Τράπεζα κατηγορείται για αυθαίρετη δέσμευση λογαριασμού

Για απόπειρα εκβίασης και για παράβαση προσωρινής διαταγής δικαστηρίου καταμηνύθηκαν από ένα ζευγάρι συνταξιούχων, κατοίκων Ρόδου, δύο υπάλληλοι και ο Διευθυντής κεντρικού καταστήματος τράπεζας που λειτουργεί στο νησί ισχυριζόμενοι ότι μετήλθαν απίθανες μεθοδεύσεις για να δεσμεύσουν αυθαιρέτως τον τραπεζικό τους λογαριασμό που περιέχει τις οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής…
Η υπόθεση έχει απασχολήσει ήδη το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου που χορήγησε προσωρινή διαταγή για την αποδέσμευση του λογαριασμού απόφαση με την οποία δεν φέρεται να συμμορφώνεται η τράπεζα παρότι μάλιστα αίτημα της για την ανάκληση της δικαστικής αυτής απόφασης απορρίφθηκε καθ’ ολοκληρίαν.
Οι μηνυτές διατηρούν συγκεκριμένα κοινό λογαριασμό καταθέσεως στην τράπεζα με υπόλοιπο στις 12 Ιουλίου 2010, 126.137,80 ευρώ.
Τον Απρίλιο του έτους 2010 η συνδικαιούχος του λογαριασμού μετέβη στην τράπεζα για να προβεί σε ανάληψη χρηματικού ποσού.
Εκεί πληροφορήθηκε, έκπληκτη για πρώτη φορά, από τους υπαλλήλους ότι για άγνωστη, αρχικώς, αιτία ο λογαριασμός ήταν δεσμευμένος.
Δεν της δόθηκε καμία περαιτέρω εξήγηση και προσέφυγε στην συνδρομή του πληρεξουσίου δικηγόρου της.
Ο τελευταίος υπέβαλε στις 20 Απριλίου 2010 αίτηση στην τράπεζα ζητώντας να του γνωστοποιηθούν εγγράφως οι λόγοι δέσμευσης του ανωτέρω χρηματικού ποσού.
Στην συγκεκριμένη αίτηση, όπως επισημαίνεται στη μήνυση, ουδεμία απάντηση δόθηκε. Επακολούθησε πλειάδα οχλήσεων προκειμένου να τους γνωστοποιηθεί η αιτία της δέσμευσης του λογαριασμού, που σημειωτέον, αφενός αποτελεί τις οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής, δυο ανθρώπων που αγωνίστηκαν όλη τους τη ζωή και αφετέρου των συντάξεων τους.
Μάταια, όπως επισημαίνουν, εφίστησαν την προσοχή επανειλημμένα αρμοδίως της τράπεζας για το γεγονός ότι, η δέσμευση του λογαριασμού τους δημιουργούσε τρομακτικά προβλήματα, δοθέντος ότι λόγω της ηλικίας τους αντιμετωπίζουν και σοβαρά προβλήματα υγείας.
Ακολούθως απογοητευμένοι από την αντιμετώπιση που είχαν από την τράπεζα και τους προστηθέντες αυτής απευθύνθηκαν στην δικηγορική εταιρεία Νίκος Αγαπηνός, στην Αθήνα η οποία κατέθεσε σχετική αναφορά καταγγέλλοντας την αξιόποινη συμπεριφορά, αφού προηγουμένως προφορικά ενημερώθηκαν από τους υπαλλήλους της τράπεζας ότι η δέσμευση του λογαριασμού είχε γίνει λόγω υπάρξεως απαιτήσεως της κατά της εταιρείας συγγενικού τους προσώπου από σύμβαση αλληλόχρεου λογαριασμού, στην οποία ο πρώτος εξ’ αυτών εφέρετο ως εγγυητής.
Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι η συγκεκριμένη σύμβαση πιστώσεως της εταιρείας ουδέποτε μέχρι σήμερα έχει καταγγελθεί, έχει καταρτισθεί στις 13.03.2002 και επιπλέον η εταιρεία με την από 08.03.2010 αίτησή της είχε ζητήσει εμπροθέσμως και παραδεκτώς την υπαγωγή της στις ευεργετικές διατάξεις του νόμου 3816/2010.
Το αίτημα της εταιρείας η τράπεζα το απέρριψε, χωρίς να το εξετάσει, με την αιτιολογία ότι οι συμβάσεις αλληλόχρεου λογαριασμού δεν υπάγονται στις διατάξεις του νόμου 3816/2010.
Μάλιστα η τράπεζα ζήτησε από την εταιρεία να της υποβάλει άμεσα συγκεκριμένη ρεαλιστική πρόταση διευθέτησης της οφειλής.
Μετά την υποβολή της αναφοράς κατά της τράπεζα, στις 3-5-2010, αναφορά η οποία κοινοποιήθηκε στην τράπεζα της Ελλάδος ως εποπτεύουσα αρχή, στον Υπουργό Οικονομικών, στον Συνήγορο του Πολίτη και στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου, όπου ήδη διενεργείται προκαταρκτική εξέταση για τη διερεύνηση τέλεσης του αδικήματος της εκβίασης εκ μέρους των προστηθέντων της υπαλλήλων, η τράπεζα απάντησε στην από 20/04/2010 αίτηση τους, μετά από ένα μήνα περίπου, αναφέροντας ότι η δέσμευση του λογαριασμού έγινε μονομερώς από την ιδία ασκώντας δικαίωμα επισχέσεως για απαίτηση που έχει κατά του συνδικαιούχου του εν λόγω λογαριασμού.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά την 21.07.2010, τους κοινοποιήθηκε η από 12.07.2010 επιστολή της τράπεζας με την οποία γνωστοποιούν ότι συμψηφίζουν την απαίτηση με το υπόλοιπο του λογαριασμού και ότι αυτός μηδενίζεται.
Οι συνταξιούχοι διατείνονται ότι ο δόλος των υπευθύνων της Τραπέζης διαφαίνεται και από το γεγονός ότι στην επίδικη σύμβαση πιστώσεως φέρεται ως εγγυητής ο πατέρας του ομορρύθμου ετέρου και διαχειριστής της εταιρίας. Ενώ λοιπόν εκκρεμούσε αίτηση για υπαγωγή της εταιρίας στις ευεργετικές διατάξεις του ν. 3816/2010 απόλυτα νομότυπη, αιφνιδίως η τράπεζα δέσμευσε μονομερώς τον λογαριασμό καταθέσεων του με συνδικαιούχο τη σύζυγό του, με υπάρχον υπόλοιπο τη στιγμή της δέσμευσης 119.833 ¤ και σημερινό υπόλοιπο 126.137,80 ευρώ και στις 12.07.2010 προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα υφάρπαξε το συγκεκριμένο χρηματικό ποσό από τον λογαριασμό, μηδενίζοντας τον.
Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι η τράπεζα σε καμία δικαστική ενέργεια δεν έχει προβεί ούτε έχει καταγγείλει τη σύμβαση πίστωσης της εταιρείας.
Οι συνταξιούχοι μηνυτές τονίζουν στη μήνυση τους…
“Είναι προφανές από τα παραπάνω ότι οι μεθοδεύσεις της τραπέζης είναι παράνομες και αποσκοπούν στην άσκηση ψυχολογικής βίας στον διαχειριστή και εκπρόσωπο της εταιρίας με δεδομένο ότι δεσμεύθηκε ο λογαριασμός των γονέων του και υφίσταται μια τρομακτική, έντονη ψυχολογική πίεση και φόρτιση σε καθημερινό επίπεδο. Ο σκοπός της τράπεζας είναι και κάμψει με τον τρόπο αυτό την ελεύθερη βούληση του νομικού προσώπου της εταιρίας, όπως αυτή εκφράζεται μέσω του εκπροσώπου της και μέσω της παράνομης δέσμευσης του λογαριασμού των γονέων να υποχρεώσει την ομόρρυθμη εταιρία να μην διεκδικήσει την υπαγωγή της στις ευεργετικές διατάξεις του ν. 3816/2010 και να υποστεί ζημία κατά το ποσό που θα ωφελείτο από την υπαγωγή στις ανωτέρω διατάξεις, ποσό το οποίο αποτελεί ταυτοχρόνως και το παράνομο όφελος της τράπεζας.
