«Το σημερινό σχήμα της δημοτικής αρχής δεν φαίνεται ικανό για διεκδικητική και συγκρουσιακή πορεία με παραγωγή πολιτικής που μπορεί να αλλάξει ή να βελτιώσει το μέλλον του τόπου».
Την εκτίμηση αυτή κάνει, σε συνέντευξή του στη «δ», ο δημοτικός σύμβουλος της μείζονος μειοψηφίας κ. Γιάννης Φλεβάρης και προσθέτει πως η δημοτική αρχή θα παραμείνει πιστή στην γνωστή σε όλους μας διαχειριστική λογική ως το τέλος της θητείας της.
Με αφορμή την τελευταία συζήτηση, στο δημοτικό συμβούλιο, ο κ. Φλεβάρης παραλληλίζει τη δομή της ΕΤΑΙ ΠΡΟΦΥΚΑ με μία σύγχρονη “Ιφιγένεια εν Αυλίδι” που θυσιάζεται στο βωμό του “Καλλικράτη” άνευ λόγου και αιτίας, την ώρα που τίποτα δεν προμηνύει ούριο άνεμο ή θετικές εξελίξεις στην τοπική αυτοδιοίκηση.
«Αν υπήρχε η βούληση και η δύναμη επιβολής πολιτικής και νομοθετικής λύσης δεν θα χρειαζόταν η προσφυγή σε νομικό αγώνα σε ένα ομολογουμένως ιδιαίτερα δύσκολο και ακανθώδες θέμα. Κατ΄ εμέ το κύριο λάθος ήταν ότι η κρίσιμη μάχη δόθηκε στον στίβο της νομικής και δικαστικής διεκδίκησης και όχι της πολιτικής», δηλώνει ο κ. Φλεβάρης που αναφέρεται και σε άλλα θέματα που «καίνε» τη Ρόδο.
Η συνέντευξη του δημοτικού συμβούλου της μείζονος μειοψηφίας κ. Γιάννη Φλεβάρη, αναλυτικά:
• Είναι δυσάρεστη η κατάσταση που διαμορφώθηκε για την ΕΤΑΙ ΠΡΟΦΥΚΑ, ένα αποτέλεσμα που ζημιώνει τη Ρόδο και τους εργαζόμενους της εταιρείας. Γιατί έφθασαν τα πράγματα έως εδώ;
Η δομή αυτή παραλληλίζεται σήμερα με μία σύγχρονη “Ιφιγένεια εν Αυλίδι” που θυσιάζεται στο βωμό του “Καλλικράτη” άνευ λόγου και αιτίας την ώρα που τίποτα δεν προμηνύει ούριο άνεμο ή θετικές εξελίξεις στην τοπική αυτοδιοίκηση. Αυτό συμβαίνει διότι δεν θωρακίστηκαν νομοθετικά και πολιτικά οι ειδικές δράσεις της Δωδεκανήσου, όταν άνοιξε ο κύκλος της βαρύγδουπης «διοικητικής μεταρρύθμισης, ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και εξυγχρονισμού του κράτους». Είναι ακέραια η ευθύνη όσων τότε συναίνεσαν με την ψήφο τους στη Βουλή, ή με την εν γένει παθητική τους στάση την ώρα που φύσει και θέσει έπρεπε να υπερασπιστούν τα κεκτημένα του τόπου μας. Η άμυνα πρέπει να προβάλλεται εκ των προτέρων και όχι εκ των υστέρων. Αυτά υποστήριξα και με την τοποθέτησή μου στο δημοτικό συμβούλιο στις 3 Αυγούστου 2012, όταν εκτός ημερησίας διάταξης συζητήθηκε το θέμα σε μια συνεδρίαση με ένταση και αγωνία για το μέλλον της εταιρείας και των εργαζομένων. Όσον αφορά την προσπάθεια που γίνεται και η οποία έχει την ενεργή στήριξή μας, ισχύει το “dum spiro spero ΅’ πρωτίστως για το καλό του νησιού μας και των εργαζομένων που δοκιμάζονται.
