Του Μάνου Δ. Κόκκινου
Οι εκλογές της 6ης Μαϊου δεν ήσαν καθοριστικές και κρίσιμες μόνο κατά τον προεκλογικό τους χαρακτηρισμό. Απεδείχθησαν κατ΄εξοχήν καταλυτικές και κατά το μετεκλογικό τους τεκτονικό αποτέλεσμα.
Δεν έθεσαν μόνο την οριστική ταφόπλακα στην μεταπολίτευση και στον μέχρι τώρα γνωστό μεταπολιτευτικό δικομματισμό, αλλά σκιαγράφησαν και ένα μετεκλογικό πολιτικό χάρτη όπου αποτυπώνεται όχι μόνο η συναισθηματική φόρτιση, αλλά κυρίως η πολιτική αξιολόγηση των πολιτικών και κοινωνικών ρευμάτων του λαού μας με κριτήρια καθαρά εθνικά, οικονομικά και κοινωνικά.
Οι Έλληνες ψηφοφόροι δεν λειτούργησαν μόνο συναισθηματικά. Δεν εξέφρασαν μόνο την δικαιολογημένη απογοήτευση, δυσαρέσκεια, οργή και θυμό τους απέναντι στο καταιγιστικό τσουνάμι των απάνθρωπων φορολογικών μέτρων, την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, στο κλείσιμο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στην εκτίναξη του αριθμού των ανέργων σε απαράδεκτα ύψη και στην αφαίμαξη μισθών και συντάξεων, αλλά αξιολόγησαν και αξιοκρατικά τιμωρώντας και καταδικάζοντας αυτούς που μας οδήγησαν στην κρίση και απεδείχθησαν ανίκανοι να την διαχειρισθούν για το καλό της πατρίδας και του λαού μας.
Το μήνυμα των εκλογών είναι σαφές και ξεκάθαρο. Είναι αιτιολογημένο και ευανάγνωστο. Ναι στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Ναι στην εθνική κυριαρχία και στην εθνική αξιοπρέπεια και περηφάνεια.
Όχι στη λιτότητα και στην οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση. Όχι στα πάσης φύσεως μνημόνια, τις παραφυάδες και τα υποκατάστατά τους. Όχι στην περιθωριοποίηση και ταπείνωση της χώρας. Όχι στην εξάρτηση και την εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας και της εδαφικής μας ακεραιότητας.
Ναι σε μια δυναμική και άμεση επαναδιαπραγμάτευση και σταδιακή απαγκίστρωση από το χρέος, που θα λειτουργήσει με κανόνες κοινωνικής αλληλεγγύης και ισοτιμίας, με καταδίκη στην αποτυχημένη πολιτική της λιτότητας και με μια επανεκκίνηση της οικονομίας με υποδομή την ανάπτυξη αλλά και τη στήριξη του κοινωνικού κράτους.
Είναι καιρός οι παλαιοί και οι μεγάλοι να συνειδητοποιήσουν τις ευθύνες τους, να αναθεωρήσουν τις θέσεις, απόψεις και αποφάσεις τους, να αναδιπλωθούν και να απαλλάξουν τη χώρα από τις όποιες λεόντιες συμφωνίες υπέγραψαν, διασφαλίζοντας τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας σε επίπεδα αλληλεγγύης και ισοτιμίας.
Αλλά είναι και εξίσου ανάγκη και οι νέοι να περιορίσουν τη δημαγωγική τους ρητορική και την ελεύθερη σκόπευση να κοστολογήσουν τις προτάσεις τους, να αποφύγουν τα πάσης μορφής απατηλά ισοδύναμα, να αιτιολογήσουν τις θέσεις τους και να αποδείξουν στο λαό τη βιωσιμότητα της Κυβερνητικής τους πρότασης που να εξασφαλίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και την αποκατάσταση της οικονομίας και κοινωνικής ειρήνης.
Η χώρα βρίσκεται σ΄ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Οι οικονομικές αντοχές της είναι γνωστές. Το ίδιο γνωστά είναι και τα περιθώρια της κοινωνικής συνοχής. Η οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα είναι ξεκάθαρη και αναμφισβήτητη.
Αλλά εξίσου ξεκάθαρο είναι και αναμφισβήτητο όμως είναι και το όραμα του λαού μας, όπως προσδιορίζεται στο μήνυμά του. Το αύριο δεν μπορεί να είναι όπως και το αμαρτωλό χθες. Ας αποδειχτούμε λοιπόν ανώτεροι των περιστάσεων, ας παύσει η σωτηρία της χώρας να αποτελεί προκρούστια κλίνη σε μια δημαγωγική πολιτική και κομματική αντιπαράθεση και ας γίνει ο όρκος βαρύς κάθε Έλληνα που όχι μόνο οραματίζεται αλλά είναι και αποφασισμένος να εργασθεί για μια καλύτερη Ελλάδα και μια πιο ανθρώπινη κοινωνία.
