Απορρίφθηκε η προσωρινή διαταγή για την ξενοδοχειακή εταιρεία με οφειλές 73,5 εκατ. ευρώ

• Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο δεν χορή­γησε το προ­σω­ρινό «πάγωμα» των μέτρων εκτέ­λε­σης που ζητού­σαν η εται­ρεία και οι 4 εγγυ­η­τές της, ενώ η κύρια αίτηση για τα προ­λη­πτικά μέτρα θα συζη­τη­θεί στις 23 Φεβρουα­ρίου 2027. Στο ενδιά­μεσο, οι πιστω­τές δια­τη­ρούν τη δυνα­τό­τητα να κινη­θούν κατά της περιου­σίας της επι­χεί­ρη­σης

Αρνη­τική για την εται­ρεία ήταν η πρώτη κρίση του δικα­στη­ρίου στην υπόθεση της ξενο­δο­χεια­κής επι­χεί­ρη­σης που ζητά προ­στα­σία από κατα­σχέ­σεις και πλει­στη­ρια­σμούς, προ­κει­μέ­νου να δια­πραγ­μα­τευ­θεί νέα συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης με τους πιστω­τές της. Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο, που εξέτασε την Τετάρτη 22 Οκτω­βρίου 2026 το αίτημα για την έκδοση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, το απέρ­ριψε, αφή­νο­ντας ακά­λυ­πτη, του­λά­χι­στον για τους επό­με­νους 4 μήνες, την περιου­σία της εται­ρείας και των 4 φυσικών προ­σώ­πων που είχαν υπο­γρά­ψει ως εγγυ­η­τές την προη­γού­μενη ρύθμιση.

Η απόφαση αφορά απο­κλει­στικά στο προ­σω­ρινό σκέλος της υπό­θε­σης. Η κύρια αίτηση για τη λήψη προ­λη­πτι­κών μέτρων, με βάση τον Κώδικα Αφε­ρεγ­γυό­τη­τας, παρα­μέ­νει εκκρε­μής και προσ­διο­ρί­στηκε να συζη­τη­θεί στις 23 Φεβρουα­ρίου 2027, στο ακρο­α­τή­ριο ασφα­λι­στι­κών μέτρων του Πρω­το­δι­κείου.

Τι απο­φά­σισε το δικα­στή­ριο

Το δικα­στή­ριο συνεκ­δί­κασε την αίτηση της εται­ρείας και των εγγυ­η­τών μαζί με κύριες παρεμ­βά­σεις που ασκή­θη­καν προ­φο­ρικά κατά τη συζή­τηση, καθώς και με μία πρό­σθετη παρέμ­βαση, επίσης προ­φο­ρι­κώς ασκη­θείσα.

Στη συνέ­χεια απέρ­ριψε το αίτημα χορή­γη­σης προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής. Στην αίτηση, πάντως, είχε κατα­γρα­φεί ότι ο μεγα­λύ­τε­ρος πιστω­τής της εται­ρείας, με απαί­τηση 36.534.850 ευρώ, είχε δηλώσει εγγρά­φως ότι συναι­νεί στη χορή­γηση των μέτρων για διά­στημα 4 μηνών, ενώ οι θέσεις των υπό­λοι­πων πιστω­τών δεν ήταν γνωστές.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η αίτηση είχε κοι­νο­ποι­η­θεί, μεταξύ άλλων, στο Δημόσιο και στον ΕΦΚΑ, οι οποίοι, σύμφωνα με όσα ανέφερε η ίδια η εται­ρεία, έχουν τη δυνα­τό­τητα να επι­βά­λουν κατα­σχέ­σεις στα χέρια τρίτων χωρίς να απαι­τεί­ται δικα­στική απόφαση. Ο κίν­δυ­νος είχε παρου­σια­στεί ως άμεσος και από τη δια­χει­ρί­στρια των απαι­τή­σεων της δεύ­τε­ρης τρά­πε­ζας, η οποία κατήγ­γειλε πρώτη τη ρύθμιση τον Απρίλιο του 2025 και δια­θέ­τει, κατά την αίτηση, διαταγή πλη­ρω­μής του 2016 ύψους 8.898.921,84 ευρώ και προ­ση­μειώ­σεις υπο­θή­κης 7.700.000 ευρώ σε ακίνητα της εται­ρείας και του βασικού μετόχου.