• Έγιναν λάθη νομικής φύσεως που στοίχισαν τη λειτουργία της εταιρείας ή ήταν και θέμα πολιτικών αποφάσεων;
Έγιναν λάθη και παραλείψεις, είναι όμως άδικο να υποστηρίξει κανείς ότι δεν έγινε προσπάθεια, στην πολιτική όμως, όπως και στη ζωή, πολλά πράγματα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και η σημερινή δραματική για την Εται.προ.φυ.κα. κατάσταση αποτυπώνει και επιβεβαιώνει την άποψη αυτή. Αν υπήρχε η βούληση και η δύναμη επιβολής πολιτικής και νομοθετικής λύσης δεν θα χρειαζόταν η προσφυγή σε νομικό αγώνα σε ένα ομολογουμένως ιδιαίτερα δύσκολο και ακανθώδες θέμα. Κατ΄ εμέ το κύριο λάθος ήταν ότι η κρίσιμη μάχη δόθηκε στον στίβο της νομικής και δικαστικής διεκδίκησης και όχι της πολιτικής. Επιπλέον, όπως τόνισα κατά την ομιλία μου στο δημοτικό συμβούλιο, ο Δήμος δεν κατάφερε να δώσει μέσα από τα υπομνήματα και τις νομικές του θέσεις, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί την πραγματική εικόνα της πρωτοποριακής και μοναδικής αυτής δράσης. Τα νομικά κείμενα του Δήμου έπρεπε να φωτογραφίζουν αυτό που είναι η ΕΤΑΙ ΠΡΟΦΥΚΑ για μας. Τι σημαίνουν αυτά τα κόκκινα αυτοκίνητα με το ακρωνύμιο ΤΕΔΚ και τον εξοπλισμό δασοπυρόσβεσης. Πώς τα πληρώματα και τα οχήματα επιχειρούν την ώρα της φωτιάς και του αγώνα με τις φλόγες. Πώς οι άνθρωποι αυτοί που γνωρίζουν σπιθαμή προς σπιθαμή το νησί μας είναι η εμπροσθοφυλακή του Δήμου μας και η ασπίδα μας σε περίπτωση ανάγκης και απειλής φυσικής καταστροφής και ρίχνονται στη μάχη με αυτοθυσία, αγνοώντας τον κίνδυνο, ενισχύοντας δραστικά το έργο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, αποτελώντας τοπικό πολλαπλασιαστή δύναμης και στρατηγικό μας πλεονέκτημα. Η πορεία της εταιρείας μετά τη δημιουργία του ενιαίου Δήμου και την ανιστόρητη και πολλαπλά εσφαλμένη διοικητική ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στις Κυκλάδες που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της αυτοτέλειας του νομού μας και της ΤΕΔΚ, θυμίζει μία Οδύσσεια, χωρίς Ιθάκη και χωρίς Οδυσσέα. Ούτε πολιτικές αποφάσεις υπήρξαν, ούτε καν ισχυρή πολιτική πίεση, κατά τον κρίσιμο χρόνο της παντοκρατορίας του διαβόητου κ. Ραγκούση και η εταιρεία δεν στηρίχθηκε, όπως έπρεπε, από τους φορείς του νησιού μας και τους τότε βουλευτές.
Επίκαιρη όσο ποτέ παραμένει η ρηξικέλευθη πρόταση της παράταξής μας «Η Ρόδος Μπροστά», όπως διατυπώθηκε από τον κ. Γιώργο Χατζημάρκο για διάθεση του ποσού που εισπράττει ο Δήμος από τον ΔΗΦΟΔΩ σε συγκεκριμένους κωδικούς υπέρ επιλεγμένων δράσεων που θα βελτιώσουν την εικόνα του Δήμου και του νησιού καθώς και τις ειδικές του δράσεις, όπως εν προκειμένω η ΕΤΑΙ ΠΡΟΦΥΚΑ.
