Στο Πενταμελές Εφετείο Δωδ/σου η υπόθεση με τα «τσιρότα»

Η πολύκροτη υπόθεση της διάθεσης σε τοξικοεξαρτημένα άτομα της Ρόδου του διαδερμικού ναρκωτικού επιθέματος Durogesic θα αναβιώσει στην προσεχή συνεδρίαση του Πενταμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.
Το πρωτόδικο δικαστήριο έχει καταδικάσει σε ποινή 5 ετών δύο ιατρούς του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου και 3 ετών δύο ιδιώτες ιατρούς κρίνοντας τους ομοφώνως ένοχους κακουργηματικής κατάχρησης ιατρού με το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου.
Το δικαστήριο επέβαλε και στους τέσσερις κατηγορούμενους και χρηματική ποινή 5.000 ευρώ ενώ τους έκρινε ομοφώνως αθώους για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια των Σταμάτη Oρφανού και Παναγιώτη – Xρυσοβαλάντη Σπανού καθώς δεν προκύπτει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της συνταγογράφησης του αναλγητικού επιθέματος Durogesic και του θανάτου των τελευταίων από τυχόν χρήση του.
Η υπόθεση επανεξετάστηκε μετά την υπ’ αρίθμ. 2379/2009 απόφαση του το Στ’ Τμήματος του Αρείου Πάγου που αναίρεσε μερικώς την υπ’ αρίθμ. 67/4.6.2007 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου.
Με τη τελευταία απόφαση οι ίδιοι κατηγορούμενοι είχαν καταδικαστεί για το αδίκημα της κατάχρησης ιδιότητας ιατρού από αμέλεια (πλημμέλημα), με το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου.
Το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων έκρινε τον Ιούνιο του 2007 ότι οι 4 ιατροί συνταγογράφησαν το αναλγητικό φάρμακο “durogesic” για την αντιμετώπιση πόνων του στερητικού συνδρόμου σε ηρωινομανείς και συγκεκριμένα ότι κατά το έτος 2002 χορήγησαν σε τοξικομανείς, με βάση προσήκουσες ιατρικές συνταγές, το “durogesic”, όχι για υποκατάσταση της εξάρτησης τους όπως εσφαλμένα είχαν κατηγορηθεί, αλλά για την αντιμετώπιση των σωματικών τους πόνων.
Tο πρώτο δικαστήριο δεν δέχτηκε συγκεκριμένα ότι οι ιατροί συνταγογραφούσαν, το συγκεκριμένο σκεύασμα, που περιέχει τη ναρκωτική ουσία φαιντανύλη, σε τοξικομανείς με τη διάγνωση 304 (στερητικό σύνδρομο τοξικομανία) σε υπερδοσολογικό σχήμα κατά παράβαση της Y6γ/3911/2000 απόφασης της Yφυπουργού Yγείας που ορίζει ως μέγιστη ημερήσια δόση τα 300 μg/hr.
Είχε κρίνει συγκεκριμένα ότι οι ιατροί από αμέλεια προχώρησαν σε συνταγογράφηση του σκευάσματος και ότι εσφαλμένα έκριναν ότι ήταν κατάλληλο για την αντιμετώπιση των πόνων των ηρωινομανών αναλαμβάνοντας την περίθαλψή τους ελλείψει οργανωμένης κλινικής υποκατάστασης από τα ναρκωτικά του OKANA.
Στην δίκη που ακολούθησε μετά την αναίρεση της ως άνω απόφασης το ίδιο δικαστήριο, με διαφορετική σύνθεση, έκρινε ότι υφίστατο δόλος και όχι αμέλεια με αποτέλεσμα να καταδικάσει τους ιατρούς για κατάχρηση ιδιότητας σε βαθμό κακουργήματος.
Απηλλάγησαν εξάλλου από την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια των εξαρτημένων που φέρονται να έχασαν την ζωή τους από την χρήση του “durogesic”.
Το δικαστήριο δέχτηκε εκ νέου συγκεκριμένα ότι οι ως άνω ιατροί ουδέποτε συνταγογράφησαν ή διέθεσαν με οποιονδήποτε τρόπο το ναρκωτικό αναλγητικό σκεύασμα στους νεαρούς που έχασαν τη ζωή τους λόγω πνευμονικού οιδήματος.