«Οταν η ιδιαίτερή σου πατρίδα σε τιμά με αυτό τον τρόπο μπαίνουν στην άκρη όλες οι άλλες διακρίσεις που σου έχουν έρθει κατά καιρούς».
Αυτό δηλώνει σε συνέντευξή του στη «δ», ο γνωστός σκιτσογράφος κ. Μιχάλης Κουντούρης, που πριν λίγες ημέρες τιμήθηκε από το Δήμο Ρόδου.
«Μαθαίνω να διαχειρίζομαι την επιτυχία και την συγκίνηση που συνεπάγεται αυτό που έγινε και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα», δηλώνει ο κ. Μιχάλης Κουντούρης.
Ο κ. Κουντούρης μιλά για τα βιώματά του και για την μεγάλη έμπνευση που είχε από τον έτερο μεγάλο σκιτσογράφο του νησιού μας κ. Βαγγέλη Παυλίδη, που είχε σφραγίσει με τις γελοιογραφίες του την εποχή μετά το ΅74.
Περιγράφει τα συναισθήματα που ένιωσε όταν είδε δημοσιευμένη την πρώτη του γελοιογραφία στην εφημερίδα «Βραδυνή».
Σε ερώτηση σχετικά με το τι σκέπτεται πριν αρχίσει να κάνει τα σκίτσα του, ο κ. Κουντούρης δηλώνει πως η σκέψη του πάντα εστιάζεται στους αναγνώστες του.
Όσο για το θέμα που τον έχει επηρεάσει περισσότερο είναι η οικονομική κρίση.
«Τον τελευταίο καιρό με έχει επηρεάσει η κρίση σε όλες τις μορφές της. Είναι τόσο έντονο και μεγάλο το πρόβλημα που επισκιάζει όλα τα υπόλοιπα. Έτσι κάπως γεννήθηκε και το βιβλίο μου», δηλώνει ο κ. Κουντούρης.
Η συνέντευξη του κ. Μιχάλη Κουντούρη, αναλυτικά.
• Πώς αισθάνεστε που ο Δήμος Ρόδου προχώρησε στη βράβευσή σας;
Αισθάνομαι μεγάλη συγκίνηση. Αυτό είναι η μεγαλύτερη δικαίωση που μπορεί να νιώσει κανείς. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο πράγμα. Όλα τα υπόλοιπα είναι σε δεύτερη μοίρα.
• Γιατί το λέτε αυτό;
Γιατί έτσι είναι. Όταν η ιδιαίτερή σου πατρίδα σε τιμά με αυτό τον τρόπο μπαίνουν στην άκρη όλες οι άλλες τιμές και διακρίσεις που σου έχουν έρθει κατά καιρούς. Μαθαίνω να διαχειρίζομαι την επιτυχία και την συγκίνηση που συνεπάγεται αυτό που έγινε και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
• Θα μας θυμίσετε για ποιο λόγο έγινε η απονομή του βραβείου στην Ισπανία;
Πήρα το μεγαλύτερο βραβείο στο φετινό World Press Cartoon 2013. Αυτό είναι ο μεγαλύτερος διαγωνισμός δημοσιευμένης γελοιογραφίας. Συμμετέχουν όλες οι εφημερίδες του κόσμου και οι γελοιογράφοι τους. Πηγαίνουν δηλαδή με τις αντίστοιχες σελίδες που έχουν δημιουργήσει. Οι γελοιογράφοι συναγωνίζονται στις τρεις βασικές κατηγορίες που έχουμε στις εφημερίδες.
• Ποιες είναι οι τρεις κατηγορίες της γελοιογραφίας;
Είναι η πολιτική, η καρικατούρα και η χιουμοριστική – κοινωνική. Σε αυτές τις τρεις κατηγορίες δίνονται αντίστοιχα τρία βραβεία. Μετά από αυτά δίνεται και το ανώτερο. Είχα την μεγάλη τύχη να πάρω το πρώτο βραβείο στην κατηγορία editorial. Ακολούθως πήρα και το ανώτερο βραβείο. Ουσιαστικά πήρα το κορυφαίο βραβείο.