Το έκτο τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου θεωρεί ότι η εταιρία αυτή αποτελεί Αστική Εταιρεία που διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 278. Χαρακτηρίζει την σύμβαση όχι ως προγραμματική σύμβαση αλλά ως προγραμματική συμφωνία που πρέπει να διέλθει από προσυμβατικό έλεγχο. Επικεντρώνεται στο άρθρο 8 του καταστατικού της Εταιρείας που αφορά το 7μελές Διοικητικό Συμβούλιο και στο γεγονός ότι τα 5 μέλη ορίζονται από την ΠΕΔ η οποία δεν διαθέτει το 51% αλλά ελέγχει την εταιρεία που κρίνεται ως αστική εταιρεία των ΟΤΑ, πρέπει να τηρεί βιβλία τρίτης κατηγορίας και οι προσλήψεις της πρέπει να γίνονται μέσω ΑΣΕΠ με τον Ν. 2190. Στο ΑΣΕΠ όμως είναι γνωστό ότι υπάρχουν ανελαστικές προϋποθέσεις όπως αυτές των οδηγών οχημάτων, που πρέπει να διαθέτουν δίπλωμα τουλάχιστον γ΄ κατηγορίας, απαιτούνται απολυτήρια Λυκείου από τους υποψηφίους ή αν είναι μεγαλύτερης ηλικίας η βασική υποχρεωτική εκπαίδευση και άλλα παρόμοια. Υπάρχουν μεγάλα θέματα που ο Δήμος πρέπει να τα δει πιο προσεκτικά τόσο με το Ελεγκτικό Συνέδριο όσο και με τις δίμηνες συμβάσεις που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα εξυπηρετήσουν τον σκοπό για τον οποίο επιστρατεύονται δηλαδή την δίμηνη τουλάχιστον απασχόληση των εργαζομένων της εταιρείας με πρόταξη του κριτηρίου εμπειρίας. Προτείνω να συμπληρωθεί η εισήγηση με πρόταξη και ενίσχυση του στοιχείου της έκτακτης ανάγκης που υπάρχει για δασοπυρόσβεση και πολιτική προστασία, με απάλειψη κάθε αναφοράς στην αρνητική τοποθέτηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για να μην θεωρηθεί η προσπάθεια ως δια της πλαγίας οδού αγνόηση του καθώς και οι συνεχείς αναφορές στο όνομα της εταιρείας αφού τους εργαζομένους τους ενδιαφέρει η ουσιαστική επιτυχία της προσπάθειας και απασχόλησή τους από το Δήμο ή από κάποιο δημοτικό νομικό πρόσωπο.
Αυτό όμως που με πικραίνει και μας πληγώνει όλους ως Δωδεκανησίους είναι η απαξιωτική και περιπαικτική αναφορά στην εισήγηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι η δημιουργία της εταιρείας είναι «ευρηματική». Τούτο λέγεται όχι ως έπαινος για μια τοπική δράση, που είναι ειδική και πρωτοποριακή αλλά ως ψόγος. Η Ρόδος βρήκε μόνη της κάποιες λύσεις για τα προβλήματά της και αυτό οφείλουν να το σεβαστούν όλοι, ακόμα και η δικαστική εξουσία γιατί πολύ απλά οι επιτυχημένες ειδικές δράσεις μας δεν βρίσκονται σε δυσαρμονία αλλά ικανοποιούν το κοινό περί Δικαίου αίσθημα.
• Θα διασφαλιστεί η λειτουργία της εταιρείας με νομοθετική ρύθμιση και τι πρέπει να γίνει για τον ΠΡΟΤΟΥΡ που κινδυνεύει εξίσου;
Βρίσκεται σε εξέλιξη μία δυσάρεστη κατάσταση νέας σεισάχθειας των εργαζομένων που οδηγήθηκαν σε οδυνηρό αδιέξοδο χωρίς ορατή οδό νομοθετικής ή άλλης διαφυγής από το περιβάλλον του μνημονίου, του ασφυκτικού δημοσιονομικού ελέγχου από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης και των περικοπών που βιώνουμε. Φθάσαμε προ του τέλους της λειτουργίας της εταιρείας με την μορφή που την γνωρίσαμε έως σήμερα και τούτο αποτελεί δυστυχώς, το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Μόνη σανίδα σωτηρίας φαίνεται να αποτελεί η νομική διαπάλη στο Ελεγκτικό Συνέδριο για να γίνει δεκτό το αυτονόητο, ότι η Ρόδος μπορεί και πρέπει να διατηρήσει αυτό που η ιδία μέσω της αυτοδιοίκησης δημιούργησε για να προστατεύσει το φυσικό της περιβάλλον του νησιού μας, τους ανθρώπους της και τις περιουσίες τους: Την ΕΤΑΙ ΠΡΟΦΥΚΑ.
Ανησυχώ και δεν θέλω καν να διανοηθώ ότι θα αντιμετωπίσουμε τα ίδια προβλήματα με τον ΠΡΟΤΟΥΡ ή με κάποια άλλη ειδική δράση του τόπου μας, την οποία εκτός Ρόδου ή δεν θέλουν ή δεν μπορούν να καταλάβουν. Αυτό που πρέπει να γίνει με τον ΠΡΟΤΟΥΡ σήμερα είναι η χωρίς τυμπανοκρουσίες και ευχολόγια, στήριξη του πολιτικά, θεσμικά και οικονομικά με την εξασφάλιση σταθερής χρηματοδότησης διότι το τελευταίο χαράκωμα της τοπικής και εθνικής μας οικονομίας είναι ο τουρισμός που επίσης δοκιμάζεται από την εξελισσόμενη και πολυεπίπεδη κρίση. Δεν πρέπει να αφήσουμε το μέλλον και την τύχη μας στα χέρια άλλων αλλά να σφίξουμε όλοι μαζί την γροθιά για τη διατήρηση των δικαιωμάτων και της ελπίδας μας.
Κατά τα αλλά τα περί νησιωτικότητας φαίνεται να αποτελούν μεταξωτές κορδέλες και όνειρα θερινής νυχτός.
• Με τις δυνατότητες που έχει η δημοτική αρχή θεωρείτε πως μπορεί να λάβει πραγματικά πολιτικές αποφάσεις που θα αλλάξουν το μέλλον του τόπου ή θα μείνει στη λογική της διαχείρισης;
Δεν διακρίνω δυναμική λήψης κρίσιμων και σημαντικών πολιτικών αποφάσεων και είναι βέβαιο ότι η δημοτική αρχή θα παραμείνει πιστή στην γνωστή σε όλους μας διαχειριστική λογική ως το τέλος της θητείας της. Μακάρι οι εξελίξεις να με διαψεύσουν για το καλό του τόπου. Οι δυνατότητες όμως καθορίζονται από τις ικανότητες. Το σημερινό σχήμα της δημοτικής αρχής δεν φαίνεται ικανό για διεκδικητική και συγκρουσιακή πορεία με παραγωγή πολιτικής που μπορεί να αλλάξει ή βελτιώσει το μέλλον του τόπου.
• Στον τομέα της καθημερινότητας έχει βελτιωθεί η κατάσταση στις δημοτικές ενότητες του νησιού μας;
Η πρόχειρη, άτακτη και εσπευσμένη μετάβαση στο σχήμα του ενιαίου αλλά δύσκαμπτου Καλλικρατικού Δήμου δημιουργεί έλλειμμα διαχείρισης της καθημερινότητας στις πρώην αυτοδιοικούμενες περιοχές με τους δέκα Δήμους στο νησί της Ρόδου. Απαιτείται καθημερινά μεγάλη προσπάθεια στον τομέα της καθημερινότητας, ο αγώνας είναι άνισος με την νέα διοικητική δομή όμως η δημοτική αρχή θα μπορούσε να κάνει περισσότερα. Δεν είμαι ικανοποιημένος και η εξαίρεση σε κάποιες δημοτικές ενότητες, όπου πράγματι γίνεται μεγαλύτερη και ουσιώδης προσπάθεια, απλά επιβεβαιώνει τον κανόνα.
• Πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί το αεροδρόμιο του νησιού μας και ποιο ρόλο πρέπει να παίξει ο Δήμος Ρόδου; Με αφορμή τις διαδικασίες για το Γκολφ Αφάντου πώς πρέπει να προχωρήσει το θέμα της αξιοποίησης της δημόσιας και δημοτικής περιουσίας για να μην γίνει “ξεπούλημα”;
Η μια όψη του νομίσματος είναι αυτό που έγραψε ο στρατηγός Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του: «Ελλάδα δεν πουλάω, τέτοιον αγαθόν πολυτίμητον δεν έχω εις την πραμάτειαν μου. Μα και να τό’ χα, δεν τό’ δινα κανενός».
