Ο δήμαρχος Ρόδου κ. Στάθης Κουσουρνάς, είναι δήμαρχος «περιορισμένης ευθύνης», είναι «ένας γραφειοκράτης παλαιάς κοπής, αλλά και ένας κακός διαχειριστής», αναφέρει, μεταξύ των άλλων, σε ανακοίνωσή της, η ΝΟΔΕ Δωδ/νήσου της Νέας Δημοκρατίας, καταλογίζοντάς του πιο πέρα «παρακμή, αδράνεια και υποχώρηση».
Αναλυτικά στην ανακοίνωση της ΝΟΔΕ, αναφέρονται τα εξής:
Σε λίγες μέρες η δημοτική αρχή του κ. Κουσουρνά συμπληρώνει ένα χρόνο θητείας. Μέχρι σήμερα ο κ. Δήμαρχος δεν έχει προχωρήσει σε ένα απολογισμό του έργου του.
Δικαιολογημένα. Γιατί έργο δεν υπάρχει.
Ο κ. Κουσουρνάς, γνωρίζαμε ότι δεν είναι ο οραματιστής δήμαρχος, αυτός που θα συγκρουστεί για να λύσει προβλήματα, ο τολμηρός, ο δυναμικός.
Όλοι τον χαρακτήριζαν ως γραφειοκράτη και διαχειριστή.
Αυτούς τους δώδεκα μήνες επιβεβαιώθηκε ότι, η Ρόδος δε διαθέτει οραματιστή, τολμηρό και δυναμικό δήμαρχο.
Αποδείχτηκε όμως, ότι ο κ. Κουσουρνάς είναι ένας γραφειοκράτης παλαιάς κοπής, αλλά και ένας κακός διαχειριστής.
Η παρακμή, η αδράνεια και η υποχώρηση είναι οι τρεις λέξεις που χαρακτηρίζουν τη θητεία του.
Κάτω από την υψηλή πολιτική καθοδήγηση του πολιτικού του μέντορα, κ. Μαχαιρίδη και τον εναγκαλισμό κομματικών παραγόντων, ο κ. Κουσουρνάς αποδείχτηκε Δήμαρχος περιορισμένης ευθύνης.
⎯ Η καθαριότητα στην πόλη της Ρόδου, αλλά και σε όλες τις δημοτικές ενότητες υποβαθμίστηκε.
⎯ Δεν έχει γίνει ούτε μια μικρή ανάπλαση. Ο κ. Κουσουρνάς δεν έχει καταφέρει να βάλει κυριολεκτικά μια πέτρα πάνω στην άλλη.
⎯ Το επίπεδο διοικητικής εξυπηρέτησης των πολιτών στις δημοτικές ενότητες έχει κυριολεκτικά καταρρεύσει. Οι δημότες δεν εξυπηρετούνται, αισθάνονται απόμακρο το δήμο.
⎯ Ο κ. Κουσουρνάς δεν έχει καταφέρει να συνεχίσει ή να δρομολογήσει κανένα μεγάλο έργο. Τα έχει εναποθέσει όλα στη φροντίδα του κ. Μαχαιρίδη, οι επιδόσεις του οποίου στο ΕΣΠΑ είναι θλιβερές.
⎯ Η Μαρίνα στο Ζέφυρος έχει ουσιαστικά σταματήσει. Οι κοινωνικές δομές του δήμου έχουν καταρρεύσει με απλήρωτους υπαλλήλους. Τα σχολεία του νησιού δεν έχουν πάρει χρήματα που δικαιούνται (και τα έχει ήδη εισπράξει ο δήμος) για να καλύψουν τις λειτουργικές τους ανάγκες.
⎯ Το χρέος του δήμου καλπάζει και διογκώνεται. Ο κ. Κουσουρνάς έμεινε αδρανής για ένα ολόκληρο χρόνο και οδηγεί το δήμο σε επιτήρηση και σε μνημόνια.
⎯ Τοπικά συμβούλια, ουσιαστικά, δεν υπάρχουν, ο ρόλος τους είναι διακοσμητικός. Αδυνατούν να δρομολογήσουν λύσεις στα μικρά και καθημερινά προβλήματα του χωριού και της δημοτικής ενότητας.