Γι’ αυτό ακριβώς στην από 19-04-2010 επιστολή της με τη οποία αρνείται την υπαγωγή της εταιρείας στις ευεργετικές διατάξεις του νόμου 3816/2010 καλεί ταυτόχρονα την εταιρεία να προτείνει μια ρεαλιστική πρόταση για την εξόφληση της οφειλής δηλαδή ουσιαστικά να παραλείψει το αίτημά της για υπαγωγή στις ευεργετικές διατάξεις του Ν. 3816/2010 και να μην ωφεληθεί των σχετικών εκπτώσεων και λοιπών ευεργετημάτων που παρέχει ο σχετικός νόμος με αποτέλεσμα να σημαντική οικονομική βλάβη της που είναι μάλιστα ιδιαίτερα έντονη σε μια περίοδο σημαντικής οικονομικής κρίσης.
Η αυθαιρεσία δηλαδή της τράπεζας δεν σταματά πουθενά. Αφού δέσμευσε αυθαίρετα και μονομερώς τον λογαριασμό μας προχώρησε και σε αφαίμαξη των χρημάτων δύο συνταξιούχων και πάλι μονομερώς και πάλι με την επίκληση της ιδιότητας του εγγυητή του α’ εξ ημών σε μια σύμβαση πιστώσεως με την Τράπεζα, η οποία σύμβαση σημειωτέον δεν έχει καταγγελθεί και για την οποία σύμβαση η εταιρία έχει ζητήσει εμπροθέσμως και παραδεκτώς και δικαιούται την υπαγωγή της στις ευεργετικές διατάξεις του ν. 3816/2010.
Σε κάθε περίπτωση αντί η τράπεζα να διεκδικήσει δικαστικά ό,τι πιστεύει ότι δικαιούται, αφού πρωτίστως καταγγείλει τη σχετική σύμβαση με την εταιρία, προχώρησε μονομερώς χωρίς να έχει εκκαθαρισμένη και ληξιπρόθεσμη απαίτηση ούτε κατά της εταιρίας ούτε κατ’ επέκταση κατά του α’ εξ ημών και υφάρπαξε κατά κυριολεξία τα χρήματα από το λογαριασμό δύο συνταξιούχων”.
Σημειώνουν εξάλλου ότι άσκησαν κατά της τράπεζας και των υπαλλήλων αίτηση Ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, ζητώντας εκτός των άλλων και υπό μορφή προσωρινής διαταγής να αποδεσμευθεί και να μας καταβληθεί το 1/5 του συνολικού επίδικου ποσού.
Η ανωτέρω προσωρινή διαταγή συζητήθηκε στην Ρόδο και έγινε δεκτή από την Πρόεδρο Υπηρεσίας του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Αμέσως μετά, επιδώσαν νομίμως στην τράπεζα επικυρωμένο απόσπασμα της ανωτέρω προσωρινής διαταγής με επιταγή προς συμμόρφωση, πλην όμως αυτή και οι υπεύθυνοι υπάλληλοι αυτής δεν συμμορφώθηκαν, καθώς μέχρι σήμερα δεν απέδωσαν το επιτασσόμενο ποσό χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα μια αίτηση ανάκλησης της χορηγηθείσας προσωρινής διαταγής που υπέβαλλαν και η οποία σε καμία περίπτωση δεν αναστέλλει την εκτέλεση της.