• Ποιες ήταν οι εντυπώσεις σας από την Πορτογαλία;
Διαπίστωσα πως η Πορτογαλία δηλαδή η πόλη Σίντρα είναι Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, όπως η Ρόδος. Συνδέει τις δύο περιοχές η Ουνέσκο.
• Πότε ξεκινήσατε με τη γελοιογραφία;
Στο 10ο δημοτικό σχολείο της Ρόδου.
• Αρχίσατε από τότε δηλαδή να σκιτσάρετε;
Ναι, από τότε ξεκίνησα σιγά σιγά να κάνω σκίτσα.
• Τι ήταν εκείνο που αποτυπώνατε τότε;
Γελοιογραφίες, τι άλλο; Η αείμνηστη μητέρα μου είχε κρατήσει και έσωσε κάποια μπλοκ με σκίτσα μου.
• Τι αποτυπώνατε στα σκίτσα σας τότε;
Διάφορες γελοιογραφίες. Προσπαθούσα να σχεδιάσω αστεία πράγματα, όπως ένα παιδί της ηλικίας μου.
• Τι ακολούθησε μετά;
Τα πράγματα μετά ακολούθησαν το δρόμο τους. Ανήκω στην ηρωική γενιά των αποφοίτων του ΅78. Τελειώσαμε το σχολείο αμέσως μετά την περίοδο της Χούντας.
• Εκτός από πολιτικά φορτισμένη η εποχή εκείνη ήταν και γεμάτη εμπνεύσεις;
Ήταν πολιτικά φορτισμένη και γεμάτη με… Βαγγέλη Παυλίδη. Συχνάζαμε σε ένα κατάστημα που λέγονταν «Αμόν» και ήταν η πιο παλιά μπουάτ με τραγούδια του Τάκη Βούη και γελοιογραφίες του Βαγγέλη Παυλίδη. Όταν ο τότε πιτσιρικάς Μιχάλης Κουντούρης που είχε το μικρόβιο, έμπαινε σε αυτό το χώρο με τις τόσες γελοιογραφίες, δεν ήθελε και πολύ να επηρεαστεί. Ήμουν καταδικασμένος να γίνω γελοιογράφος.
• Εκτός από τα πολιτικά γεγονότα επηρεαστήκατε απόκάποιο άλλο συμβάν;
Επηρεάστηκα από τα πολιτικά γεγονότα της εποχής εκείνης. Είχε γίνει μια έκθεση στο 1ο Λύκειο ή όπως το συνηθίσαμε εμείς να το αποκαλούμε, στο “Βενετόκλειο”. Κάποιοι προσπάθησαν τότε να μην παρουσιαστούν κάποιες πολιτικές γελοιογραφίες. Είχε γίνει… «πανηγύρι» τότε.
• Πότε μπήκατε στο χώρο των εφημερίδων;
Ξεκίνησα το 1985.
• Τι σας ώθησε να το κάνετε αυτό και ποια ήταν η πρώτη σας αίσθηση;
Φανταστείτε με το μυαλό σας ένα πιτσιρικά από ένα νησί που κτύπαγε την πόρτα της εφημερίδας «Βραδυνή» στην Αθήνα. Αυτό που μου έχει μείνει και αποτυπώθηκε στη μνήμη μου, είναι η τεράστια αίθουσα στην οποία δούλευαν οι δημοσιογράφοι. Δεν ήξερα πωώς να μπω εκεί μέσα.
• Ποια ήταν η πρώτη σας γελοιογραφία που δημοσιεύθηκε στη “Βραδυνή”;
Δεν θυμάμαι καλά. Εχουν αποτυπωθεί ανεξίτηλα στη μνήμη μου, τα συναισθήματά μου όταν την είδα δημοσιευμένη.
• Πώς αισθανθήκατε τότε;
Κατέβηκα, θυμάμαι, από το λεωφορείο στο οποίο επέβαινα και έκανα βόλτες στην περιοχή Γουδί, στην Αθήνα. Κάποια στιγμή νύχτωσε. Για πολλές ώρες γυρνούσα γύρω- γύρω κοιτώντας την γελοιογραφία μου. Ήμουν ευτυχισμένος που δεν κατάλαβα ότι γυρνούσα γύρω γύρω από το παρκάκι που ήταν κοντά στη στάση των λεωφορείων.