Όμως όσο αδιαπραγμάτευτη είναι η σωτηρία της πατρίδας, τόσο αδιαπραγμάτευτη είναι και η Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Ευρωπαϊκή όμως προοπτική και όχι Ευρωπαϊκή υποταγή. Μια Ευρωπαϊκή προοπτική και ένας Ευρωπαϊκός προσανατολισμός ισοτιμίας, αλληλεγγύης και εθνικής κυριαρχίας, περηφάνειας και αξιοπρέπειας.
Ας σταματήσει λοιπόν ο εμπαιγμός και ας πούμε την αλήθεια στο λαό μας. Του την οφείλουμε. Αναμφισβήτητα δεν φταίμε όλοι. Όμως όλοι έχουμε την ευθύνη να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση. Και στην κρίσιμη αυτή ώρα ας απαλλαγούν οι μεγάλοι από τον ναρκισσισμό της εξουσίας και όλοι μαζί μικροί και μεγάλοι ας δούμε τα πολλά που πρέπει να μας ενώνουν και ας αφήσουμε τα λίγα που ίσως μας χωρίζουν.
Και αυτό που κατ΄εξοχήν πρέπει να ενώνει όλους μας είναι η σωτηρία της πατρίδας. Είναι το μέλλον των παιδιών μας. Είναι η εθνική μας κυριαρχία, περηφάνεια και αξιοπρέπεια. Είναι το κοινωνικό μας πρόσωπο. Και αυτός ο στόχος είναι αδιαπραγμάτευτος. Και μπροστά στο στόχο αυτό ας χαμηλώσουμε τους τόνους της αντιπαράθεσης, ας αφήσουμε τους μικροκομματικούς ανταγωνισμούς και ας ενώσουμε την πίστη μας σε μια καινούργια Ελλάδα απαλλαγμένη από το σπάταλο κράτος, το χρεωκοπημένο πολιτικό πελατειακό σύστημα και τη φρενίτιδα της φοροδιαφυγής και αποφασισμένη να διασφαλίσει την ευρωπαϊκή της πορεία σε μια Ευρώπη ισότιμη με σεβασμό στην εθνική ανεξαρτησία των λαών, τη δημοκρατική τους διακυβέρνηση και το κοινωνικό τους ανθρώπινο πρόσωπο.
Αλλά παράλληλα να αποκατασταθεί και το δημοκρατικό αίσθημα για τιμωρία των υπευθύνων που μας οδήγησαν στην κρίση και στην κατάρρευση. Μόνο έτσι ο λαός μας θα πορευθεί δικαιωμένος τη δύσκολη ατραπό της ανάκαμψης.
Η επόμενη μέρα πρέπει να μας βρει όλους ενωμένους. Η κάλπη αποτέλεσε την κολυμβήθρα μέσα στην οποία εκτονώθηκε ο θυμός και η οργή και ήρθε η ώρα να επικρατήσει η σύνεση και η υπευθυνότητα.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια καινούργια εθνική μεταπολίτευση. Και το φορτίο που καλούμαστε να σηκώσουμε είναι πιο μεγάλο και πιο βαρύ και σίγουρα απαιτεί περισσότερες πλάτες και περισσότερα χέρια. Ας μην υπερτιμούν λοιπόν μερικοί τις δυνάμεις τους και ας ενώσουμε όλοι τα χέρια και τις προσπάθειες για μια καινούργια εθνική πορεία πιο ελεύθερη, πιο περήφανη και πιο ανθρώπινη.
Εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία, το μέτρο, η αλήθεια, ο λόγος και το φως. Δυστυχώς τα εξάγαμε όλα στο εξωτερικό και τώρα καλούμαστε να τα αγοράσουμε μεταλλαγμένα και ακριβοπληρωμένα. Δεν χρειαζόμαστε τέτοια εισαγωγή. Μας αρκεί ο δικός μας πλούτος και ας μην τον αναζητούμε μόνο στην περιοχή της ΖΟΕ και στο δικό μας μόνο υπέδαφος. Ας τον αναζητήσουμε στις καρδιές, στο μυαλό μας και στις δυνάμεις μας. Είναι ακόμη ανεξάντλητες οι πηγές και οι δυνάμεις που διαθέτουμε. Ας τις εμπιστευθούμε στις νέες γενιές, από τις οποίες τις δανεισθήκαμε.