⎯ Τα έσοδα του δήμου έχουν μειωθεί δραματικά, αναπτυξιακοί στόχοι δεν υπάρχουν. Σχέδιο δεν υπάρχει. Ο κ. Κουσουρνάς δε συμπεριφέρεται ως Δήμαρχος στο Δήμο, αλλά ως Δημόσιος Υπάλληλος.
Αυτούς τους δώδεκα μήνες, ο κ. Κουσουρνάς έγινε ο δήμαρχος, επί των ημερών του οποίου η Ρόδος έχασε κεκτημένα δικαιώματα δεκαετιών. Τέθηκαν σε αμφισβήτηση τα αυτονόητα.
Όταν καταργήθηκε το 75% της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, ο κ. Δήμαρχος σιώπησε, όπως και με την αύξηση του Φ.Π.Α στις επιχειρήσεις εστίασης.
Η σιωπή επιβλήθηκε από το κομματικό του καθήκον. Γιατί και ο ίδιος αποτελεί παράγωγο και δημιούργημα του κομματικού κράτους.
Ο κ. Κουσουρνάς ήταν και είναι έτοιμος να δεχθεί τα πάντα.
Το δόγμα που τον αντιπροσωπεύει δεν είναι το «Πρώτα η Ρόδος», αλλά «Πρώτα το Κόμμα».
Ο απολογισμός της δωδεκάμηνης θητείας του κ. Δημάρχου έχει ήδη γίνει από το αλάνθαστο αισθητήριο των πολιτών.
Οι συγκρίσεις είναι καταλυτικές σε σχέση με τους προκατόχους του και ιδιαίτερα με τον Χατζή Χατζηευθυμίου.
Πολλοί είναι αυτοί που θα αναφερθούν σε ενδεχόμενα λάθη ή αστοχίες ή κακές επιλογές του κ. Χατζηευθυμίου.
Πόσοι όμως αντέχουν να συγκρίνουν το έργο των πρώτων δώδεκα μηνών του Χατζή με αυτό του κ. Κουσουρνά;
Πόσοι δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν την πραγματική ανεξαρτησία του κ. Χατζηευθυμίου, την ειλικρίνεια και την ευθύτητά του, σε σύγκριση με την εικόνα του κομματικά πειθήνιου και υποταγμένου κ. Κουσουρνά;
Όταν όλοι οι δήμοι, ανά την Ελλάδα, υπερασπίζονται τους καθημαγμένους πολίτες, τους μη έχοντες, απέναντι στα χαράτσια που συνδέονται με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, ο κ. Κουσουρνάς τι κάνει;
Πολύ απλά, κάνει αυτό που έχει μάθει να κάνει.
Σιωπά και κρύβεται στα δύσκολα.
Αποφεύγει να στενοχωρήσει την κυβέρνηση και το κόμμα του.
Όταν ο Καλλικράτης, αποδεικνύεται ότι σχεδιάστηκε με κομματικά και όχι αυτοδιοικητικά κριτήρια, όταν οι δήμοι οδηγούνται στην ανέχεια, στην υποβάθμιση των υπηρεσιών τους, στη χειρότερη κατάσταση που βρέθηκαν ποτέ, ο κ. Δήμαρχος δε βλέπει και δεν ακούει.
Υπερασπίζεται μια κατ’ ευφημισμόν μεταρρύθμιση που στην πράξη αποδείχτηκε απορρύθμιση.
Ο κ. Κουσουρνάς, απομονωμένος στο γραφείο του, αποκομμένος από την πραγματικότητα, δεν ξέρει τι γίνεται στο νησί.
Δεν ξέρει τα προβλήματα των χωριών, των δημοτικών ενοτήτων.
Δεν κινείται μέσα στην πόλη της Ρόδου για να δει τις αδυναμίες, την υποβάθμιση.
Δε θέλει, αποφεύγει την επαφή με τους πολίτες, δεν έχει ουσιαστική και ψυχική επαφή με τους δημότες.
Αν είχε, έστω και τη στοιχειώδη, θα είχε αποφύγει να συμπεριλάβει στον προϋπολογισμό του Δήμου Ρόδου, την αύξηση του μισθού τόσο του ίδιου, όσο και των συνεργατών του.
Κάτι που επιβεβαιώνει όλα τα παραπάνω, αλλά και προκαλεί το δημόσιο αίσθημα.