Τι είχε ζητηθεί

Η εται­ρεία, μαζί με τον βασικό μέτοχο, που είναι πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος, τον αντι­πρό­ε­δρο του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου και 2 μέλη της οικο­γέ­νειας του βασικού μετόχου, είχε ζητήσει την ανα­στολή κάθε μέτρου ατο­μι­κής και συλ­λο­γι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης σε βάρος της περιου­σίας της και της περιου­σίας των εγγυ­η­τών. Ζητούσε επίσης να απα­γο­ρευ­θούν ασφα­λι­στικά μέτρα κάθε είδους, όπως δια­τα­γές πλη­ρω­μής, συντη­ρη­τι­κές κατα­σχέ­σεις, προ­ση­μειώ­σεις υπο­θή­κης, μέτρα διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης από το Δημόσιο και τα ασφα­λι­στικά ταμεία και δεσμεύ­σεις τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών.

Στο ίδιο πλαίσιο είχε ζητηθεί να απα­γο­ρευ­θεί η διάθεση των ακι­νή­των και του εξο­πλι­σμού της εται­ρείας, με εξαί­ρεση την αντι­κα­τά­στασή τους με άλλα ίσης αξίας ή τη χρήση τους ως εξα­σφά­λιση για ενδιά­μεση χρη­μα­το­δό­τηση, καθώς και κάθε συμ­ψη­φι­σμός ή παρα­κρά­τηση οφειλών προς την εται­ρεία, ακόμη και από δημό­σιες αρχές για την έκδοση βεβαιώ­σεων.

Η επέ­κταση των μέτρων στα 4 φυσικά πρόσωπα είχε στη­ρι­χθεί σε διάταξη που την επι­τρέ­πει όταν συντρέ­χει σπου­δαίος επι­χει­ρη­μα­τι­κός ή κοι­νω­νι­κός λόγος. Η εται­ρεία υπο­στή­ριζε ότι μέτρα σε βάρος των εγγυ­η­τών θα απο­σπού­σαν τη διοί­κηση από τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και ότι η πίεση θα μετα­φε­ρό­ταν αμέσως στην ίδια, αφού ο εγγυ­η­τής που πλη­ρώ­νει αποκτά ανα­γω­γική αξίωση κατά της εται­ρείας. Το δικα­στή­ριο, στο στάδιο της προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, δεν έκανε δεκτό κανένα από τα αιτή­ματα αυτά.

Το βάρος των οφειλών

Οι συνο­λι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της επι­χεί­ρη­σης ανέρ­χο­νται, με βάση το ισο­ζύ­γιο της 30ής Ιουνίου 2026, σε 73.534.287 ευρώ. Το 63,7% του ποσού, δηλαδή 46.843.593 ευρώ, αφορά πιστω­τές με ειδικό προ­νό­μιο. Πέρα από τον βασικό πιστωτή, εται­ρεία από­κτη­σης ακι­νή­των και πιστώ­σεων που απέ­κτησε το 2024 τις απαι­τή­σεις της πρώτης τρά­πε­ζας, στην κατη­γο­ρία αυτή βρί­σκε­ται και εται­ρεία ειδικού σκοπού της αλλο­δα­πής που κατέχει τις απαι­τή­σεις της δεύ­τε­ρης τρά­πε­ζας, με 10.253.526 ευρώ.

Το Δημόσιο εμφα­νί­ζε­ται με 6.340.204 ευρώ, οι ασφα­λι­στι­κοί οργα­νι­σμοί με 4.835.312 ευρώ, η μισθώ­τρια των ξενο­δο­χείων με 1.955.000 ευρώ, ο τοπικός δήμος με 1.300.040 ευρώ και οι λοιποί ανέγ­γυοι πιστω­τές με 12.091.206 ευρώ. Τα έσοδα της επι­χεί­ρη­σης, όπως είχε ανα­φερ­θεί στην αίτηση, είναι σχεδόν εξ ολο­κλή­ρου εκχω­ρη­μένα στους εξα­σφα­λι­σμέ­νους πιστω­τές, με απο­τέ­λε­σμα να μην απο­μέ­νει ρευ­στό­τητα για το Δημόσιο, τα ταμεία και τους ανέγ­γυους.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Η εται­ρεία ιδρύ­θηκε το 1998 και ο βασικός μέτοχος κατέχει το 91,75% των μετοχών της. Δεν λει­τουρ­γεί η ίδια τα ξενο­δο­χεία, αλλά από το 2017 τα έχει εκμι­σθώ­σει σε εται­ρεία ξενο­δο­χεια­κών επεν­δύ­σεων, με μίσθωμα που είχε οριστεί στο 21% των ακα­θά­ρι­στων εισπρά­ξεων και ελά­χι­στο ετήσιο ποσό 1.000.000 ευρώ για το πεντά­στερο και 500.000 ευρώ για το τετρά­στερο.

