Στο Συμβούλιο Εφετών η έφεση για την απόλυση 17 κατηγορουμένων

Στο Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου διαβιβάστηκε από την Εισαγγελία Εφετών Δωδεκανήσου η υπ’ αριθμ. 3/2012 έκθεση έφεσης του Αντεισαγγελέα Εφετών Δωδεκανήσου κατά του υπ’ αριθμ. 35/2012 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρόδου με το οποίο διατάχθηκε η απόλυση 17 κατηγορούμενων σε υπόθεση διακίνησης ηρωίνης από τις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού, Ναυπλίου, Δομοκού, Αυλώνας, Κω, Ελαιώνα, Θηβών, ¶μφισσας και Πάτρας.
Το δικαστικό συμβούλιο, όπως έγραψε η “δ”, άφησε τους κατηγορούμενους ελεύθερους με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της εμφάνισής τους ενώπιον του Αστυνομικού Τμήματος του τόπου κατοικίας τους εντός του πρώτου πενθημέρου κάθε ημερολογιακού μηνός.
Μετά την έκδοση του βουλεύματος ο διοικητής και αστυνομικοί του Τμήματος Δίωξης εξέδωσαν ανοικτή επιστολή διαμαρτυρίας και την κοινολόγησαν στους πολίτες του νησιού.
Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών έκρινε ότι προκύπτουν εις βάρος των κατηγορούμενω σοβαρές ενδείξεις ενοχής για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών βάσει των οποίων άλλωστε ήδη κρίθηκε η εξακολούθηση της προσωρινής τους κράτησης μέχρι τη συμπλήρωση του ανωτάτου ορίου του ενός έτους. Το δικαστικό συμβούλιο δέχτηκε ακόμη ότι όπως προκύπτει από τις διενεργηθείσες ιατροδικαστικές πραγματογνωμοσύνες αλλά και από άλλα σχετικά έγγραφα του ΟΚΑΝΑ, 9 από τους 17 κατηγορούμενους δύνανται να χαρακτηριστούν τοξικομανείς. Έκρινε παραπέρα ότι δεν προκύπτει η συνδρομή εντελώς εξαιρετικών περιστάσεων που να επιβάλλουν την παράταση της προσωρινής κρατήσεως όλων των κατηγορουμένων, με δεδομένο ότι έχουν οικογένεια και γνωστή διαμονή στη χώρα και δεν προέκυψαν κατά το χρόνο της προσωρινής τους κρατήσεως περιστατικά από τα οποία να προκύπτει εξαιρετική επικινδυνότητά τους.
Ο Αντεισαγγελέας Εφετών Δωδεκανήσου προσβάλλει με την έφεσή του το συγκεκριμένο βούλευμα μόνο ως προς το κεφάλαιο που αφορά 8 αλλοδαπούς κατηγορούμενους και συγκεκριμένα τους B. D. του R., S. D. του R., M. K. του S., M. K. του Π., Ε. Μ. του S., A. X. του Μ., F. K. του Μ. και Α. Μ. του Μ..
Στην έκθεση έφεσης αναφέρονται και τα εξής:
«… κατ’ αρχήν το βούλευμα ως προς ορισμένους κατηγορουμένους αιτιολογεί πως δεν παρατείνει την προσωρινή κράτηση αφού είναι εξαρτημένοι, χωρίς βέβαια η εξάρτηση να ασκεί επιρροή στο ζήτημα της προσωρινής κράτησης. Ως προς αυτήν το κύριο ζήτημα είναι αν αυτοί μετά την άρση-αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης θα εμφανιστούν στο δικαστήριο ή θα διαφύγουν. Αρα, όταν οι προσωρινά κρατούμενοι και για τόσο σοβαρές πράξεις αφεθούν ελεύθεροι, ενώ είναι αλλοδαποί και χωρίς μόνιμη διεύθυνση στην Ελλάδα, τότε εγείρονται επιφυλάξεις για το αν θα εμφανιστούν και δεν θα διαφύγουν. Για τους λοιπούς κατηγορούμενους, που δεν τους θεωρεί εξαρτημένους χωρίς καμία αιτιολογία και μόνο αναφερόμενο στο επιτρεπτό ή όχι της παράτασης της προσωρινής κράτησης αποφάνθηκε για την αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης. Επομένως είναι εσφαλμένο το ως άνω βούλευμα ως προς τους συγκεκριμένους κατηγορούμενους που είναι αλλοδαποί, διότι υφίστανται οι κατά νόμο απαιτούμενες σοβαρές ενδείξεις και πληρούνται οι προϋποθέσεις της παράτασης της προσωρινής κράτησης…».