολιτισμού. Το αντίθετο επεδίωκαν. Την αποδόμησή τους, την εμπορευματοποίησή τους και την παρέμβαση του εθελοντισμού να καλύπτει τα κενά σε συνεργασία με ΜΚΟ. Όλο αυτό το διάστημα η δημοτική αρχή χειραγώγησε τους εργαζόμενους με υποσχέσεις. Έχουν ευθύνη και οι συνδικαλιστές της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου γιατί δεν κλιμάκωσαν τη πάλη των εργαζομένων εξ αρχής, και σε κοινό αγώνα με άλλους εργατικούς φορείς και σωματεία ώστε να φέρουν σε δύσκολη θέση δημοτική αρχή και βουλευτές για νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή.