• Μετά δεν μπήκε η καθημερινότητα στη δουλειά σας; Τι σκέφτεστε όταν είναι να πιάσετε το μολύβι σας για να σχεδιάσετε;
Τον κάθε αναγνώστη μου. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που σκέπτομαι.
• Σκέφτεστε πώς θα του κεντρίσετε το ενδιαφέρον;
Πώς θα επικοινωνήσουμε καλύτερα και πώς θα του περάσω κάποια πράγματα που θα ήθελα για τα κατανοήσει. Οι γελοιογράφοι είμαστε ένα υβρίδιο ανάμεσα σε καλλιτέχνη και δημοσιογράφο.
• Αποτυπώνετε δηλαδή αυτό που οι δημοσιογράφοι γράφουν σε εικόνες;
Περίπου. Οι κεραίες οι δικές μας δηλαδή έχουν διαφορετικά αντανακλαστικά και πιάνουμε πράγματα στα οποία οι δημοσιογράφοι μπορεί να μην δώσουν βαρύτητα. Διαθέτουμε δηλαδή άλλες ευαισθησίες, προβλήματα, αντιδράσεις και άλλου είδους αντιμετώπιση της πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας..
• Σας ενδιαφέρει περισσότερο η πολιτική γελοιογραφία;
Εξαρτάται. Με ενδιαφέρει πιο πολύ ο αναγνώστης. Όταν μιλάμε για την κρίση και την φτώχεια το θέμα είναι και πολιτικό και οικονομικό.
• Ποιο ήταν το γεγονός που σας επηρέασε και το αποτυπώσατε πολύ;
Τον τελευταίο καιρό η κρίση σε όλες τις μορφές της. Είναι τόσο έντονο και μεγάλο το πρόβλημα που επισκιάζει όλα τα υπόλοιπα. Έτσι κάπως γεννήθηκε και το βιβλίο μου.
• Την διακωμωδείτε την κρίση;
Θα πω κάτι δονκιχοτικό. Ίσως προσπαθούμε να την πολεμήσουμε και όχι να την διακωμωδήσουμε.
• Μπορεί να πολεμηθεί;
Ναι, και πολεμιέται, όπως ο καπιταλισμός από μέσα. Πιστεύω πως είναι καπιταλιστική η κρίση. Με αισιοδοξία και πολλά άλλα.
• Έχετε συνεργαστεί με τον ΠΡΟΤΟΥΡ;
Ναι, ετοιμάσαμε μαζί με τον κ. Β. Παυλίδη μια σειρά σκίτσα, που θα αποτυπωθούν σε σουπλά, τα οποία θα διανεμηθούν σε εστιατόρια του εξωτερικού. Θέλαμε να στείλουμε χαμόγελα και πολιτισμό στα εστιατόρια.
• Θα κάνατε κάτι ξανά για τη Ρόδο;
Μακάρι να μπορούσα να δούλευα μόνο για το νησί μου. Θα ήθελα πολύ να κάνω πράγματα που να ξεκινάνε από τη Ρόδο.
• Πόσο έχει επηρεάσει η κρίση το επάγγελμα των γελοιογράφων;
Δεν έχει επηρεάσει την έμπνευσή μας. Δίνει συνεχώς ερεθίσματα. Να μην ξεχνάμε πως έχουν κλείσει και έντυπα στην Αθήνα και έμειναν κάποιοι άνθρωποι άνεργοι..
• Εκτός από τον κ. Β. Παυλίδη ποιος άλλος γελοιογράφος σας έχει επηρεάσει;
Υπάρχουν μεγάλοι σκιτσογράφοι από την Αργεντινή και κομίστες. Είναι μια μεγάλη κατηγορία συναδέλφων. Μετά ψάχνεις και βρίσκεις τη δική σου περπατησιά.