Η άλλη όψη είναι αυτό που γράφει στην εφημερίδα «Ακρόπολις» το 1896, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης «¶μυνα περί πάτρις θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκηση, … και η πρόληψις της χρεοκοπίας».Είναι βέβαιον ότι στο περιβάλλον του συγχρόνου κόσμου οι επενδύσεις είναι ευπρόσδεκτες, οι ιδιωτικοποιήσεις όμως πρέπει να γίνονται με πρόγραμμα και στόχους για να μην αποτελέσουν “ξεπούλημα”. Ο στόχος αποφυγής της χρεοκοπίας και ο εκσυγχρονισμός του κράτους είναι υψηλός αλλά πιστεύω ότι έπρεπε να δοθεί στην τοπική αυτοδιοίκηση και στο Δήμο πιο ενεργός ρόλος για να μην είναι απλός παρατηρητής των εξελίξεων. Όσον αφορά το αεροδρόμιο «Διαγόρας» είναι γνωστό παγκοσμίως ότι υπάρχουν ιδιωτικά αεροδρόμια που λειτουργούν πολύ καλύτερα από τα κρατικά όμως δεν πρέπει να υπάρξουν εκπτώσεις σε θέματα εθνικής κυριαρχίας και ασφάλειας, όπου κυρίαρχη θέση έχουν τα αεροδρόμια και τα λιμάνια και για το λόγο αυτό πρέπει να επιλεγεί το σωστό μείγμα αξιοποίησης και προσέλκυσης επενδυτών. Το θέμα από μόνο του είναι τεράστιο. Αυτό που μπορώ να τονίσω είναι ότι το αεροδρόμιό μας πρέπει να βελτιώσει κατά πολύ την εικόνα του και να έχει τη μορφή και λειτουργία που αρμόζει σε ένα διεθνή αερολιμένα που αποτελεί κύρια πύλη εισόδου στη χώρα, τον οποίο επισκέπτονται εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Πάντα διεκδικούμε το καλύτερο για τον τόπο μας. Όσον αφορά το γκολφ Αφάντου μια περιοχή μοναδικού φυσικού κάλλους και παράλληλα μια σπουδαία υποδομή θεματικού τουρισμού που μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο ανάπτυξης σε τοπικό και εθνικό επίπεδο ισχύει το παροιμιώδες «τι έχεις Γιάννη, τι είχα πάντα». Είναι εμβληματικό παράδειγμα της διαχρονικής ανικανότητας και της αποτυχίας του τριτοκοσμικού δεινόσαυρου που λέγεται “Αθηνοκεντρικό Κράτος” να αξιοποιήσει τον εθνικό πλούτο. Πολύ περισσότερο που ο πλούτος αυτός στην συγκεκριμένη περίπτωση δημιουργήθηκε με απαλλοτρίωση ιδιωτικής περιουσίας των Ροδίων Αφαντενών έναντι πινακίου φακής. Επί μισό σχεδόν αιώνα για αξιοποίηση ακούμε και αξιοποίηση δεν βλέπουμε και το γκολφ ρημάζει με την απαράδεκτη εικόνα των ερημωμένων εγκαταστάσεων και της σκουριασμένης περίφραξης που ταιριάζει σε κοτέτσια και όχι σε θησαυρούς δισεκατομμυρίων. Έχουμε ακούσει τόσα πολλά και δεν έχουμε δει τίποτα όλα αυτά τα χρόνια γι’ αυτό είμαι επιφυλακτικός στα πάντα. Το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ είναι ότι θα παρακολουθήσω τις εξελίξεις από την πρώτη γραμμή και ανάλογα θα τοποθετούμαι με το θάρρος της γνώμης. Η Ρόδος μπορεί, η Ρόδος αξίζει και πρέπει να πάει μπροστά. Ας έχουμε τα μάτια ανοιχτά.
