Καταδίκες στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου για τηλεφωνικά κόλπα με σπάνια κρασιά και ανύπαρκτο αυτοκίνητο

• Ποινή φυλά­κι­σης 12 μηνών με ανα­στολή 3 ετών για κάθε μία από τις 2 υπο­θέ­σεις επι­βλή­θηκε σε ημεδαπό που παρί­στανε άλλοτε τον γιατρό και άλλοτε τον καπε­τά­νιο για να απο­σπά­σει χρήματα από ιδιο­κτή­τες εστια­το­ρίων. Φυλά­κιση 8 μηνών σε ημεδαπή που διευ­κό­λυνε άγνωστο δράστη στην είσπραξη προ­κα­τα­βο­λής 1.120 ευρώ για όχημα που ποτέ δεν υπήρξε προς πώληση

Με κατα­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις ολο­κλη­ρώ­θηκε στο Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου η εκδί­καση 3 ξεχω­ρι­στών υπο­θέ­σεων απάτης, οι οποίες, αν και δεν συν­δέ­ο­νται δικο­νο­μικά μεταξύ τους, παρου­σιά­ζουν έναν κοινό παρο­νο­μα­στή. Και στις 3 περι­πτώ­σεις τα θύματα ήταν κάτοι­κοι και επαγ­γελ­μα­τίες της Ρόδου, το μέσο ήταν το τηλέ­φωνο και ο μηχα­νι­σμός της εξα­πά­τη­σης στη­ρί­χθηκε στην πει­στική παρου­σί­αση ψεύ­τι­κων ιδιο­τή­των και ανύ­παρ­κτων συναλ­λα­γών. Οι 2 από τις υπο­θέ­σεις αφορούν στον ίδιο κατη­γο­ρού­μενο, έναν ημεδαπό που κατά τον χρόνο της παρα­πο­μπής του σε δίκη για τη δεύτερη υπόθεση κρα­τού­νταν ήδη σε σωφρο­νι­στικό κατά­στημα. Η τρίτη αφορά μια ημεδαπή, η οποία παρα­πέμ­φθηκε όχι ως αυτουρ­γός αλλά ως συνερ­γός σε απάτη που τελέ­στηκε από άγνωστο μέχρι σήμερα δράστη.

Το δικα­στή­ριο επέβαλε στον ημεδαπό ποινή φυλά­κι­σης 12 μηνών για κάθε μία από τις 2 υπο­θέ­σεις, με ανα­στολή εκτέ­λε­σης 3 ετών, ενώ στην ημεδαπή επι­βλή­θηκε ποινή φυλά­κι­σης 8 μηνών. Οι υπο­θέ­σεις είχαν ταλαι­πω­ρη­θεί επί χρόνια στις δικα­στι­κές αίθου­σες, με δια­δο­χι­κές ανα­βο­λές, και εκδι­κά­στη­καν τελικά σε δια­φο­ρε­τι­κές δικα­σί­μους του φθι­νο­πώ­ρου του 2026.

Ο «γιατρός από την Αθήνα» και το κρασί που δεν υπήρχε στη Ρόδο

Η παλαιό­τερη από τις 3 υπο­θέ­σεις ανά­γε­ται στο καλο­καίρι του 2019. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, στις 8 Ιουλίου 2019 ο ημε­δα­πός τηλε­φώ­νησε σε ιδιο­κτήτη ψαρο­τα­βέρ­νας που λει­τουρ­γεί σε παρα­θα­λάσ­σια περιοχή του νησιού και του συστή­θηκε με ψεύτικο ονο­μα­τε­πώ­νυμο, ως ιατρός και κάτοι­κος Αθηνών. Ζήτησε από τον επι­χει­ρη­μα­τία μια προ­σφορά για να κλείσει τραπέζι με θαλασ­σινά, εμφα­νι­ζό­με­νος ως πελάτης με συγκε­κρι­μέ­νες και υψηλές απαι­τή­σεις.

Την επόμενη ημέρα, στις 9 Ιουλίου 2019, όταν ο ιδιο­κτή­της τον ενη­μέ­ρωσε για το κόστος, ο φερό­με­νος ως γιατρός συμ­φώ­νησε να κλείσει το τραπέζι για τις 22 Ιουλίου 2019. Έθεσε όμως έναν όρο. Ζήτησε να του σερ­βι­ρι­στεί ένα συγκε­κρι­μένο εκλεκτό κρασί από τη Σαντο­ρίνη, το οποίο ούτε υπήρχε στο μαγαζί ούτε δια­τί­θετο στην αγορά της Ρόδου. Εκεί ακριβώς στήθηκε, όπως προ­κύ­πτει, το τέχνα­σμα. Ο κατη­γο­ρού­με­νος πρό­τεινε στον επι­χει­ρη­μα­τία να του στείλει ο ίδιος 15 φιάλες από το κρασί αυτό στη Ρόδο, υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι ο ιδιο­κτή­της θα του απέ­στελλε προη­γου­μέ­νως μέσω ΕΛΤΑ το ποσό των 200 ευρώ ως αντί­τιμο. Το ποσό, όπως τον δια­βε­βαί­ωσε, θα του επι­στρε­φό­ταν την ημέρα του τρα­πε­ζιού.

