ΣτΕ: Τέλος υπό όρους στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας

Μπλό­κο στις κα­τα­σχέ­σεις πρώ­της κα­τοι­κί­ας και τους πλει­στη­ρια­σμούς ακι­νή­των από το Δη­μό­σιο βάζει το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας, σε πε­ρι­πτώ­σεις που δεν έχει προη­γη­θεί έλεγ­χος ανα­φο­ρι­κά με άλλα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του οφει­λέ­τη που θα μπο­ρού­σαν να κα­τα­σχε­θούν.

Ει­δι­κό­τε­ρα, το ΣΤ’ Τμήμα του ΣτΕ, με πρό­ε­δρο τον αντι­πρό­ε­δρο Ιω­άν­νη Γρά­βα­ρη και ει­ση­γή­τρια τη σύμ­βου­λο Επι­κρα­τεί­ας Ελένη Πα­πα­δη­μη­τρί­ου, απο­φάν­θη­κε πως δεν μπο­ρεί να κα­τα­σχε­θεί και να πε­ρι­λη­φθεί σε πρό­γραμ­μα πλει­στη­ρια­σμού η οι­κο­γε­νεια­κή κα­τοι­κία οφει­λέ­τη εφό­σον έχει κι άλλα πε­ριου­σια­κά  στοι­χεία που μπο­ρούν να ικα­νο­ποι­ή­σουν το ύψος της οφει­λής.

Επι­πλέ­ον, οι σύμ­βου­λοι της Επι­κρα­τεί­ας έκρι­ναν πως σε οποιο­δή­πο­τε στά­διο της δια­δι­κα­σί­ας του πλει­στη­ρια­σμού μπο­ρεί ο οφει­λέ­της να ασκή­σει ανα­κο­πή, από το αρ­χι­κό στά­διο της κοι­νο­ποί­η­σης της κα­τα­σχε­τή­ριας έκ­θε­σης έως και το τε­λι­κό στά­διο της  έκ­δο­σης του προ­γράμ­μα­τος πλει­στη­ρια­σμού.Η από­φα­ση αφορά όλες τις οφει­λές που ει­σπράτ­το­νται σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του Κώ­δι­κα Εί­σπρα­ξης Δη­μο­σί­ων Εσό­δων (ΚΕΔΕ), δη­λα­δή πε­ρι­πτώ­σεις οφει­λών προς το Δη­μό­σιο, τις ΔΟΥ, τους ΟΤΑ, τα Ασφα­λι­στι­κά Τα­μεία, τα Νο­μι­κά Πρό­σω­πα Δη­μο­σί­ου Δι­καί­ου κ.λπ., όπως εξη­γεί το iefimerida.gr.

Βάσει του σκε­πτι­κού της από­φα­σης, σύμ­φω­να με το Σύ­νταγ­μα «η κα­τοι­κία των αν­θρώ­πων, ως στοι­χείο ου­σιώ­δες για την αξιο­πρέ­πεια, την ασφά­λεια και την ελεύ­θε­ρη ανά­πτυ­ξη της προ­σω­πι­κής και οι­κο­γε­νεια­κής τους ζωής, απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο ιδιαί­τε­ρης κρα­τι­κής μέ­ρι­μνας».

Η κρα­τι­κή μέ­ρι­μνα για την πρώτη κα­τοι­κία «ανά­γε­ται στην προ­στα­σία θε­με­λιω­δών αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των τε­λού­ντων υπό την εγ­γύ­η­ση του κρά­τους».

Στο πλαί­σιο αυτό, οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τεί­ας επι­ση­μαί­νουν ότι, σύμ­φω­να με τις συ­νταγ­μα­τι­κές επι­τα­γές, αλλά και «την απορ­ρέ­ου­σα ευ­θέ­ως από την αρχή του κρά­τους δι­καί­ου αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, οσά­κις η επι­δί­ω­ξη σκο­πού δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος χωρεί με τη λήψη μέ­τρου που έχει ως συ­νέ­πεια τη στέ­ρη­ση της κα­τοι­κί­ας ορι­σμέ­νου προ­σώ­που, πρέ­πει, για την εγκυ­ρό­τη­τα κάθε πρά­ξης που κα­τα­τεί­νει στην πραγ­μά­τω­ση του μέ­τρου, από οποια­δή­πο­τε κρα­τι­κό όρ­γα­νο και αν εκ­δί­δε­ται και σε κάθε στά­διο της οι­κεί­ας δια­δι­κα­σί­ας, να απο­δει­κνύ­ε­ται ότι το μέτρο ήταν απο­λύ­τως ανα­γκαίο στη συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση, ότι είχε δη­λα­δή εξα­ντλη­θεί κάθε προ­σπά­θεια να ικα­νο­ποι­η­θεί ο δη­μό­σιος σκο­πός με άλλα, πρό­σφο­ρα πλην ηπιό­τε­ρα μέτρα».

Τέλος, υπο­γραμ­μί­ζε­ται στη δι­κα­στι­κή από­φα­ση ότι, κατά τις δια­τά­ξεις του ΚΕΔΕ, «η κα­τά­σχε­ση ακι­νή­του του οφει­λέ­τη που απο­δε­δειγ­μέ­να απο­τε­λεί τη μόνη του κα­τοι­κία (εκεί­νου και της οι­κο­γέ­νειάς του) τότε μόνο είναι νό­μι­μη, όταν έχει προη­γου­μέ­νως ερευ­νη­θεί και τεκ­μη­ριω­μέ­να απο­κλει­σθεί η ύπαρ­ξη άλλων πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων πρό­σφο­ρων για να ικα­νο­ποι­η­θεί μέσω αυτών η συ­γκε­κρι­μέ­νη αξί­ω­ση. Στην αντί­θε­τη πε­ρί­πτω­ση η επι­λο­γή προς τούτο του ακι­νή­του της κα­τοι­κί­ας δεν είναι νό­μι­μη».

Μά­λι­στα, η πα­ρα­νο­μία δεν αφορά μόνο την κα­τα­σχε­τή­ρια έκ­θε­ση, αλλά και τις επό­με­νες πρά­ξεις της δια­δι­κα­σί­ας των πλει­στη­ρια­σμών.

Πηγή: powergame.gr