Καθιστική διαμαρτυρία ατόμων με ειδικές ανάγκες

Καθιστική διαμαρτυρία πραγματοποίησαν χθες το πρωί έξω από το κτήριο που στεγάζει τις υπηρεσίες της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου, αρκετά άτομα με αναπηρία. Η κινητοποίηση έγινε στα πλαίσια του πανελλήνιου συλλαλητηρίου, που διοργανώθηκε για να απαιτηθεί η λήψη μέτρων από την πολιτεία που θα επιτρέψει στους ανθρώπους με αναπηρία, να ζήσουν με αξιοπρέπεια εν μέσω της κρίσης.
Κοντά στους συνανθρώπους μας που αν και άτομα με αναπηρίες διεκδικούν το δικαίωμα σε μια ζωή καλύτερη έσπευσαν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ζωίδης, ο νομάρχης Δωδεκανήσου Γιάννης Μαχαιρίδης και ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Ρόδου Στάθης Κουσουρνάς.
«Θέτουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στους τοπικούς παράγοντες και ζητάμε λύσεις», δήλωσε ο πρόεδρος του Συλλόγου Ατόμων με Αναπηρίες κ. Μανώλης Ζηδιανάκης .
«Δεδομένου ότι εμείς και οι οικογένειές μας ακόμη και σε συνθήκες ευημερίας βιώνουμε δυσμενή διακριτική μεταχείριση είναι βέβαιο ότι στην παρούσα οικονομική συγκυρία ο κίνδυνος μιας βαθιάς και διαρθρωτικής περιθωριοποίησής μας επικρέμεται ως δαμόκλειος σπάθη. Η ανακολουθία μεταξύ λόγων και έργων σε θέματα αναπηρίας που έχουμε βιώσει διαχρονικά , επιδεινώνει ακόμη περισσότερο το κλίμα αβεβαιότητας . Για αυτό δίνουμε αγωνιστική απάντηση στη συνεχιζόμενη πολιτική, του κολακευτικού λαϊκισμού και των περικοπών. Λέμε όχι στη συρρίκνωση του εισοδήματος μας. Λέμε όχι σε εκείνους που με πρόσχημα την κρίση εφαρμόζουν νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Τα όρια αντοχής των ατόμων με αναπηρία έχουν εξαντληθεί», επισημαίνεται μεταξύ άλλων και στη διακήρυξη του Συλλόγου, με την οποία ζητείται από την πολιτεία να θεσπιστεί εθνικό πρόγραμμα δημοσίων πολιτικών προστασίας από την κρίση.
Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία ζητά, μια νέα δημόσια πολιτική για την αναπηρία.
Βάσει μελετών προκύπτει ότι το 84% των ατόμων με αναπηρία βρίσκεται εκτός εργατικού δυναμικού, το μέσο οικογενειακό εισόδημα των νοικοκυριών που έχουν ένα μέλος με αναπηρία είναι χαμηλότερο των άλλων νοικοκυριών, αφού το ύψος των παρεχόμενων προνοιακών επιδομάτων και αναπηρικών συντάξεων είναι τόσο μικρό που δεν μπορεί να καλύψει ούτε τις ανάγκες που απορρέουν από αυτή καθ΄εαυτή την αναπηρία, ενώ υπάρχει άμεση συσχέτιση μεταξύ της βαρύτητας της αναπηρίας και του βαθμού φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.
Ζητείται έτσι, η θεσμική θωράκιση της αναπηρίας μέσω της άμεσης επικύρωσης της Διεθνούς Σύμβασης, της θέσπισης εκτελεστικού νόμου που να εξειδικεύει το Σύνταγμα της χώρας και να υπάρχει ισότιμη συμμετοχή στον πολιτισμό, τον τουρισμό, τον αθλητισμό μέσα από ένα πολιτικό σύστημα που να παρέχει σε όλους ίσες ευκαιρίες.