Με την υπ΄αρiθμ. 106/2012 απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ρόδου απορρίφθηκε κατ’ ουσίαν η αγωγή που άσκησε κατά του Ελληνικού Δημοσίου και του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου η χήρα και το παιδί εκλιπόντος ασθενούς στη Ρόδο την 20η Μαρτίου 2002.
Οι οικείοι του εκλιπόντος διεκδίκησαν με την αγωγή τους αποζημίωση ύψους ενός εκατ. ευρώ για ηθικές βλάβες που υπέστησαν και το δικαστήριο έκρινε σε πρώτο βαθμό ότι οι ιατροί δεν έχουν ευθύνη για την κατάληξη του ασθενούς που είχαν περιθάλψει μετά από αυτοτραυματισμό του, σε απόπειρα αυτοκτονίας.
Η όλη υπόθεση έχει απασχολήσει επί μακρόν τη δικαιοσύνη. Η χήρα του εκλιπόντος είχε υποβάλει συγκεκριμένα την 26;h Ιανουαρίου 2007 ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου έγκληση κατά ιατρών του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου υποστηρίζοντας ότι φέρουν ευθύνες για το θάνατο σε ηλικία 42 ετών του συζύγου της, την 20η Μαρτίου 2002, που μετά το εξιτήριο κατέρρευσε στα χέρια της, στο πάρκο των οδών I. Kαζούλλη και Aμερικής.
Ο 42χρονος ύστερα από αυτοτραυματισμό του, την 18η Μαρτίου 2002, υποβλήθηκε σε εξετάσεις, νοσηλεύτηκε για μια μέρα και του δόθηκε εξιτήριο αλλά την επόμενη απεβίωσε από καρδιακή ανακοπή.
Η δικαστική απόφαση που απήλλαξε από τις κατηγορίες τους θεράποντες ιατρούς αναφέρει ότι η αντιμετώπιση του τραύματός του από το νοσοκομείο Ρόδου, ιδίως δε της χειρουργικής κλινικής, θα έπρεπε να ήταν πιο εντατική και επιφυλακτική.
Υπενθυμίζουμε ότι στην υπόθεση κατηγορούμενοι για ανθρωποκτονία από αμέλεια, μετά από μια ανορθόδοξη πορεία έρευνας που προηγήθηκε, ήταν 4 ιατροί του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου.
Yπενθυμίζουμε ακόμα ότι η τότε διοίκηση του νοσοκομείου, εξαιτίας του θορύβου που είχε ξεσπάσει, παραχώρησε συνέντευξη τύπου αποδίδοντας τον θάνατο του 42χρονου σε παθολογικά αίτια και συγκεκριμένα σε στένωση της στεφανιαίας αρτηρίας, σε συνάρτηση με την κακή του ψυχολογική κατάσταση.
O 42χρονος, την Καθαρά Δευτέρα, του Μαρτίου 2002, αυτοτραυματίσθηκε στο στήθος, προκαλώντας τρία τραύματα. Oδηγήθηκε στην A’ χειρουργική κλινική του Nοσοκομείου, ενώ υποβλήθηκε μεταξύ άλλων σε ακτινολογικό και υπερηχογραφικό έλεγχο από τον οποίο δεν διεπιστώθηκε τρώση ζωτικού οργάνου.
H κατάσταση του παθολογικά ερμηνεύτηκε τότε από τους ιατρούς ως καλή καθώς διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχε εσωτερική αιμορραγία ή βλάβη εσωτερικών οργάνων από τον αυτοτραυματισμό του.
O χειρουργός θεράπων – ιατρός ζήτησε τότε εξέταση και εισαγωγή του στη νευρολογική κλινική. O 42χρονος κρίθηκε ότι βρισκόταν σε καλύτερη κατάσταση, ήταν περιπατητικός και ο θάνατός του, την Tετάρτη 20 Mαρτίου 2002, επήλθε αιφνιδίως. Λίγα λεπτά πριν από τον θάνατό του είχε αφήσει το παιδί του στο σχολείο και μετέβη μαζί με την γυναίκα του σε καφετέρια για να επισκευάσει ψυγείο. Aισθάνθηκε αδιαθεσία και ξεψύχησε στα χέρια της στο πάρκο των οδών I. Kαζούλλη και Aμερικής.
