Η διαδρομή των 11.988 ευρώ από έναν παραβιασμένο τραπεζικό λογαριασμό οδηγεί 3 κατηγορούμενους στο εδώλιο

• Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, στους λογα­ρια­σμούς τους κατέ­λη­ξαν χρήματα που είχε αφαι­ρέ­σει άγνω­στος δράστης από λογα­ρια­σμό πελάτη τρά­πε­ζας

Τον Ιούνιο του 2022 αφαι­ρέ­θη­καν σχεδόν 12.000 ευρώ από έναν τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό. Η υπόθεση που ξεκί­νησε τότε επι­στρέ­φει την Τετάρτη 21 Οκτω­βρίου 2026 στο Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου. Στο εδώλιο καλού­νται 2 γυναί­κες και ένας άνδρας, όλοι Ρομά. Αντι­με­τω­πί­ζουν κατη­γο­ρίες για νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από εγκλη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες κατά συναυ­τουρ­γία και για αποδοχή προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος.

Η ίδια η απάτη δεν τους απο­δί­δε­ται. Ο δράστης της παρα­μέ­νει, όπως προ­κύ­πτει, άγνω­στος. Όσα τους κατα­λο­γί­ζο­νται αφορούν το επόμενο στάδιο, δηλαδή τη δια­δρομή των χρη­μά­των αφού έφυγαν από τον λογα­ρια­σμό του παθό­ντος.

Η κατη­γο­ρία υπο­στη­ρί­ζει ότι τα ποσά πέρασαν από δικούς τους λογα­ρια­σμούς, ανα­λή­φθη­καν και μπήκαν ξανά σε κυκλο­φο­ρία μέσα από συναλ­λα­γές, ανα­κα­τε­μένα με χρήματα νόμιμης προ­έ­λευ­σης.

Οι πράξεις τοπο­θε­τού­νται χρονικά στις 15 Ιουνίου 2022. Ο εγκαλών, όπως ανα­φέ­ρει η κατη­γο­ρία, έπεσε θύμα απάτης με υπο­λο­γι­στή και η συνο­λική ζημιά του ανήλθε σε 11.988 ευρώ. Άγνω­στος δράστης φέρεται να υφάρ­παξε τα προ­σω­πικά στοι­χεία πιστο­ποί­η­σης που χρη­σι­μο­ποιούσε για την ηλε­κτρο­νική τρα­πε­ζική του. Μέσω αυτών φέρεται να κινή­θηκε στον λογα­ρια­σμό που δια­τη­ρούσε σε τράπεζα.

Ολό­κληρο το ποσό, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, μετα­φέρ­θηκε αρχικά σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό με δικαιούχο την πρώτη κατη­γο­ρού­μενη. Ακο­λού­θη­σαν 3 ακόμη μετα­φο­ρές, όλες του ίδιου ύψους, 2.980 ευρώ η καθεμία. Τα 2 από αυτά τα εμβά­σματα πιστώ­θη­καν σε λογα­ρια­σμό με δικαιούχο τον τρίτο κατη­γο­ρού­μενο, τον μονα­δικό άνδρα της υπό­θε­σης. Το τρίτο έμβασμα κατέ­ληξε σε λογα­ρια­σμό της δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρού­με­νης.

Τα 3 εμβά­σματα αθροί­ζουν 8.940 ευρώ. Οι 3 δικαιού­χοι δεν κατοι­κούν στην ίδια περιοχή. Μόνο η δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη ζει στο νησί. Η πρώτη και ο τρίτος δια­μέ­νουν σε περιο­χές της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας.

Στη συνέ­χεια η κατη­γο­ρία περι­γρά­φει την κίνηση που, κατά την εισαγ­γε­λική εκδοχή, έδωσε στα χρήματα νόμιμη όψη.

Όταν τα ποσά βρέ­θη­καν στους λογα­ρια­σμούς τους, οι κατη­γο­ρού­με­νοι φέρο­νται να έκαναν ανα­λή­ψεις. Στη συνέ­χεια φέρο­νται να τα χρη­σι­μο­ποί­η­σαν σε συναλ­λα­γές, ανα­κα­τεύ­ο­ντάς τα με χρήματα που κατεί­χαν νόμιμα. Έτσι, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, τα παρά­νομα έσοδα απέ­κτη­σαν νομι­μο­φά­νεια.

Οι 3 φέρο­νται να ενήρ­γη­σαν από κοινού και κατόπιν συνα­πό­φα­σης. Κατά την κατη­γο­ρία, έκαναν περισ­σό­τε­ρες πράξεις που συνι­στούν περισ­σό­τερα αδι­κή­ματα. Η κατη­γο­ρία έχει 2 σκέλη.

Το πρώτο αφορά στη νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από εγκλη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Η κατη­γο­ρία υπο­στη­ρί­ζει ότι οι κατη­γο­ρού­με­νοι χρη­σι­μο­ποί­η­σαν τον χρη­μα­το­πι­στω­τικό τομέα. Τοπο­θέ­τη­σαν σε αυτόν έσοδα από εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα, με σκοπό να τους δώσουν νομι­μο­φά­νεια.

Το δεύτερο αφορά στην αποδοχή προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος και εξε­τά­ζει τα ίδια γεγο­νότα από άλλη πλευρά. Εδώ το βάρος πέφτει στο τι γνώ­ρι­ζαν οι κατη­γο­ρού­με­νοι. Η κατη­γο­ρία δια­τεί­νε­ται ότι δέχτη­καν τα ποσά στην κατοχή τους, παρότι γνώ­ρι­ζαν ότι προ­έρ­χο­νταν από την απάτη σε βάρος του εγκα­λού­ντος. Πρό­κει­ται για ισχυ­ρι­σμό της κατη­γο­ρίας.