Ο επι­χει­ρη­μα­τίας, πεπει­σμέ­νος ότι συνο­μι­λεί με πραγ­μα­τικό γιατρό που είχε τη δυνα­τό­τητα και την πρόθεση να προ­μη­θευ­τεί το κρασί και να έρθει στη Ρόδο, απέ­στειλε ταχυ­δρο­μι­κώς τα 200 ευρώ. Ούτε κρασί έφτασε ποτέ στο νησί, ούτε πελάτης εμφα­νί­στηκε στις 22 Ιουλίου. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», ο κατη­γο­ρού­με­νος ουδεμία σχέση είχε με ιατρό με το όνομα που χρη­σι­μο­ποί­ησε, ενώ το ποσό που εισέ­πραξε δεν αντι­στοι­χούσε σε καμία νόμιμη αιτία. Για την πράξη αυτή παρα­πέμ­φθηκε για απάτη, κατά το άρθρο 386 παρά­γρα­φος 1 του Ποι­νι­κού Κώδικα, με μάρτυρα κατη­γο­ρίας τον ίδιο τον παθόντα και με ανα­γνω­στέα έγγραφα στοι­χεία που παρα­σχέ­θη­καν από τα ΕΛΤΑ και από εται­ρεία κινητής τηλε­φω­νίας.

Δύο χρόνια αργό­τερα, το ίδιο σενάριο με άλλον ρόλο

Η δεύτερη υπόθεση κατά του ίδιου ημε­δα­πού τοπο­θε­τεί­ται χρονικά 2 χρόνια αργό­τερα, στις 20 Αυγού­στου 2021, και απο­κα­λύ­πτει, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, μια σχεδόν πανο­μοιό­τυπη μέθοδο με δια­φο­ρε­τική όμως «ταυ­τό­τητα». Αυτή τη φορά ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν εμφα­νί­στηκε ως γιατρός, αλλά ως καπε­τά­νιος.

Τηλε­φώ­νησε από αριθμό κινητού σε ημεδαπή που δια­τη­ρεί εστια­τό­ριο σε του­ρι­στική περιοχή της Ρόδου και της παρέ­στησε ότι είναι πλοί­αρ­χος και ότι ενδια­φέ­ρε­ται να κάνει κράτηση για πελάτες του στο εστια­τό­ριό της. Στη συζή­τηση που ακο­λού­θησε εκδη­λώ­θηκε ενδια­φέ­ρον για συγκε­κρι­μέ­νες και σπάνιες φιάλες κρασιού, τις οποίες η επι­χει­ρη­μα­τίας δεν διέθετε. Συμ­φω­νή­θηκε τότε, για να ολο­κλη­ρω­θεί η κράτηση, να του κατα­βά­λει εκείνη το ποσό των 450 ευρώ και αυτός να της παρα­δώ­σει τις επί­μα­χες φιάλες.

Η ιδιο­κτή­τρια, πει­σμένη ότι εξα­σφα­λί­ζει μια σημα­ντική κράτηση, προέβη στην κατα­βολή των 450 ευρώ με ταχυ­δρο­μική επιταγή. Όλα όμως, όπως δια­πι­στώ­θηκε στη συνέ­χεια, ήταν ψευδή και, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, ο ημε­δα­πός το γνώριζε εξαρχής. Ούτε την ιδιό­τητα του καπε­τά­νιου είχε, ούτε ενδια­φε­ρό­ταν για κράτηση, ούτε βεβαίως μπο­ρούσε να προ­μη­θεύ­σει τις φιάλες κρασιού. Η επι­χει­ρη­μα­τίας υπέστη ζημία ίση με το ποσό που κατέ­βαλε, το οποίο ο κατη­γο­ρού­με­νος καρ­πώ­θηκε παρά­νομα.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι, κατά τον χρόνο της παρα­πο­μπής του για τη δεύτερη αυτή υπόθεση, ο ημε­δα­πός κρα­τού­νταν ήδη σε αγρο­τικό κατά­στημα κρά­τη­σης, στοι­χείο που δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται στα δια­θέ­σιμα στοι­χεία αν συν­δέ­ε­ται με άλλες υπο­θέ­σεις ή με κατα­δίκη για παρό­μοιες πράξεις. Ως ανα­γνω­στέα έγγραφα στην υπόθεση περι­λαμ­βά­νο­νταν αντί­γραφο της ταχυ­δρο­μι­κής επι­τα­γής, έγγραφο των ΕΛΤΑ και έγγραφο εται­ρείας κινητής τηλε­φω­νίας, μέσω του οποίου ταυ­το­ποι­ή­θηκε ο χρήστης του αριθμού από τον οποίο έγινε η επίμαχη κλήση.