Στις 28 Ιουνίου 2018 η εται­ρεία υπέ­γραψε συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης με τις 2 μεγα­λύ­τε­ρες πιστώ­τριες τρά­πε­ζες, με απαι­τή­σεις 37.796.503 και 10.278.969 ευρώ αντί­στοιχα. Η συμ­φω­νία επι­κυ­ρώ­θηκε από το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο στις 5 Αυγού­στου 2019 και τα μισθώ­ματα εκχω­ρή­θη­καν στις τρά­πε­ζες, ώστε να εισπράτ­τουν απευ­θείας τις δόσεις. Λίγους μήνες αργό­τερα ακο­λού­θησε η παν­δη­μία, με το ελά­χι­στο μίσθωμα του 2020 να περιο­ρί­ζε­ται από 1.500.000 σε 450.000 ευρώ, νομο­θε­τική απαλ­λαγή 50% το 2021 και κατα­βολή στο 80% το 2022. Η εται­ρεία δεν έλαβε κρατική ενί­σχυση, γιατί λόγω της εξυ­γί­αν­σης είχε χαρα­κτη­ρι­στεί προ­βλη­μα­τική επι­χεί­ρηση, ενώ από το 2022 προ­στέ­θηκε και η άνοδος του Euribor, που αύξησε κατά σχεδόν 4 μονάδες το επι­τό­κιο των κυμαι­νό­με­νων δανείων.

Η δια­χει­ρί­στρια των απαι­τή­σεων της δεύ­τε­ρης τρά­πε­ζας κατήγ­γειλε τη ρύθμιση στις 25 Απρι­λίου 2025, μετά την απο­τυ­χία των συζη­τή­σεων για παρά­ταση της τελευ­ταίας δόσης των 6.081.353,94 ευρώ. Με την καταγ­γε­λία, η απαί­τησή της ανα­βί­ωσε στο προ της ρύθ­μι­σης ύψος, μαζί με 3.178.968,74 ευρώ που είχαν δια­γρα­φεί. Ακο­λού­θη­σαν ο ασφα­λι­στι­κός φορέας τον Ιούλιο και η φορο­λο­γική διοί­κηση τον Σεπτέμ­βριο του 2025, με απο­τέ­λε­σμα οι ρυθ­μι­σμέ­νες σε 180 δόσεις οφειλές προς το Δημόσιο και τα ταμεία να κατα­στούν άμεσα απαι­τη­τές.

Η εται­ρεία υπο­στη­ρί­ζει ότι η απο­τυ­χία της πρώτης ρύθ­μι­σης οφεί­λε­ται σε εξωγενή και απρό­βλε­πτα γεγο­νότα, ότι η επι­χεί­ρηση παρα­μέ­νει βιώσιμη και ότι ο νόμος δεν θέτει χρονικό περιο­ρι­σμό για νέα από­πειρα εξυ­γί­αν­σης, ακόμη κι αν η προη­γού­μενη συμ­φω­νία καταγ­γέλ­θηκε. Τα επι­χει­ρή­ματα αυτά θα κριθούν πλέον στην ουσία τους στη δικά­σιμο της 23ης Φεβρουα­ρίου 2027. Έως τότε, η τύχη της επι­χεί­ρη­σης και των 2 ξενο­δο­χείων της θα εξαρ­τη­θεί από το αν οι πιστω­τές θα επι­λέ­ξουν να ανα­μεί­νουν την κρίση του δικα­στη­ρίου ή να προ­χω­ρή­σουν σε μέτρα εκτέ­λε­σης, όπως η ίδια η εται­ρεία είχε προει­δο­ποι­ή­σει ότι μπορεί να συμβεί. Αν η απόρ­ριψη της προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής επη­ρε­ά­ζει τη στάση του βασικού πιστωτή, ο οποίος είχε συναι­νέ­σει στη χορή­γηση των μέτρων, δεν προ­κύ­πτει από τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία.