Δεν απεδείχθη ότι πατέρας αποπλάνησε την κόρη του

Στο αρχείο τέθηκε η ποινική δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος ενός νεαρού Ροδίτη κατηγορούμενου για το αδίκημα της αποπλάνησης ανηλίκου και δη της ανήλικης κόρης του.
Η δίωξη σε βάρος του ασκήθηκε μετά από μήνυση που υπέβαλε σε βάρος του η εν διαστάσει σύζυγος του κατά τη διάρκεια μεταξύ τους αντιδικίας οπότε και ισχυρίστηκε ότι ο πρώην σύντροφος της ασελγεί στο παιδί τους…
Ο κατηγορούμενος με την εγκαλούσα τον Ιανουάριο του 2002 συνήψαν γάμο κατά την διάρκεια του οποίου και ειδικότερα στις 27 Φεβρουαρίου 2004 απέκτησαν μία θυγατέρα.
Ο μεταξύ τους γάμος λύθηκε συναινετικά, παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν στην συζυγική τους σχέση, δυνάμει αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, ενώ διατήρησαν αμφότεροι την επιμέλεια της ανήλικης κόρης τους.
Μετά την έκδοση του διαζυγίου και παρά την συναινετική έκδοσή του οι σχέσεις των δύο συζύγων διαταράχθηκαν περαιτέρω με αφορμή διάφορα προβλήματα που αφορούσαν στα επιμέρους θέματα επιμέλειας και επικοινωνίας της ανήλικης θυγατέρας με τους γονείς της. Στα πλαίσια της προαναφερθείσας αντιδικίας ο κατηγορούμενος απέστειλε τον Αυγουστο του 2008 εξώδικο στην εγκαλούσα, ενώ η τελευταία χωρίς την συναίνεση του κατηγορουμένου έφυγε με την ανήλικη κόρη τους για τους Λειψούς στο χρονικό διάστημα από 31 Οκτωβρίου 2008 έως την 9 Νοεμβρίου 2008.
Στην ως άνω ημερομηνία κατά την διάρκεια του πλου από τη Ρόδο στους Λειψούς και περί ώρα 01.30 πρωινή η ανήλικη ξύπνησε από τον ύπνο της και ανέφερε στην μητέρα και την γιαγιά της που ταξίδευαν μαζί τους ότι ο μπαμπάς της, της βάζει μουστάρδα στην κοιλίτσα της και μετά με την γλώσσα του τη γλείφει.
Το ανωτέρω περιστατικό είχε αναφερθεί από τον κατηγορούμενο στην εγκαλούσα ένα χρόνο πριν την υποβολή της εγκλήσεως σαν κάποιου είδους παιχνίδι που συνήθιζε να παίζει ο κατηγορούμενος με την ανήλικη κόρη του και ειδικότερα ο τελευταίος είπε στην εγκαλούσα πως τοποθετούσε το μπουκάλι της μουστάρδας στην κοιλιά της ανήλικης και παρίστανε πως την έτρωγε.
Η ανήλικη αναφέρθηκε στο καταγγελλόμενο από τη μητέρα της γεγονός την χρονική περίοδο των εντονότατων διενέξεων των γονέων της και κατά την διάρκεια του ταξιδιού προς τους Λειψούς όπου η μητέρα απομάκρυνε το παιδί από τον πατέρα μετά από εντονότατη σύγκρουση.
Η αντίδραση της ανήλικης κατά την διάρκεια του ύπνου της δεν μπορεί να αξιολογηθεί ως αξιόπιστο πραγματικό γεγονός, ελεύθερο από επιρροές που ενισχύουν την φαντασίωση του παιδιού στην ευάλωτη αναπτυξιακή περίοδο της ζωής του.
Περαιτέρω η μητέρα θορυβήθηκε και προχώρησε στην καταγγελία όχι όταν έλαβε γνώση του συγκεκριμένου παιχνιδιού του παιδιού με τον πατέρα, αλλά την χρονική περίοδο που βρισκόταν σε διαμάχη με τον κατηγορούμενο για θέματα επικοινωνίας με την ανήλικη θυγατέρα του.
Επιπλέον και σύμφωνα με την διενεργηθείσα παιδοψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη οι αναφορές της ανήλικης στον πατέρα της – κατηγορούμενο – συνοδεύονται από αισθήματα αγάπης, στοργής, ηρεμίας, χαράς και εμπιστοσύνης, ενώ και μέσα από πληροφορίες που παρέθεσε η ανήλικη τόσο μέσα από αυθόρμητο διάλογο όσο και μέσα από συμβολικό παιχνίδι, ο κατηγορούμενος σαν πατέρας είναι συναισθηματικά σταθερός, ψύχραιμος και στοργικός και παρών σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής του παιδιού με τρόπο υποστηρικτικό και ζεστό και τρυφερό, ενώ δεν υπάρχει κανένα στοιχείο της δικογραφίας που να αντιφάσκει και να έρχεται σε αντίθεση με τα ανωτέρω στοιχεία όπως αποτυπώνονται στην προαναφερθείσα έκθεση, ούτως ώστε να προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις κατά του κατηγορουμένου για την τέλεση της αποδιδόμενης σε αυτόν πράξης.
Πέραν των ανωτέρω το γεγονός που περιγράφηκε στην έγκληση, ήτοι το παιχνίδι με τη μουστάρδα, το οποίο πραγματικά έλαβε χώρα από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι κατέτεινε στην γενετήσια επιθυμία του κατηγορουμένου, που υποκειμενικώς απαιτείται για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της αποπλάνησης ανηλίκου.