Το ανύ­παρ­κτο αυτο­κί­νητο στο Marketplace και η προ­κα­τα­βολή των 1.120 ευρώ

Η τρίτη υπόθεση έχει δια­φο­ρε­τική φυσιο­γνω­μία, τόσο ως προς τον τρόπο τέλεσης όσο και ως προς τον ρόλο της κατη­γο­ρου­μέ­νης. Εδώ ο κύριος δράστης παρα­μέ­νει άγνω­στος και στο εδώλιο κάθισε μια ημεδαπή, κάτοι­κος πόλης της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας, με την κατη­γο­ρία της συνέρ­γειας σε απάτη.

Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, στις 8 Οκτω­βρίου 2022 ένας ημε­δα­πός από τη Ρόδο εντό­πισε στην πλατ­φόρμα Marketplace του Facebook αγγελία πώλησης αυτο­κι­νή­του, η οποία είχε αναρ­τη­θεί από προφίλ με συγκε­κρι­μένα στοι­χεία χρήστη. Το όχημα δια­τί­θετο, όπως ανέφερε η αγγελία, στην τιμή των 2.000 ευρώ. Ο ενδια­φε­ρό­με­νος ήρθε σε τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία με τον φερό­μενο ως πωλητή, ο οποίος τον έπεισε να κατα­βά­λει προ­κα­τα­βολή 1.120 ευρώ μέσω εται­ρείας ταχυ­με­τα­φο­ράς χρη­μά­των. Η κατά­θεση έγινε την ίδια ημέρα, με δικαιούχο όχι τον άγνωστο δράστη αλλά την κατη­γο­ρου­μένη.

Το κρίσιμο σημείο της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται ακριβώς εδώ. Η ημεδαπή, όπως δια­τεί­νε­ται η κατη­γο­ρία, παρα­χώ­ρησε στον άγνωστο δράστη τα προ­σω­πικά της στοι­χεία ώστε να εμφα­νι­στούν ως στοι­χεία παρα­λή­πτη του εμβά­σμα­τος και, μόλις το ποσό έφτασε, προέβη αμέσως σε ανάληψή του από σημείο εξυ­πη­ρέ­τη­σης που λει­τουρ­γούσε σε σούπερ μάρκετ στην περιοχή όπου δια­μέ­νει, επι­δει­κνύ­ο­ντας φωτο­α­ντί­γραφο του δελτίου ταυ­τό­τη­τάς της. Με τον τρόπο αυτό ο άγνω­στος δράστης εισέ­πραξε τα χρήματα χωρίς να εκτεθεί ο ίδιος, ενώ η κατη­γο­ρου­μένη λει­τούρ­γησε ως ο ανα­γκαίος κρίκος για να ολο­κλη­ρω­θεί η συναλ­λαγή.

Το αυτο­κί­νητο, όπως προ­έ­κυψε, ουδέ­ποτε υπήρξε προς πώληση. Ο άγνω­στος δράστης ούτε το διέθετε, ούτε νομι­μο­ποιού­νταν να το που­λή­σει, ούτε το παρέ­δωσε, ούτε είχε εξαρχής σκοπό να προ­χω­ρή­σει σε οποια­δή­ποτε πώληση. Ο παθών, αν γνώριζε την πραγ­μα­τι­κό­τητα, δεν θα δεχόταν να συμ­φω­νή­σει για την αγορά και δεν θα κατέ­βαλλε ποτέ το ποσό. Η πράξη της ημε­δα­πής χαρα­κτη­ρί­στηκε ως άμεση συνέρ­γεια, κατά τα άρθρα 47 και 386 του Ποι­νι­κού Κώδικα, με το σκε­πτικό ότι χωρίς τη δική της συν­δρομή η τέλεση της απάτης δεν θα ήταν εξίσου ευχερής για τον άγνωστο δράστη.